پرش به محتوا

محمد حجازی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌ترتفاوت با ویرایش جدیدتر ←
دیداریویکی‌متن
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
۸۴۹ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
۸۴۹ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''حجازي، ‌محمد،''' (1280 ـ 1352ش) داستان نويس، روزنامه‌نگار، مترجم.
'''[[محمد حجازی|حجازی، ‌محمد،]]''' (1280 ـ 1352ش) داستان نویس، روزنامه‌نگار، مترجم.


محمد حجازي ملقب به مطيع‌الدوله فرزند سيدنصرالله مستوفي (وزير لشكر) اهل تفرش و از مستوفيان مشهور بود. در تهران به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايي را در خانه نزد پدر و معلم سرخانه به پايان برد. سپس در مدرسة سن لويي ادامة تحصيل داد.<sup>1</sup> پس از آن با گروهي از محصلين آن  دوره به اروپا رفت و مدرك مهندسي در رشتة تلگراف بي‌سيم گرفت. در فرانسه نيز علوم سياسي خواند و بعد به ايران آمد.<sup>2</sup> در بازگشت به وطن سمت‌هاي گوناگوني نظير مدير مجله‌هاي ايران امروز و پست و تلگراف به او محول شد. ضمن آن مقالات مختلفي در نشرياتي چون باباشمل به چاپ رساند.<sup>3</sup> به مشاغل گوناگوني مانند عضويت در فرهنگستان ايران، رياست انجمن فرهنگي ايران و پاكستان، رياست بهداشت رواني و سلامت فكر و رياست ادارة ‌كل انتشارات و تبليغات ايران نيز دست يافت.<sup>4</sup> چند دوره سناتور انتصابي و انتخابي تهران شد. به كشورهاي اروپايي، امريكا، شوروي، تركيه، هند و شمال آفريقا سفر كرد. سرانجام در اثر سكتة مغزي درگذشت.<sup>5</sup> از مشهورترين رمان‌هايش مي‌توان هما (تهران، ‌چ4، 1333ش) ،‌پريچهر (تهران، چ5، 1308ش)، ‌زيبا (تهران، چ4 ، 1334ش) و آيينه (تهران، ‌چ9، 1338ش) را نام برد.<sup>6</sup> رؤيا و رشد شخصيت از ترجمه‌هاي حجازي و حاجي آقا متجدّد از جمله آثار نمايشي وي هستند.<sup>7</sup> شاخص‌ترين ويژگي داستان‌هاي حجازي نثر روان و لطيف آن‌هاست. او را بايد از نويسندگان پر كار دورة معاصر دانست. در نوشتن حكايات از شيوة نثر ادبي سعدي پيروي مي‌كرد.<sup>9</sup>
محمد حجازی ملقب به مطیع‌الدوله فرزند سیدنصرالله مستوفی (وزیر لشکر) اهل تفرش و از مستوفیان مشهور بود. در [[تهران مصور|تهران]] به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در خانه نزد پدر و معلم سرخانه به پایان برد. سپس در [[مدرسه]] سن لویی ادامه تحصیل داد<ref>اتحاد، هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ایران'''''. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 5، ص 214.</ref>. پس از آن با گروهی از محصلین آن  دوره به اروپا رفت و مدرک مهندسی در رشته [[تلگراف]] بی‌سیم گرفت. در [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] نیز علوم سیاسی خواند و بعد به [[ایران امروز|ایران]] آمد<ref>احمدی. احمد و رزمجو، حسین. '''''سیر سخن'''''. مشهد: باستان ،‌چ2، 1345، ج1، ص295.</ref>. در بازگشت به وطن سمت‌های گوناگونی نظیر مدیر مجله‌های [[ایران]] امروز و [[پست]] و [[تلگراف]] به او محول شد. ضمن آن مقالات مختلفی در نشریاتی چون [[بابا شمل|باباشمل]] به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رساند<ref>'''''اثرآفرینان'''''. زیر نظر سیدکمال حاج سیدجوادی، با همکاری عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران، 1377، ج2، ص266.</ref>. به مشاغل گوناگونی مانند عضویت در فرهنگستان [[ایران]]، ریاست انجمن فرهنگی [[ایران باستان|ایران]] و [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 پاکستان]، ریاست بهداشت روانی و سلامت فکر و ریاست اداره ‌کل انتشارات و تبلیغات ایران نیز دست یافت<ref>آرین‌پور، یحیی'''''. از نیما تا روزگار ما'''''. تهران: زوّار ،‌چ1، 1374، ص243.</ref>. چند دوره سناتور انتصابی و انتخابی [[تهران مصور|تهران]] شد. به کشورهای اروپایی، امریکا، شوروی، ترکیه، هند و شمال آفریقا سفر کرد. سرانجام در اثر سکته مغزی درگذشت<ref>اتحاد، هوشنگ.  '''''پژوهشگران معاصر ایران'''''. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 5، ص215.</ref>. از مشهورترین رمان‌هایش می‌توان هما ([[تهران مصور|تهران]]، ‌چ4، 1333ش) ،‌پریچهر ([[تهران مصور|تهران]]، چ5، 1308ش)، ‌زیبا ([[تهران مصور|تهران]]، چ4 ، 1334ش) و آیینه ([[تهران مصور|تهران]]، ‌چ9، 1338ش) را نام برد<ref>رحیمیان،‌هرمز. '''''ادوار نثر فارسی از مشروطیت تا سقوط سلطنت'''''. تهران: سمت، چ1، 1380، ص99.</ref>. رؤیا و رشد شخصیت از ترجمه‌های حجازی و [[حاجی آقا، آكتر سینما|حاجی آقا]] متجدّد از جمله آثار نمایشی وی هستند<ref>عبداللهیان، حمید'''''. کارنامه نثر معاصر'''''. تهران: پایا، 1378، ص63.</ref>. شاخص‌ترین ویژگی داستان‌های حجازی نثر روان و لطیف آن‌هاست. او را باید از نویسندگان پر کار دوره معاصر دانست. در نوشتن حکایات از شیوه نثر ادبی [[سعدی]] پیروی می‌کرد<ref>رحیمیان، ‌هرمز.'''''ادوار نثر فارسی از مشروطیت تا سقوط سلطنت'''''. تهران: سمت، چ1، 1380، ص99.</ref>.


نیز نگاه کنید به
== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[ایران باستان|ایران]]
* [[تهران مصور|تهران]]
* [[تلگراف]]
* [[حاجی آقا، آكتر سینما|حاجی آقا]]
* [[پست]]
* [[بابا شمل|باباشمل]]


# اتحاد، هوشنگ. '''''پژوهشگران معاصر ايران'''''. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 5، ص 214.
== '''مآخذ''' ==
# احمدي. احمد و رزمجو، حسين. '''''سير سخن'''''. مشهد: باستان ،‌چ2، 1345، ج1، ص295.
# '''''اثرآفرينان'''''. زير نظر سيدكمال حاج سيدجوادي، با همكاري عبدالحسين نوايي، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگي ايران، 1377، ج2، ص266.
# آرين‌پور، يحيي'''''. از نيما تا روزگار ما'''''. تهران: زوّار ،‌چ1، 1374، ص243.
# اتحاد، هوشنگ. همان، ص215.
# رحيميان،‌هرمز. '''''ادوار نثر فارسي از مشروطيت تا سقوط سلطنت'''''. تهران: سمت، چ1، 1380، ص99.
# عبداللهيان، حميد'''''. كارنامة نثر معاصر'''''. تهران: پايا، 1378، ص63.
# رحيميان، ‌هرمز. همان‌جا.


