پرش به محتوا

اختر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''اختر،''' روزنامة سياسي اختر چاپ اسلامبول يكي از مهم‌ترين روزنامه‌ها در تاريخ مطبوعات زبان فارسي است. اختر اولين نشرية منظّمي است كه توسط ايرانيان در خارج از كشور انتشار يافته است. نخستين شمارة اختر پنج‌شنبه 16 ذيحجة 1292ق/ 13 ژانويه 1875م به چاپ ر...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''اختر،''' روزنامة سياسي اختر چاپ اسلامبول يكي از مهم‌ترين روزنامه‌ها در تاريخ مطبوعات زبان فارسي است. اختر اولين نشرية منظّمي است كه توسط ايرانيان در خارج از كشور انتشار يافته است. نخستين شمارة اختر پنج‌شنبه 16 ذيحجة 1292ق/ 13 ژانويه 1875م به چاپ رسيد. آخرين شماره در سال 23 منتشر شده است. بنابراين از اين نشريه در طي اين سال‌ها حدود 21 دوره انتشار پيدا كرده است. اين روزنامه در مدت انتشار بارها توقيف شد. اختر در آغاز هفته‌اي پنج شماره و از سال دوم هفته‌اي دو شماره و در سال‌هاي آخر هفته‌اي يك شماره منتشر گرديد. روزنامة اختر چاپخانه‌اي مخصوص خود داشت. [پروين ج1/249-250]. مدير اختر، آقا محمدطاهر قراچه‌داغي تبريزي [متوفي 21 ذيقعده 1325 در اسلامبول] بود. او اما در ادارة امور روزنامه كمتر دخالت داشت. اكثر مطالب مهم را نجفعلي‌خان تبريزي مترجم سفارت ايران در اسلامبول مي‌نوشت، سپس ميرزا محسن‌خان تبريزي سردبير روزنامه شد. سفير ايران ميرزا محسن‌خان معين‌الملك هم به نشرية اختر براي انتشار آن كمك مي‌رساند. از همكاران برجستة اختر، ميرزا آقاخان كرماني بود كه مدت يكسال با آن همكاري داشت [پروين ج1/250]. همچنين شيخ احمد روحي، ميرزا حبيب اصفهاني و ميرزا يوسف مستشار‌الدوله با اختر همكاري مي‌كردند. [پروين 1/251].
[[پرونده:Akhtar.jpg|بندانگشتی|روزنامه اختر، قابل بازیابی از https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%B1/]]
'''[[اختر]]،''' روزنامه سیاسی اختر چاپ اسلامبول یکی از مهم‌ترین روزنامه‌ها در تاریخ مطبوعات زبان فارسی است. اختر اولین نشریه منظّمی است که توسط ایرانیان در خارج از کشور انتشار یافته است. نخستین شماره اختر پنج‌شنبه 16 ذیحجه 1292ق/ 13 ژانویه 1875م به چاپ رسید. آخرین شماره در سال 23 منتشر شده است. بنابراین از این نشریه در طی این سال‌ها حدود 21 دوره انتشار پیدا کرده است. این روزنامه در مدت انتشار بارها توقیف شد. اختر در آغاز هفته‌ای پنج شماره و از سال دوم هفته‌ای دو شماره و در سال‌های آخر هفته‌ای یک شماره منتشر گردید. روزنامه اختر چاپخانه‌ای مخصوص خود داشت<ref>پروین،  ناصرالدین.1377. '''''تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان'''''. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.249 -250.   </ref>.  مدیر اختر، آقا محمدطاهر قراچه‌داغی تبریزی (متوفی 21 ذیقعده 1325 در اسلامبول) بود. او اما در اداره امور روزنامه کمتر دخالت داشت. اکثر مطالب مهم را نجفعلی‌خان تبریزی مترجم سفارت [[ایران]] در اسلامبول می‌نوشت، سپس میرزا محسن‌خان تبریزی سردبیر روزنامه شد. سفیر ایران میرزا محسن‌خان معین‌الملک هم به نشریه اختر برای انتشار آن کمک می‌رساند. از همکاران برجسته اختر، [[میرزا آقاخان کرمانی]] بود که مدت یکسال با آن همکاری داشت<ref>پروین،  ناصرالدین.1377. '''''تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان'''''. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.250.</ref>. همچنین شیخ احمد روحی، میرزا حبیب اصفهانی و میرزا یوسف مستشار‌الدوله با اختر همکاری می‌کردند<ref>پروین،  ناصرالدین.1377. '''''تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان.''''' تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.251.</ref>.  


