پرش به محتوا

آنتوان خان سوریوگین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''سوريوگين، آنتوان خان'''، [1](1851-1933م / ؟ق)، از عكاسان دوران ناصري تا سال‌هاي مياني سلطنت رضاشاه پهلوي. او در تهران متولد شد. پدرش گرجي بود و كه شغلي ديپلماتيك در سفارت روسيه داشت. سال‌هاي نخستين زندگي خود را در تهران گذراند و سپس به همراه پدر و...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:12354.png|بندانگشتی|آنتوان خان سوریوگیوین، قابل بازیابی از https://www.bartarinha.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-17/987876-%D8%A2%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%88%DA%AF%DB%8C%D9%86-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D9%87]]
'''سوريوگين، آنتوان خان'''، [1](1851-1933م / ؟ق)، از عكاسان دوران ناصري تا سال‌هاي مياني سلطنت رضاشاه پهلوي.  
'''سوریوگین، آنتوان خان'''(Antoin Sevruguin)(1851-1933م / ؟ق)، از عکاسان [[قاجاریه|دوران ناصری]] تا سال‌های میانی سلطنت [[رضا شاه پهلوی|رضاشاه پهلوی]].  


او در تهران متولد شد. پدرش گرجي بود و كه شغلي ديپلماتيك در سفارت روسيه داشت. سال‌هاي نخستين زندگي خود را در تهران گذراند و سپس به همراه پدر و ساير اعضاي خانواده‌اش به گرجستان رفت. آنتوان پس از تحصيل در رشتة نقاشي، همراه برادرانش نزد عكاس معروف روسي، ديميتري ايوانوويچ يرماكوف [2] در تفليس، يك دورة عكاسي گذرانيد و حدود 1292ق / 1875م به ايران بازگشت.  
او در [[استان تهران|تهران]] متولد شد. پدرش گرجی بود و که شغلی دیپلماتیک در سفارت [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87 روسیه] داشت. سال‌های نخستین زندگی خود را در [[استان تهران|تهران]] گذراند و سپس به همراه پدر و سایر اعضای خانواده‌اش به گرجستان رفت. آنتوان پس از تحصیل در رشته نقاشی، همراه برادرانش نزد عکاس معروف روسی، دیمیتری ایوانوویچ یرماکوف(Dimitri Iwanowitch Jermakof) در تفلیس، یک دوره عکاسی گذرانید و حدود 1292ق / 1875م به [[ایران]] بازگشت.  


سوريوگين و برادرانش در تبريز ساكن شدند و چندي بعد به سبب معروفيتي كه كسب كرد، مدتي عكاس دستگاه مظفرالدين ميرزا وليعهد ناصرالدين شاه شد. وي در 1295ق / 1878م كتابي به نام ''فن عكاسي'' از زبان فرانسه به فارسي ترجمه كرد و به وليعهد تقديم نمود. آنتوان چند سال پيش از به سلطنت رسيدن مظفرالدين شاه، در خيابان علاءالدوله تهران (فردوسي كنوني) عكاسخانه‌اي را داير كرد. او عكس‌هاي تك چهرة بسياري با الهام از نورپردازي‌هاي نقاشي گونه، تهيه كرد. ارتباط گستردة وي با خارجيان مقيم تهران و جهانگردان و مستشرقاني كه به ايران سفر مي‌كردند، سبب شد تا علاوه بر تهيه عكس‌هاي گوناگون از ايران، تحت تأثير عقايد خيالي و افسانه‌اي مسافران مغرب‌زميني از سرزمين‌هاي شرق، عكس‌هايش همان‌گونه باشند كه مشتريان غربي او در تصور خود از ايران و شرق مي‌پنداشتند. عكس‌هاي سوريوگين، به سبب وجود مشتريان فراوان غربي، به طور گسترده‌اي در دنيا پراكنده‌اند و در بسياري از انتشارات علمي آن زمان به چاپ رسيده‌اند. بسياري از وقايع دوران مشروطه نيز توسط وي عكسبرداري شده است.  
سوریوگین و برادرانش در تبریز ساکن شدند و چندی بعد به سبب معروفیتی که کسب کرد، مدتی عکاس دستگاه [[مظفرالدین شاه|مظفرالدین میرزا]] ولیعهد [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] شد. وی در 1295ق / 1878م کتابی به نام ''فن عکاسی'' از زبان فرانسه به فارسی ترجمه کرد و به ولیعهد تقدیم نمود. آنتوان چند سال پیش از به سلطنت رسیدن [[مظفرالدین شاه]]، در خیابان علاءالدوله تهران (فردوسی کنونی) عکاسخانه‌ای را دایر کرد.


با وجود اينكه بسياري از عكس‌هاي او در آشوب‌هاي سياسي اوايل سدة 20م در تهران از ميان رفت، حدود 700 قطعه از نگاتيوهاي سوريوگين در 1951م توسط بايگاني مايرون بمنت اسميث [3]در واشنگتن خريداري شد و همچنان در آنجا نگهداري مي‌شود.<sup>2</sup>  
او عکس‌های تک چهره بسیاری با الهام از نورپردازی‌های نقاشی گونه، تهیه کرد. ارتباط گسترده وی با خارجیان مقیم [[استان تهران|تهران]] و جهانگردان و مستشرقانی که به [[ایران]] سفر می‌کردند، سبب شد تا علاوه بر تهیه عکس‌های گوناگون از ایران، تحت تأثیر عقاید خیالی و افسانه‌ای مسافران مغرب‌زمینی از سرزمین‌های شرق، عکس‌هایش همان‌گونه باشند که مشتریان غربی او در تصور خود از [[ایران]] و شرق می‌پنداشتند.   


