پرش به محتوا

منطق الطیر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:منطق الطیر.jpg|بندانگشتی|منطق الطیر، قابل بازیابی از [https://sokhanpub.net/%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B4%D9%81%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%DA%A9%D8%AF%DA%A9%D9%86%DB%8C/%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82-%D8%A7%D9%84%D8%B7%DB%8C%D8%B1/ https://sokhanpub.net]]]
منطق الطیر، منظومه‌ای عارفانه و رمزی در قالب [[مثنوی معنوی|مثنوی]] و به بحر رمل مسدس مقصور از [[عطار نیشابوری|فریدالدین عطّار نیشابوری]] که آن را ''مقامات طیور'' و ''طیورنامه'' نیز نامیده‌اند.


مضمون این مثنوی حرکت جمع کثیری از مرغان جهان برای یافتن سیمرغ کوهِ قاف و پرواز دسته جمعی آنها به سوی قاف و مسجد اقصای دل است<ref>گوهرین، صادق. مقدمه بر '''''منطق‌الطیر''''' عطار. ‌تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ‌1348، ص هفده (مقدمه).</ref>. مقصود از این منظومه رمزی نمودن راه عرفان و رسیدن به حق است. در این راه بعضی از سالکان طریقت به سبب علایق دنیوی یا کوتاهی همّت از دشواری راه می‌گریزند و کسانی هم با کوشش موفق می‌شوند هفت مرحله سلوک را بپیمایند و سرانجام حقیقت را دریابند و فانی شوند تا جامه بقا بپوشند<ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی دری'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 484.</ref>.


منطق الطیر، منظومه‌ای عارفانه و رمزی در قالب [[مثنوی معنوی|مثنوی]] و به بحر رمل مسدس مقصور از [[عطار نیشابوری|فریدالدین عطّار نیشابوری]] که آن را ''مقامات طیور'' و ''طیورنامه'' نیز نامیده‌اند.
''منطق‌الطیر'' مجموعه‌ای از لطایف حکمی‌، نکات قرآنی، ‌اشارات مصطفوی و عبارات اولیای [[حق]] است که در بهترین قالب الفاظ [[فارسی]] گنجانیده شده است. چندین نسخه از آن در کتابخانه‌های کشورهای آسیا، اروپا و امریکا و ازجمله در [[کشور ایران|ایران]] و هند وجود دارد. از مهم‌ترین نسخه‌های آن نسخه ذکاءالملک فروغی است که در 1319ق / 1901م در [[استان تهران|تهران]] چاپ شده است<ref>گوهرین، صادق. مقدمه بر '''''منطق‌الطیر''''' عطار. ‌تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ‌1348، ص 17 و 22.</ref>. گلشهری شاعر ترک در ق / 1317م آن را به ترکی ترجمه کرد و در 1957م در آنکارا به چاپ رسانید. امیرعلیشیر نوایی (د 906ق / 1500م) نیز آن را به [[ترکی]] سروده و ''لسان‌الطیر'' نامیده است<ref>منزوی، ‌علینقی. '''''سیمرغ و سی مرغ'''''. تهران: سحر، ‌1359، ج.1، ص 30.</ref><ref>مشکور، محمد جواد. مقدمه بر '''''منطق‌الطیر''''' عطار. ‌تهران: کتابفروشی تهران، 1353،  ج. 4، ص بیست و هشت (مقدمه).</ref>.
 
