شیخ فضل الله نوری: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''شيخ فضلالله نوري''' (1259-1327ق)'''،''' عالم و فقيه عصر مشروطه. پس از تحصيلات ابتدايي در زادگاهش شهر نور، عازم تهران شد، سپس به نجف رفت و در محضر حبيبالله رشتي و ميرزاي شيرازي به تحصيل پرداخت.<sup>1</sup> پس از رسيدن به درجة اجتهاد به تهران آمد، به واسط...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | [[پرونده:4232860.jpg|بندانگشتی|شیخ فضل الله نوری، قابل بازیابی از https://www.mehrnews.com/news/5553077/%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%DB%8C%D8%AE-%D9%81%D8%B6%D9%84-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%86%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B8%D9%84%D9%85-%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D9%88-%D8%B9%D8%B2%D8%AA-%D9%85%D9%86%D8%AF%DB%8C]] | ||
'''[[شیخ فضل الله نوری|شیخ فضلالله نوری]]''' (1259-1327ق)'''،''' عالم و فقیه [[نهضت مشروطه|عصر مشروطه]]. | |||
پس از | پس از تحصیلات ابتدایی در زادگاهش شهر نور، عازم [[استان تهران|تهران]] شد، سپس به نجف رفت و در محضر حبیبالله رشتی و [[آیت الله میرزای شیرازی|میرزای شیرازی]] به تحصیل پرداخت<ref>ترکمان، محمد. '''''رسائل، اعلامیهها، مکتوبات و روزنامه شیخ شهید فضلالله نوری.''''' ج 1، تهران: مؤسسه خدماتی فرهنگی رسا، 1362، ص 9. </ref>. پس از رسیدن به درجه اجتهاد به [[استان تهران|تهران]] آمد، به واسطه تسلط در علوم اسلامی رتبه اول روحانیت پایتخت را حائز گردید<ref>ملکزاد، مهدی. '''''تاریخ مشروطیت'''''. ج 7 و 8، تهران: علمی: 1358، ص . </ref>. در جریان [[نهضت مشروطه]] متحد با سایر علما به مبارزه با استبداد پرداخت<ref>تقیزاده، حسن. '''''مشتمل بر شمهای از تاریخ اوایل مشروطیت'''''. تهران: بی نا، 1338، ص 66.</ref> و با تلاشهای ایشان نظارت پنج فقیه جامعالشرایط بر مصوبات مجلس در متمم [[قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران|قانون اساسی]] به تصویب رسید<ref> '''''لوایح شیخ فضلالله نوری'''''. به کوشش هما رضوانی، تهران: نشر تاریخ ایران، 1362، ص 32.</ref>. | ||
''' | با مشاهده تغییر رویه مشروطهخواهان و پارهای پیشآمدهای عاطفی ـ اجتماعی، به مخالفت با آنها برخاست و خواهان [[نهضت مشروطه|مشروطه]] مشروعه شد<ref>'''''همان.'''''</ref> و با [[محمد علی شاه|محمدعلی شاه]] و استبدادیان در یک خط قرار گرفت. اصرار و پافشاری وی بر مواضع خود موجب شد که مشروطهخواهان در دادگاهی که قضاوت آن را شیخ ابراهیم زنجانی بر عهده داشت وی را محکوم به اعدام کنند<ref>ناظمالاسلام کرمانی، محمد. '''''تاریخ بیداری ایرانیان'''''. به کوشش علیاکبر سعیدی سیرجانی، ج 5، تهران: نوین، ص 535-537.</ref>. از آثار وی است: | ||
# رساله منظوم الدرر التنظیم؛ | |||
# صحیفه قائمیه؛ | |||
# رساله سؤال و پاسخ؛ | |||
# رساله عملیه؛ | |||
# تذکره الغافل و ارشاد الجاهل؛ | |||
# شرح مقاصد؛ | |||
# رساله تحریم [[نهضت مشروطه|مشروطیت]]؛ | |||
# بیاض؛ | |||
# دیوان اشعار<ref>انصاری، مهدی. '''''شیخ فضلالله نوری و مشروطیت'''''. تهران: امیرکبیر، 1376، ص 37-40. </ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[نهضت مشروطه]] | |||
* [[آیت الله میرزای شیرازی]]<br /> | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اکبر فلاحی | اکبر فلاحی | ||
[[رده:تاریخ]] | |||
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۴
شیخ فضلالله نوری (1259-1327ق)، عالم و فقیه عصر مشروطه.
پس از تحصیلات ابتدایی در زادگاهش شهر نور، عازم تهران شد، سپس به نجف رفت و در محضر حبیبالله رشتی و میرزای شیرازی به تحصیل پرداخت[۱]. پس از رسیدن به درجه اجتهاد به تهران آمد، به واسطه تسلط در علوم اسلامی رتبه اول روحانیت پایتخت را حائز گردید[۲]. در جریان نهضت مشروطه متحد با سایر علما به مبارزه با استبداد پرداخت[۳] و با تلاشهای ایشان نظارت پنج فقیه جامعالشرایط بر مصوبات مجلس در متمم قانون اساسی به تصویب رسید[۴].
با مشاهده تغییر رویه مشروطهخواهان و پارهای پیشآمدهای عاطفی ـ اجتماعی، به مخالفت با آنها برخاست و خواهان مشروطه مشروعه شد[۵] و با محمدعلی شاه و استبدادیان در یک خط قرار گرفت. اصرار و پافشاری وی بر مواضع خود موجب شد که مشروطهخواهان در دادگاهی که قضاوت آن را شیخ ابراهیم زنجانی بر عهده داشت وی را محکوم به اعدام کنند[۶]. از آثار وی است:
- رساله منظوم الدرر التنظیم؛
- صحیفه قائمیه؛
- رساله سؤال و پاسخ؛
- رساله عملیه؛
- تذکره الغافل و ارشاد الجاهل؛
- شرح مقاصد؛
- رساله تحریم مشروطیت؛
- بیاض؛
- دیوان اشعار[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ترکمان، محمد. رسائل، اعلامیهها، مکتوبات و روزنامه شیخ شهید فضلالله نوری. ج 1، تهران: مؤسسه خدماتی فرهنگی رسا، 1362، ص 9.
- ↑ ملکزاد، مهدی. تاریخ مشروطیت. ج 7 و 8، تهران: علمی: 1358، ص .
- ↑ تقیزاده، حسن. مشتمل بر شمهای از تاریخ اوایل مشروطیت. تهران: بی نا، 1338، ص 66.
- ↑ لوایح شیخ فضلالله نوری. به کوشش هما رضوانی، تهران: نشر تاریخ ایران، 1362، ص 32.
- ↑ همان.
- ↑ ناظمالاسلام کرمانی، محمد. تاریخ بیداری ایرانیان. به کوشش علیاکبر سعیدی سیرجانی، ج 5، تهران: نوین، ص 535-537.
- ↑ انصاری، مهدی. شیخ فضلالله نوری و مشروطیت. تهران: امیرکبیر، 1376، ص 37-40.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اکبر فلاحی