حنظله بادغیسی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
حَنْظَله بادغیسی ( ـ ح 220 ق) شاعر. | |||
اصلش | اصلش خراسانی و مردی حكیم و فصیح بود در روزگار [[صفاریان]] و آل زیار در شاعری ظهور كرد. با محمود وراق (د 221 ق) و فیروز مشرقی (د 283ق) معاصر بود<ref>هدایت، محمود. '''''گلزار جاویدان'''.'' تهران: بی نا، 1353، ج 1، ص 419.</ref>. [[سدیدالدین محمد عوفی|محمدعوفی]]<nowiki/> در [[لباب الالباب|لبابالالباب]] ضمن ستایش از شعر حنظله دو بیت از او نقل كرده است<ref>عوفی، محمد. '''''لباب الالباب'''''. با تصحیح و حواشی و تعلیقات سعید نفیسی، تهران: علمی ـ ابن سینا، 1335، ص 241.</ref>. [[نظامی عروضی سمرقندی|نظامی عروضی]] مؤلف [[چهار مقاله|چهارمقاله]] نیز از قول احمد بن عبدالله خجستانی میگوید كه وی روزی در بادغیس دو بیت از[[دیوان|دیوان]] حنظله را خوانده است<ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: ابن سینا، 1347، ج 1، ص 177ـ180.</ref>. قول مؤلف [[تاریخ سیستان]] مبنی بر تقدم [[محمد بن وصیف سَگزی|محمد بن وصیف سگزی]] بر حنظله را باطل میداند<ref>اقبال آشتیانی، عباس. '''''تاریخ مختصر ادبیات ایران'''''. به كوشش میرهاشم محدّث، تهران: نشرهما، 1376، ص 136ـ137.</ref>. حال آنكه صفا با استناد به اشعار ضعیف محمد بن وصیف گفته مؤلف [[تاریخ سیستان]] را قابل اعتنا دانسته است<ref>صفا، ذبیح الله. ''تاریخ ادبیات در ایران''. تهران: ابن سینا، چ 6، 1347، ج 1، ص 165.</ref>. | ||
رضا | [[رضا قلی خان هدایت|رضا قلی خان هدایت]] در [[مجمع الفصحا|مجمعالفصحا]] سال وفات حنظله را 219 ق ذكر كرده است<ref>فروزانفر، بدیعالزمان. '''''سخن و سخنوران'''''. تهران: خوارزمی، چ 2، 1350، ص 15.</ref>. از اشعارش تنها پنج بیت شاملدو قطعه دوبیتی و یک مفرد باقی است<ref>مدبّری، محمود. '''''شرح احوال و اشعار شاعران بی دیوان'''''. تهران: پانوس، 1370، ص 3.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[نظامی عروضی سمرقندی|نظامی عروضی]] | |||
* [[چهار مقاله|چهارمقاله]] | |||
* [[تاریخ سیستان]] | |||
* [[رضا قلی خان هدایت|رضا قلی خان هدایت]] | |||
* [[محمد بن وصیف سَگزی]] | |||
* [[مجمع الفصحا]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۵
حَنْظَله بادغیسی ( ـ ح 220 ق) شاعر.
اصلش خراسانی و مردی حكیم و فصیح بود در روزگار صفاریان و آل زیار در شاعری ظهور كرد. با محمود وراق (د 221 ق) و فیروز مشرقی (د 283ق) معاصر بود[۱]. محمدعوفی در لبابالالباب ضمن ستایش از شعر حنظله دو بیت از او نقل كرده است[۲]. نظامی عروضی مؤلف چهارمقاله نیز از قول احمد بن عبدالله خجستانی میگوید كه وی روزی در بادغیس دو بیت ازدیوان حنظله را خوانده است[۳]. قول مؤلف تاریخ سیستان مبنی بر تقدم محمد بن وصیف سگزی بر حنظله را باطل میداند[۴]. حال آنكه صفا با استناد به اشعار ضعیف محمد بن وصیف گفته مؤلف تاریخ سیستان را قابل اعتنا دانسته است[۵].
رضا قلی خان هدایت در مجمعالفصحا سال وفات حنظله را 219 ق ذكر كرده است[۶]. از اشعارش تنها پنج بیت شاملدو قطعه دوبیتی و یک مفرد باقی است[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ هدایت، محمود. گلزار جاویدان. تهران: بی نا، 1353، ج 1، ص 419.
- ↑ عوفی، محمد. لباب الالباب. با تصحیح و حواشی و تعلیقات سعید نفیسی، تهران: علمی ـ ابن سینا، 1335، ص 241.
- ↑ صفا، ذبیحالله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، 1347، ج 1، ص 177ـ180.
- ↑ اقبال آشتیانی، عباس. تاریخ مختصر ادبیات ایران. به كوشش میرهاشم محدّث، تهران: نشرهما، 1376، ص 136ـ137.
- ↑ صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: ابن سینا، چ 6، 1347، ج 1، ص 165.
- ↑ فروزانفر، بدیعالزمان. سخن و سخنوران. تهران: خوارزمی، چ 2، 1350، ص 15.
- ↑ مدبّری، محمود. شرح احوال و اشعار شاعران بی دیوان. تهران: پانوس، 1370، ص 3.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر