پرش به محتوا

پرویز ناتل خانلری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Nazanin (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''[[پرویز ناتل خانلری|خانلری، پرویزناتل]]،''' (اسفند 1292 قمری و برابر آن میلادی ـ  اول شهریور 1369ش)، پژوهشگر، ادیب و شاعر، استاد دانشگاه و مدیر مجله ادبی سخن.خانلری به هنگام تحصیل در سال اول رشته ادبی مدرسه دارالفنون (1309ش) قدم به عالم مطبوعات گذاشت و به تشویق عبدالرحمن فرامرزی اولین مقاله خود را ـ که تکلیف درسی‌اش درباره تأثیر تعلیم و تربیت بود ـ در [[اقدام|روزنامه اقدام]]، به مدیریت عباس خلیلی، به چاپ رساند. وی در سال چهارم دبیرستان (حدود 1312ش) و در دوران دانشجویی خود در دانشسرای عالی و دانشگاه تهران (1313ش تا 1322ش) فعالیت مطبوعاتی خود را همچنان با چاپ مقالات و ترجمه‌ها و اشعارش در مجله مهر،<sup>*</sup> به مدیریت مجید موقر و مجله موسیقی ادامه داد<ref>ناتل‌خانلری، پرویز. «خاطرات». (به کوشش یدالله جلالی پندری)، '''''آینده'''''. سال شانزدهم، شماره‌های 5- 8، مرداد و آبان 1369؛ «مینوی: دوستی که از دست رفت»، '''''پرویز ناتل خانلری'''''. (نوشته منصور رستگارفسایی)، تهران: 1379</ref>''.'' گویا در همین سال‌ها، نظارت و مدیریت صفحه فارسی یکی از روزنامه‌های ارمنی چاپ تهران را نیز چندی به عهده داشته است <ref>افشار، ایرج. «دکتر پرویز ناتل خانلری»، '''''آینده.''''' سال شانزدهم، شماره‌های 9- 12، آذر و اسفند 1369</ref>''.'' خانلری در خرداد 1322ش با همکاری ذبیح‌الله صفا مجله سخن را منتشر کرد ''(نک: سخن)''<ref name=":0">نادرپور، نادر. خانلری و نثر جدید دبیری»، '''''دنیای سخن'''''. شماره 34، مهرماه1369</ref> و از شماره‌های هفتم و هشتم (بهمن و اسفند 1322ش) خود به یاری احمد بیرشک انتشار آن را از پی گرفت و تا پایان 1357ش با مساعدت کسان دیگری که به عنوان سردبیر همکار او بودند ''(نک: سخن)''<ref name=":0" /> به چاپ و انتشار سخن پرداخت. خانلری همچنین بر آن شد تا نشریه‌ای مستقل از مجله سخن درباره مسائل علمی و فنی منتشر کند که اهل علم و فن و استادان و دانشمندان رشته‌های علمی بتوانند حاصل پیشرفت‌ها و اختراعات خود را به زبانی ساده در اختیار خوانندگان گذارند. اولین شماره این مجله که در دوره‌های آغازین «مجله علمی سخن» و بعدها «سخن دانش و فن» نام داشت در بهمن 1340 چاپ شد و تا آخرین شماره آن ـ که در فروردین 1349ش منتشر شد ـ بی‌وقفه طی هشت سال 90 شماره از این مجله در 5500 صفحه به چاپ رسید. سردبیر شماره‌های اول و دوم مجله علمی سخن، رضا سیدحسینی و شماره‌های بعد پرویز شهریاری بود. مقالاتی که در سخن دانش و فن به قلم دانشمندانی چون دکتر عبدالکریم قریب، محمد بهزاد، احمد راد، احمد بیرشک و رضا اقصی به چاپ می‌رسید، در موضوعاتی مانند پزشکی، تاریخ دانش، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، زمین‌شناسی، شیمی و ریاضیات بود ''(نک: شهریاری، ص360- 361)''<ref>شهریاری، پرویز. «نشریه علمی سخن»، '''''قافله‌ سالار سخن'''''. تهران: 1370</ref>''.''
[[پرونده:169019072.jpg|بندانگشتی|پرویز ناتل خانلری برگرفته از وبسایت ایرنا قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.irna.ir/news/84445470/%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%D9%86%D8%A7%D8%AA%D9%84-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A8%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%D8%AA%D8%B1%D9%82%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87]]
'''[[پرویز ناتل خانلری|خانلری، پرویزناتل]]،''' (اسفند 1292 قمری و برابر آن میلادی ـ  اول شهریور 1369ش)، پژوهشگر، ادیب و شاعر، استاد دانشگاه و مدیر مجله ادبی [[سخن]].خانلری به هنگام تحصیل در سال اول رشته ادبی [[مدرسه]] دارالفنون (1309ش) قدم به عالم [[مطبوعات از آغاز تا مشروطه|مطبوعات]] گذاشت و به تشویق [[عبدالرحمن فرامرزی]] اولین مقاله خود را ـ که تکلیف درسی‌اش درباره تأثیر تعلیم و تربیت بود ـ در [[اقدام|روزنامه اقدام]]، به مدیریت [[عباس خلیلی]]، به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رساند.  


