علی شریعتی
شریعتی، علی، (1312-1356ش)، جامعهشناس سیاسی و خطیب و نویسنده اجتماعی ـ دینی.
در روستای «کاهک» سبزوار به دنیا آمد. پدرش، محمدتقی شریعتی، از فعالان مذهبی و سیاسی مشهد بود.
شریعتی تحصیلات ابتدایی و دبیرستان خود را در مشهد به پایان رساند. سپس وارد دانش سرای تربیت معلم شد. در 1338ش با بورس دولتی عازم فرانسه شد و درجه دکتری خود را در رشته جامعهشناسی از دانشکده ادبیات و علوم انسانی در 1963م/ 1342ش دانشگاه سوربن دریافت کرد. پس از بازگشت به ایران مدت شش ماه زندانی بود.
از 1345ش به عنوان دانشیار تاریخ اسلام در دانشگاه مشهد به تدریس پرداخت. در 1347ش برای سخنرانی در حسینیه ارشاد به تهران آمد. چهار سال فعالیت شریعتی در آنجا را میتوان پربارترین سالهای عمر او به حساب آورد. سخنرانیهای او مورد استقبال علاقهمندان به ویژه جوانان دانشجو قرار گرفت. بعدها این سخنرانیها در مجموعهای بیش از بیست جلد به چاپ رسید.
حکومت پهلوی در آبان 1351ش حسینیه ارشاد را تعطیل کرد. پس از آن شریعتی دستگیر و تا 29 اسفند 1353ش در زندان بود. پس از آزادی در اردیبهشت 1356ش به انگلستان رفت و در آنجا براثر حمله قلبی درگذشت[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ تلخیص از رهنما، علی. مسلمانی در جستجوی ناکجاآباد. زندگینامه سیاسی علی شریعتی. ترجمه کیومرث قرقلو، تهران: انتشارات گام نو، 1381.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدمهدی موسی خان index.php?title=رده:علوم سیاسی