پرش به محتوا

میرزا نصرالله آقاخان نوری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
آقا خان نوری، ميرزا نصرالله ملقب به اعتماد الدوله (1222-1281ق / 1857-1865 م)، سياستمدار [[قاجاریه|دوره قاجار]] و صدراعظم [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] <ref>بامداد ،‌مهدی ،‌تاریخ رجال ایران ،‌تهران ،‌زوار ،1347،ج4،ص 364</ref>
[[پرونده:Nqz5u.jpg|بندانگشتی|میرزاآقا خان نوری، قابل بازیابی از https://vista.ir/m/a/nqz5u]]
آقا خان نوری، ميرزا نصرالله ملقب به اعتماد الدوله (1222-1281ق / 1857-1865 م)، سياستمدار [[قاجاریه|دوره قاجار]] و صدراعظم [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] <ref>بامداد،‌ مهدی،‌ '''''تاریخ رجال ایران'''''،‌ تهران،‌ زوار،134،ج4، ص 364.</ref>.


پدر آقاخان، اسدالله خان از مردم نور و از خدمت‌گذاران [[آقا محمدخان قاجار|آقامحمدخان]] <sup>*</sup>درلشکرکشی  به مازندران بود که به مقام«لشکرنویسی» تحت عنوان «وزارت لشکر» رسیده <ref>اعتماد السلطنه ،‌محمدحسن خان ، صدرالتواریخ ، به اهتمام محمد مشیری ،‌تهران ،‌وحید،1349،ص234</ref> درسال 1242 ق پس از فوت پدر، آقاخان که مقدمات دیوانی را دردستگاه اللهیارخان آصف الدوله آموخته بود ،‌در دربار [[فتحعلی شاه قاجار|فتحعلی شاه]] <sup>*  </sup>جانشین پدر شد و در [[آقا محمدخان قاجار|دوره محمدشاه]] * نیز برخدمات نظامی خود مانند توپ ریزی در نبرد هرات ادامه داد <ref>هدایت، رضاقلی خان، روضهالصفا(ملحقات)،تهران ،‌خیام،1339،ج10ص501-504</ref>اما با حاج میرزا آقاسی <sup>*</sup> صدر اعظم سازش نداشت و در بازی های سیاسی جانب مهد علیا مادر [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] و سفارت انگلیس را داشت تا آنجا که به دلیل رفت و آمد به سفارت خانه بیگانه به دستور آقاسی  او را چوب زدند و با دریافت جریمه به [[کاشان]] تبعید کردند<ref>خان ملک ساسانی ، احمد، سیاستگران دوره قاجار ،تهران ،هدایت وبابک 1338،ص13</ref> .
پدر آقاخان، اسدالله خان از مردم نور و از خدمت‌گذاران [[آقا محمدخان قاجار|آقامحمدخان]] <sup>*</sup>درلشکرکشی  به مازندران بود که به مقام«لشکرنویسی» تحت عنوان «وزارت لشکر» رسیده <ref>اعتماد السلطنه،‌ محمدحسن خان، '''''صدرالتواریخ'''''، به اهتمام محمد مشیری،‌ تهران،‌ وحید، 1349، ص234.</ref> درسال 1242 ق پس از فوت پدر، آقاخان که مقدمات دیوانی را دردستگاه اللهیارخان آصف الدوله آموخته بود ،‌در دربار [[فتحعلی شاه قاجار|فتحعلی شاه]] جانشین پدر شد و در [[آقا محمدخان قاجار|دوره محمدشاه]] * نیز برخدمات نظامی خود مانند توپ ریزی در نبرد هرات ادامه داد<ref>هدایت، رضاقلی خان، '''''روضهالصفا(ملحقات)'''''، تهران،‌ خیام، 1339، ج10،ص501-504.</ref>، اما با حاج میرزا آقاسی صدر اعظم سازش نداشت و در بازی های سیاسی جانب مهد علیا مادر [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] و سفارت انگلیس را داشت تا آنجا که به دلیل رفت و آمد به سفارت خانه بیگانه به دستور آقاسی  او را چوب زدند و با دریافت جریمه به [[کاشان]] تبعید کردند<ref>خان ملک ساسانی، احمد، '''''سیاستگران دوره قاجار'''''، تهران، هدایت و بابک، 1338،ص13.</ref> .


