ملک الشعرای بهار

ملک الشعرای بهار برگرفته از وبسایت ایرنا مدرسه قابل بازیابی ازhttps://edu.irna.ir/news/83757234/%D9%85%D9%84%DA%A9-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D9%82%D9%84%D9%85%DB%8C-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF

بهار، محمدتقی ملک‌الشعرا (1304ق، مشهد/1330ش، تهران)، فرزند محمدکاظم صبوری، شاعر، روزنامه‌نگار، استاد دانشگاه و از پیشروان تجدد ادبی. جاذبه انقلاب مشروطیت محمدتقی جوان را در صف مبارزانِ استبداد ستیز جای داد. نخستین آثار ادبیِ او در ترویج آزادی در روزنامه «خراسان» چاپ شد. در 1328ق، روزنامه «نوبهار» را در مشهد دایر کرد که پس از چندی به سبب مقالات تندش در انتقاد از حضور نظامیان روسی در خراسان به تعطیلی کشید. بهار بلافاصله «تازه بهار» را به جای آن تأسیس کرد که پس از یک سال توقیف و خودِ بهار به تهران تبعید شد. وقتی در 1332ق در مقام نماینده مجلس از طرف درگز و کلات به تهران آمد، نوبهار را دوباره در این شهر به راه انداخت و در کنارش در 1334ق انجمن ادبی دانشکده و «مجله دانشکده» را بنیان نهاد. «نوبهار» باز توقیف شد. با سقوط رضاشاه، بهار فعالیت‌های سیاسی ـ اجتماعی و «نوبهار» را از سرگرفت ولی بیماری سل مزمن او را در 1330ش از پای درآورد

نیز نگاه کنید به

• انقلاب مشروطیت
• رضاشاه
• نوبهار
• مجله دانشکده
• تازه بهار

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده

مجدالدین کیوانی