آخرين شمارة اختر در سال 23 انتشار در تاريخ 30 ربيع‌الاول 1314ق/ 8 سپتامبر 1896 در سال اول پادشاهي مظفرالدين شاه انتشار يافت از آن به بعد، روزنامه به دستور حكومت عثماني تعطيل شد. [پروين 2/458]. برخي گفته‌اند اختر وابسته به دولت ايران بود، اما شواهدي در دست است كه ناصرالدين‌ شاه از پاره‌اي مضامين مندرج در آن عصباني بود و ورود آن را به ايران ممنوع كرده بود. البته روش ثابتي نبود و گاه اين ممنوعيت لغو مي‌گرديد. اختر روزنامه‌اي روشنگر بود و مقالاتي در آن به چاپ مي‌رسيد كه در روشنگري افكار عمومي مؤثر مي‌شد. اين روزنامه تنها نشرية ملي در برابر نشريه‌هاي رسمي منتشرة دولت ايران بود و ضمن مطالب آن همواره از آزادي سخن مي‌رفت، استبداد و جهل نكوهش مي‌شد. در اين روزنامه همچنين مطالب انتقادي از دستگاه‌هاي اداري ايران به چاپ مي‌رسيد و به خصوص سرمقاله‌هاي آن همواره مشتمل بر مباحث انتقادي سياسي بود. (پروين 1/255).
آخرین شماره اختر در سال 23 انتشار در تاریخ 30 ربیع‌الاول 1314ق/ 8 سپتامبر 1896 در سال اول پادشاهی [[مظفرالدین شاه]] انتشار یافت از آن به بعد، روزنامه به دستور حکومت عثمانی تعطیل شد<ref>پروین،  ناصرالدین.1377. '''''تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان'''''. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد2،ص.458.</ref>. برخی گفته‌اند اختر وابسته به دولت [[ایران]] بود، اما شواهدی در دست است که [[ناصر الدین شاه قاجار|ناصرالدین‌ شاه]] از پاره‌ای مضامین مندرج در آن عصبانی بود و ورود آن را به [[ایران]] ممنوع کرده بود. البته روش ثابتی نبود و گاه این ممنوعیت لغو می‌گردید. اختر روزنامه‌ای روشنگر بود و مقالاتی در آن به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] می‌رسید که در روشنگری افکار عمومی مؤثر می‌شد. این روزنامه تنها نشریه ملی در برابر نشریه‌های رسمی منتشره دولت [[ایران]] بود و ضمن مطالب آن همواره از آزادی سخن می‌رفت، استبداد و جهل نکوهش می‌شد. در این روزنامه همچنین مطالب انتقادی از دستگاه‌های اداری [[ایران]] به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] می‌رسید و به خصوص سرمقاله‌های آن همواره مشتمل بر مباحث انتقادی سیاسی بود<ref>پروین،  ناصرالدین(1377). '''''تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان'''''. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.255.</ref><ref>صدرهاشمی، سیدمحمد.1363. '''''تاریخ جرائد و مجلات ایران'''''. اصفهان: کمال، جلد1. </ref>.  