'''مآخذ'''
عکس‌های سوریوگین، به سبب وجود مشتریان فراوان غربی، به طور گسترده‌ای در دنیا پراکنده‌اند و در بسیاری از انتشارات علمی آن زمان به چاپ رسیده‌اند. بسیاری از وقایع دوران مشروطه نیز توسط وی عکسبرداری شده است. با وجود اینکه بسیاری از عکس‌های او در آشوب‌های سیاسی اوایل سده 20م در [[استان تهران|تهران]] از میان رفت، حدود 700 قطعه از نگاتیوهای سوریوگین در 1951م توسط بایگانی مایرون بمنت اسمیث (Myron Bement Smith Archive) در واشنگتن خریداری شد و همچنان در آنجا نگهداری می‌شود<ref>فورمان. م. ي. كورين، '''''ايران از نگاه سوريوگين.''''' روتردام، تهران: انتشارات برجسته و زمان، 1378، با تلخيص و افزوده‌ها. </ref>.


1-     فورمان. م. ي. كورين، '''''ايران از نگاه سوريوگين.''''' روتردام، تهران: انتشارات برجسته و زمان، 1378، با تلخيص و افزوده‌ها.
== نیز نگاه کنید به ==


محمدرضا طهماسب پور
* [[قاجاریه]]
----[1]. Antoin Sevruguin
 
== مآخذ ==
<references />


[2]. Dimitri Iwanowitch Jermakof
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


[3]. Myron Bement Smith Archive
== نویسنده مقاله ==
محمدرضا طهماسب پور
[[رده:هنر]]
[[رده:عکاسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۰

آنتوان خان سوریوگیوین، قابل بازیابی از https://www.bartarinha.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-17/987876-%D8%A2%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%88%DA%AF%DB%8C%D9%86-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D9%87

سوریوگین، آنتوان خان(Antoin Sevruguin)(1851-1933م / ؟ق)، از عکاسان دوران ناصری تا سال‌های میانی سلطنت رضاشاه پهلوی.

او در تهران متولد شد. پدرش گرجی بود و که شغلی دیپلماتیک در سفارت روسیه داشت. سال‌های نخستین زندگی خود را در تهران گذراند و سپس به همراه پدر و سایر اعضای خانواده‌اش به گرجستان رفت. آنتوان پس از تحصیل در رشته نقاشی، همراه برادرانش نزد عکاس معروف روسی، دیمیتری ایوانوویچ یرماکوف(Dimitri Iwanowitch Jermakof) در تفلیس، یک دوره عکاسی گذرانید و حدود 1292ق / 1875م به ایران بازگشت.

سوریوگین و برادرانش در تبریز ساکن شدند و چندی بعد به سبب معروفیتی که کسب کرد، مدتی عکاس دستگاه مظفرالدین میرزا ولیعهد ناصرالدین شاه شد. وی در 1295ق / 1878م کتابی به نام فن عکاسی از زبان فرانسه به فارسی ترجمه کرد و به ولیعهد تقدیم نمود. آنتوان چند سال پیش از به سلطنت رسیدن مظفرالدین شاه، در خیابان علاءالدوله تهران (فردوسی کنونی) عکاسخانه‌ای را دایر کرد.

او عکس‌های تک چهره بسیاری با الهام از نورپردازی‌های نقاشی گونه، تهیه کرد. ارتباط گسترده وی با خارجیان مقیم تهران و جهانگردان و مستشرقانی که به ایران سفر می‌کردند، سبب شد تا علاوه بر تهیه عکس‌های گوناگون از ایران، تحت تأثیر عقاید خیالی و افسانه‌ای مسافران مغرب‌زمینی از سرزمین‌های شرق، عکس‌هایش همان‌گونه باشند که مشتریان غربی او در تصور خود از ایران و شرق می‌پنداشتند.

عکس‌های سوریوگین، به سبب وجود مشتریان فراوان غربی، به طور گسترده‌ای در دنیا پراکنده‌اند و در بسیاری از انتشارات علمی آن زمان به چاپ رسیده‌اند. بسیاری از وقایع دوران مشروطه نیز توسط وی عکسبرداری شده است. با وجود اینکه بسیاری از عکس‌های او در آشوب‌های سیاسی اوایل سده 20م در تهران از میان رفت، حدود 700 قطعه از نگاتیوهای سوریوگین در 1951م توسط بایگانی مایرون بمنت اسمیث (Myron Bement Smith Archive) در واشنگتن خریداری شد و همچنان در آنجا نگهداری می‌شود[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. فورمان. م. ي. كورين، ايران از نگاه سوريوگين. روتردام، تهران: انتشارات برجسته و زمان، 1378، با تلخيص و افزوده‌ها.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا طهماسب پور