پرش به محتوا

عبدالرزاق لاهیجی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:




'''[[عبدالرزاق لاهیجی|لاهیجی، عبدالرزاق]]'''، د. 1072ق/ 2- 1661م، متخلص به فیاض، فیلسوف و متکلم شیعی عهد صفوی. ملا عبدالرزاق اصلاً اهل لاهیجان بود<ref>نصرآبادی. '''''تذکره'''''. تهران: 1317، 156.</ref> در جوانی به قم رفت و ساکنان‌جا گردید<ref>  بیگدلی،اذر.ا'''''تشکده'''''. تهران: 1338، 2/846.</ref>. وی یکی از دو شاگرد و یکی از دو داماد مشهور ملاصدرای شیرازیست که به مشرب عرفا گروید و ظاهراً پس از تبعید استادش به قریه کهک قم به او پیوست. وی بر خلاف ملا محسن فیض‌کاشانی، شاگرد و داماد دیگر ملاصدرا، در فقه و اصول و حدیث دستی نداشت<ref>افندی. '''''ریاض''''' '''''العلماء'''''. قم: 1401ق، 3/114- 115.</ref>. ملا عبدالرزاق در مدرسه معصومیه قم به تدریس اشتغال داشت و شاگردانی بزرگ مانند قاضی سعید قمی به وسیله او تربیت یافتند<ref>  خوانساری، محمدباقر. '''''روضات''''' '''''الجنات'''''. بیروت: 1411ق/ 1991م، 4/193.</ref>.
'''[[عبدالرزاق لاهیجی|لاهیجی، عبدالرزاق]]'''، د. 1072ق/ 2- 1661م، متخلص به فیاض، فیلسوف و متکلم شیعی [[صفویان|عهد صفوی]]. ملا عبدالرزاق اصلاً اهل لاهیجان بود<ref>نصرآبادی. '''''تذکره'''''. تهران: 1317، 156.</ref> در جوانی به قم رفت و ساکنان‌جا گردید<ref>  بیگدلی، اذر. آ'''''تشکده'''''. تهران: 1338، 2/846.</ref>. وی یکی از دو شاگرد و یکی از دو داماد مشهور [[ملاصدرا]]<nowiki/>ی شیرازیست که به مشرب عرفا گروید و ظاهراً پس از تبعید استادش به قریه کهک [[قم]] به او پیوست. وی بر خلاف ملا محسن فیض‌کاشانی، شاگرد و داماد دیگر [[ملاصدرا]]، در فقه و اصول و حدیث دستی نداشت<ref>افندی. '''''ریاض''''' '''''العلماء'''''. قم: 1401ق، 3/114- 115.</ref>. ملا عبدالرزاق در مدرسه معصومیه [[قم]] به تدریس اشتغال داشت و شاگردانی بزرگ مانند قاضی سعید قمی به وسیله او تربیت یافتند<ref>  خوانساری، محمدباقر. '''''روضات''''' '''''الجنات'''''. بیروت: 1411ق/ 1991م، 4/193.</ref>.
 
آثار ملا عبدالرزاق به ویژه در زمینه کلام شیعی بسیار ارزشمندند، زیرا روشن، طبقه‌بندی شده، روان و به دور از پیچیدگی‌هایاثار گذشتگان این فن نگاشته شده‌اند. وی هم به عربی و هم به فارسی می‌نوشت و شعر نیز می‌سرود. ازاثار مهم او می‌توان به: شوارق الالهام، شرحی (ناتمام) بر کتاب دشوار ''تجرید الاعتقاد'' خواجه نصیرطوسی و ''گوهر مراد''، اثری بسیار مهم و ارزشمند به فارسی در فلسفه و کلام، اشاره کرد. هر دوی ایناثار در ایران به چاپ رسیده و شهرت دارند.
 
== '''مآخذ:''' ==


آثار ملا عبدالرزاق به ویژه در زمینه کلام شیعی بسیار ارزشمندند، زیرا روشن، طبقه‌بندی شده، روان و به دور از پیچیدگی‌های آثار گذشتگان این فن نگاشته شده‌اند. وی هم به عربی و هم به فارسی می‌نوشت و شعر نیز می‌سرود. از آثار مهم او می‌توان به: شوارق الالهام، شرحی (ناتمام) بر کتاب دشوار ''تجرید الاعتقاد'' [[خواجه نصیرالدین طوسی|خواجه نصیرطوسی]] و ''گوهر مراد''، اثری بسیار مهم و ارزشمند به فارسی در فلسفه و کلام، اشاره کرد. هر دوی این آثار در [[ایران]] به چاپ رسیده و شهرت دارند.
== نیز نگاه کنید به ==


== نیز نگاه کنید به ==
* [[ملاصدرا]]
* [[خواجه نصیرالدین طوسی]]


== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
منوچهر پزشک
منوچهر پزشک
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۴


لاهیجی، عبدالرزاق، د. 1072ق/ 2- 1661م، متخلص به فیاض، فیلسوف و متکلم شیعی عهد صفوی. ملا عبدالرزاق اصلاً اهل لاهیجان بود[۱] در جوانی به قم رفت و ساکنان‌جا گردید[۲]. وی یکی از دو شاگرد و یکی از دو داماد مشهور ملاصدرای شیرازیست که به مشرب عرفا گروید و ظاهراً پس از تبعید استادش به قریه کهک قم به او پیوست. وی بر خلاف ملا محسن فیض‌کاشانی، شاگرد و داماد دیگر ملاصدرا، در فقه و اصول و حدیث دستی نداشت[۳]. ملا عبدالرزاق در مدرسه معصومیه قم به تدریس اشتغال داشت و شاگردانی بزرگ مانند قاضی سعید قمی به وسیله او تربیت یافتند[۴].

آثار ملا عبدالرزاق به ویژه در زمینه کلام شیعی بسیار ارزشمندند، زیرا روشن، طبقه‌بندی شده، روان و به دور از پیچیدگی‌های آثار گذشتگان این فن نگاشته شده‌اند. وی هم به عربی و هم به فارسی می‌نوشت و شعر نیز می‌سرود. از آثار مهم او می‌توان به: شوارق الالهام، شرحی (ناتمام) بر کتاب دشوار تجرید الاعتقاد خواجه نصیرطوسی و گوهر مراد، اثری بسیار مهم و ارزشمند به فارسی در فلسفه و کلام، اشاره کرد. هر دوی این آثار در ایران به چاپ رسیده و شهرت دارند.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. نصرآبادی. تذکره. تهران: 1317، 156.
  2.   بیگدلی، اذر. آتشکده. تهران: 1338، 2/846.
  3. افندی. ریاض العلماء. قم: 1401ق، 3/114- 115.
  4.   خوانساری، محمدباقر. روضات الجنات. بیروت: 1411ق/ 1991م، 4/193.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

منوچهر پزشک