قشم: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''قشم،''' نام شهرستان، شهر و بزرگترين جزيرة خليج فارس، واقع در استان ساحلي هرمزگان. '''شهرستان قشم،''' برابر با آخرين تغييرات تقسيمات كشوري، داراي 4 شهر، 3 بخش و 7 دهستان است.<sup>1</sup> اين شهرستان كه از چهار جزيره تشكيل شده، از شمال با شهرستان بند...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:جنگل حرا قشم.jpg|بندانگشتی|جنگل حرا قشم، برگرفته از سایت سفر مارکت، قابل بازیابی از<nowiki/>https://safarmarket.com/]] | |||
قشم، نام شهرستان، شهر و بزرگترین جزیره [[خلیج فارس|خلیج فارس]]، واقع در استان ساحلی هرمزگان. | |||
شهرستان قشم، برابر با آخرین تغییرات تقسیمات کشوری، دارای 4 شهر، 3 بخش و 7 دهستان است<ref>'''''دفتر تقسیمات کشوری. جدول تقسیمات کشوری'''''. تهران: 1383، وزارت کشور.</ref>. این شهرستان که از چهار جزیره تشکیل شده، از شمال با شهرستان [[بندرعباس]]، از غرب، جنوب غرب و جنوب با شهرستانهای بندر لنگه و [[ابوموسی]] و کشور عمان و از شرق با شهرستان میناب همسایه است<ref>'''''سازمان نقشهبرداری کشور.''''' '''''نقشه تقسیمات کشوری'''''. تهران: 1383، سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور، 1383.</ref>. | |||
شهر قشم، در شرقیترین قسمت جزیره با مختصات جغرافیایی "45 '16 ْ56 طول شرقی و "30 '57 ْ26 عرض شمالی و ارتفاع 10 متر از سطح دریا با آب و هوایی خشک و بسیار گرم در 25 کیلومتری جنوب مرکز استان<ref name=":0">'''''سازمان نقشهبرداری کشور.''''' '''''نقشه تقسیمات کشوری'''''. تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور، 1383.</ref>([[بندرعباس]]) و در فاصله 1308 کیلومتری از [[استان تهران|تهران]]، از طریق راه زمینی و دریایی، قرار دارد<ref>سازمان '''''حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههای ایران (ویرایش دوم).''''' تهران: 1380، همشهری، ص134.</ref>. در سالهای اخیر با تأسیس مراکز رفاهی، آموزشی و تجاری، امکانات مناسبی برای توسعه منطقه فراهم آمده است. جمعیت قشم در سرشماری 1375ش تعداد 13556 تن بوده است که طبق برآوردها، این تعداد در 1384ش به 18449 تن رسیده است<ref>مرکز آمار ایران'''''. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور'''''. تهران: 1383، مرکز آمار ایران، ص231-232.</ref>. | |||
جزیره قشم، جزیرهای است که مرکز شهرستان (قشم) و چند بخش و دهستان در آن قرار دارد. درازی جزیره قشم از شمال شرقی به جنوب غربی، 5/107 کم و عرض متوسط آن حدود 15 کم، دارای 1491 کم مساحت و بلندترین نقطه آن 397 متر است. این جزیره پوشیده از تپهماهور، دارای آب و هوایی گرم و خشک و زمینهایی غالباً غیر قابل کشت است که قسمتهایی از آن را نمکزار تشکیل میدهد<ref name=":0" />. این جزیره با نامهای بسیاری از جمله آبان، ابرکانان، کشم، بُرخت، [[کیش]]، باسعیدو، لافت، جَسَم، جاسمی، جزیره الطویله و... | |||
