پرش به محتوا

عبدالرزاق لاهیجی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''لاهيجي، عبدالرزاق'''، د. 1072ق/ 2- 1661م، متخلص به فياض، فيلسوف و متكلم شيعي عهد صفوي. ملا عبدالرزاق اصلاً اهل لاهيجان بود<sup>1</sup> در جواني به قم رفت و ساكن آن‌جا گرديد.<sup>2</sup> وي يكي از دو شاگرد و يكي از دو داماد مشهور ملاصدراي شيرازيست كه به مشرب عر...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:




'''لاهيجي، عبدالرزاق'''، د. 1072ق/ 2- 1661م، متخلص به فياض، فيلسوف و متكلم شيعي عهد صفوي. ملا عبدالرزاق اصلاً اهل لاهيجان بود<sup>1</sup> در جواني به قم رفت و ساكن آن‌جا گرديد.<sup>2</sup> وي يكي از دو شاگرد و يكي از دو داماد مشهور ملاصدراي شيرازيست كه به مشرب عرفا گرويد و ظاهراً پس از تبعيد استادش به قرية كهك قم به او پيوست. وي بر خلاف ملا محسن فيض‌كاشاني، شاگرد و داماد ديگر ملاصدرا، در فقه و اصول و حديث دستي نداشت.<sup>3</sup> ملا عبدالرزاق در مدرسة معصومية قم به تدريس اشتغال داشت و شاگرداني بزرگ مانند قاضي سعيد قمي به وسيلة او تربيت يافتند.<sup>4</sup>
'''[[عبدالرزاق لاهیجی|لاهیجی، عبدالرزاق]]'''، د. 1072ق/ 2- 1661م، متخلص به فیاض، فیلسوف و متکلم شیعی [[صفویان|عهد صفوی]]. ملا عبدالرزاق اصلاً اهل لاهیجان بود<ref>نصرآبادی. '''''تذکره'''''. تهران: 1317، 156.</ref> در جوانی به قم رفت و ساکنان‌جا گردید<ref>  بیگدلی، اذر. آ'''''تشکده'''''. تهران: 1338، 2/846.</ref>. وی یکی از دو شاگرد و یکی از دو داماد مشهور [[ملاصدرا]]<nowiki/>ی شیرازیست که به مشرب عرفا گروید و ظاهراً پس از تبعید استادش به قریه کهک [[قم]] به او پیوست. وی بر خلاف ملا محسن فیض‌کاشانی، شاگرد و داماد دیگر [[ملاصدرا]]، در فقه و اصول و حدیث دستی نداشت<ref>افندی. '''''ریاض''''' '''''العلماء'''''. قم: 1401ق، 3/114- 115.</ref>. ملا عبدالرزاق در مدرسه معصومیه [[قم]] به تدریس اشتغال داشت و شاگردانی بزرگ مانند قاضی سعید قمی به وسیله او تربیت یافتند<ref>  خوانساری، محمدباقر. '''''روضات''''' '''''الجنات'''''. بیروت: 1411ق/ 1991م، 4/193.</ref>.


آثار ملا عبدالرزاق به ويژه در زمينة كلام شيعي بسيار ارزشمندند، زيرا روشن، طبقه‌بندي شده، روان و به دور از پيچيدگي‌هاي آثار گذشتگان اين فن نگاشته شده‌اند. وي هم به عربي و هم به فارسي مي‌نوشت و شعر نيز مي‌سرود. از آثار مهم او مي‌توان به: شوارق الالهام، شرحي (ناتمام) بر كتاب دشوار ''تجريد الاعتقاد'' خواجه نصيرطوسي و ''گوهر مراد''، اثري بسيار مهم و ارزشمند به فارسي در فلسفه و كلام، اشاره كرد. هر دوي اين آثار در ايران به چاپ رسيده و شهرت دارند.
آثار ملا عبدالرزاق به ویژه در زمینه کلام شیعی بسیار ارزشمندند، زیرا روشن، طبقه‌بندی شده، روان و به دور از پیچیدگی‌های آثار گذشتگان این فن نگاشته شده‌اند. وی هم به عربی و هم به فارسی می‌نوشت و شعر نیز می‌سرود. از آثار مهم او می‌توان به: شوارق الالهام، شرحی (ناتمام) بر کتاب دشوار ''تجرید الاعتقاد'' [[خواجه نصیرالدین طوسی|خواجه نصیرطوسی]] و ''گوهر مراد''، اثری بسیار مهم و ارزشمند به فارسی در فلسفه و کلام، اشاره کرد. هر دوی این آثار در [[ایران]] به چاپ رسیده و شهرت دارند.
== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[ملاصدرا]]
 
* [[خواجه نصیرالدین طوسی]]
1.    نصرآبادي. '''''تذكره'''''. تهران: 1317، 156.
 
2.    بيگدلي، آذر. '''''آتشكده'''''. تهران: 1338، 2/846.
 
3.    افندي. '''''رياض''''' '''''العلماء'''''. قم: 1401ق، 3/114- 115.
 
4.    خوانساري، محمدباقر. '''''روضات''''' '''''الجنات'''''. بيروت: 1411ق/ 1991م، 4/193.


== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
منوچهر پزشک
منوچهر پزشک
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۲۴


لاهیجی، عبدالرزاق، د. 1072ق/ 2- 1661م، متخلص به فیاض، فیلسوف و متکلم شیعی عهد صفوی. ملا عبدالرزاق اصلاً اهل لاهیجان بود[۱] در جوانی به قم رفت و ساکنان‌جا گردید[۲]. وی یکی از دو شاگرد و یکی از دو داماد مشهور ملاصدرای شیرازیست که به مشرب عرفا گروید و ظاهراً پس از تبعید استادش به قریه کهک قم به او پیوست. وی بر خلاف ملا محسن فیض‌کاشانی، شاگرد و داماد دیگر ملاصدرا، در فقه و اصول و حدیث دستی نداشت[۳]. ملا عبدالرزاق در مدرسه معصومیه قم به تدریس اشتغال داشت و شاگردانی بزرگ مانند قاضی سعید قمی به وسیله او تربیت یافتند[۴].

آثار ملا عبدالرزاق به ویژه در زمینه کلام شیعی بسیار ارزشمندند، زیرا روشن، طبقه‌بندی شده، روان و به دور از پیچیدگی‌های آثار گذشتگان این فن نگاشته شده‌اند. وی هم به عربی و هم به فارسی می‌نوشت و شعر نیز می‌سرود. از آثار مهم او می‌توان به: شوارق الالهام، شرحی (ناتمام) بر کتاب دشوار تجرید الاعتقاد خواجه نصیرطوسی و گوهر مراد، اثری بسیار مهم و ارزشمند به فارسی در فلسفه و کلام، اشاره کرد. هر دوی این آثار در ایران به چاپ رسیده و شهرت دارند.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. نصرآبادی. تذکره. تهران: 1317، 156.
  2.   بیگدلی، اذر. آتشکده. تهران: 1338، 2/846.
  3. افندی. ریاض العلماء. قم: 1401ق، 3/114- 115.
  4.   خوانساری، محمدباقر. روضات الجنات. بیروت: 1411ق/ 1991م، 4/193.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

منوچهر پزشک