محمد حجازی
حجازی، محمد، (1280 ـ 1352ش) داستان نویس، روزنامهنگار، مترجم.
محمد حجازی ملقب به مطیعالدوله فرزند سیدنصرالله مستوفی (وزیر لشکر) اهل تفرش و از مستوفیان مشهور بود. در تهران به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در خانه نزد پدر و معلم سرخانه به پایان برد. سپس در مدرسه سن لویی ادامه تحصیل داد[۱]. پس از آن با گروهی از محصلین آن دوره به اروپا رفت و مدرک مهندسی در رشته تلگراف بیسیم گرفت. در فرانسه نیز علوم سیاسی خواند و بعد به ایران آمد[۲]. در بازگشت به وطن سمتهای گوناگونی نظیر مدیر مجلههای ایران امروز و پست و تلگراف به او محول شد. ضمن آن مقالات مختلفی در نشریاتی چون باباشمل به چاپ رساند[۳]. به مشاغل گوناگونی مانند عضویت در فرهنگستان ایران، ریاست انجمن فرهنگی ایران و پاکستان، ریاست بهداشت روانی و سلامت فکر و ریاست اداره کل انتشارات و تبلیغات ایران نیز دست یافت[۴]. چند دوره سناتور انتصابی و انتخابی تهران شد. به کشورهای اروپایی، امریکا، شوروی، ترکیه، هند و شمال آفریقا سفر کرد. سرانجام در اثر سکته مغزی درگذشت[۵]. از مشهورترین رمانهایش میتوان هما (تهران، چ4، 1333ش) ،پریچهر (تهران، چ5، 1308ش)، زیبا (تهران، چ4 ، 1334ش) و آیینه (تهران، چ9، 1338ش) را نام برد[۶]. رؤیا و رشد شخصیت از ترجمههای حجازی و حاجی آقا متجدّد از جمله آثار نمایشی وی هستند[۷]. شاخصترین ویژگی داستانهای حجازی نثر روان و لطیف آنهاست. او را باید از نویسندگان پر کار دوره معاصر دانست. در نوشتن حکایات از شیوه نثر ادبی سعدی پیروی میکرد[۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 5، ص 214.
- ↑ احمدی. احمد و رزمجو، حسین. سیر سخن. مشهد: باستان، 1345، ج1، ص295.
- ↑ اثرآفرینان. زیر نظر سیدکمال حاج سیدجوادی، با همکاری عبدالحسین نوایی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی ایران، 1377، ج2، ص266.
- ↑ آرینپور، یحیی. از نیما تا روزگار ما. تهران: زوّار ،چ1، 1374، ص243.
- ↑ اتحاد، هوشنگ. پژوهشگران معاصر ایران. تهران: فرهنگ معاصر، 1381، ج 5، ص215.
- ↑ رحیمیان،هرمز. ادوار نثر فارسی از مشروطیت تا سقوط سلطنت. تهران: سمت، چ1، 1380، ص99.
- ↑ عبداللهیان، حمید. کارنامه نثر معاصر. تهران: پایا، 1378، ص63.
- ↑ رحیمیان، هرمز. ادوار نثر فارسی از مشروطیت تا سقوط سلطنت. تهران: سمت، چ1، 1380، ص99.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر