پرش به محتوا

جلال آل احمد، روزنامه نگار: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''آل‌احمد،''' جلال: [1302-1348ش] نويسنده  و روزنامه‌نگار برجستة معاصر ايران. او چند بار به روزنامه‌نگاري و مجله‌نويسي پرداخت. از زندگي‌نامة خود نوشت او برمي‌آيد كه وي در دوران دانش‌آموزي، كار روزنامه‌نگاري را با تهية روزنامة ديواري آغاز كرد [ي...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''آل‌احمد،''' جلال: [1302-1348ش] نويسنده  و روزنامه‌نگار برجستة معاصر ايران.
[[پرونده:222222222.jpg|بندانگشتی|جلال آل احمد، روزنامه نگار، قابل بازیابی از https://fa.wiki.khomeini.ir/wiki/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84_%D8%A2%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF]]
'''[[جلال آل احمد، روزنامه نگار|آل‌احمد]]،''' جلال: [1302-1348ش] نویسنده  و روزنامه‌نگار برجسته معاصر [[ایران]].


او چند بار به روزنامه‌نگاري و مجله‌نويسي پرداخت. از زندگي‌نامة خود نوشت او برمي‌آيد كه وي در دوران دانش‌آموزي، كار روزنامه‌نگاري را با تهية روزنامة ديواري آغاز كرد [يادنامه ص182]. پس از آن‌كه به حزب‌توده گرويد، مدتي در 1325ش به مديريت چاپخانة «شمله» برگزيده شد. سپس مدير داخلي هفته‌نامة «بشر» ارگان دانشجويان حزب‌توده گرديد و چون در اين زمينه موفق بود مديريت داخلي مجلة ماهانة تئوريك حزب موسوم به «مردم» را به او سپردند. صاحب امتياز اين مجله فريدون كشاورز و سردبير آن احسان طبري بود و تا زمان جدايي آل‌احمد از حزب توده 18 شمارة آن‌ را درآورد. پس از انشعاب از حزب، نشريات آن‌ را نيز به كلي رها كرد.
او چند بار به روزنامه‌نگاری و مجله‌نویسی پرداخت. از زندگی‌نامه خود نوشت او برمی‌آید که وی در دوران دانش‌آموزی، کار روزنامه‌نگاری را با تهیه روزنامه دیواری آغاز کرد<ref>علی. '''''یادنامه جلال آل‌احمد'''''. تهران: 1364، پاسارگاد، ص182</ref>. پس از آن‌که به [[حزب توده|حزب‌توده]] گروید، مدتی در 1325ش به مدیریت [[چاپ و چاپخانه|چاپخانه]] «شمله» برگزیده شد. سپس مدیر داخلی هفته‌نامه «بشر» ارگان دانشجویان [[حزب توده|حزب‌توده]] گردید و چون در این زمینه موفق بود مدیریت داخلی مجله ماهانه تئوریک حزب موسوم به «مردم» را به او سپردند. صاحب امتیاز این مجله فریدون کشاورز و سردبیر آن احسان طبری بود و تا زمان جدایی آل‌احمد از [[حزب توده]] 18 شماره آن‌ را درآورد. پس از انشعاب از حزب، نشریات آن‌ را نیز به کلی رها کرد.


از آن پس او شخصاً چند بار از 1327ش به مجله‌نويسي پرداخت اما هيچ‌گاه نتوانست اين كار را براي مدتي طولاني دنبال كند. هيچ يك از مجلاتي كه با همكاري او نشر شده بيش از چند شماره منتشر نشده است [افشار ص334]. در 1329ش مديريت روزنامة شاهد ارگان نيروي سوم  را در دست گرفت. صاحب امتياز اين روزنامه علي زهري و سردبير آن دكتر مظفر بقايي بود. در 1331ش با خليل ملكي در انتشار مجلة نبرد زندگي همكاري داشت، اين همكاري‌ها با نشريات نيروي سوم در مجموع سه سال به طول انجاميد. در اين دوره او عضو كميتة نيروي سوم و گردانندة تبليغاتش بود. نيروي سوم در آن روزگار يكي از اركان جبهة ملي بود اما آل‌احمد از ارديبهشت 1332ش از آن‌جا كناره‌گيري كرد و پس از وقوع كودتاي 28 مرداد 32 تقريباً روزنامه‌نگاري سياسي را رها و به مقاله‌نويسي و داستان‌نويسي روي آورد. اما در 1339ش خليل ملكي كه مجله‌اي به نام علم و زندگي بنياد نهاده بود او را به مديريت مجله انتخاب كرد.
از آن پس او شخصاً چند بار از 1327ش به مجله‌نویسی پرداخت اما هیچ‌گاه نتوانست این کار را برای مدتی طولانی دنبال کند. هیچ یک از مجلاتی که با همکاری او نشر شده بیش از چند شماره منتشر نشده است<ref>افشار، ایرج. '''''سوگ آل‌احمد'''''. مجله راهنمای کتاب، س12 ش7-8 [مهر- آبان1348]، ص334</ref>. در 1329ش مدیریت روزنامه شاهد ارگان نیروی سوم  را در دست گرفت. صاحب امتیاز این روزنامه علی زهری و سردبیر آن دکتر مظفر بقایی بود. در 1331ش با خلیل ملکی در انتشار مجله نبرد زندگی همکاری داشت، این همکاری‌ها با نشریات نیروی سوم در مجموع سه سال به طول انجامید. در این دوره او عضو کمیته نیروی سوم و گرداننده تبلیغاتش بود. نیروی سوم در آن روزگار یکی از ارکان [[جبهه ملی]] بود اما آل‌احمد از اردیبهشت 1332ش از آن‌جا کناره‌گیری کرد و پس از وقوع [[کودتای 28 مرداد 1332|کودتای 28 مرداد 32]] تقریباً روزنامه‌نگاری سیاسی را رها و به مقاله‌نویسی و داستان‌نویسی روی آورد. اما در 1339ش خلیل ملکی که مجله‌ای به نام علم و زندگی بنیاد نهاده بود او را به مدیریت مجله انتخاب کرد.


دو سال بعد در 1341ش روزنامة كيهان بنا به مصالحي نشرية وزيني به نام «كيهان ماه» با مديريت آل‌احمد تأسيس كرد. اما از اين نشريه بيش از دو شماره انتشار نيافت و چون كتاب معروف غرب‌زدگي در آن به چاپ مي‌رسيد از شمارة سوم توقيف گرديد. با اين همه دو شمارة مذكور اثر بزرگي از خود بر جاي نهاد. آخرين فعاليت مطبوعاتي آل‌احمد، همكاري او و يارانش در انتشار مجلة جهان نو بود اما به قول او «جهان نو، چهار شماره بيشتر تحمل ما را نكرد». (ادب و هنر ايران، ج1/26).  
دو سال بعد در 1341ش روزنامه [[کیهان]] بنا به مصالحی نشریه وزینی به نام «[[کیهان ماه]]» با مدیریت آل‌احمد تأسیس کرد. اما از این نشریه بیش از دو شماره انتشار نیافت و چون کتاب معروف غرب‌زدگی در آن به چاپ می‌رسید از شماره سوم توقیف گردید. با این همه دو شماره مذکور اثر بزرگی از خود بر جای نهاد. آخرین فعالیت مطبوعاتی آل‌احمد، همکاری او و یارانش در انتشار مجله [[جهان نو]] بود اما به قول او «[[جهان نو]]، چهار شماره بیشتر تحمل ما را نکرد»<ref>آل‌احمد، جلال. '''''ادب و هنر امروز ایران'''''. به کوشش مصطفی زمانی‌نیا، تهران: 1373، نشر سیامک، ج1/26-27، ج2/905</ref>.  