و نيز نگ: رنجبر، ‌احمد. '''''ادب و حكمت و عرفان.'''''‌ تهران: كتاب نمونه ،‌1353، ص 17ـ 18؛ سيفي فمي تفرشي، ‌مرتضي. '''''سيري كوتاه در''''' '''''جغرافياي تاريخي تفرش و آشتيان'''''. تهران: اميركبير، 1361، ص 269‌ـ 270؛ عابديني، ‌حسن. '''''فرهنگ داستان نويسان ايران'''''. تهران: دبيران، 1369، ص66؛ مرسلوند، ‌حسن. '''''زندگينامة رجال و مشاهير ايران'''''. تهران: الهام، چ1، 1373، ج3، ص 78ـ 80.


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر
منبع اصلی
نویسنده مقاله

نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۱

حجازی، ‌محمد، (1280 ـ 1352ش) داستان نویس، روزنامه‌نگار، مترجم.

محمد حجازی ملقب به مطیع‌الدوله فرزند سیدنصرالله مستوفی (وزیر لشکر) اهل تفرش و از مستوفیان مشهور بود. در تهران به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در خانه نزد پدر و معلم سرخانه به پایان برد. سپس در مدرسه سن لویی ادامه تحصیل داد[۱]. پس از آن با گروهی از محصلین آن  دوره به اروپا رفت و مدرک مهندسی در رشته تلگراف بی‌سیم گرفت. در فرانسه نیز علوم سیاسی خواند و بعد به ایران آمد[۲]. در بازگشت به وطن سمت‌های گوناگونی نظیر مدیر مجله‌های ایران امروز و پست و تلگراف به او محول شد. ضمن آن مقالات مختلفی در نشریاتی چون باباشمل به چاپ رساند[۳]. به مشاغل گوناگونی مانند عضویت در فرهنگستان ایران، ریاست انجمن فرهنگی ایران و پاکستان، ریاست بهداشت روانی و سلامت فکر و ریاست اداره ‌کل انتشارات و تبلیغات ایران نیز دست یافت[۴]. چند دوره سناتور انتصابی و انتخابی تهران شد. به کشورهای اروپایی، امریکا، شوروی، ترکیه، هند و شمال آفریقا سفر کرد. سرانجام در اثر سکته مغزی درگذشت[۵]. از مشهورترین رمان‌هایش می‌توان هما (تهران، ‌چ4، 1333ش) ،‌پریچهر (تهران، چ5، 1308ش)، ‌زیبا (تهران، چ4 ، 1334ش) و آیینه (تهران، ‌چ9، 1338ش) را نام برد[۶]. رؤیا و رشد شخصیت از ترجمه‌های حجازی و حاجی آقا متجدّد از جمله آثار نمایشی وی هستند[۷]. شاخص‌ترین ویژگی داستان‌های حجازی نثر روان و لطیف آن‌هاست. او را باید از نویسندگان پر کار دوره معاصر دانست. در نوشتن حکایات از شیوه نثر ادبی سعدی پیروی می‌کرد[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر

  1. ↑ اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 5، ص 214.
  2. ↑ احمدی. احمد و رزمجو، حسین. سیر سخن. مشهد: باستان ،‌چ2، 1345، ج1، ص295.
  3. ↑ اثرآفرینان. زیر نظر سیدکمال حاج سیدجوادی، با همکاری عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران، 1377، ج2، ص266.
  4. ↑ آرین‌پور، یحیی. از نیما تا روزگار ما. تهران: زوّار ،‌چ1، 1374، ص243.
  5. ↑ اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 5، ص215.
  6. ↑ رحیمیان،‌هرمز. ادوار نثر فارسی از مشروطیت تا سقوط سلطنت. تهران: سمت، چ1، 1380، ص99.
  7. ↑ عبداللهیان، حمید. کارنامه نثر معاصر. تهران: پایا، 1378، ص63.
  8. ↑ رحیمیان، ‌هرمز.ادوار نثر فارسی از مشروطیت تا سقوط سلطنت. تهران: سمت، چ1، 1380، ص99.
برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=محمد_حجازی&oldid=9661»