میرزآقاخان که پس از درگذشت محمدشاه در سودای صدرات ناصرالدین شاه بود در برابر [[میرزا تقی خان امیرکبیر|امیر کبیر]] <sup>*</sup> ناکام مانده حمایت های مهدعلیا و سفارت انگلیس (مبنی بر اینکه تابعیت انگلیسی دارد) از تبعید دوباره او به کاشان جلوگیری  کرد و [[میرزا تقی خان امیرکبیر|امیر کبیر]] نیز با یک اشتباه، او را به عنوان وزیر لشرک وقت اعتماد الدوله به معاونت خود برگزید <ref>آدمیت،فریدون ،‌امیرکبیر و ایران،تهران ،خوارزمی،1362،ص195-196</ref> در زمانی که دسیسه های درباریانی که از حمایت های بیگانگان برخوردار بودند، علیه امیر کبیر شدت  گرفت و او را  تبعید کردند، میرزا آقاخان به خواسته های خود، قتل [[میرزا تقی خان امیرکبیر|امیر کبیر]] و برآمدن خود به مقام صدارت رسید<ref>برای آگاهی بیشتر  : حکمی،حسین،امیرکبیر،تهران،‌بنگاه ترجمه ونشرکتاب ،1390،</ref> .او در طی <ref name=":0">نیری، حمید، زندگی نامه مستوفی الممالک ،تهران ،وحید ،1369،ص 97</ref> سال صدارت (1268-1275ق) مشاغل سیاسی و حکومتی را میان خویشان و نزدیکان خود تقسیم کرد برخی شخصیت ها مانند میرزا یوسف مستوفی الممالک و سردار کل عزیزخان را از مرکز دور کرد<ref name=":0" />.
میرزآقاخان که پس از درگذشت محمدشاه در سودای صدرات ناصرالدین شاه بود در برابر [[میرزا تقی خان امیرکبیر|امیر کبیر]] ناکام مانده حمایت های مهدعلیا و سفارت انگلیس (مبنی بر اینکه تابعیت انگلیسی دارد) از تبعید دوباره او به کاشان جلوگیری  کرد و [[میرزا تقی خان امیرکبیر|امیر کبیر]] نیز با یک اشتباه، او را به عنوان وزیر لشرک وقت اعتماد الدوله به معاونت خود برگزید <ref>آدمیت، فریدون،‌ '''''امیرکبیر و ایران'''''، تهران، خوارزمی، 1362، ص195-196.</ref> در زمانی که دسیسه های درباریانی که از حمایت های بیگانگان برخوردار بودند، علیه امیر کبیر شدت  گرفت و او را  تبعید کردند، میرزا آقاخان به خواسته های خود، قتل [[میرزا تقی خان امیرکبیر|امیر کبیر]] و برآمدن خود به مقام صدارت رسید<ref>حکمی، حسین، '''''امیرکبیر'''''، تهران،‌ بنگاه ترجمه ونشرکتاب، 1390.</ref> . او در طی <ref name=":0">نیری، حمید، '''''زندگی نامه مستوفی الممالک'''''، تهران، وحید، 1369، ص 97.</ref> سال صدارت (1268-1275ق) مشاغل سیاسی و حکومتی را میان خویشان و نزدیکان خود تقسیم کرد برخی شخصیت ها مانند میرزا یوسف مستوفی الممالک و سردار کل عزیزخان را از مرکز دور کرد<ref name=":0" />.


خیانت های میرزا آقاخان نوری در منصب صدارت که در راستای اهداف انگلیسی ها بود سرانجام به جدایی بخش شرقی ایران، یعنی افغانستان و از دست رفتن شهر مهم و تاریخی هرات در طی یورش نیروهای بیگانه به پهنه های آبی جنوب (خارک و [[بوشهر]]) و استقلال بدون قید و شرط افغانستان شد و به دنبال تحریکات دست نشاندگان دولت ایران در مسقط <ref>مستوفی ،عبدالله ،شرح زندگانی من یا تاریخ اجتماعی و اداری قاجاریه ،تهران ، زوار،‌1343، ج1،ص83</ref> زمینه «عهدنامه پاریس» در 8 رجب 1273ق /4مارس 1857م برای جدایی افعانستان،‌ فراهم آمد.   
خیانت های میرزا آقاخان نوری در منصب صدارت که در راستای اهداف انگلیسی ها بود سرانجام به جدایی بخش شرقی ایران، یعنی افغانستان و از دست رفتن شهر مهم و تاریخی هرات در طی یورش نیروهای بیگانه به پهنه های آبی جنوب (خارک و [[بوشهر]]) و استقلال بدون قید و شرط افغانستان شد و به دنبال تحریکات دست نشاندگان دولت ایران در مسقط <ref>مستوفی، عبدالله، '''''شرح زندگانی من یا تاریخ اجتماعی و اداری قاجاریه'''''، تهران، زوار،‌1343، ج1، ص83.</ref> زمینه «عهدنامه پاریس» در 8 رجب 1273ق /4مارس 1857م برای جدایی افعانستان،‌ فراهم آمد.   


