کتاب قوم لُر
قوم لُر، کتابی در زمینه قومشناسی و پیوستگی قومی و پراکندگی جغرافیایی لرها در ایران نوشته سکندر اماناللهی بهاروند (1316- ).
نویسنده کتاب را به منظور تکمیل مطالعات قومشناسی و شناخت ژرفتر مردم ایران نوشته است[۱].1 افزون بر اسناد و مدارک کتابخانهای و آرشیوی، پژوهشهای میدانی در سفرهای نویسنده به مناطق لرنشین و گفتگو با مردم منابع اصلی کتاب بودهاند[۲]. این کتاب نخستین بار در 1370 در تهران انتشار یافت[۳].
کتاب در یک پیشگفتار و پنج فصل، همراه گفتار پایانی و کتابنامهای جامع در دو بخش منابع فارسی و غیرفارسی تدوین شده است. در فصلهای پنجگانه به ترتیب منشاء واژه لر، نسب لرها، زبان لرها، جغرافیای تاریخی مناطق لرنشین و گروهها و شاخههای قوم لر بررسی شدهاند[۴].
نویسنده این پژوهش را رسالهای مقدماتی درباره لرها توصیف میکند[۵] در حالی که جامعترین اطلاعات درباره پراکندگی قومی و تقسیمبندی ایلی لرها در قلمرو مرزهای ایران و حتی بیرون از آن را، در این کتاب ارائه میدهد و برای نخستین بار قلمرو لرستانشناسی را تا لُر پژوهی گسترش میدهد و قوم لر را در کلیتی یکپارچه و مستقل بررسی میکند. به طور کلی، قوم لر، اثری قوم شناسانه و مبتنی بر اندیشههای مرکزگرا است و کوشش نویسنده نشان دادن پیوند لرها با تاریخ و فرهنگ رسمی ایران است[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ اماناللهی بهاروند، سكندر. قوم لر. تهران: آگاه، 1370، ص8.
- ↑ اماناللهی بهاروند، سكندر. قوم لر. تهران: آگاه، 1370، ص14، 263، 270.
- ↑ اماناللهی بهاروند، سكندر. قوم لر. تهران: آگاه، 1370، ص14.
- ↑ اماناللهی بهاروند، سكندر. قوم لر. تهران: آگاه، 1370، ص46- 257.
- ↑ اماناللهی بهاروند، سكندر. قوم لر. تهران: آگاه، 1370، ص259.
- ↑ دالوند، حمیدرضا. «تاریخنگاران لرستان و مقوله هویت». فصلنامه مطالعات ملی، سال 4، ش14 (زمستان 1381)، ص166-168.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
حمیدرضا دالوند