پرش به محتوا

باطل سحر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''باطل سحر'''، هر آنچه در بي اثر كردن سحر و جادو و رماندن ديوان زيانكار به كار رود. باطل سحرها رماننده‌هايي هستند كه مردم آن‌ها را داراي خاصيت جادويي و شرزدايي مي‌پندارند و در گريزاندن جن و ارواح پليد موثر مي‌انگارند. كاربرد سحر و باطل سحر همر...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''باطل سحر'''، هر آنچه در بي اثر كردن سحر و جادو و رماندن ديوان زيانكار به كار رود. باطل سحرها رماننده‌هايي هستند كه مردم آن‌ها را داراي خاصيت جادويي و شرزدايي مي‌پندارند و در گريزاندن جن و ارواح پليد موثر مي‌انگارند. كاربرد سحر و باطل سحر همراه با اعمال و آداب جادويي از ديرباز در ميان مردم جهان رايج بوده است. براي اين كار معمولاً از دو روش «جادوي تقليدي»[1] (كاربرد چيزي شبيه چيزي يا كسي، مانند تنديس يا پيكره آن چيز يا كس) و «جادوي ساري»[2] (كاربرد اجزا و اشيايي كه زماني در مجاورت و تماس نزديك با چيزي يا كسي بوده‌اند، مانند مو و ناخن يا پاره‌هايي از جامه كسي) استفاده مي‌كردند.<sup>(1)</sup> مردم جامعه‌هاي مذهبي مجموعه‌اي از رقيه‌ها و افسون‌هاي حاوي كلمات مقدس و ادعيه و تعاويز را براي دفع جن و شياطين به طلسمات و باطل سحرهاي جادويي افزودند.<sup>(2)</sup> ابوريحان بيروني در '''''آثار الباقيه''''' و '''''التفهيم''''' از رقيه و افسوني براي رماندن گزندگان ياد مي‌كند كه آميختگي باورهاي جادويي مذهبي مردم را در دو فرهنگ مزديسنايي و اسلامي ايران نشان مي‌دهد<sup>.(3)</sup>
'''[[باطل سحر]]'''، هر انچه در بی اثر کردن سحر و جادو و رماندن دیوان زیانکار به کار رود. باطل سحرها رماننده‌هایی هستند که مردم آن‌ها را دارای خاصیت جادویی و شرزدایی می‌پندارند و در گریزاندن جن و ارواح پلید موثر می‌انگارند. کاربرد سحر و باطل سحر همراه با اعمال و اداب جادویی از دیرباز در میان مردم جهان رایج بوده است. برای این کار معمولاً از دو روش «جادوی تقلیدی»[Homoeopathic limitative magic] (کاربرد چیزی شبیه چیزی یا کسی، مانند تندیس یا پیکره آن چیز یا کس) و «جادوی ساری»[Contagious magic] (کاربرد اجزا و اشیایی که زمانی در مجاورت و تماس نزدیک با چیزی یا کسی بوده‌اند، مانند مو و ناخن یا پاره‌هایی از جامه کسی) استفاده می‌کردند<ref>Frajer, J.G., The Golden Bough, London, 1932. P. 15</ref>. مردم جامعه‌های مذهبی مجموعه‌ای از رقیه‌ها و افسون‌های حاوی کلمات مقدس و ادعیه و تعاویز را برای دفع جن و شیاطین به طلسمات و باطل سحرهای جادویی افزودند<ref>  بلوكباشی، علی. «ديدگاه‌ها و نگرش‌ها در مردم شناسی»، '''''كتاب جمعه'''''، 1359 ش، س 1، ش، 34، ص 120 – 121.</ref>. ابوریحان بیرونی در آ'''''ثار الباقیه''''' و '''''التفهیم''''' از رقیه و افسونی برای رماندن گزندگان یاد می‌کند که آمیختگی باورهای جادویی مذهبی مردم را در دو فرهنگ مزدی سنایی و [[اسلام]]<nowiki/>ی ایران نشان می‌دهد<ref name=":0">بيرونی، ابوريحان.'''''آلآثار الباقيه'''''. به كوشش زاخاو، لايپزيک، 1923،  ص.229. </ref><ref name=":1">بیرونی، ابوریحان، '''''التفهيم'''''. به كوشش همايي، تهران، 1318 ش، ص.259 – 260، نيز حاشيه 2.</ref>.