این عهد نامه به امضاي سفیر انگلستان در فرانسه،‌ چارلز کولی و فرخ خان امین الملک غفاری از وابستگان میرزا آقاخان به عنوان «سفیر کبیر دولت علیه ایران» و میانجی گری ناپلئون سوم، امپراتور فرانسه، رسید <ref>امین الدوله غفاری، فرخ خان بن مهدی ،سفرنامه فرخ خان امین الدوله (مخزن الوقایع ) نوشتهحسین بن عبدالله سرابی، به کوشش کریم اصفهانیان ،‌قدرت الله روشنی ،‌تهران، اساطیر، 1361،ص 151و154</ref>. اگر چه آقاخان نوری در 20 محرم 1275 ق به دستور [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]]،‌ به دلیل چنین خطاهای جبران ناپذیری از مقام صدارت عظمی برکنار شد و به دنبال او بستگانش نیز برکنار شدند اما،‌ دوران صدارت وی گذشته از جدایی افغانتان از ایران، دوره ای از رکود سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بود که برخلاف اصلاحات زمان [[میرزا تقی خان امیرکبیر|امیر کبیر]]،‌ در این زمان احوال عمومی حیف و میل شد و افراد نالایق مناصب مهم کشوری و لشکری را به  دست گرفتند.
این عهد نامه به امضاي سفیر انگلستان در فرانسه،‌ چارلز کولی و فرخ خان امین الملک غفاری از وابستگان میرزا آقاخان به عنوان «سفیر کبیر دولت علیه ایران» و میانجی گری ناپلئون سوم، امپراتور فرانسه، رسید <ref>امین الدوله غفاری، فرخ خان بن مهدی، '''''سفرنامه فرخ خان امین الدوله (مخزن الوقایع )،''''' نوشته حسین بن عبدالله سرابی، به کوشش کریم اصفهانیان،‌ قدرت الله روشنی،‌ تهران، اساطیر، 1361، ص 151و154.</ref>. اگر چه آقاخان نوری در 20 محرم 1275 ق به دستور [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]]،‌ به دلیل چنین خطاهای جبران ناپذیری از مقام صدارت عظمی برکنار شد و به دنبال او بستگانش نیز برکنار شدند اما،‌ دوران صدارت وی گذشته از جدایی افغانتان از ایران، دوره ای از رکود سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بود که برخلاف اصلاحات زمان [[میرزا تقی خان امیرکبیر|امیر کبیر]]،‌ در این زمان احوال عمومی حیف و میل شد و افراد نالایق مناصب مهم کشوری و لشکری را به  دست گرفتند.


میرزا آقاخان نوری پس از برکناری به کرج، [[یزد]]، [[اصفهان]]، [[کاشان]] و [[قم]] تبعید شد و پس از وفات در [[قم]] (12شوال 1281ق) جنازه او را با اجازه شاه قاجار به کربلا بردند و در جایی که بعدها در اثر توسعه خیابان تخریب شده دفن کردند<ref>دائرهالمعارف بزرگ اسلامی ،‌بخش تاریخ ها «آقاخان نوری » در دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی،تهران، مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، 1374،ج1،ص 467</ref> .
میرزا آقاخان نوری پس از برکناری به کرج، [[یزد]]، [[اصفهان]]، [[کاشان]] و [[قم]] تبعید شد و پس از وفات در [[قم]] (12شوال 1281ق) جنازه او را با اجازه شاه قاجار به کربلا بردند و در جایی که بعدها در اثر توسعه خیابان تخریب شده دفن کردند<ref>«آقاخان نوری» در '''''دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی'''''، تهران، مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، 1374، ج1،ص 467.</ref> .


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==

نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۷

میرزاآقا خان نوری، قابل بازیابی از https://vista.ir/m/a/nqz5u

آقا خان نوری، ميرزا نصرالله ملقب به اعتماد الدوله (1222-1281ق / 1857-1865 م)، سياستمدار دوره قاجار و صدراعظم ناصرالدین شاه [۱].

پدر آقاخان، اسدالله خان از مردم نور و از خدمت‌گذاران آقامحمدخان *درلشکرکشی  به مازندران بود که به مقام«لشکرنویسی» تحت عنوان «وزارت لشکر» رسیده [۲] درسال 1242 ق پس از فوت پدر، آقاخان که مقدمات دیوانی را دردستگاه اللهیارخان آصف الدوله آموخته بود ،‌در دربار فتحعلی شاه جانشین پدر شد و در دوره محمدشاه * نیز برخدمات نظامی خود مانند توپ ریزی در نبرد هرات ادامه داد[۳]، اما با حاج میرزا آقاسی صدر اعظم سازش نداشت و در بازی های سیاسی جانب مهد علیا مادر ناصرالدین شاه و سفارت انگلیس را داشت تا آنجا که به دلیل رفت و آمد به سفارت خانه بیگانه به دستور آقاسی  او را چوب زدند و با دریافت جریمه به کاشان تبعید کردند[۴] .

