اتحادیه عکاسان تهران
اتحادیه عکاسان تهران، نام تشکیلات صنفی عکاسان و فروشندگان وسایل عکاسی. اتحادیه برای سامان دادن به اوضاع صنفی عکاسی از دهه 1330ش در تهران آغاز به فعالیت کرده است.
با آغاز دوران پهلوی و گسترش عکاسی در شهرهای گوناگون ایران و گشایش عکاسخانهها در تهران و سایر شهرستانها، نیاز به داشتن یک سندیکا برای حفظ و تأمین منافع صنفی و استحکام دوستی و صمیمیت بین عکاسان و نیز، به منظور پیشرفت هنر عکاسی و برقرار کردن روابط فنی و تجاری با عکاسان شهرستانها و خارج از کشور، کاملاً احساس میشد.
به همین سبب از حدود 1328ش جلساتی با حضور عکاسان صاحب نام تهران تشکیل و نخستین گامها برای تأسیس اتحادیه عکاسان برداشته شد. در نخستین انتخابات مجمع عمومی که در یکی از تالارهای اداره مرکزی بلدیه (شهرداری) تهران برگزار شد[۱][۲]، محمد جعفر خادم، ساکو، ماشاءالله خان، ظریفیان، صوراسرافیل، مصطفی افتخار، عباس شاهین، هراند شالچیان و انوشفر به عنوان اعضای هیئت مدیره انتخاب و محمد جعفر خادم به عنوان رئیس انتخابات شدند.
سندیکای عکاسان، طبق ماده دوازده قانون کار، مصوب هفدهم خرداد ماه 1328ش و آیین نامه مربوط به آن در تاریخ 1326/9/31به شماره 109 در اداره مرکزی امور اتحادیهها و اصناف وزارت کار به ثبت رسید.
سندیکا در اوخر 1332ش به اتحادیه صنف عکاسان و فیلم برداران و آماتورهای عکاسی تهران وحومه تغییر نام داد و شرایط عضویت در آن را اعلام کرد. اتحادیه دارای سه بخش به نامهای: مجمع عمومی، هیئت مدیره و کمیسیون مالی بوده است و مجمع عمومی، هر سال یک بار و با دعوت هیئت مدیره در محل اتحادیه تشکیل میشده است. اداره امور این تشکیلات بر عهده هیئتی مرکب از 9 نفر و سه عضو علی البدل بوده که در مجمع عمومی برای مدت یک سال انتخاب میشدهاند. اعضای هیئت مدیره فعالیت خود را به صورت افتخاری به انجام میرساندهاند. در 1335ش، آئیننامه جدیدی با تغییر و گسترش وظایف در برخی از سازمانهای اتحادیه تصویب شد. در 1344ش، شرایط عضویت نیز مقداری تغییر پیدا کرد و هیئت رئیسه موظف به تنظیم برنامه آموزشی و تعلیمات حرفهای صنفی برای بالابردن سطح دانش حرفهای اعضاء شد. نیز، در 1352ش، تعاونی اتحادیه عکاسان و فتوآماتورهای تهران و حومه برای تهیه و توزیع کالاهای مورد نیاز عکاسان تأسیس و شروع به فعالیت نمود.
فعالیت اتحادیه عکاسان در سالهای گذشته به طور خلاصه به شرح زیر بوده است:
- نظارت بر امور صنفی و واحدهای تجاری، صدور مجوز فعالیت برای اعضاء؛
- برگزاری آزمونهای تخصصی برای احراز صلاحیتهای حرفهای اعضاء؛
- تهیه و تأمین کالاهای اساسی مورد نیاز عکاسان؛
- برگزاری دورههای آموزشی برای تقویت بنیه علمی و فنی اعضاء[۳].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سارا مرسلی