بابا شمل: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[بابا شمل|باباشمل]]،''' نشریه | [[پرونده:Baba shamal.jpg|بندانگشتی|بابا شمل برگرفته از وبسایت کاژه مگ قابل بازیابی از<nowiki/>https://kajemag.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D9%84/]] | ||
'''[[بابا شمل|باباشمل]]،''' نشریه فکاهی و طنزآمیز باباشمل در زمره نشریاتی است که در اثر فضای ایجاد شده پس از شهریور بیست در [[ایران]] شروع به انتشار کرد. صاحب امتیاز این نشریه که به صورت هفتهنامه منتشر میشد، مهندس رضا گنجهای از رجال سیاسی وقت بود که خود او هم به «باباشمل» شهرت پیدا کرده بود. این روزنامه هفتگی در روزهای پایانی 1321ش موفق به کسب امتیاز از وزارت فرهنگ گردید و در 1322ش شروع به انتشار نمود. | |||
مهندس گنجهای مدیر روزنامه، استاد و رئیس دانشکده فنی و یک بار هم وزیر [[پست]] و [[تلگراف]] شده بود. او در 1290ش دیده به [[جهان نو|جهان]] گشود و در 15 شهریور 1374 در خارج [[کشور ایران|کشور]] چشم از جهان بربست. وی شخصاً با ذوق و نویسندهای خوش قلم بود و خیلی از مطالب مندرجه در باباشمل را شخصاً مینگاشت. هفتهنامه باباشمل جمعاً مدت چهار سال منتشر شد و در 1326ش به کلی تعطیل گردید. نخستین شماره هفتهنامه باباشمل که به قطع کتابی و کوچک منتشر میشد در روز 25 فروردین 1322ش انتشار یافت و سرمقاله آن را مهندس گنجهای نوشت و ضمن آن از روزنامهنگاران [[نهضت مشروطه|دوران مشروطه]] چون [[صوراسرافیل]] و [[علی اکبر دهخدا|دهخدا]] به خوبی یاد کرد. هر شماره باباشمل 8 صفحه داشت و در سال اول 47 شماره آن انتشار پیدا کرد. | |||
هفتهنامه باباشمل را به سبب | مندرجات باباشمل به زبان طنز است و حتی اخبار خارجی و داخلی آن به صورت فکاهی و طنزآمیز تدوین شده است. باباشمل از 1322ش به طور مرتب طی سه سال منتشر شد و در این مدت 123شماره آن عرضه شد. اما پس از انتشار شماره 123 در 12 مهر 1324 نشریه باباشمل از انتشار بازماند. تعطیلی مذکور به سبب سفر مدیر مسئوول هفتهنامه به اروپا بود که ظاهراً دو سال به طول انجامید. از آن پس دوره دوم انتشار باباشمل در 29 مرداد 1326ش یا منتشر شد، شماره 124 آغاز گردید و در سرمقالهای تحت عنوان «سفرنامه» علت تعطیلی و وقفه دو ساله را بیان نمود. از باباشمل در دوره دوّم انتشار بیش از 26 شماره منتشر شد و آخرین شماره آن (پیوسته150) در اسفند 1326ش منتشر گردید و ضمن آن مهندس گنجهای اعلام کرد که نشریه را به کلی تعطیل خواهد کرد و دلایل آن را بیان کرد. | ||
هفتهنامه باباشمل را به سبب آنکه در دوره [[آزادی]] مطبوعات شروع به انتشار کرده بود باید در زمره بهترین مطبوعات طنزی زبان [[فارسی]] به شمار آورد. با این نشریه گروه برجسته از نویسندگان طنزنویس این دوران همکاری نمودند. در این زمان روزنامه چلنگر از انتشارات [[حزب توده]] هم، نشریهای فکاهی بود و شهرت بسیار به دست آورده بود مهذا باباشمل همچنان نزد عدهای به عنوان نشریه موفق طنز مطرح بود. از ویژگیهای دیگر باباشمل آن بود که برای هر یک از رجال سیاسی آن دوران لقبی انتخاب کرد که نوعی با شخصیت او تناسب داشت<ref>افشار، ایرج. '''''تا دره كاران'''''. تهران: قطره، 1383، ص835</ref><ref>روستایی، محسن، و غلامرضا سلامی، " نامه باباشمل و گردونه پیشكشی"، '''''آینده'''''. سال 2ش، ص9-10 (آذر- دی 1369ش)، ص 655-657.</ref><ref>'''''اسناد مطبوعات ایران'''''. تهران: سازمان اسناد ملی ایران، 1377ش، ج2/227</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
