آنتوان خان سوریوگین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:12354.png|بندانگشتی|آنتوان خان سوریوگیوین، قابل بازیابی از https://www.bartarinha.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-17/987876-%D8%A2%D9%86%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%88%DA%AF%DB%8C%D9%86-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D9%87]] | |||
'''سوریوگین، آنتوان خان'''(Antoin Sevruguin)(1851-1933م / ؟ق)، از عکاسان [[قاجاریه|دوران ناصری]] تا سالهای میانی سلطنت [[رضا شاه پهلوی|رضاشاه پهلوی]]. | '''سوریوگین، آنتوان خان'''(Antoin Sevruguin)(1851-1933م / ؟ق)، از عکاسان [[قاجاریه|دوران ناصری]] تا سالهای میانی سلطنت [[رضا شاه پهلوی|رضاشاه پهلوی]]. | ||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
سوریوگین و برادرانش در تبریز ساکن شدند و چندی بعد به سبب معروفیتی که کسب کرد، مدتی عکاس دستگاه [[مظفرالدین شاه|مظفرالدین میرزا]] ولیعهد [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] شد. وی در 1295ق / 1878م کتابی به نام ''فن عکاسی'' از زبان فرانسه به فارسی ترجمه کرد و به ولیعهد تقدیم نمود. آنتوان چند سال پیش از به سلطنت رسیدن [[مظفرالدین شاه]]، در خیابان علاءالدوله تهران (فردوسی کنونی) عکاسخانهای را دایر کرد. | سوریوگین و برادرانش در تبریز ساکن شدند و چندی بعد به سبب معروفیتی که کسب کرد، مدتی عکاس دستگاه [[مظفرالدین شاه|مظفرالدین میرزا]] ولیعهد [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] شد. وی در 1295ق / 1878م کتابی به نام ''فن عکاسی'' از زبان فرانسه به فارسی ترجمه کرد و به ولیعهد تقدیم نمود. آنتوان چند سال پیش از به سلطنت رسیدن [[مظفرالدین شاه]]، در خیابان علاءالدوله تهران (فردوسی کنونی) عکاسخانهای را دایر کرد. | ||
او عکسهای تک چهره بسیاری با الهام از نورپردازیهای نقاشی گونه، تهیه کرد. ارتباط گسترده وی با خارجیان مقیم [[استان تهران|تهران]] و جهانگردان و مستشرقانی که به [[ایران]] سفر میکردند، سبب شد تا علاوه بر تهیه عکسهای گوناگون از ایران، تحت تأثیر عقاید خیالی و افسانهای مسافران مغربزمینی از سرزمینهای شرق، عکسهایش همانگونه باشند که مشتریان غربی او در تصور خود از [[ایران]] و شرق میپنداشتند. عکسهای سوریوگین، به سبب وجود مشتریان فراوان غربی، به طور گستردهای در دنیا پراکندهاند و در بسیاری از انتشارات علمی آن زمان به چاپ رسیدهاند. بسیاری از وقایع دوران مشروطه نیز توسط وی عکسبرداری شده است. با وجود اینکه بسیاری از عکسهای او در آشوبهای سیاسی اوایل سده 20م در [[استان تهران|تهران]] از میان رفت، حدود 700 قطعه از نگاتیوهای سوریوگین در 1951م توسط بایگانی مایرون بمنت اسمیث (Myron Bement Smith Archive) در واشنگتن خریداری شد و همچنان در آنجا نگهداری میشود<ref>فورمان. م. ي. كورين، '''''ايران از نگاه سوريوگين.''''' روتردام، تهران: انتشارات برجسته و زمان، 1378، با تلخيص و افزودهها. </ref>. | او عکسهای تک چهره بسیاری با الهام از نورپردازیهای نقاشی گونه، تهیه کرد. ارتباط گسترده وی با خارجیان مقیم [[استان تهران|تهران]] و جهانگردان و مستشرقانی که به [[ایران]] سفر میکردند، سبب شد تا علاوه بر تهیه عکسهای گوناگون از ایران، تحت تأثیر عقاید خیالی و افسانهای مسافران مغربزمینی از سرزمینهای شرق، عکسهایش همانگونه باشند که مشتریان غربی او در تصور خود از [[ایران]] و شرق میپنداشتند. | ||