میرزآقاخان که پس از درگذشت محمدشاه در سودای صدرات ناصرالدین شاه بود در برابر امیر کبیر ناکام مانده حمایت های مهدعلیا و سفارت انگلیس (مبنی بر اینکه تابعیت انگلیسی دارد) از تبعید دوباره او به کاشان جلوگیری  کرد و امیر کبیر نیز با یک اشتباه، او را به عنوان وزیر لشرک وقت اعتماد الدوله به معاونت خود برگزید [۵] در زمانی که دسیسه های درباریانی که از حمایت های بیگانگان برخوردار بودند، علیه امیر کبیر شدت  گرفت و او را  تبعید کردند، میرزا آقاخان به خواسته های خود، قتل امیر کبیر و برآمدن خود به مقام صدارت رسید[۶] . او در طی [۷] سال صدارت (1268-1275ق) مشاغل سیاسی و حکومتی را میان خویشان و نزدیکان خود تقسیم کرد برخی شخصیت ها مانند میرزا یوسف مستوفی الممالک و سردار کل عزیزخان را از مرکز دور کرد[۷].

خیانت های میرزا آقاخان نوری در منصب صدارت که در راستای اهداف انگلیسی ها بود سرانجام به جدایی بخش شرقی ایران، یعنی افغانستان و از دست رفتن شهر مهم و تاریخی هرات در طی یورش نیروهای بیگانه به پهنه های آبی جنوب (خارک و بوشهر) و استقلال بدون قید و شرط افغانستان شد و به دنبال تحریکات دست نشاندگان دولت ایران در مسقط [۸] زمینه «عهدنامه پاریس» در 8 رجب 1273ق /4مارس 1857م برای جدایی افعانستان،‌ فراهم آمد.

این عهد نامه به امضاي سفیر انگلستان در فرانسه،‌ چارلز کولی و فرخ خان امین الملک غفاری از وابستگان میرزا آقاخان به عنوان «سفیر کبیر دولت علیه ایران» و میانجی گری ناپلئون سوم، امپراتور فرانسه، رسید [۹]. اگر چه آقاخان نوری در 20 محرم 1275 ق به دستور ناصرالدین شاه،‌ به دلیل چنین خطاهای جبران ناپذیری از مقام صدارت عظمی برکنار شد و به دنبال او بستگانش نیز برکنار شدند اما،‌ دوران صدارت وی گذشته از جدایی افغانتان از ایران، دوره ای از رکود سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بود که برخلاف اصلاحات زمان امیر کبیر،‌ در این زمان احوال عمومی حیف و میل شد و افراد نالایق مناصب مهم کشوری و لشکری را به  دست گرفتند.

میرزا آقاخان نوری پس از برکناری به کرج، یزد، اصفهان، کاشان و قم تبعید شد و پس از وفات در قم (12شوال 1281ق) جنازه او را با اجازه شاه قاجار به کربلا بردند و در جایی که بعدها در اثر توسعه خیابان تخریب شده دفن کردند[۱۰] .

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. بامداد،‌ مهدی،‌ تاریخ رجال ایران،‌ تهران،‌ زوار،134،ج4، ص 364.
  2. اعتماد السلطنه،‌ محمدحسن خان، صدرالتواریخ، به اهتمام محمد مشیری،‌ تهران،‌ وحید، 1349، ص234.
  3. هدایت، رضاقلی خان، روضهالصفا(ملحقات)، تهران،‌ خیام، 1339، ج10،ص501-504.
  4. خان ملک ساسانی، احمد، سیاستگران دوره قاجار، تهران، هدایت و بابک، 1338،ص13.
  5. آدمیت، فریدون،‌ امیرکبیر و ایران، تهران، خوارزمی، 1362، ص195-196.
  6. حکمی، حسین، امیرکبیر، تهران،‌ بنگاه ترجمه ونشرکتاب، 1390.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ نیری، حمید، زندگی نامه مستوفی الممالک، تهران، وحید، 1369، ص 97.
  8. مستوفی، عبدالله، شرح زندگانی من یا تاریخ اجتماعی و اداری قاجاریه، تهران، زوار،‌1343، ج1، ص83.
  9. امین الدوله غفاری، فرخ خان بن مهدی، سفرنامه فرخ خان امین الدوله (مخزن الوقایع )، نوشته حسین بن عبدالله سرابی، به کوشش کریم اصفهانیان،‌ قدرت الله روشنی،‌ تهران، اساطیر، 1361، ص 151و154.
  10. «آقاخان نوری» در دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، 1374، ج1،ص 467.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

حسن باستانی‌راد