یادگار: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۰

یادگار، نشریه تحقیقی و پژوهشی یادگار به مدت پنج سال از 1323 تا 1328ش در تهران به مدیریت وسردبیری عباس اقبال آشتیانی از اساتید دانشگاه تهران و از محققان نامدار معاصر به طبع رسید. یادگار ماندگارترین اثر عباس اقبال و نخستین مجله جدی و تحقیقاتی در زمینه زبان و ادب و تاریخ و فرهنگ ایران است. اقبال آشتیانی مدیر مجله در 1314ق در آشتیان دیده به جهان گشود. روزگار کودکی او در همانجا گذشت. چندی شاگرد درودگر بود و سپس علاقه‌ به درس و تحصیل او را به تهران کشاند. به زودی مراحل تحصیل را طی کرد و برای تکمیل آن به پاریس رفت و از آن وقت که به تهران بازگشت به استادی دانشگاه تهران رسید و از همان وقت همکاری او با مجلات آغاز شد.

مجله یادگار با حمایت مالی عباس مسعودی رئیس مؤسسه اطلاعات تأسیس شد. در سال‌های پس از شهریور 20، مسعودی دریافت که زمینه برای انتشار یک نشریه جدی تحقیقی آماده است. پس به تشویق او اقبال مجوز رسمی را دریافت داشت و امور علمی و سرپرستی و ویرایش مقالات را برعهده گرفت. اما امور اشتراک و مالی و اداری کلّاً در اختیار مؤسسه اطلاعات بود^[۱].

از جمله یادگار جمعاً 5 دوره به شرح زیر منتشر گردید: سال اول از شهریور 1323 تا خرداد 1324ش. سال 2 از شهریور 24 تا خرداد 25. سال 3 از شهریور 25 تا خرداد 26. سال 4 از شهریور 26 تا خرداد 1327ش. سال 5 از شهریور 27 تا خرداد 1328ش. هر سال دَه شماره مجله منتشر می‌شد و به جای شماره 11 و 12 کتابی به مشترکین تقدیم می‌شد که از انتشارات دفتر مجله بود. اقبال در اولین شماره سال اول مرام و روش مجله را تشریح کرد. مرام او ایران دوستی و شناساندن ایران در گذشته و حال به جهانیان بود^[۲]. در این مرام‌نامه اضافه شده که برای شناساندن ایران، باید مقالات و نوشته‌هایی درباره مسائل جغرافیایی، تاریخی، افسانه‌های ایرانی به چاپ رساند. کتاب‌های خطی و نادر را معرفی کرد. او معمولاً مقالات خود را بی‌امضا به چاپ می‌رساند^[۲]. سرمقاله‌های یادگار را اقبال شخصاً می‌نوشت و ضمن آن مسائل روز را از دید فرهنگی مطرح می‌ساخت. این سرمقاله‌ها نشان دهنده عمق اندیشه و وسعت دانش اقبال است. مقالات او از ارکان مجله یادگار است که به آن وزن خاصی بخشیده است^[۳].

مجله یادگار با همه عشقی که اقبال به آن داشت بیش از پنج سال دوام نیاورد. اقبال را به بهانه‌ای از نشر آن منصرف ساختند. او از آن پس با آن‌که بسیار مأیوس و افسرده بود گاه با مجله اطلاعات ماهانه همکاری می‌کرد و درج مقالات او در آن نشریه باعث اعتبار و آبروی آن شده بود. وی سرانجام در 21 بهمن 1334ش در رم درگذشت^[۳]. دوره مجله یادگار به سبب خواستاران زیاد چند دهه پیش تجدید چاپ شد. اما اکنون نیز نایاب است.

نیز نگاه کنید به

اطلاعات

مآخذ

↑ محیط طباطبایی، محمد. مطبوعات و اقبال آشتیانی. مندرج در: مجموعه گفتارهایی درباره چند تن از رجال ادب و تاریخ ایران، به اهتمام قاسم صافی، تهران: دانشگاه تهران، 1357، ص140- 150.
↑ ^۲٫۰ ^۲٫۱ گلین، محمد. خدمات مطبوعاتی عباس اقبال آشتیانی. مندرج در مجموعه بالا، ص67-96
↑ ^۳٫۰ ^۳٫۱ ریاحی، دکتر محمدامین. استاد بزرگ ما اقبال آشتیانی. مندرج در: زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی عباس اقبال آشتیانی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1384

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

سیدعلی آل‌داود

[1] محیط طباطبایی، محمد. مطبوعات و اقبال آشتیانی. مندرج در: مجموعه گفتارهایی درباره چند تن از رجال ادب و تاریخ ایران، به اهتمام قاسم صافی، تهران: دانشگاه تهران، 1357، ص140- 150.