عکسهای سوریوگین، به سبب وجود مشتریان فراوان غربی، به طور گستردهای در دنیا پراکندهاند و در بسیاری از انتشارات علمی آن زمان به چاپ رسیدهاند. بسیاری از وقایع دوران مشروطه نیز توسط وی عکسبرداری شده است. با وجود اینکه بسیاری از عکسهای او در آشوبهای سیاسی اوایل سده 20م در [[استان تهران|تهران]] از میان رفت، حدود 700 قطعه از نگاتیوهای سوریوگین در 1951م توسط بایگانی مایرون بمنت اسمیث (Myron Bement Smith Archive) در واشنگتن خریداری شد و همچنان در آنجا نگهداری میشود<ref>فورمان. م. ي. كورين، '''''ايران از نگاه سوريوگين.''''' روتردام، تهران: انتشارات برجسته و زمان، 1378، با تلخيص و افزودهها. </ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[قاجاریه]] | * [[قاجاریه]] | ||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
نسخهٔ ۲۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۴
سوریوگین، آنتوان خان(Antoin Sevruguin)(1851-1933م / ؟ق)، از عکاسان دوران ناصری تا سالهای میانی سلطنت رضاشاه پهلوی.
او در تهران متولد شد. پدرش گرجی بود و که شغلی دیپلماتیک در سفارت روسیه داشت. سالهای نخستین زندگی خود را در تهران گذراند و سپس به همراه پدر و سایر اعضای خانوادهاش به گرجستان رفت. آنتوان پس از تحصیل در رشته نقاشی، همراه برادرانش نزد عکاس معروف روسی، دیمیتری ایوانوویچ یرماکوف(Dimitri Iwanowitch Jermakof) در تفلیس، یک دوره عکاسی گذرانید و حدود 1292ق / 1875م به ایران بازگشت.
سوریوگین و برادرانش در تبریز ساکن شدند و چندی بعد به سبب معروفیتی که کسب کرد، مدتی عکاس دستگاه مظفرالدین میرزا ولیعهد ناصرالدین شاه شد. وی در 1295ق / 1878م کتابی به نام فن عکاسی از زبان فرانسه به فارسی ترجمه کرد و به ولیعهد تقدیم نمود. آنتوان چند سال پیش از به سلطنت رسیدن مظفرالدین شاه، در خیابان علاءالدوله تهران (فردوسی کنونی) عکاسخانهای را دایر کرد.
او عکسهای تک چهره بسیاری با الهام از نورپردازیهای نقاشی گونه، تهیه کرد. ارتباط گسترده وی با خارجیان مقیم تهران و جهانگردان و مستشرقانی که به ایران سفر میکردند، سبب شد تا علاوه بر تهیه عکسهای گوناگون از ایران، تحت تأثیر عقاید خیالی و افسانهای مسافران مغربزمینی از سرزمینهای شرق، عکسهایش همانگونه باشند که مشتریان غربی او در تصور خود از ایران و شرق میپنداشتند.
عکسهای سوریوگین، به سبب وجود مشتریان فراوان غربی، به طور گستردهای در دنیا پراکندهاند و در بسیاری از انتشارات علمی آن زمان به چاپ رسیدهاند. بسیاری از وقایع دوران مشروطه نیز توسط وی عکسبرداری شده است. با وجود اینکه بسیاری از عکسهای او در آشوبهای سیاسی اوایل سده 20م در تهران از میان رفت، حدود 700 قطعه از نگاتیوهای سوریوگین در 1951م توسط بایگانی مایرون بمنت اسمیث (Myron Bement Smith Archive) در واشنگتن خریداری شد و همچنان در آنجا نگهداری میشود[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ فورمان. م. ي. كورين، ايران از نگاه سوريوگين. روتردام، تهران: انتشارات برجسته و زمان، 1378، با تلخيص و افزودهها.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا طهماسب پور