صنیع الملک: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | [[پرونده:13980702P432922269.jpg|بندانگشتی|یکی از آثار صنیع الملک، قابل بازیابی از https://www.kanoon.ir/Article/247938]] | ||
'''صنیعالملک،''' میرزا ابوالحسن غفاری ملّقب به صَنیعالملک (حـ 1229 یا 1232 ـ 1283ق / 1814 یا 1817 ـ 1866م)، از بزرگترین نقاشان ایران در [[قاجاریه|دوره قاجار]] و عموی کمالالملک. | |||
پس از انجام | پس از انجام تحصیلات مقدماتی به آموزش هنر نقاشی نزد استاد محمدعلی اصفهانی نقاش دربار [[فتحعلی شاه قاجار|فتحعلیشاه]] پرداخت و به تدریج در زمره اساتید برجسته نقاشی آن عصر درآمد. او سپس در آموزشگاه هنری که [[امیرکبیر، میرزا تقی خان|امیرکبیر]] تحت عنوان «مجمعالصنایع» ایجاد و برپا کرده بود بخشی تحت عنوان «حجره نقاشان» را در اختیار داشت و در آنجا شاگردان خود را تعلیم میداد. میرزا ابوالحسن غفاری پیش از آنکه به اروپا سفر کند، چند تابلو نفیس نقاشی از [[محمدشاه قاجار|محمدشاه]] و رجال وقت ترسیم کرد که شهرت فراوان برای او به دنبال داشت<ref>ذکاء، یحیی. «میرزا ابوالحسن خان صنیعالملک غفاری»'''''.''''' '''''مجله''''' '''''هنر و مردم'''''. دوره جدید، ش 10، مرداد 1342، ص 16.</ref>. از آثار هنری برجستهای که وی در آفرینش آن نقش عمده داشت نسخه خطی نفیس هزار و یک شب است در این اثر تابلوهای نفیس نقاشی جای گرفته که همه به قلم صنیعالملک است یا نقاشان دیگر تحت نظر و اشراف او ترسیم کردهاند<ref>ذکاء، یحیی. «میرزا ابوالحسن خان صنیعالملک غفاری»'''''.''''' '''''مجله''''' '''''هنر و مردم'''''. دوره جدید، ش 10، مرداد 1342، ص23ـ27؛ ش 11، شهریور 1342، ص16-19.</ref>. | ||
در حدود 1256ق به | در حدود 1256ق به ایتالیا رفت و چند سالی در موزههای فلورانس و رم هنر نقاشی را تکمیل کرد وی در آنجا در [[چاپ و چاپخانه|صنعت چاپ]] نیز مهارت پیدا کرد. او در اوایل سلطنت [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] به ایران بازگشت و مسئولیت روزنامه دولتی و [[چاپ و چاپخانه|چاپخانه]] به او محول گردید. صنیعالملک ضمن اداره دارالطباعه دولتی، ''[[روزنامه دولت علیه ایران]]'' را نیز به طور مصور به چاپ میرساند<ref>بامداد، مهدی. '''''تاریخ رجال ایران.''''' تهران: زوّار، 1347، ج1، ص41.</ref><ref>صدرهاشمی، محمد. '''''تاریخ جراید و مجلات ایران'''''. اصفهان: کمال، 1364، ج2، ص305.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[روزنامه دولت علیه ایران]] | |||
* [[قاجاریه]] | |||
* [[ناصر الدین شاه قاجار]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
جمشید کیانفر | جمشید کیانفر | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:نقاشی]] | |||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۳
صنیعالملک، میرزا ابوالحسن غفاری ملّقب به صَنیعالملک (حـ 1229 یا 1232 ـ 1283ق / 1814 یا 1817 ـ 1866م)، از بزرگترین نقاشان ایران در دوره قاجار و عموی کمالالملک.
پس از انجام تحصیلات مقدماتی به آموزش هنر نقاشی نزد استاد محمدعلی اصفهانی نقاش دربار فتحعلیشاه پرداخت و به تدریج در زمره اساتید برجسته نقاشی آن عصر درآمد. او سپس در آموزشگاه هنری که امیرکبیر تحت عنوان «مجمعالصنایع» ایجاد و برپا کرده بود بخشی تحت عنوان «حجره نقاشان» را در اختیار داشت و در آنجا شاگردان خود را تعلیم میداد. میرزا ابوالحسن غفاری پیش از آنکه به اروپا سفر کند، چند تابلو نفیس نقاشی از محمدشاه و رجال وقت ترسیم کرد که شهرت فراوان برای او به دنبال داشت[۱]. از آثار هنری برجستهای که وی در آفرینش آن نقش عمده داشت نسخه خطی نفیس هزار و یک شب است در این اثر تابلوهای نفیس نقاشی جای گرفته که همه به قلم صنیعالملک است یا نقاشان دیگر تحت نظر و اشراف او ترسیم کردهاند[۲].
در حدود 1256ق به ایتالیا رفت و چند سالی در موزههای فلورانس و رم هنر نقاشی را تکمیل کرد وی در آنجا در صنعت چاپ نیز مهارت پیدا کرد. او در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه به ایران بازگشت و مسئولیت روزنامه دولتی و چاپخانه به او محول گردید. صنیعالملک ضمن اداره دارالطباعه دولتی، روزنامه دولت علیه ایران را نیز به طور مصور به چاپ میرساند[۳][۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ذکاء، یحیی. «میرزا ابوالحسن خان صنیعالملک غفاری». مجله هنر و مردم. دوره جدید، ش 10، مرداد 1342، ص 16.
- ↑ ذکاء، یحیی. «میرزا ابوالحسن خان صنیعالملک غفاری». مجله هنر و مردم. دوره جدید، ش 10، مرداد 1342، ص23ـ27؛ ش 11، شهریور 1342، ص16-19.
- ↑ بامداد، مهدی. تاریخ رجال ایران. تهران: زوّار، 1347، ج1، ص41.
- ↑ صدرهاشمی، محمد. تاریخ جراید و مجلات ایران. اصفهان: کمال، 1364، ج2، ص305.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
جمشید کیانفر