اعمال سحر و جادو زدايي هنوز در ميان مردم كاربرد دارد و در نظام فرهنگي آرماني جامعه‌هاي ابتدايي و سنتي نقش مهمي به هنگام درماندگي و پريشان حالي مردم و بيم و اضطراب آن‌ها از نيروهاي زيانكار ايفا مي‌كند.<sup>(4)</sup>
اعمال سحر و جادو زدایی هنوز در میان مردم کاربرد دارد و در نظام فرهنگی ارمانی جامعه‌های ابتدایی و سنتی نقش مهمی به هنگام درماندگی و پریشان حالی مردم و بیم و اضطراب ان‌ها از نیروهای زیانکار ایفا می‌کند<ref name=":0" /><ref name=":1" />.


طلسمات باطل سحر را بر حسب شباهت‌هاي كلي و عام در نوع و كاربرد مي‌توان به چند دسته تقسيم كرد: نخست، طبقه‌بندي عمومي بر اساس طبيعي يا مصنوعي بودن طلسمات، مانند برخي احجار كريمه و سنگ‌ها؛ اجزايي از رستني‌ها و گياهان؛ اندام‌هايي از انسان و حيوان؛ ابزار و اشياء و لوح‌هاي فلزي؛ زيورها و گوهرها؛ تنديس و پيكره ساخته شده از موم و خمير؛ افسون نوشته شده روي پوست، كاغذ و پارچه، يا كنده شده روي فلز؛ دستواره‌ها و چشمواره‌هاي فلزي و سفالي و شيشه‌اي؛ چيزهاي ناپاك و آلوده و فضولات برخي حيوان‌ها.  
طلسمات باطل سحر را بر حسب شباهت‌های کلی و عام در نوع و کاربرد می‌توان به چند دسته تقسیم کرد: نخست، طبقه‌بندی عمومی بر اساس طبیعی یا مصنوعی بودن طلسمات، مانند برخی احجار کریمه و سنگ‌ها؛ اجزایی از رستنی‌ها و گیاهان؛ اندام‌هایی از انسان و حیوان؛ ابزار و اشیاء و لوح‌های فلزی؛ زیورها و گوهرها؛ تندیس و پیکره ساخته شده از موم و خمیر؛ افسون نوشته شده روی پوست، کاغذ و پارچه، یا کنده شده روی فلز؛ دستواره‌ها و چشمواره‌های فلزی و سفالی و شیشه‌ای؛ چیزهای ناپاک و آلوده و فضولات برخی حیوان‌ها.  


دوم، طبقه بندي بر حسب مقاصدي كه طلسمات را به كار مي‌برند، مانند طلسمات مخصوص پيشگيري و ردمان بيماري‌ها؛ حفظ و امنيت و دوري از خطرات و آسيب‌ها؛ به دست آوردن قدرت جسماني؛ تحصيل خوشبختي و ثروت و جز آن.<sup>(5)</sup>  
دوم، طبقه بندی بر حسب مقاصدی که طلسمات را به کار می‌برند، مانند طلسمات مخصوص پیشگیری و ردمان بیماری‌ها؛ حفظ و امنیت و دوری از خطرات و اسیب‌ها؛ به دست اوردن قدرت جسمانی؛ تحصیل خوشبختی و ثروت و جز آن<ref>Hastings, J. (ed.). Encyclopaedia of Religion and Ethics (ERE), England, 1980. 111/393.</ref>.


در بسياري از فرهنگ‌هاي امروزي، از جمله فرهنگ عامه ايران، مو وناخن را داراي نيروي جادويي مي‌پندارند و آن‌ها را همچون طلسم و رزم افزاري اهريمني مي‌شمارند. عامه مردم موي و ناخن چيده شده را روي زمين نمي‌اندازند، بلكه در جاي‌هايي، مانند شكاف‌هاي ديوار پنهان مي‌كنند تا از دسترس دشمنان و جادوگران دور مانند.<sup>(6)</sup>
در بسیاری از فرهنگ‌های امروزی، از جمله [[فرهنگ عامه]] [[کشور ایران|ایران]]، مو وناخن را دارای نیروی جادویی می‌پندارند و آن‌ها را همچون طلسم و رزم افزاری اهریمنی می‌شمارند. عامه مردم موی و ناخن چیده شده را روی زمین نمی‌اندازند، بلکه در جای‌هایی، مانند شکاف‌های دیوار پنهان می‌کنند تا از دسترس دشمنان و جادوگران دور مانند<ref> '''''اوستا'''''. ترجمه جليل دوستخوان، تهران، 1374 ش، 2/841 و حاشيه 2.</ref><ref>هدايت، صادق. '''''نيرنگستان'''''. تهران، 1311 ش 11، ص. 314. </ref><ref>Massé, H., Croyances et coutumes persanes, Paris, 1938</ref>.