از دیگر فعالیت‌های مطبوعاتی خانلری باید به مقالات او اشاره کرد که در موضوعاتِ زبان‌شناسی، عروض، تصحیح متون، نقد کتاب، دستور زبان فارسی، تاریخ، موسیقی و هنر در نشریات سخن، راهنمای کتاب، مجله موسیقی، مجله دانشکده ادبیات تهران، پیام‌نو، مهر، یغما، شعر و هنر، تاریخ و فرهنگ ایران و نگین به چاپ رساند. مجموعه نوشته‌های وی نیز ـ که در مجله سخن عمدتاً به عنوان سرمقاله منتشر می‌شده است ـ طی سال‌های 1367 تا 1370ش در چهار جلد با عنوان هفتاد سخن (جلد اول: شعر و هنر؛ جلد دوم: فرهنگ و اجتماع؛ جلد سوم: از گوشه و کنار ادبیات؛ جلد چهارم: شیوه‌های نو در ادبیات جهان) با سرمایه انتشارات توس به چاپ رسیده است. خانلری در نثر مقالات مطبوعاتی خود (و نیز در تمام آثارش) ـ که با نام مستعار «پژوهنده»، «ت. آ» «پ. ن. خ» منتشر می‌شد ـ از کلمات و عبارات مهجور و متروک،‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ حشو و اطناب پرهیز می‌کرد و از واژه‌های ساده و حتی روزمره در کنار کاربرد مبتکرانه واژه‌ها و عبارات به کار رفته در متون قدیم نثر فارسی به خوبی بهره می‌برد و از آن‌جا که معتقد بود نثر فارسی پیش از آن‌که بیشتر مورد پسند افتد باید فهمیدنی‌تر باشد (ویژگی‌ که آن را متأثر از نثر احمد بهمنیار و سعید نفیسی دانسته‌اند) جملاتش را کوتاه و گویا و ساده و استوار می‌نوشت <ref>نادرپور، نادر. خانلری و نثر جدید دبیری»، '''''دنیای سخن'''''. شماره 34، مهرماه1369</ref><ref>نادرپور، نادر«مکتب سخن و نثر دبیری»، '''''ایران‌شناسی'''''. دوره سوم، شماره 2، تابستان 1370</ref>''.''
وی در سال چهارم دبیرستان (حدود 1312ش) و در دوران دانشجویی خود در دانشسرای عالی و [https://ut.ac.ir/fa دانشگاه تهران] (1313ش تا 1322ش) فعالیت مطبوعاتی خود را همچنان با چاپ مقالات و [[ترجمه|ترجمه‌]]<nowiki/>ها و اشعارش در [[مجله مهر]]،<sup>*</sup> به مدیریت مجید موقر و [[مجله موسیقی]] ادامه داد<ref>ناتل‌خانلری، پرویز. «خاطرات». (به کوشش یدالله جلالی پندری)، '''''آینده'''''. سال شانزدهم، شماره‌های 5- 8، مرداد و آبان 1369.</ref><ref>«مینوی: دوستی که از دست رفت»، '''''پرویز ناتل خانلری'''''. (نوشته منصور رستگارفسایی)، تهران: 1379.</ref>''.'' گویا در همین سال‌ها، نظارت و مدیریت صفحه [[فارسی]] یکی از روزنامه‌های [[ارمنی]] [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] [[تهران مصور|تهران]] را نیز چندی به عهده داشته است <ref>افشار، ایرج. «دکتر پرویز ناتل خانلری»، '''''آینده.''''' سال شانزدهم، شماره‌های 9- 12، آذر و اسفند 1369</ref>''.''
 
