قصر شیرین: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''قصر شيرين'''، شهري مرزي در غرب استان كرمانشاه با مختصات جغرافيايي "45 '34 ْ45 طول شرقي و "00 '31 ْ34 عرض شمالي، با 360 متر ارتفاع از سطح دريا، با آب و هوايي گرم و نيمه مرطوب،<sup>1</sup> مركز شهرستاني است به همين نام كه بر پاية آخرين تغييرات تقسيمات كشوري (در...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:قصر شیرین.jpg|بندانگشتی|قصر شیرین ، قابل بازیابی از https://astours.ir/]] | |||
قصر شیرین، شهری مرزی در غرب [[استان کرمانشاه]] با مختصات جغرافیایی "45 '34 ْ45 طول شرقی و "00 '31 ْ34 عرض شمالی، با 360 متر ارتفاع از سطح دریا، با آب و هوایی گرم و نیمه مرطوب<ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایرهالمعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 927.</ref>،مرکز شهرستانی است به همین نام که بر پایه آخرین تغییرات تقسیمات کشوری (در 1384ش)، دارای 2 شهر، 2 بخش و 4 دهستان است<ref>دفتر تقسیمات کشوری'''''. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری'''''. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.</ref>. شهرستان قصر شیرین از غرب، شمال و جنوب با عراق و از شرق با شهرستانهای سرپل ذهاب و گیلان غرب (در [[استان کرمانشاه]]) و شهرستانهای [[ایلام]] و ایوان (در [[استان ایلام]]) همسایه است<ref>'''''اطلس گیتاشناسی استانهای کشور'''''. تهران: گیتاشناسی، 1383.</ref>. | |||
فاصله این شهر تا [[استان تهران|تهران]] (از مسیر کرمانشاه) حدود 670 کم و تا مرکز استان حدود 160 کم است<ref>سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جادههای ایران''''' (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 27، 28، 133 و 134.</ref>. رودخانه الوند از میان این شهر گذر میکند و مانند چند رودخانه دیگر همگی به سوی [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82 عراق] جریان دارند و در مجموع شرایط مساعدی را برای کشاورزی فراهم ساختهاند. قصر شیرین به دلیل موقعیت مرزی خود دارای اهمیت ارتباطی و سوقالجیشی (استراتژیک) است. در [[جنگ ایران و عراق|جنگ عراق علیه ایران]] به شدت آسیب دید و تقریباً خالی از سکنه شد<ref>نورالهی، طه. '''''توزیع و طبقهبندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماریهای 75-1335'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 167.</ref>. | |||
قصر | قصر شیرین را [[خسرو پرویز|خسروپرویز ساسانی]] برای همسر خود بنا کرد<ref>دیاکونف، ا. م. '''''تاریخ ایران باستان'''''. ترجمه روحی ارباب. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1380، ص 369.</ref>؛ امّا پس از حمله عربها و فروپاشی [[ساسانیان]]، رو به ویرانی نهاد. [[حمدالله مستوفی]] از خرابههای قصر شیرین به تفصیل یاد کرده است<ref>مستوفی، حمدالله. '''''نزهه القلوب'''''. به کوشش گای لسترنج، لیدن: بریل، 1333ق/1915م، ص 43.</ref>. | ||
جمعیت شهر قصر شیرین در نخستین سرشماری پس از جنگ (1375ش)، تعداد 12726 تن بود<ref>نورالهی، طه. '''''توزیع و طبقهبندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماریهای 75-1335'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 188.</ref> و طبق برآوردها در 1384ش به 15573 تن رسیده است<ref>مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور بر اساس محدوده سال 1380'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 180.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[استان کرمانشاه]] | |||
* [[ایلام]] | |||
* [[ساسانیان]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
غلامحسین تکمیل همایون | غلامحسین تکمیل همایون | ||
[[رده:جغرافیا]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۴
قصر شیرین، شهری مرزی در غرب استان کرمانشاه با مختصات جغرافیایی "45 '34 ْ45 طول شرقی و "00 '31 ْ34 عرض شمالی، با 360 متر ارتفاع از سطح دریا، با آب و هوایی گرم و نیمه مرطوب[۱]،مرکز شهرستانی است به همین نام که بر پایه آخرین تغییرات تقسیمات کشوری (در 1384ش)، دارای 2 شهر، 2 بخش و 4 دهستان است[۲]. شهرستان قصر شیرین از غرب، شمال و جنوب با عراق و از شرق با شهرستانهای سرپل ذهاب و گیلان غرب (در استان کرمانشاه) و شهرستانهای ایلام و ایوان (در استان ایلام) همسایه است[۳].
فاصله این شهر تا تهران (از مسیر کرمانشاه) حدود 670 کم و تا مرکز استان حدود 160 کم است[۴]. رودخانه الوند از میان این شهر گذر میکند و مانند چند رودخانه دیگر همگی به سوی عراق جریان دارند و در مجموع شرایط مساعدی را برای کشاورزی فراهم ساختهاند. قصر شیرین به دلیل موقعیت مرزی خود دارای اهمیت ارتباطی و سوقالجیشی (استراتژیک) است. در جنگ عراق علیه ایران به شدت آسیب دید و تقریباً خالی از سکنه شد[۵].
قصر شیرین را خسروپرویز ساسانی برای همسر خود بنا کرد[۶]؛ امّا پس از حمله عربها و فروپاشی ساسانیان، رو به ویرانی نهاد. حمدالله مستوفی از خرابههای قصر شیرین به تفصیل یاد کرده است[۷].
جمعیت شهر قصر شیرین در نخستین سرشماری پس از جنگ (1375ش)، تعداد 12726 تن بود[۸] و طبق برآوردها در 1384ش به 15573 تن رسیده است[۹].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 927.
- ↑ دفتر تقسیمات کشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.
- ↑ اطلس گیتاشناسی استانهای کشور. تهران: گیتاشناسی، 1383.
- ↑ سازمان حمل و نقل و پایانههای کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههای ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 27، 28، 133 و 134.
- ↑ نورالهی، طه. توزیع و طبقهبندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماریهای 75-1335. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 167.
- ↑ دیاکونف، ا. م. تاریخ ایران باستان. ترجمه روحی ارباب. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1380، ص 369.
- ↑ مستوفی، حمدالله. نزهه القلوب. به کوشش گای لسترنج، لیدن: بریل، 1333ق/1915م، ص 43.
- ↑ نورالهی، طه. توزیع و طبقهبندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماریهای 75-1335. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 188.
- ↑ مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور بر اساس محدوده سال 1380. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 180.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
غلامحسین تکمیل همایون