رايج‌ترين طلسم‌هاي دفع چم زخم* در ميان مردم مشرق زمين و ايران، طلسم فلزي به شكل پنجه باز دست و چشم انسان، يا حتي چشم خشك شده هدهد، جغد و گربه بوده است.<sup>(7)</sup> از چشمواره‌هاي كبود و آبي شيشه‌اي و سفالي و نقش پنجه و چشم همراه افسون و دعا بر روي كاغذ نيز استفاده مي‌كرده‌اند. برخي چيزهاي پليد و ناپاك، مانند خون حيض را در فرهنگ‌هاي سامي و ايراني، داراي نيروي جادويي مي‌انگاشتند و آن‌ها را همچون باطل سحر به كار مي‌بردند.<sup>(8)</sup>
رایج‌ترین طلسم‌های دفع [[چشم زخم]]* در میان مردم مشرق زمین و [[کشور ایران|ایران]]، طلسم فلزی به شکل پنجه باز دست و چشم انسان، یا حتی چشم خشک شده هدهد، جغد و گربه بوده است<ref>Encyclo Paedia Judaica, 1971.71/999


مسلمانان برخي آيات قرآني، دعاها و تعويذها را براي حفظ سلامت و دوركردن بلا و آفت و چشم زخم به كار مي‌گرفتند. سوره‌هاي مُعَوَّذتان (فَلق و ناس)، حمد و توحيد، آيه «وَ اِنْ يكادُ...» (قلم)، جمله دعايي ماشاءالله لاحول...‌» و قلعه ياسين* از جمله آن‌هاست.  
</ref><ref>Westermarck, E., Pagan Survinals in Mohammedan Civilasation, London, 1973. 39</ref>. از چشمواره‌های کبود و آبی شیشه‌ای و سفالی و نقش پنجه و چشم همراه افسون و دعا بر روی کاغذ نیز استفاده می‌کرده‌اند. برخی چیزهای پلید و ناپاک، مانند خون حیض را در فرهنگ‌های سامی و ایرانی، دارای نیروی جادویی می‌انگاشتند و ان‌ها را همچون باطل سحر به کار می‌بردند<ref>Westermarck, E., Pagan Survinals in Mohammedan Civilasation, London, 1973. 49</ref>.  


زنان براي باطل كردن سحر و جادو به برخي اعمال جادويي دست مي‌زدند، آداب بخت گشايي*، آل زدايي*، چلّه‌بري*، و استفاده از جام چل كليد* نمونه‌هايي از اين اعمال است.  
مسلمانان برخی آیات قرانی، دعاها و تعویذها را برای حفظ سلامت و دورکردن بلا و آفت و [[چشم زخم]] به کار می‌گرفتند. سوره‌های مُعَوَّذتان (فَلق و ناس)، حمد و توحید، آیه «وَ اِنْ یکادُ...» (قلم)، جمله دعایی ماشاءالله لاحول...‌» و [[قلعه یاسین]]* از جمله ان‌هاست.  


زنان برای باطل کردن سحر و جادو به برخی اعمال جادویی دست می‌زدند، اداب [[بخت گشایی]]*، ال زدایی*، [[چلّه بری|چلّه‌بری]]*، و استفاده از [[جام چِل کلید|جام چل کلید]]* نمونه‌هایی از این اعمال است<ref>كلينی، محمد. '''''الاصول من الكافی'''''. به كوشش علی اكبر غفاری. تهران، 1356، جلد 2، ص. 251. </ref><ref>قمی، عباس. '''''مفاتيح الجنان'''''. تهران، 1391 ق.، ص. 319 – 320، حاشيه.</ref><ref>تلخیص از بلوکباشی، علی،  «باطل سحر»، '''''دائره المعارف بزرگ اسلامی،''''' 1381، ج 11.</ref>.