خانلری در خرداد 1322ش با همکاری ذبیح‌الله صفا مجله [[سخن]] را منتشر کرد<ref name=":0">نادرپور، نادر. خانلری و نثر جدید دبیری»، '''''دنیای سخن'''''. شماره 34، مهرماه1369</ref> و از شماره‌های هفتم و هشتم (بهمن و اسفند 1322ش) خود به یاری احمد بیرشک انتشار آن را از پی گرفت و تا پایان 1357ش با مساعدت کسان دیگری که به عنوان سردبیر همکار او بودند<ref name=":0" /> به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] و انتشار [[سخن]] پرداخت. خانلری همچنین بر آن شد تا نشریه‌ای مستقل از مجله سخن درباره مسائل علمی و فنی منتشر کند که اهل علم و فن و استادان و دانشمندان رشته‌های علمی بتوانند حاصل پیشرفت‌ها و اختراعات خود را به زبانی ساده در اختیار خوانندگان گذارند. اولین شماره این مجله که در دوره‌های آغازین «مجله علمی [[سخن]]» و بعدها «[[سخن]] دانش و فن» نام داشت در بهمن 1340 [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] شد و تا آخرین شماره آن ـ که در فروردین 1349ش منتشر شد ـ بی‌وقفه طی هشت سال 90 شماره از این مجله در 5500 صفحه به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رسید. سردبیر شماره‌های اول و دوم مجله علمی [[سخن]]، رضا سیدحسینی و شماره‌های بعد پرویز شهریاری بود. مقالاتی که در سخن دانش و فن به قلم دانشمندانی چون دکتر عبدالکریم قریب، محمد بهزاد، احمد راد، احمد بیرشک و رضا اقصی به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] می‌رسید، در موضوعاتی مانند [[پزشکی]]، تاریخ دانش، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، زمین‌شناسی، شیمی و ریاضیات بود<ref>شهریاری، پرویز. «نشریه علمی سخن»، '''''قافله‌ سالار سخن'''''. تهران: 1370</ref>''.''
 
از دیگر فعالیت‌های مطبوعاتی خانلری باید به مقالات او اشاره کرد که در موضوعاتِ زبان‌شناسی، عروض، تصحیح متون، نقد کتاب، دستور زبان [[فارسی]]، تاریخ، [[موسیقی آذربایجان شرقی|موسیقی]] و [[هنر و مردم|هنر]] در نشریات [[سخن]]، [[راهنمای کتاب( مجله)|راهنمای کتاب]]، [[مجله موسیقی]]، مجله [https://literature.ut.ac.ir/ دانشکده ادبیات تهران]، پیام‌نو، [[مهر]]، [[یغمای جندقی|یغما]]، شعر و هنر، تاریخ و فرهنگ [[ایران]] و [[نگین]] به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رساند. مجموعه نوشته‌های وی نیز ـ که در مجله [[سخن]] عمدتاً به عنوان سرمقاله منتشر می‌شده است ـ طی سال‌های 1367 تا 1370ش در چهار جلد با عنوان هفتاد [[سخن]] به شرح زیر با سرمایه انتشارات توس به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رسیده است:
 
* جلد اول: شعر و هنر؛  
* جلد دوم: فرهنگ و اجتماع؛  
* جلد سوم: از گوشه و کنار ادبیات؛  
* جلد چهارم: شیوه‌های نو در ادبیات جهان.
 