== | * [[صوراسرافیل]] | ||
* [[علی اکبر دهخدا|دهخدا]] | |||
* [[تلگراف]] | |||
* [[حزب توده]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده == | == نویسنده مقاله == | ||
سید ابوالحسن آل داود | سید ابوالحسن آل داود | ||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۴
باباشمل، نشریه فکاهی و طنزآمیز باباشمل در زمره نشریاتی است که در اثر فضای ایجاد شده پس از شهریور بیست در ایران شروع به انتشار کرد. صاحب امتیاز این نشریه که به صورت هفتهنامه منتشر میشد، مهندس رضا گنجهای از رجال سیاسی وقت بود که خود او هم به «باباشمل» شهرت پیدا کرده بود. این روزنامه هفتگی در روزهای پایانی 1321ش موفق به کسب امتیاز از وزارت فرهنگ گردید و در 1322ش شروع به انتشار نمود.
مهندس گنجهای مدیر روزنامه، استاد و رئیس دانشکده فنی و یک بار هم وزیر پست و تلگراف شده بود. او در 1290ش دیده به جهان گشود و در 15 شهریور 1374 در خارج کشور چشم از جهان بربست. وی شخصاً با ذوق و نویسندهای خوش قلم بود و خیلی از مطالب مندرجه در باباشمل را شخصاً مینگاشت. هفتهنامه باباشمل جمعاً مدت چهار سال منتشر شد و در 1326ش به کلی تعطیل گردید. نخستین شماره هفتهنامه باباشمل که به قطع کتابی و کوچک منتشر میشد در روز 25 فروردین 1322ش انتشار یافت و سرمقاله آن را مهندس گنجهای نوشت و ضمن آن از روزنامهنگاران دوران مشروطه چون صوراسرافیل و دهخدا به خوبی یاد کرد. هر شماره باباشمل 8 صفحه داشت و در سال اول 47 شماره آن انتشار پیدا کرد.
مندرجات باباشمل به زبان طنز است و حتی اخبار خارجی و داخلی آن به صورت فکاهی و طنزآمیز تدوین شده است. باباشمل از 1322ش به طور مرتب طی سه سال منتشر شد و در این مدت 123شماره آن عرضه شد. اما پس از انتشار شماره 123 در 12 مهر 1324 نشریه باباشمل از انتشار بازماند. تعطیلی مذکور به سبب سفر مدیر مسئوول هفتهنامه به اروپا بود که ظاهراً دو سال به طول انجامید. از آن پس دوره دوم انتشار باباشمل در 29 مرداد 1326ش یا منتشر شد، شماره 124 آغاز گردید و در سرمقالهای تحت عنوان «سفرنامه» علت تعطیلی و وقفه دو ساله را بیان نمود. از باباشمل در دوره دوّم انتشار بیش از 26 شماره منتشر شد و آخرین شماره آن (پیوسته150) در اسفند 1326ش منتشر گردید و ضمن آن مهندس گنجهای اعلام کرد که نشریه را به کلی تعطیل خواهد کرد و دلایل آن را بیان کرد.
هفتهنامه باباشمل را به سبب آنکه در دوره آزادی مطبوعات شروع به انتشار کرده بود باید در زمره بهترین مطبوعات طنزی زبان فارسی به شمار آورد. با این نشریه گروه برجسته از نویسندگان طنزنویس این دوران همکاری نمودند. در این زمان روزنامه چلنگر از انتشارات حزب توده هم، نشریهای فکاهی بود و شهرت بسیار به دست آورده بود مهذا باباشمل همچنان نزد عدهای به عنوان نشریه موفق طنز مطرح بود. از ویژگیهای دیگر باباشمل آن بود که برای هر یک از رجال سیاسی آن دوران لقبی انتخاب کرد که نوعی با شخصیت او تناسب داشت[۱][۲][۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سید ابوالحسن آل داود