قانون: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''قانون،''' از نشریات مؤثر و مشهور پیش از دوران مشروطه که در عصر ناصرالدین شاه چند سال به زبان فارسی در لندن انتشار یافت. این روزنامه در 1307ق / 1890م تأسیس و ماهی یک شماره آن منتشر میگردید. مدیر آن میرزا ملکمخان ناظمالدوله رجل سیاسی معروف آن عهد بود<ref>صدرهاشمی، محمد. '''''تاریخ جراید و مجلات ایران'''''. اصفهان: کمال، 1364، ج4، ص 96- 97.</ref> که وقتی روابطش با دربار قاجار قطع گردید، به نشر این روزنامه پرداخت، اما توزیع آن در ایران به کلی ممنوع بود<ref>صدرهاشمی، محمد. '''''تاریخ جراید و مجلات ایران'''''. اصفهان: کمال، 1364، ج4، ص 96- 99.</ref>. روزنامه از شماره 6 به بعد تاریخ انتشار ندارد و پیدا کردن تاریخ انتشار آن فقط به قرائن ممکن است. | [[پرونده:Ghanoun.jpg|بندانگشتی|روزنامه قانون، قابل بازیابی از https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86/]] | ||
'''قانون،''' از نشریات مؤثر و مشهور پیش از [[نهضت مشروطه|دوران مشروطه]] که در عصر [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] چند سال به زبان فارسی در لندن انتشار یافت. این روزنامه در 1307ق / 1890م تأسیس و ماهی یک شماره آن منتشر میگردید. مدیر آن میرزا ملکمخان ناظمالدوله رجل سیاسی معروف آن عهد بود<ref>صدرهاشمی، محمد. '''''تاریخ جراید و مجلات ایران'''''. اصفهان: کمال، 1364، ج4، ص 96- 97.</ref> که وقتی روابطش با دربار [[قاجاریه|قاجار]] قطع گردید، به نشر این روزنامه پرداخت، اما توزیع آن در ایران به کلی ممنوع بود<ref>صدرهاشمی، محمد. '''''تاریخ جراید و مجلات ایران'''''. اصفهان: کمال، 1364، ج4، ص 96- 99.</ref>. روزنامه از شماره 6 به بعد تاریخ انتشار ندارد و پیدا کردن تاریخ انتشار آن فقط به قرائن ممکن است. | |||
''قانون'' سرلوحه سادهای داشت. به خط نستعلیق نوشته و کلیشه میشد. صفحه اول با علامتهای ماسونی نیز تزیین شده بود. نخستین شماره ''قانون'' اول رجب 1307ق/ 20 فوریه 1890 منتشر شد. از قانون جمعاً 41 شماره به چاپ رسیده است<ref>پروین، ناصرالدین. '''''تاریخ روزنامهنگاری ایرانیان و دیگر پارسینویسان'''''. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1377، ج1، ص 273، 274.</ref>. اساس مطالب قانون درباره آزادی، حقوق سیاسی و آشنا کردن مردم با رئوس تشکیلات حکومت مردمی، قوا و تفکیک قواست. ملکم در همه شمارهها انتقادهای تندی علیه امنای دولت ایران، شاه و ولیعهد مطرح میساخت<ref name=":0">پروین، ناصرالدین. '''''تاریخ روزنامهنگاری ایرانیان و دیگر پارسینویسان'''''. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1377، ج1، ص 276 - 278.</ref> | ''قانون'' سرلوحه سادهای داشت. به خط نستعلیق نوشته و کلیشه میشد. صفحه اول با علامتهای ماسونی نیز تزیین شده بود. نخستین شماره ''قانون'' اول رجب 1307ق/ 20 فوریه 1890 منتشر شد. از قانون جمعاً 41 شماره به چاپ رسیده است<ref>پروین، ناصرالدین. '''''تاریخ روزنامهنگاری ایرانیان و دیگر پارسینویسان'''''. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1377، ج1، ص 273، 274.</ref>. اساس مطالب قانون درباره آزادی، حقوق سیاسی و آشنا کردن مردم با رئوس تشکیلات حکومت مردمی، قوا و تفکیک قواست. ملکم در همه شمارهها انتقادهای تندی علیه امنای دولت ایران، شاه و ولیعهد مطرح میساخت<ref name=":0">پروین، ناصرالدین. '''''تاریخ روزنامهنگاری ایرانیان و دیگر پارسینویسان'''''. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1377، ج1، ص 276 - 278.</ref> | ||
