جلال آل احمد، روزنامه نگار
آلاحمد، جلال: [1302-1348ش] نویسنده و روزنامهنگار برجسته معاصر ایران.
او چند بار به روزنامهنگاری و مجلهنویسی پرداخت. از زندگینامه خود نوشت او برمیآید که وی در دوران دانشآموزی، کار روزنامهنگاری را با تهیه روزنامه دیواری آغاز کرد[۱]. پس از آنکه به حزبتوده گروید، مدتی در 1325ش به مدیریت چاپخانه «شمله» برگزیده شد. سپس مدیر داخلی هفتهنامه «بشر» ارگان دانشجویان حزبتوده گردید و چون در این زمینه موفق بود مدیریت داخلی مجله ماهانه تئوریک حزب موسوم به «مردم» را به او سپردند. صاحب امتیاز این مجله فریدون کشاورز و سردبیر آن احسان طبری بود و تا زمان جدایی آلاحمد از حزب توده 18 شماره آن را درآورد. پس از انشعاب از حزب، نشریات آن را نیز به کلی رها کرد.
از آن پس او شخصاً چند بار از 1327ش به مجلهنویسی پرداخت اما هیچگاه نتوانست این کار را برای مدتی طولانی دنبال کند. هیچ یک از مجلاتی که با همکاری او نشر شده بیش از چند شماره منتشر نشده است[۲]. در 1329ش مدیریت روزنامه شاهد ارگان نیروی سوم را در دست گرفت. صاحب امتیاز این روزنامه علی زهری و سردبیر آن دکتر مظفر بقایی بود. در 1331ش با خلیل ملکی در انتشار مجله نبرد زندگی همکاری داشت، این همکاریها با نشریات نیروی سوم در مجموع سه سال به طول انجامید. در این دوره او عضو کمیته نیروی سوم و گرداننده تبلیغاتش بود. نیروی سوم در آن روزگار یکی از ارکان جبهه ملی بود اما آلاحمد از اردیبهشت 1332ش از آنجا کنارهگیری کرد و پس از وقوع کودتای 28 مرداد 32 تقریباً روزنامهنگاری سیاسی را رها و به مقالهنویسی و داستاننویسی روی آورد. اما در 1339ش خلیل ملکی که مجلهای به نام علم و زندگی بنیاد نهاده بود او را به مدیریت مجله انتخاب کرد.
دو سال بعد در 1341ش روزنامه کیهان بنا به مصالحی نشریه وزینی به نام «کیهان ماه» با مدیریت آلاحمد تأسیس کرد. اما از این نشریه بیش از دو شماره انتشار نیافت و چون کتاب معروف غربزدگی در آن به چاپ میرسید از شماره سوم توقیف گردید. با این همه دو شماره مذکور اثر بزرگی از خود بر جای نهاد. آخرین فعالیت مطبوعاتی آلاحمد، همکاری او و یارانش در انتشار مجله جهان نو بود اما به قول او «جهان نو، چهار شماره بیشتر تحمل ما را نکرد»[۳].
نیز نگاه کنید به
مأخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سیدعلی آلداود