== نیز نگاه کنید به ==


'''منابع:'''
* [[قاجاریه]]
* [[میرزا آقاخان کرمانی]]
* [[مظفرالدین شاه]]
* [[ناصر الدین شاه قاجار]]


پروين، دكتر ناصرالدين. '''''تاريخ روزنامه‌نگاري ايرانيان'''''. تهران: مركز نشر دانشگاهي، 1377، ج1/250-255، ج2/458.
== مآخذ ==
 
<references />
صدرهاشمي، سيدمحمد. '''''تاريخ جرائد و مجلات ايران'''''. اصفهان: 1363، ج1/.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
سید عبد الحسین آل داوود
سید عبد الحسین آل داوود
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۵

روزنامه اختر، قابل بازیابی از https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%B1/

اختر، روزنامه سیاسی اختر چاپ اسلامبول یکی از مهم‌ترین روزنامه‌ها در تاریخ مطبوعات زبان فارسی است. اختر اولین نشریه منظّمی است که توسط ایرانیان در خارج از کشور انتشار یافته است. نخستین شماره اختر پنج‌شنبه 16 ذیحجه 1292ق/ 13 ژانویه 1875م به چاپ رسید. آخرین شماره در سال 23 منتشر شده است. بنابراین از این نشریه در طی این سال‌ها حدود 21 دوره انتشار پیدا کرده است. این روزنامه در مدت انتشار بارها توقیف شد. اختر در آغاز هفته‌ای پنج شماره و از سال دوم هفته‌ای دو شماره و در سال‌های آخر هفته‌ای یک شماره منتشر گردید. روزنامه اختر چاپخانه‌ای مخصوص خود داشت[۱]. مدیر اختر، آقا محمدطاهر قراچه‌داغی تبریزی (متوفی 21 ذیقعده 1325 در اسلامبول) بود. او اما در اداره امور روزنامه کمتر دخالت داشت. اکثر مطالب مهم را نجفعلی‌خان تبریزی مترجم سفارت ایران در اسلامبول می‌نوشت، سپس میرزا محسن‌خان تبریزی سردبیر روزنامه شد. سفیر ایران میرزا محسن‌خان معین‌الملک هم به نشریه اختر برای انتشار آن کمک می‌رساند. از همکاران برجسته اختر، میرزا آقاخان کرمانی بود که مدت یکسال با آن همکاری داشت[۲]. همچنین شیخ احمد روحی، میرزا حبیب اصفهانی و میرزا یوسف مستشار‌الدوله با اختر همکاری می‌کردند[۳].

آخرین شماره اختر در سال 23 انتشار در تاریخ 30 ربیع‌الاول 1314ق/ 8 سپتامبر 1896 در سال اول پادشاهی مظفرالدین شاه انتشار یافت از آن به بعد، روزنامه به دستور حکومت عثمانی تعطیل شد[۴]. برخی گفته‌اند اختر وابسته به دولت ایران بود، اما شواهدی در دست است که ناصرالدین‌ شاه از پاره‌ای مضامین مندرج در آن عصبانی بود و ورود آن را به ایران ممنوع کرده بود. البته روش ثابتی نبود و گاه این ممنوعیت لغو می‌گردید. اختر روزنامه‌ای روشنگر بود و مقالاتی در آن به چاپ می‌رسید که در روشنگری افکار عمومی مؤثر می‌شد. این روزنامه تنها نشریه ملی در برابر نشریه‌های رسمی منتشره دولت ایران بود و ضمن مطالب آن همواره از آزادی سخن می‌رفت، استبداد و جهل نکوهش می‌شد. در این روزنامه همچنین مطالب انتقادی از دستگاه‌های اداری ایران به چاپ می‌رسید و به خصوص سرمقاله‌های آن همواره مشتمل بر مباحث انتقادی سیاسی بود[۵][۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. پروین، ناصرالدین.1377. تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.249 -250.
  2. پروین، ناصرالدین.1377. تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.250.
  3. پروین، ناصرالدین.1377. تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.251.
  4. پروین، ناصرالدین.1377. تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد2،ص.458.
  5. پروین، ناصرالدین(1377). تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان. تهران: مركز نشر دانشگاهی، جلد1،ص.255.
  6. صدرهاشمی، سیدمحمد.1363. تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان: کمال، جلد1.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

سید عبد الحسین آل داوود