مطالب روزنامه قانون به زبانی ساده نوشته میشد. بهار شیوه نگارش این روزنامه را ستایش کرده است<ref>بهار، محمدتقی. '''''سبکشناسی'''''. تهران: امیرکبیر، 1337، ج 3، ص 105.</ref>. با این همه در ''قانون'' گاه عبارات و اصطلاحات زننده و ناهنجار به کار رفته است<ref name=":0" />. روزنامه ''قانون'' تاکنون چند بار تجدید چاپ شده است. از جمله در 1325ق / 1907م مقارن با انقلاب مشروطه همچنین در تهران به کوشش هاشم ربیعزاده و اندکی پیش از انقلاب (1357ش) نیز با مقدمه مفصل به چاپ رسیده است. | مطالب روزنامه قانون به زبانی ساده نوشته میشد. [[ملک الشعرای بهار|بهار]] شیوه نگارش این روزنامه را ستایش کرده است<ref>بهار، محمدتقی. '''''سبکشناسی'''''. تهران: امیرکبیر، 1337، ج 3، ص 105.</ref>. با این همه در ''قانون'' گاه عبارات و اصطلاحات زننده و ناهنجار به کار رفته است<ref name=":0" />. روزنامه ''قانون'' تاکنون چند بار تجدید چاپ شده است. از جمله در 1325ق / 1907م مقارن با [[انقلاب مشروطه]] همچنین در [[استان تهران|تهران]] به کوشش هاشم ربیعزاده و اندکی پیش از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] (1357ش) نیز با مقدمه مفصل به چاپ رسیده است. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
== | * [[انقلاب مشروطه]] | ||
<references />عبدالمحمد روح بخشان | * [[ناصرالدین شاه قاجار]] | ||
* [[نهضت مشروطه]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
عبدالمحمد روح بخشان | |||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۴
قانون، از نشریات مؤثر و مشهور پیش از دوران مشروطه که در عصر ناصرالدین شاه چند سال به زبان فارسی در لندن انتشار یافت. این روزنامه در 1307ق / 1890م تأسیس و ماهی یک شماره آن منتشر میگردید. مدیر آن میرزا ملکمخان ناظمالدوله رجل سیاسی معروف آن عهد بود[۱] که وقتی روابطش با دربار قاجار قطع گردید، به نشر این روزنامه پرداخت، اما توزیع آن در ایران به کلی ممنوع بود[۲]. روزنامه از شماره 6 به بعد تاریخ انتشار ندارد و پیدا کردن تاریخ انتشار آن فقط به قرائن ممکن است.
قانون سرلوحه سادهای داشت. به خط نستعلیق نوشته و کلیشه میشد. صفحه اول با علامتهای ماسونی نیز تزیین شده بود. نخستین شماره قانون اول رجب 1307ق/ 20 فوریه 1890 منتشر شد. از قانون جمعاً 41 شماره به چاپ رسیده است[۳]. اساس مطالب قانون درباره آزادی، حقوق سیاسی و آشنا کردن مردم با رئوس تشکیلات حکومت مردمی، قوا و تفکیک قواست. ملکم در همه شمارهها انتقادهای تندی علیه امنای دولت ایران، شاه و ولیعهد مطرح میساخت[۴]
مطالب روزنامه قانون به زبانی ساده نوشته میشد. بهار شیوه نگارش این روزنامه را ستایش کرده است[۵]. با این همه در قانون گاه عبارات و اصطلاحات زننده و ناهنجار به کار رفته است[۴]. روزنامه قانون تاکنون چند بار تجدید چاپ شده است. از جمله در 1325ق / 1907م مقارن با انقلاب مشروطه همچنین در تهران به کوشش هاشم ربیعزاده و اندکی پیش از انقلاب (1357ش) نیز با مقدمه مفصل به چاپ رسیده است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ صدرهاشمی، محمد. تاریخ جراید و مجلات ایران. اصفهان: کمال، 1364، ج4، ص 96- 97.
- ↑ صدرهاشمی، محمد. تاریخ جراید و مجلات ایران. اصفهان: کمال، 1364، ج4، ص 96- 99.
- ↑ پروین، ناصرالدین. تاریخ روزنامهنگاری ایرانیان و دیگر پارسینویسان. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1377، ج1، ص 273، 274.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ پروین، ناصرالدین. تاریخ روزنامهنگاری ایرانیان و دیگر پارسینویسان. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1377، ج1، ص 276 - 278.
- ↑ بهار، محمدتقی. سبکشناسی. تهران: امیرکبیر، 1337، ج 3، ص 105.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
عبدالمحمد روح بخشان