خانلری در نثر مقالات مطبوعاتی خود (و نیز در تمام آثارش) ـ که با نام مستعار «پژوهنده»، «ت. آ» «پ. ن. خ» منتشر می‌شد ـ از کلمات و عبارات مهجور و متروک،‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ حشو و اطناب پرهیز می‌کرد و از واژه‌های ساده و حتی روزمره در کنار کاربرد مبتکرانه واژه‌ها و عبارات به کار رفته در متون قدیم نثر [[فارسی]] به خوبی بهره می‌برد و از آن‌جا که معتقد بود نثر فارسی پیش از آن‌که بیشتر مورد پسند افتد باید فهمیدنی‌تر باشد (ویژگی‌ که آن را متأثر از نثر احمد بهمنیار و سعید نفیسی دانسته‌اند) جملاتش را کوتاه و گویا و ساده و استوار می‌نوشت <ref>نادرپور، نادر. خانلری و نثر جدید دبیری»، '''''دنیای سخن'''''. شماره 34، مهرماه1369</ref><ref>نادرپور، نادر«مکتب سخن و نثر دبیری»، '''''ایران‌شناسی'''''. دوره سوم، شماره 2، تابستان 1370</ref>''.''


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


== '''مآخذ''' ==
* [[عبدالرحمن فرامرزی]]
* [[مجله موسیقی]]
* [[راهنمای کتاب( مجله)|راهنمای کتاب]]
* [[نگین]]
* [[سخن]]
* [[اقدام|روزنامه اقدام]]
 
== مآخذ ==
<references />
<references />


== نویسنده ==
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 
== نویسنده مقاله ==
فرهاد طاهری
فرهاد طاهری
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۴۷

پرویز ناتل خانلری برگرفته از وبسایت ایرنا قابل بازیابی ازhttps://www.irna.ir/news/84445470/%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%D9%86%D8%A7%D8%AA%D9%84-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%84%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A8%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%D8%AA%D8%B1%D9%82%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87

خانلری، پرویزناتل، (اسفند 1292 قمری و برابر آن میلادی ـ  اول شهریور 1369ش)، پژوهشگر، ادیب و شاعر، استاد دانشگاه و مدیر مجله ادبی سخن.خانلری به هنگام تحصیل در سال اول رشته ادبی مدرسه دارالفنون (1309ش) قدم به عالم مطبوعات گذاشت و به تشویق عبدالرحمن فرامرزی اولین مقاله خود را ـ که تکلیف درسی‌اش درباره تأثیر تعلیم و تربیت بود ـ در روزنامه اقدام، به مدیریت عباس خلیلی، به چاپ رساند.

وی در سال چهارم دبیرستان (حدود 1312ش) و در دوران دانشجویی خود در دانشسرای عالی و دانشگاه تهران (1313ش تا 1322ش) فعالیت مطبوعاتی خود را همچنان با چاپ مقالات و ترجمه‌ها و اشعارش در مجله مهر،* به مدیریت مجید موقر و مجله موسیقی ادامه داد[۱][۲]. گویا در همین سال‌ها، نظارت و مدیریت صفحه فارسی یکی از روزنامه‌های ارمنی چاپ تهران را نیز چندی به عهده داشته است [۳].

