پرش به محتوا

آبگوشت: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:Abgoosht.jpg|بندانگشتی|آبگوشت، قابل بازیابی از https://chishi.ir/496-abgoosht/]]
آبگوشت، خوراکی از گوشت و بار و بنشن نخود و لوبیا و سیب‌زمینی. گوشت ماهیچه و سرسینه پرچربی را با پیاز و نمک و زردچوبه و آب فراوان در دیزی‌های سنگی، سفالی یا فلزی می‌ریزند و با یک چاشنی، معمولاً لیمو عمانی، می‌پزند. آبگوشت از خوراکی‌های سنتی ساده و کم هزینه در میان خانواده‌های عیالوار [[تهران مصور|تهران]] و شهرستان‌های مرکزی [[ایران]] بوده است. آبِ آبگوشت را با نان ترید کرده در آن می‌خورند و گوشت آن را، که از استخوان جدا کرده‌اند، با بار و بنشن می‌کوبند و با نان و همراه ترشی<ref>آشپزباشی، میرزا علی‌اکبر خان (1353). سفره اطعمه. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ص 43-45، 75، 82.</ref>، پیاز، سبزی خوردن و یا ماست می‌خورند. از انواع آبگوشت‌های معروف، آبگوشت ساده، آبگوشت لپه، آبگوشت نعنا جعفری، آبگوشت برنج یا شله بریان، آبگوشت [[آجیل]] و بزباش<ref>شهری، جعفر (1371). طهران قدیم. تهران: معین، جلد پنجم، ص 105-113.</ref> می‌باشند.


'''آبگوشت'''، خوراكي از گوشت و بار و بنشن نخود و لوبيا و سيب‌زميني. گوشت ماهيچه و سرسينة پرچربي را با پياز و نمك و زردچوبه و آب فراوان در ديزي‌هاي سنگي، سفالي يا فلزي مي‌ريزند و با يك چاشني، معمولاً ليمو عماني، مي‌پزند. آبگوشت از خوراكي‌هاي سنتي ساده و كم هزينه در ميان خانواده‌هاي عيالوار تهران و شهرستان‌هاي مركزي ايران بوده است. آبِ آبگوشت را با نان تريد كرده در آن مي‌خورند و گوشت آن را، كه از استخوان جدا كرده‌اند، با بار و بنشن مي‌كوبند و با نان و همراه ترشي<sup>*</sup>، پياز، سبزي خوردن و يا ماست مي‌خورند. از انواع آبگوشت‌هاي معروف، آبگوشت ساده، آبگوشت لپه، آبگوشت نعنا جعفري،  آبگوشت برنج يا شله بريان، آبگوشت آجيل و بزباش<sup>*</sup> مي‌باشند.
اگر چه نام آبگوشت از یکی دو سده پیشتر نمی‌رود، لیکن در دوره [[صفویان|صفوی]]، به ویژه دوره [[قاجاریه|قاجار]]، این نوع خوراک را «یختی»<ref>ranica, 1/47-48.</ref> و «شوربای گوشت» می‌نامیده‌اند. در گذشته دیزی آبگوشت قهوه‌خانه، دیزی‌پزخانه و نانوایی بسیار شهرت داشته است.


اگر چه نام آبگوشت از يكي دو سده پيشتر نمي‌رود، ليكن در دورة صفوي، به ويژه دورة قاجار، اين نوع خوراك را «يختي»<sup>*</sup> و «شورباي گوشت» مي‌ناميده‌اند.
== نیز نگاه کنید به ==


در گذشته ديزي آبگوشت قهوه‌خانه<sup>*</sup>، ديزي‌پزخانه و نانوايي<sup>*</sup> بسيار شهرت داشته است.
* [[کوفته]]


== مآخذ ==
<references />


'''مأخذ'''
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


# آشپزباشي، ميرزا علي‌اكبر خان. '''''سفرة اطعمه'''''. تهران: بنياد فرهنگ ايران، 1353، ص 43-45، 75، 82.
== نویسنده مقاله ==
# شهري، جعفر. '''''طهران قديم'''''. تهران: معين، 1371، ج 5، ص 105-113.
علی بلوک باشی
# Iranica, 1/47-48.
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
#
[[رده:خوراک]]
# علی بلوکباشی

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۳

آبگوشت، قابل بازیابی از https://chishi.ir/496-abgoosht/

آبگوشت، خوراکی از گوشت و بار و بنشن نخود و لوبیا و سیب‌زمینی. گوشت ماهیچه و سرسینه پرچربی را با پیاز و نمک و زردچوبه و آب فراوان در دیزی‌های سنگی، سفالی یا فلزی می‌ریزند و با یک چاشنی، معمولاً لیمو عمانی، می‌پزند. آبگوشت از خوراکی‌های سنتی ساده و کم هزینه در میان خانواده‌های عیالوار تهران و شهرستان‌های مرکزی ایران بوده است. آبِ آبگوشت را با نان ترید کرده در آن می‌خورند و گوشت آن را، که از استخوان جدا کرده‌اند، با بار و بنشن می‌کوبند و با نان و همراه ترشی[۱]، پیاز، سبزی خوردن و یا ماست می‌خورند. از انواع آبگوشت‌های معروف، آبگوشت ساده، آبگوشت لپه، آبگوشت نعنا جعفری، آبگوشت برنج یا شله بریان، آبگوشت آجیل و بزباش[۲] می‌باشند.

اگر چه نام آبگوشت از یکی دو سده پیشتر نمی‌رود، لیکن در دوره صفوی، به ویژه دوره قاجار، این نوع خوراک را «یختی»[۳] و «شوربای گوشت» می‌نامیده‌اند. در گذشته دیزی آبگوشت قهوه‌خانه، دیزی‌پزخانه و نانوایی بسیار شهرت داشته است.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. آشپزباشی، میرزا علی‌اکبر خان (1353). سفره اطعمه. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ص 43-45، 75، 82.
  2. شهری، جعفر (1371). طهران قدیم. تهران: معین، جلد پنجم، ص 105-113.
  3. ranica, 1/47-48.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بلوک باشی