خوانده | خوانده میشد<ref>چکنگی، علیرضا. '''''فرهنگنامه تطبیقی نامهای قدیم و جدید مکانهای جغرافیایی ایران و نواحی مجاور.''''' چ1. مشهد: 1378، آستان قدس رضوی (بنیاد پژوهشهای اسلامی)، ص188-189.</ref><ref>استرابو. '''''جغرافیای استرابو. سرزمینهای زیر فرمان هخامنشیان'''''. ترجمه همایون صنعتیزاده، تهران: 1382، بنیاد موقوفات محمود افشاریزدی، ص371.</ref><ref>مسعودی، علی بن حسین. '''''المسالک و الممالک'''''. به کوشش ایرج افشار، تهران: 1340، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ص108.</ref> و به همراه جزیرههای هنگام، [[جزیره هرمز|هرمز]] و [[لارک]]، جزایر اربعه نیز نامیده میشدند<ref>سدیدالسلطنه، محمّدعلی. '''''بندرعباس و خلیجفارس'''''. تصحیح احمد اقتداری، تهران: 1342، ابنسینا، ص2.</ref>.[[حمدالله مستوفی]] از این جزیره با نام ابرکافان یاد میکند: <blockquote>«جزیرهای است هشت فرسنگ در سه فرسنگ مردم آنجا بیشتر شریر و دزد باشند»<ref>مستوفیقزوینی، حمدالله'''''. نزهه القلوب'''''. به تصحیح و تحشیه دکتر محمّد دبیرسیاقی، چ1. قزوین: 1381، حدیث امروز، ص196.</ref>. </blockquote>لسترنج به نقل از چند منبع تاریخی دیگر مینویسد:<blockquote>«جزیره بزرگی که در قسمت تنگ [[خلیج فارس|خلیج فارس]] واقع است و امروز کشم نامیده میشود و آن را جزیره طویله هم میگفتند ظاهراً باید همان جزیرهای باشد که در کتب مرجع ما در قرون وسطی به اسامی مختلف: جزیره بنی (یا ابن) کوان، جزیره ابرکافان و جزیره ابرکمان ذکر شده است...»<ref>لسترنج، گای. '''''جغرافیای تاریخی سرزمینهای خلافت شرقی'''''. ترجمه محمود عرفان، چ6، تهران: 1383، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ص282.</ref>.</blockquote>این جزیره ایرانی در سدههای اخیر بارها بین پرتغالیها، انگلیسیها، اعراب و ایرانیها دست به دست میشده است<ref>مجتهدزاده، پیروز. '''''جغرافیای سیاسی تنگه هرمز'''''. ترجمه محسن صغیرا، چ1، اصفهان: 1371، صغیر، ص16.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[کیش]] | |||
* [[لارک]] | |||
* [[خارک]] | |||
* [[ابوموسی]] | |||
* [[تنب]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
غلامرضا زعیمی | غلامرضا زعیمی | ||
[[رده:جغرافیا]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۱
قشم، نام شهرستان، شهر و بزرگترین جزیره خلیج فارس، واقع در استان ساحلی هرمزگان.
شهرستان قشم، برابر با آخرین تغییرات تقسیمات کشوری، دارای 4 شهر، 3 بخش و 7 دهستان است[۱]. این شهرستان که از چهار جزیره تشکیل شده، از شمال با شهرستان بندرعباس، از غرب، جنوب غرب و جنوب با شهرستانهای بندر لنگه و ابوموسی و کشور عمان و از شرق با شهرستان میناب همسایه است[۲].
شهر قشم، در شرقیترین قسمت جزیره با مختصات جغرافیایی "45 '16 ْ56 طول شرقی و "30 '57 ْ26 عرض شمالی و ارتفاع 10 متر از سطح دریا با آب و هوایی خشک و بسیار گرم در 25 کیلومتری جنوب مرکز استان[۳](بندرعباس) و در فاصله 1308 کیلومتری از تهران، از طریق راه زمینی و دریایی، قرار دارد[۴]. در سالهای اخیر با تأسیس مراکز رفاهی، آموزشی و تجاری، امکانات مناسبی برای توسعه منطقه فراهم آمده است. جمعیت قشم در سرشماری 1375ش تعداد 13556 تن بوده است که طبق برآوردها، این تعداد در 1384ش به 18449 تن رسیده است[۵].
