آدميّت
آدمیّت، نام دو هفتهنامه در عصر مشروطیت، که هر یک مدتی در تهران و شیراز انتشار یافتند.
1) نامه هفتگی آدمیت تهران یکسال پس از انقلاب مشروطه از سال 1325ق / 1907م شروع به انتشار کرد. این روزنامه با آنکه گرایش اجتماعی و سیاسی داشت با مشروطهخواهان مخالفت میورزید و مدیر آن میرزا عبدالمطلب یزدی به تصریح ادوارد برون در معرض سوء ظن ازادیخواهان قرار داشت او در دوره استبداد صغیر جزو یاران محمدعلی شاه قرار گرفت و جزو اعضای دادگاه ضدانقلابی شاه مستبد در آمد و پس از فرار محمدعلی شاه، دستگیر و به زندان محکوم شد[۱]. زمان شروع و تعطیلی روزنامه به درستی معلوم نیست. رابینو قسمتی از سرمقاله سومین شماره 28 جمادیالاول 1327ق را در کتاب خود آورده است.
2) نامه هفتگی آدمیت شیراز به مدیریت محمدحسین رکنزاده آدمیت شاعر و دانشمند شیرازی در سال 1305ش در آن شهر منتشر شد. این روزنامه تصاویری داشت و در سرلوحه هر شماره تصویری از سعدی در سمت چپ قرار گرفته بود. سرمقالههای این هفتهنامه در موضوعات اجتماعی و اقتصادی و بقیه مطالب ان خبری بود مخصوصاً اخبار استان فارس و شهرهای ساحلی خلیج فارس و دریای عمان. در سال اوّل کتابی به نام «سفر بنادر» به صورت پاورقی در آن چاپ میشد.
آدمیت هیچگاه مرتب منتشر نشد و در سال اول تنها 22 شماره از آن به چاپ رسید[۲][۳][۴][۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ كسروی، سید احمد. 1356. تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیرکبیر، ص. 480.
- ↑ براون، ادوارد.1335. تاریخ مطبوعات و ادبیات در ایران در دوره مشروطیت. ترجمه و تحشیه محمد عباسی، تهران: معرفت، ص. 165-166.
- ↑ رابینو، ه. ل. 1372. روزنامههای ایران. ترجمه و تدوین جعفر خمامیزاده، تهران: نشر ایلیا، ص. 33-34.
- ↑ صدرهاشمی، محمد .1327. تاریخ جراید و مجلات ایران. ج 1، اصفهان: کمال،ص 103-105.
- ↑ كسروی، سید احمد.1356. تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیرکبیر، ص. 480.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سیدعلی الداود