'''مآخذ:'''
== نیز نگاه کنید به ==


1.     Frajer, J.G., The Golden Bough, London, 1932. P. 15
* [[اسلام]]
* [[چشم زخم]]
* [[بخت گشایی]]
* [[قلعه یاسین]]
* [[جام چِل کلید]]


2.     بلوكباشي، علي. «ديدگاه‌ها و نگرش‌ها در مردم شناسي»، '''''كتاب جمعه'''''، 1359 ش، س 1، ش، 34، ص 120 – 121.
== مآخذ ==
 
<references />
3.     بيروني، ابوريحان. '''''الآثار الباقيه'''''. به كوشش زاخاو، لايپزيك، 1923، 229؛ همو، '''''التفهيم'''''. به كوشش همايي، تهران، 1318 ش، 259 – 260، نيز حاشيه 2.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
4 , 5.  Hastings, J. (ed.). Encyclopaedia of Religion and Ethics (ERE), England, 1980. 111/393.
 
6.   '''''اوستا'''''. ترجمه جليل دوستخوان، تهران، 1374 ش، 2/841 و حاشيه 2؛ هدايت، صادق. '''''نيرنگستان'''''. تهران، 1311 ش؛
 
Massé, H., Croyances et coutumes persanes, Paris, 1938. 11/314.
 
7.  Encyclo Paedia Judaica, 1971.71/999; Westermarck, E., Pagan Survinals in Mohammedan Civilasation, London, 1973. 39.
 
8.  Westermarck, 49.
 
9.   كليني، محمد. '''''الاصول من الكافي'''''. به كوشش علي اكبر غفاري. تهران، 1356. 2/521؛ قمي، عباس. '''''مفاتيح الجنان'''''. تهران، 1391 ق. 319 – 320، حاشيه.
 
 
'''تلخيص از «باطل سحر»، نوشته علي بلوكباشي'''
 
'''دائره المعارف بزرگ اسلامي، 1381، ج 11'''


== نویسنده مقاله ==
علی بلوکباشی
علی بلوکباشی


----[1]. Homoeopathic limitative magic
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
 
[[رده:مردم شناسی]]
[2]. Contagious magic

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۰۷

باطل سحر، هر انچه در بی اثر کردن سحر و جادو و رماندن دیوان زیانکار به کار رود. باطل سحرها رماننده‌هایی هستند که مردم آن‌ها را دارای خاصیت جادویی و شرزدایی می‌پندارند و در گریزاندن جن و ارواح پلید موثر می‌انگارند. کاربرد سحر و باطل سحر همراه با اعمال و اداب جادویی از دیرباز در میان مردم جهان رایج بوده است. برای این کار معمولاً از دو روش «جادوی تقلیدی»[Homoeopathic limitative magic] (کاربرد چیزی شبیه چیزی یا کسی، مانند تندیس یا پیکره آن چیز یا کس) و «جادوی ساری»[Contagious magic] (کاربرد اجزا و اشیایی که زمانی در مجاورت و تماس نزدیک با چیزی یا کسی بوده‌اند، مانند مو و ناخن یا پاره‌هایی از جامه کسی) استفاده می‌کردند[۱]. مردم جامعه‌های مذهبی مجموعه‌ای از رقیه‌ها و افسون‌های حاوی کلمات مقدس و ادعیه و تعاویز را برای دفع جن و شیاطین به طلسمات و باطل سحرهای جادویی افزودند[۲]. ابوریحان بیرونی در آثار الباقیه و التفهیم از رقیه و افسونی برای رماندن گزندگان یاد می‌کند که آمیختگی باورهای جادویی – مذهبی مردم را در دو فرهنگ مزدی سنایی و اسلامی ایران نشان می‌دهد[۳][۴].

اعمال سحر و جادو زدایی هنوز در میان مردم کاربرد دارد و در نظام فرهنگی – ارمانی جامعه‌های ابتدایی و سنتی نقش مهمی به هنگام درماندگی و پریشان حالی مردم و بیم و اضطراب ان‌ها از نیروهای زیانکار ایفا می‌کند[۳][۴].

طلسمات باطل سحر را بر حسب شباهت‌های کلی و عام در نوع و کاربرد می‌توان به چند دسته تقسیم کرد: نخست، طبقه‌بندی عمومی بر اساس طبیعی یا مصنوعی بودن طلسمات، مانند برخی احجار کریمه و سنگ‌ها؛ اجزایی از رستنی‌ها و گیاهان؛ اندام‌هایی از انسان و حیوان؛ ابزار و اشیاء و لوح‌های فلزی؛ زیورها و گوهرها؛ تندیس و پیکره ساخته شده از موم و خمیر؛ افسون نوشته شده روی پوست، کاغذ و پارچه، یا کنده شده روی فلز؛ دستواره‌ها و چشمواره‌های فلزی و سفالی و شیشه‌ای؛ چیزهای ناپاک و آلوده و فضولات برخی حیوان‌ها.

دوم، طبقه بندی بر حسب مقاصدی که طلسمات را به کار می‌برند، مانند طلسمات مخصوص پیشگیری و ردمان بیماری‌ها؛ حفظ و امنیت و دوری از خطرات و اسیب‌ها؛ به دست اوردن قدرت جسمانی؛ تحصیل خوشبختی و ثروت و جز آن[۵].

در بسیاری از فرهنگ‌های امروزی، از جمله فرهنگ عامه ایران، مو وناخن را دارای نیروی جادویی می‌پندارند و آن‌ها را همچون طلسم و رزم افزاری اهریمنی می‌شمارند. عامه مردم موی و ناخن چیده شده را روی زمین نمی‌اندازند، بلکه در جای‌هایی، مانند شکاف‌های دیوار پنهان می‌کنند تا از دسترس دشمنان و جادوگران دور مانند[۶][۷][۸].

رایج‌ترین طلسم‌های دفع چشم زخم* در میان مردم مشرق زمین و ایران، طلسم فلزی به شکل پنجه باز دست و چشم انسان، یا حتی چشم خشک شده هدهد، جغد و گربه بوده است[۹][۱۰]. از چشمواره‌های کبود و آبی شیشه‌ای و سفالی و نقش پنجه و چشم همراه افسون و دعا بر روی کاغذ نیز استفاده می‌کرده‌اند. برخی چیزهای پلید و ناپاک، مانند خون حیض را در فرهنگ‌های سامی و ایرانی، دارای نیروی جادویی می‌انگاشتند و ان‌ها را همچون باطل سحر به کار می‌بردند[۱۱].

مسلمانان برخی آیات قرانی، دعاها و تعویذها را برای حفظ سلامت و دورکردن بلا و آفت و چشم زخم به کار می‌گرفتند. سوره‌های مُعَوَّذتان (فَلق و ناس)، حمد و توحید، آیه «وَ اِنْ یکادُ...» (قلم)، جمله دعایی ماشاءالله لاحول...‌» و قلعه یاسین* از جمله ان‌هاست.

زنان برای باطل کردن سحر و جادو به برخی اعمال جادویی دست می‌زدند، اداب بخت گشایی*، ال زدایی*، چلّه‌بری*، و استفاده از جام چل کلید* نمونه‌هایی از این اعمال است[۱۲][۱۳][۱۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. Frajer, J.G., The Golden Bough, London, 1932. P. 15
  2.   بلوكباشی، علی. «ديدگاه‌ها و نگرش‌ها در مردم شناسی»، كتاب جمعه، 1359 ش، س 1، ش، 34، ص 120 – 121.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ بيرونی، ابوريحان.آلآثار الباقيه. به كوشش زاخاو، لايپزيک، 1923، ص.229.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ بیرونی، ابوریحان، التفهيم. به كوشش همايي، تهران، 1318 ش، ص.259 – 260، نيز حاشيه 2.
  5. Hastings, J. (ed.). Encyclopaedia of Religion and Ethics (ERE), England, 1980. 111/393.
  6.  اوستا. ترجمه جليل دوستخوان، تهران، 1374 ش، 2/841 و حاشيه 2.
  7. هدايت، صادق. نيرنگستان. تهران، 1311 ش 11، ص. 314.
  8. Massé, H., Croyances et coutumes persanes, Paris, 1938
  9. Encyclo Paedia Judaica, 1971.71/999
  10. Westermarck, E., Pagan Survinals in Mohammedan Civilasation, London, 1973. 39
  11. Westermarck, E., Pagan Survinals in Mohammedan Civilasation, London, 1973. 49
  12. كلينی، محمد. الاصول من الكافی. به كوشش علی اكبر غفاری. تهران، 1356، جلد 2، ص. 251.
  13. قمی، عباس. مفاتيح الجنان. تهران، 1391 ق.، ص. 319 – 320، حاشيه.
  14. تلخیص از بلوکباشی، علی، «باطل سحر»، دائره المعارف بزرگ اسلامی، 1381، ج 11.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بلوکباشی