مضمون این مثنوی حرکت جمع کثیری از مرغان جهان برای یافتن سیمرغ کوهِ قاف و پرواز دسته جمعی آنها به سوی قاف و مسجد اقصای دل است<ref>گوهرین، صادق. مقدمه بر '''''منطق‌الطیر''''' عطار. ‌تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ‌1348، ص هفده (مقدمه).</ref>. مقصود از این منظومه رمزی نمودن راه عرفان و رسیدن به حق است. در این راه بعضی از سالکان طریقت به سبب علایق دنیوی یا کوتاهی همّت از دشواری راه می‌گریزند و کسانی هم با کوشش موفق می‌شوند هفت مرحله سلوک را بپیمایند و سرانجام حقیقت را دریابند و فانی شوند تا جامه بقا بپوشند<ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی دری'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 484.</ref>. ''منطق‌الطیر'' مجموعه‌ای از لطایف حکمی‌، نکات قرآنی، ‌اشارات مصطفوی و عبارات اولیای [[حق]] است که در بهترین قالب الفاظ [[فارسی]] گنجانیده شده است. چندین نسخه از آن در کتابخانه‌های کشورهای آسیا، اروپا و امریکا و ازجمله در [[کشور ایران|ایران]] و هند وجود دارد. از مهم‌ترین نسخه‌های آن نسخه ذکاءالملک فروغی است که در 1319ق / 1901م در [[استان تهران|تهران]] چاپ شده است<ref>گوهرین، صادق. مقدمه بر '''''منطق‌الطیر''''' عطار. ‌تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ‌1348، ص 17 و 22.</ref>. گلشهری شاعر ترک در ق / 1317م آن را به ترکی ترجمه کرد و در 1957م در آنکارا به چاپ رسانید. امیرعلیشیر نوایی (د 906ق / 1500م) نیز آن را به [[ترکی]] سروده و ''لسان‌الطیر'' نامیده است<ref>منزوی، ‌علینقی. '''''سیمرغ و سی مرغ'''''. تهران: سحر، ‌1359، ج.1، ص 30.</ref><ref>مشکور، محمد جواد. مقدمه بر '''''منطق‌الطیر''''' عطار. ‌تهران: کتابفروشی تهران، 1353،  ج. 4، ص بیست و هشت (مقدمه).</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۸: خط ۱۹:
== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۶

منطق الطیر، قابل بازیابی از https://sokhanpub.net

منطق الطیر، منظومه‌ای عارفانه و رمزی در قالب مثنوی و به بحر رمل مسدس مقصور از فریدالدین عطّار نیشابوری که آن را مقامات طیور و طیورنامه نیز نامیده‌اند.

مضمون این مثنوی حرکت جمع کثیری از مرغان جهان برای یافتن سیمرغ کوهِ قاف و پرواز دسته جمعی آنها به سوی قاف و مسجد اقصای دل است[۱]. مقصود از این منظومه رمزی نمودن راه عرفان و رسیدن به حق است. در این راه بعضی از سالکان طریقت به سبب علایق دنیوی یا کوتاهی همّت از دشواری راه می‌گریزند و کسانی هم با کوشش موفق می‌شوند هفت مرحله سلوک را بپیمایند و سرانجام حقیقت را دریابند و فانی شوند تا جامه بقا بپوشند[۲].

منطق‌الطیر مجموعه‌ای از لطایف حکمی‌، نکات قرآنی، ‌اشارات مصطفوی و عبارات اولیای حق است که در بهترین قالب الفاظ فارسی گنجانیده شده است. چندین نسخه از آن در کتابخانه‌های کشورهای آسیا، اروپا و امریکا و ازجمله در ایران و هند وجود دارد. از مهم‌ترین نسخه‌های آن نسخه ذکاءالملک فروغی است که در 1319ق / 1901م در تهران چاپ شده است[۳]. گلشهری شاعر ترک در ق / 1317م آن را به ترکی ترجمه کرد و در 1957م در آنکارا به چاپ رسانید. امیرعلیشیر نوایی (د 906ق / 1500م) نیز آن را به ترکی سروده و لسان‌الطیر نامیده است[۴][۵].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. گوهرین، صادق. مقدمه بر منطق‌الطیر عطار. ‌تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ‌1348، ص هفده (مقدمه).
  2. خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی دری. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1348، ص 484.
  3. گوهرین، صادق. مقدمه بر منطق‌الطیر عطار. ‌تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ‌1348، ص 17 و 22.
  4. منزوی، ‌علینقی. سیمرغ و سی مرغ. تهران: سحر، ‌1359، ج.1، ص 30.
  5. مشکور، محمد جواد. مقدمه بر منطق‌الطیر عطار. ‌تهران: کتابفروشی تهران، 1353، ج. 4، ص بیست و هشت (مقدمه).

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر