عیسی (ع)
عیسی (ع)، مسیح و منجی موعود و پسر خدا در اعتقاد مسیحیان و از پیامبران الهی در اعتقاد مسلمانان.
عیسی در اناجیل اربعه
بنا بر کتاب مقدس حضرت عیسی فرزند مریم است که به پاکدامنی مشهور بود و به وسیله روحالقدس باردار شد و عیسی را در زمان سلطنت هیرودیس(cpehirudis) در بیت لحم یهودا به دنیا آورد. یوسف، شوهر مریم در کتاب مقدس از نسل ابراهیم و داود دانسته شده است[۱][۲]. در همان آغاز، این خانواده سه نفری به مصر گریختند و سپس به شهر ناصره (که بعداً به همین سبب او را «ناصری» و پیروانش را «نصاری» گفتند) بازگشتند[۳].
عیسی در 30 سالگی از یحیای معمدان در رود اردن تعمید یافت و روح پاک خدا بر وی نازل شد، و از آن پس مأموریت سه ساله خود را آغاز کرد[۴]. وی ـ که خود را مسیح موعود میدانست ـ بر تمامی وسوسههای شیطان مذکور در اناجیل غلبه کرد و به جمعآوری پیروان، که مهمترینشان 12 تن بودند ـ و به آنها حواریون یا رسولان گفتهاند ـ مشغول شد. موعظههای عیسی بیشتر جنبه تمثیل داشت[۵] و معجزات بیشماری را به او نسبت دادند[۶].
عیسی در آخرین شام خویش همراه با شاگردانش، نان را به بدن و شراب را به خون خود تشبیه کرد و گفت
«خونم ریخته میشود تا گناهان بسیاری بخشیده شود»[۷]. (متی / 26 / 28)
وی پس از آخرین دعا در جثسیمانی یا جتسیمانی( Gethsemane)، به ضیافت شاگرد خائنش، یهودای اسخریوطی(Judas Iscariot)، شناسائی و به دست سربازان رومی دستگیر شد و بنا به خواست رهبران یهود، او را مصلوب کردند[۸]. علت حکم به قتل وی تعالیم وی بود که در دین یهودی کفرگویی محسوب میشد؛ ترس از شورش تحت لوای مسیح جدید و کشتاری دیگر از یهودیان نیز مطرح بود. گفته شده که عیسی، پس از تدفین، از قبر قیام کرد و بر شاگردان ظاهر شد و به ایشان سفارش کرد که خبر ظهور وی را به تمام مردم دنیا برسانند و مردم را با نام پدر، پسر و روحالقدس (اقانیم ثلاثه) غسل تعمید بدهند. سپس او مجدداً به آسمان صعود کرد[۹].
عیسی در اسلام
قرآن عیسی پسرمریم را مسیح، روح خدا، پیامبر و صاحب کتاب انجیل معرفی میکند[۱۰].
خداوند به مریم دختر عمران بشارت کلمه (عیسی) را توسط جبرئیل داد[۱۱][۱۲][۱۳][۱۴] و عیسی همانند آدم، بدون پدر، در بیت لحم یهودیه و در زمان سلطنت هیرودیس متولد شد، در حالی که علائم و نشانههائی نیز در زمان تولد او ظاهر گشت[۱۵][۱۶][۱۷][۱۸][۱۹]. اصل و نسب عیسی به داود باز میگردد؛ وی از همان بدو تولد، در مهد با مردم سخن گفت و خود را پیامبر معرفی کرد[۱۹].
در 30 سالگی توسط یحیی تعمید یافت، وحی بر او نازل شد و خداوند انجیل را بر او فرستاد تا پیامبریاش را آغاز کند و به دعوت مردم بپردازد[۲۰][۲۱][۲۲][۲۳]. خداوند او را توسط روحالقدس نیرو داد تا به اذن او معجزات گوناگون از وی صادر شود[۲۴][۲۳][۲۵][۲۶][۲۷].
سرانجام بزرگان یهود به قصد قتل عیسی او را به کمک یکی از شاگردانش شناسائی و دستگیر کردند. اما به هنگام مصلوب کردن عیسی خداوند وی را به آسمان برد و دیگری را به شکل عیسی درآورد تا مصلوب شود[۲۸][۲۹][۳۰][۳۱][۳۲][۳۳]. پس از آن عیسی بر مادرش و حواریون ظاهر شد و با آنها سخن گفت و مجدداً به آسمان صعود کرد[۳۴][۳۵]. به اعتقاد مسلمانان عیسی در آخرالزمان دوباره ظهور خواهد کرد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ انجیل عیسی مسیح، ترجمه تفسیری عهد جدید. تهران: سازمان ترجمه تفسیری کتاب مقدس، 1357.
- ↑ متی. باب 1 و 2؛ لوقا. بابهای 1 تا 3.
- ↑ متی. 2؛ لوقا. 2.
- ↑ متی. 3؛ مرقس. 1؛ لوقا. 3؛ یوحنا. 1.
- ↑ متی.4 و 10؛ مرقس. 1 و 3؛ لوقا. 4 تا 6؛ یوحنا. 1.
- ↑ از جمله در متی. 1؛ مرقس. 1 و 2؛ لوقا. 4 و 5؛ یوحنا. 4 و 11.
- ↑ و نیز ر.ک. مرقس. 14؛ لوقا. 22.
- ↑ متی. 26 و 27؛ مرقس. 14 و 15؛ لوقا. 22، 23 و 32؛ یوحنا. 18 و 19.
- ↑ متی. 28؛ مرقس. 15 و 16؛ لوقا. 23 و 24؛ یوحنا. 20 و 21.
- ↑ قرآن. سوره حدید، آیه 27؛ آل عمران، آیه 45؛ مریم، آیه 17؛ انبیاء، آیه 91.
- ↑ قرآن. سوره آل عمران، آیه 45؛ نساء، آیه 171و نیز ر. ک.
- ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، بیروت: 1992م، ص 300.
- ↑ ابن اثیر. الکامل. جزء 1، مصر: 1301، ص 133.
- ↑ ابن کثیر. البدایه و النهایه. جزء 1، بیروت: 1985م، ص 58-64.
- ↑ قرآن. سوره آل عمران، آیه 59و نیز ر. ک.
- ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، بیروت: 1992م، ص 298، 301 و 306.
- ↑ ابن اثیر. الکامل. جزء 1، مصر: 1301، ص 135.
- ↑ یعقوبی. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: 1960م، ص 68-69.
- ↑ ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ مقدسی. البدء و التاریخ. جزء 3، پاریس: 1903م، ص 121-123.
- ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، بیروت: 1992م، ص 296 و 302.
- ↑ ابن کثیر. البدایه و النهایه. جزء 1، بیروت: 1985م، ص 78.
- ↑ ابن اثیر. الکامل. جزء 1، مصر: 1301، ص 133 و 136.
- ↑ ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ یعقوبی. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: 1960م، ص 72.
- ↑ قرآن. سوره مائده، آیه 109 تا 114؛ آل عمران، آیه 49؛ بقره. آیه 87 و 253؛ و نیز ر. ک.
- ↑ مقدسی. البدء و التاریخ. جزء 3، پاریس: 1903م، ص 124-125.
- ↑ ابن کثیر. البدایه و النهایه. جزء 1، بیروت: 1985م، ص 81-86.
- ↑ ابن اثیر. الکامل. جزء 1، مصر: 1301، ص 136-137.
- ↑ قرآن. سوره آل عمران، آیه 55؛ نساء، آیه 157 و 158؛ و نیز ر. ک.
- ↑ ابن کثیر. البدایه و النهایه. جزء 1، بیروت: 1985م، ص 74، 84، 91 و 94.
- ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، بیروت: 1992م، ص 304.
- ↑ ابن اثیر. الکامل. جزء 1، مصر: 1301، ص 140.
- ↑ یعقوبی. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: 1960م، ص 76.
- ↑ مقدسی. البدء و التاریخ. جزء 3، پاریس: 1903م، ص 124 و 126.
- ↑ ابن اثیر. الکامل. جزء 1، مصر: 1301، ص 141.
- ↑ ابن کثیر. البدایه و النهایه. جزء 1، بیروت: 1985م، ص 94.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
نامعلوم