جزیره قشم، جزیرهای است که مرکز شهرستان (قشم) و چند بخش و دهستان در آن قرار دارد. درازی جزیره قشم از شمال شرقی به جنوب غربی، 5/107 کم و عرض متوسط آن حدود 15 کم، دارای 1491 کم مساحت و بلندترین نقطه آن 397 متر است. این جزیره پوشیده از تپهماهور، دارای آب و هوایی گرم و خشک و زمینهایی غالباً غیر قابل کشت است که قسمتهایی از آن را نمکزار تشکیل میدهد[۳]. این جزیره با نامهای بسیاری از جمله آبان، ابرکانان، کشم، بُرخت، کیش، باسعیدو، لافت، جَسَم، جاسمی، جزیره الطویله و...
خوانده میشد[۶][۷][۸] و به همراه جزیرههای هنگام، هرمز و لارک، جزایر اربعه نیز نامیده میشدند[۹].حمدالله مستوفی از این جزیره با نام ابرکافان یاد میکند:
«جزیرهای است هشت فرسنگ در سه فرسنگ مردم آنجا بیشتر شریر و دزد باشند»[۱۰].
لسترنج به نقل از چند منبع تاریخی دیگر مینویسد:
«جزیره بزرگی که در قسمت تنگ خلیج فارس واقع است و امروز کشم نامیده میشود و آن را جزیره طویله هم میگفتند ظاهراً باید همان جزیرهای باشد که در کتب مرجع ما در قرون وسطی به اسامی مختلف: جزیره بنی (یا ابن) کوان، جزیره ابرکافان و جزیره ابرکمان ذکر شده است...»[۱۱].
این جزیره ایرانی در سدههای اخیر بارها بین پرتغالیها، انگلیسیها، اعراب و ایرانیها دست به دست میشده است[۱۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ دفتر تقسیمات کشوری. جدول تقسیمات کشوری. تهران: 1383، وزارت کشور.
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. نقشه تقسیمات کشوری. تهران: 1383، سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور، 1383.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ سازمان نقشهبرداری کشور. نقشه تقسیمات کشوری. تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور، 1383.
- ↑ سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههای ایران (ویرایش دوم). تهران: 1380، همشهری، ص134.
- ↑ مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور. تهران: 1383، مرکز آمار ایران، ص231-232.
- ↑ چکنگی، علیرضا. فرهنگنامه تطبیقی نامهای قدیم و جدید مکانهای جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ1. مشهد: 1378، آستان قدس رضوی (بنیاد پژوهشهای اسلامی)، ص188-189.
- ↑ استرابو. جغرافیای استرابو. سرزمینهای زیر فرمان هخامنشیان. ترجمه همایون صنعتیزاده، تهران: 1382، بنیاد موقوفات محمود افشاریزدی، ص371.
- ↑ مسعودی، علی بن حسین. المسالک و الممالک. به کوشش ایرج افشار، تهران: 1340، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ص108.
- ↑ سدیدالسلطنه، محمّدعلی. بندرعباس و خلیجفارس. تصحیح احمد اقتداری، تهران: 1342، ابنسینا، ص2.
- ↑ مستوفیقزوینی، حمدالله. نزهه القلوب. به تصحیح و تحشیه دکتر محمّد دبیرسیاقی، چ1. قزوین: 1381، حدیث امروز، ص196.
- ↑ لسترنج، گای. جغرافیای تاریخی سرزمینهای خلافت شرقی. ترجمه محمود عرفان، چ6، تهران: 1383، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ص282.
- ↑ مجتهدزاده، پیروز. جغرافیای سیاسی تنگه هرمز. ترجمه محسن صغیرا، چ1، اصفهان: 1371، صغیر، ص16.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
غلامرضا زعیمی