مجله دانشکده
دانشکده، مجلّه، نشریهای که به مدیریت محمدتقی ملکالشعرا بهار (1265-1330ش) در تهران تأسیس، و نخستین شماره آن در اردیبهشت 1297ش منتشر شد. «انجمن دانشکده» که به همت بهار و گروهی از دوستان فاضلش چون عباس اقبال، سعید نفیسی، رشید یاسمی و جوانانی خوش طبع در زمستان 1295 تشکیل شد، به منظور «ترویج روح ادبی و تعیین خط مشی جدیدی در ادبیات» مجلهای نیز به راه انداختند.
در سرمقاله نخستین شماره با عنوان «مرامما»، بهار از شیوه و سیاست و محتویات مجله سخن میگوید. از این نشریه بیش از 12 شماره منتشر نشد و به سبب گرفتاریهای سیاسی بهار پس از یک سال تعطیل شد. مندرجات «دانشکده» تاریخ ادبیات، آراء و نظرات، اشعار پیشینیان، نقد کتاب، اقتراح، ترجمه آثار شعرا و نویسندگان اروپایی و طرح بحثهایی برای تجدید ادبی در ایران است.
مجله سعی میکرد از تندرویهای سیاسی و ادبی احتراز کند و به ادب فارسی و ادب اروپایی به طور برابر توجه نماید. بهار خود درباره این مجله مینویسد: با نشر مجله دانشکده «مکتب تازهای در نظم و نثر به وجود آمد و غالب رجال که مایه افتخار ایرانند در آن تأسیسات با من بودند»[۱][۲][۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
مجدالدین کیوانی