مجله دانشکده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:Daneshkade.jpg|بندانگشتی|مجله دانشکده برگرفته از وبسایت تله فیلم قابل بازیابی از<nowiki/>https://tfilm12.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%A9%D8%AF%D9%87/]] | [[پرونده:Daneshkade.jpg|بندانگشتی|مجله دانشکده برگرفته از وبسایت تله فیلم قابل بازیابی از<nowiki/>https://tfilm12.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%A9%D8%AF%D9%87/]] | ||
'''[[مجله دانشکده|دانشکده، مجلّه]]،''' نشریهای که به مدیریت [[ملک الشعرای بهار|محمدتقی ملکالشعرا بهار]] (1265-1330ش) در [[استان تهران|تهران]] تأسیس، و نخستین شماره آن در اردیبهشت 1297ش منتشر شد. «[[انجمن آثار و مفاخر فرهنگی|انجمن]] دانشکده» که به همت [[بهار(مجله)|بهار]] و گروهی از دوستان فاضلش چون [[عباس اقبال آشتیانی|عباس اقبال]]، سعید نفیسی، رشید یاسمی و جوانانی خوش طبع در زمستان 1295 تشکیل شد، به منظور «ترویج روح ادبی و تعیین خط مشی جدیدی در ادبیات» مجلهای نیز به راه انداختند. در سرمقاله نخستین شماره با عنوان «مرامما»، [[بهار(مجله)|بهار]] از شیوه و سیاست و محتویات [[سخن|مجله سخن]] میگوید. از این نشریه بیش از 12 شماره منتشر نشد و به سبب گرفتاریهای سیاسی [[بهار(مجله)|بهار]] پس از یک سال تعطیل شد. مندرجات «دانشکده» تاریخ ادبیات، آراء و نظرات، اشعار پیشینیان، نقد [[کتاب]]، اقتراح، ترجمه آثار شعرا و نویسندگان اروپایی و طرح بحثهایی برای تجدید ادبی در [[ایران]] است. مجله سعی میکرد از تندرویهای سیاسی و ادبی احتراز کند و به ادب [[فارسی]] و [[ادب]] اروپایی به طور برابر توجه نماید. [[بهار(مجله)|بهار]] خود درباره این مجله مینویسد: با نشر مجله دانشکده «مکتب تازهای در نظم و نثر به وجود آمد و غالب رجال که مایه افتخار ایرانند در آن تأسیسات با من بودند»<ref>صدرهاشمی، محمد. '''''تاریخ جرائد و مجلات ایران'''''. ککمال. اصفهان: 1363،ص 4/312-313</ref><ref>'''''بهار.'''''محمدتقی | '''[[مجله دانشکده|دانشکده، مجلّه]]،''' نشریهای که به مدیریت [[ملک الشعرای بهار|محمدتقی ملکالشعرا بهار]] (1265-1330ش) در [[استان تهران|تهران]] تأسیس، و نخستین شماره آن در اردیبهشت 1297ش منتشر شد. «[[انجمن آثار و مفاخر فرهنگی|انجمن]] دانشکده» که به همت [[بهار(مجله)|بهار]] و گروهی از دوستان فاضلش چون [[عباس اقبال آشتیانی|عباس اقبال]]، سعید نفیسی، رشید یاسمی و جوانانی خوش طبع در زمستان 1295 تشکیل شد، به منظور «ترویج روح ادبی و تعیین خط مشی جدیدی در ادبیات» مجلهای نیز به راه انداختند. | ||
در سرمقاله نخستین شماره با عنوان «مرامما»، [[بهار(مجله)|بهار]] از شیوه و سیاست و محتویات [[سخن|مجله سخن]] میگوید. از این نشریه بیش از 12 شماره منتشر نشد و به سبب گرفتاریهای سیاسی [[بهار(مجله)|بهار]] پس از یک سال تعطیل شد. مندرجات «دانشکده» تاریخ ادبیات، آراء و نظرات، اشعار پیشینیان، نقد [[کتاب]]، اقتراح، ترجمه آثار شعرا و نویسندگان اروپایی و طرح بحثهایی برای تجدید ادبی در [[ایران]] است. | |||
مجله سعی میکرد از تندرویهای سیاسی و ادبی احتراز کند و به ادب [[فارسی]] و [[ادب]] اروپایی به طور برابر توجه نماید. [[بهار(مجله)|بهار]] خود درباره این مجله مینویسد: با نشر مجله دانشکده «مکتب تازهای در نظم و نثر به وجود آمد و غالب رجال که مایه افتخار ایرانند در آن تأسیسات با من بودند»<ref>صدرهاشمی، محمد. '''''تاریخ جرائد و مجلات ایران'''''. ککمال. اصفهان: 1363،ص 4/312-313</ref><ref>'''''بهار.''''' محمدتقی ملکالشعرا. به کوشش مهرداد بهار، تهران: 1368، دیباجـ.</ref><ref>'''''بهار و ادب فارسی'''''. به ککوشش محمد گلبن، جیبی، تهران: 1351، جلد 2، ص. 432. </ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۱۰: | خط ۱۴: | ||
* [[ادب]] | * [[ادب]] | ||
== | == مآخذ == | ||
<references /> | <references /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۹

دانشکده، مجلّه، نشریهای که به مدیریت محمدتقی ملکالشعرا بهار (1265-1330ش) در تهران تأسیس، و نخستین شماره آن در اردیبهشت 1297ش منتشر شد. «انجمن دانشکده» که به همت بهار و گروهی از دوستان فاضلش چون عباس اقبال، سعید نفیسی، رشید یاسمی و جوانانی خوش طبع در زمستان 1295 تشکیل شد، به منظور «ترویج روح ادبی و تعیین خط مشی جدیدی در ادبیات» مجلهای نیز به راه انداختند.
در سرمقاله نخستین شماره با عنوان «مرامما»، بهار از شیوه و سیاست و محتویات مجله سخن میگوید. از این نشریه بیش از 12 شماره منتشر نشد و به سبب گرفتاریهای سیاسی بهار پس از یک سال تعطیل شد. مندرجات «دانشکده» تاریخ ادبیات، آراء و نظرات، اشعار پیشینیان، نقد کتاب، اقتراح، ترجمه آثار شعرا و نویسندگان اروپایی و طرح بحثهایی برای تجدید ادبی در ایران است.
مجله سعی میکرد از تندرویهای سیاسی و ادبی احتراز کند و به ادب فارسی و ادب اروپایی به طور برابر توجه نماید. بهار خود درباره این مجله مینویسد: با نشر مجله دانشکده «مکتب تازهای در نظم و نثر به وجود آمد و غالب رجال که مایه افتخار ایرانند در آن تأسیسات با من بودند»[۱][۲][۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
مجدالدین کیوانی