خانلری در خرداد 1322ش با همکاری ذبیح‌الله صفا مجله سخن را منتشر کرد[۴] و از شماره‌های هفتم و هشتم (بهمن و اسفند 1322ش) خود به یاری احمد بیرشک انتشار آن را از پی گرفت و تا پایان 1357ش با مساعدت کسان دیگری که به عنوان سردبیر همکار او بودند[۴] به چاپ و انتشار سخن پرداخت. خانلری همچنین بر آن شد تا نشریه‌ای مستقل از مجله سخن درباره مسائل علمی و فنی منتشر کند که اهل علم و فن و استادان و دانشمندان رشته‌های علمی بتوانند حاصل پیشرفت‌ها و اختراعات خود را به زبانی ساده در اختیار خوانندگان گذارند. اولین شماره این مجله که در دوره‌های آغازین «مجله علمی سخن» و بعدها «سخن دانش و فن» نام داشت در بهمن 1340 چاپ شد و تا آخرین شماره آن ـ که در فروردین 1349ش منتشر شد ـ بی‌وقفه طی هشت سال 90 شماره از این مجله در 5500 صفحه به چاپ رسید. سردبیر شماره‌های اول و دوم مجله علمی سخن، رضا سیدحسینی و شماره‌های بعد پرویز شهریاری بود. مقالاتی که در سخن دانش و فن به قلم دانشمندانی چون دکتر عبدالکریم قریب، محمد بهزاد، احمد راد، احمد بیرشک و رضا اقصی به چاپ می‌رسید، در موضوعاتی مانند پزشکی، تاریخ دانش، جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، زمین‌شناسی، شیمی و ریاضیات بود[۵].

از دیگر فعالیت‌های مطبوعاتی خانلری باید به مقالات او اشاره کرد که در موضوعاتِ زبان‌شناسی، عروض، تصحیح متون، نقد کتاب، دستور زبان فارسی، تاریخ، موسیقی و هنر در نشریات سخن، راهنمای کتاب، مجله موسیقی، مجله دانشکده ادبیات تهران، پیام‌نو، مهر، یغما، شعر و هنر، تاریخ و فرهنگ ایران و نگین به چاپ رساند. مجموعه نوشته‌های وی نیز ـ که در مجله سخن عمدتاً به عنوان سرمقاله منتشر می‌شده است ـ طی سال‌های 1367 تا 1370ش در چهار جلد با عنوان هفتاد سخن به شرح زیر با سرمایه انتشارات توس به چاپ رسیده است:

  • جلد اول: شعر و هنر؛
  • جلد دوم: فرهنگ و اجتماع؛
  • جلد سوم: از گوشه و کنار ادبیات؛
  • جلد چهارم: شیوه‌های نو در ادبیات جهان.

خانلری در نثر مقالات مطبوعاتی خود (و نیز در تمام آثارش) ـ که با نام مستعار «پژوهنده»، «ت. آ» «پ. ن. خ» منتشر می‌شد ـ از کلمات و عبارات مهجور و متروک،‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ حشو و اطناب پرهیز می‌کرد و از واژه‌های ساده و حتی روزمره در کنار کاربرد مبتکرانه واژه‌ها و عبارات به کار رفته در متون قدیم نثر فارسی به خوبی بهره می‌برد و از آن‌جا که معتقد بود نثر فارسی پیش از آن‌که بیشتر مورد پسند افتد باید فهمیدنی‌تر باشد (ویژگی‌ که آن را متأثر از نثر احمد بهمنیار و سعید نفیسی دانسته‌اند) جملاتش را کوتاه و گویا و ساده و استوار می‌نوشت [۶][۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ناتل‌خانلری، پرویز. «خاطرات». (به کوشش یدالله جلالی پندری)، آینده. سال شانزدهم، شماره‌های 5- 8، مرداد و آبان 1369.
  2. «مینوی: دوستی که از دست رفت»، پرویز ناتل خانلری. (نوشته منصور رستگارفسایی)، تهران: 1379.
  3. افشار، ایرج. «دکتر پرویز ناتل خانلری»، آینده. سال شانزدهم، شماره‌های 9- 12، آذر و اسفند 1369
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ نادرپور، نادر. خانلری و نثر جدید دبیری»، دنیای سخن. شماره 34، مهرماه1369
  5. شهریاری، پرویز. «نشریه علمی سخن»، قافله‌ سالار سخن. تهران: 1370
  6. نادرپور، نادر. خانلری و نثر جدید دبیری»، دنیای سخن. شماره 34، مهرماه1369
  7. نادرپور، نادر«مکتب سخن و نثر دبیری»، ایران‌شناسی. دوره سوم، شماره 2، تابستان 1370

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

فرهاد طاهری