== نیز نگاه کنید به ==


* [[جبهه ملی]]
* [[کیهان ماه]]
* [[جهان نو]]
* [[حزب توده|حزب‌توده]]
* [[کودتای 28 مرداد 1332|کودتای 28 مرداد 32]]


'''مأخذ:'''
== '''مأخذ''' ==
 
<references />
آل‌احمد، جلال. '''''ادب و هنر امروز ايران'''''. به كوشش مصطفي زماني‌نيا، تهران: 1373، نشر سيامك، ج1/26-27، ج2/905؛ افشار، ايرج. '''''سوگ آل‌احمد'''''. مجلة راهنماي كتاب، س12 ش7-8 [مهر- آبان1348ص331-335؛ دهباشي، علي. '''''يادنامة جلال آل‌احمد'''''. تهران: 1364، پاسارگاد، ص162و صفحات ديگر.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی


== نویسنده مقاله ==
سیدعلی آل‌داود
سیدعلی آل‌داود
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۴

جلال آل احمد، روزنامه نگار، قابل بازیابی از https://fa.wiki.khomeini.ir/wiki/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84_%D8%A2%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF

آل‌احمد، جلال: [1302-1348ش] نویسنده  و روزنامه‌نگار برجسته معاصر ایران.

او چند بار به روزنامه‌نگاری و مجله‌نویسی پرداخت. از زندگی‌نامه خود نوشت او برمی‌آید که وی در دوران دانش‌آموزی، کار روزنامه‌نگاری را با تهیه روزنامه دیواری آغاز کرد[۱]. پس از آن‌که به حزب‌توده گروید، مدتی در 1325ش به مدیریت چاپخانه «شمله» برگزیده شد. سپس مدیر داخلی هفته‌نامه «بشر» ارگان دانشجویان حزب‌توده گردید و چون در این زمینه موفق بود مدیریت داخلی مجله ماهانه تئوریک حزب موسوم به «مردم» را به او سپردند. صاحب امتیاز این مجله فریدون کشاورز و سردبیر آن احسان طبری بود و تا زمان جدایی آل‌احمد از حزب توده 18 شماره آن‌ را درآورد. پس از انشعاب از حزب، نشریات آن‌ را نیز به کلی رها کرد.

از آن پس او شخصاً چند بار از 1327ش به مجله‌نویسی پرداخت اما هیچ‌گاه نتوانست این کار را برای مدتی طولانی دنبال کند. هیچ یک از مجلاتی که با همکاری او نشر شده بیش از چند شماره منتشر نشده است[۲]. در 1329ش مدیریت روزنامه شاهد ارگان نیروی سوم  را در دست گرفت. صاحب امتیاز این روزنامه علی زهری و سردبیر آن دکتر مظفر بقایی بود. در 1331ش با خلیل ملکی در انتشار مجله نبرد زندگی همکاری داشت، این همکاری‌ها با نشریات نیروی سوم در مجموع سه سال به طول انجامید. در این دوره او عضو کمیته نیروی سوم و گرداننده تبلیغاتش بود. نیروی سوم در آن روزگار یکی از ارکان جبهه ملی بود اما آل‌احمد از اردیبهشت 1332ش از آن‌جا کناره‌گیری کرد و پس از وقوع کودتای 28 مرداد 32 تقریباً روزنامه‌نگاری سیاسی را رها و به مقاله‌نویسی و داستان‌نویسی روی آورد. اما در 1339ش خلیل ملکی که مجله‌ای به نام علم و زندگی بنیاد نهاده بود او را به مدیریت مجله انتخاب کرد.

دو سال بعد در 1341ش روزنامه کیهان بنا به مصالحی نشریه وزینی به نام «کیهان ماه» با مدیریت آل‌احمد تأسیس کرد. اما از این نشریه بیش از دو شماره انتشار نیافت و چون کتاب معروف غرب‌زدگی در آن به چاپ می‌رسید از شماره سوم توقیف گردید. با این همه دو شماره مذکور اثر بزرگی از خود بر جای نهاد. آخرین فعالیت مطبوعاتی آل‌احمد، همکاری او و یارانش در انتشار مجله جهان نو بود اما به قول او «جهان نو، چهار شماره بیشتر تحمل ما را نکرد»[۳].

نیز نگاه کنید به

مأخذ

  1. علی. یادنامه جلال آل‌احمد. تهران: 1364، پاسارگاد، ص182
  2. افشار، ایرج. سوگ آل‌احمد. مجله راهنمای کتاب، س12 ش7-8 [مهر- آبان1348]، ص334
  3. آل‌احمد، جلال. ادب و هنر امروز ایران. به کوشش مصطفی زمانی‌نیا، تهران: 1373، نشر سیامک، ج1/26-27، ج2/905

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

سیدعلی آل‌داود