[:0-2] ۲٫۰ ^۲٫۱ گلین، محمد. خدمات مطبوعاتی عباس اقبال آشتیانی. مندرج در مجموعه بالا، ص67-96

[:1-3] ۳٫۰ ^۳٫۱ ریاحی، دکتر محمدامین. استاد بزرگ ما اقبال آشتیانی. مندرج در: زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی عباس اقبال آشتیانی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1384

[۱]

[۲]

[۳]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''يادگار،''' نشرية تحقيقي و پژوهشي يادگار به مدت پنج سال از 1323 تا 1328ش در تهران به مديريت وسردبيري عباس اقبال آشتياني از اساتيد دانشگاه تهران و از محققان نامدار معاصر به طبع رسيد. يادگار ماندگارترين اثر عباس اقبال و نخستين مجلة جدي و تحقيقاتي در زمينة زبان و ادب و تاريخ و فرهنگ ايران است. اقبال آشتياني مدير مجله در 1314ق در آشتيان ديده به جهان گشود. روزگار كودكي او در همانجا گذشت. چندي شاگرد درودگر بود و سپس علاقه‌ به درس و تحصيل او را به تهران كشاند. به زودي مراحل تحصيل را طي كرد و براي تكميل آن به پاريس رفت و از آن وقت كه به تهران بازگشت به استادي دانشگاه تهران رسيد و از همان وقت همكاري او با مجلات آغاز شد.
+'''[[یادگار]]،''' نشریه تحقیقی و پژوهشی یادگار به مدت پنج سال از 1323 تا 1328ش در [[استان تهران|تهران]] به مدیریت وسردبیری [[عباس اقبال آشتیانی]] از اساتید [https://ut.ac.ir/fa دانشگاه تهران] و از محققان نامدار معاصر به طبع رسید. یادگار ماندگارترین اثر [[عباس اقبال آشتیانی|عباس اقبال]] و نخستین مجله جدی و تحقیقاتی در زمینه زبان و ادب و تاریخ و [[فرهنگ ایران زمین|فرهنگ ایران]] است. [[عباس اقبال آشتیانی|اقبال آشتیانی]] مدیر مجله در 1314ق در آشتیان دیده به جهان گشود. روزگار کودکی او در همانجا گذشت. چندی شاگرد درودگر بود و سپس علاقه‌ به درس و تحصیل او را به [[تهران مصور|تهران]] کشاند. به زودی مراحل تحصیل را طی کرد و برای تکمیل آن به پاریس رفت و از آن وقت که به [[تهران مصور|تهران]] بازگشت به استادی [https://ut.ac.ir/fa دانشگاه تهران] رسید و از همان وقت همکاری او با مجلات آغاز شد.
-مجلة يادگار با حمايت مالي عباس مسعودي رئيس مؤسسة اطلاعات تأسيس شد. در سال‌هاي پس از شهريور 20، مسعودي دريافت كه زمينه براي انتشار يك نشرية جدي تحقيقي آماده است. پس به تشويق او اقبال مجوز رسمي را دريافت داشت و امور علمي و سرپرستي و ويرايش مقالات را برعهده گرفت. اما امور اشتراك و مالي و اداري كلّاً در اختيار مؤسسة اطلاعات بود. [محيط طباطبائي، ص148].
+مجله یادگار با حمایت مالی عباس مسعودی رئیس مؤسسه اطلاعات تأسیس شد. در سال‌های پس از شهریور 20، مسعودی دریافت که زمینه برای انتشار یک نشریه جدی تحقیقی آماده است. پس به تشویق او اقبال مجوز رسمی را دریافت داشت و امور علمی و سرپرستی و ویرایش مقالات را برعهده گرفت. اما امور اشتراک و مالی و اداری کلّاً در اختیار مؤسسه اطلاعات بود<ref>محیط طباطبایی، محمد'''''. مطبوعات و اقبال آشتیانی'''''. مندرج در: مجموعه گفتارهایی درباره چند تن از رجال ادب و تاریخ ایران، به اهتمام قاسم صافی، تهران: دانشگاه تهران، 1357، ص140- 150.</ref>.
-از جمله يادگار جمعاً 5 دوره به شرح زير منتشر گرديد: سال اول از شهريور 1323 تا خرداد 1324ش. سال 2 از شهريور 24 تا خرداد 25. سال 3 از شهريور 25 تا خرداد 26. سال 4 از شهريور 26 تا خرداد 1327ش. سال 5 از شهريور 27 تا خرداد 1328ش. هر سال دَه شماره مجله منتشر مي‌شد و به جاي شمارة 11 و 12 كتابي به مشتركين تقديم مي‌شد كه از انتشارات دفتر مجله بود. اقبال در اولين شمارة سال اول مرام و روش مجله را تشريح كرد. مرام او ايران دوستي و شناساندن ايران در گذشته و حال به جهانيان بود (گلين، ص71-72]. در اين مرام‌نامه اضافه شده كه براي شناساندن ايران، بايد مقالات و نوشته‌هايي دربارة مسائل جغرافيايي، تاريخي، افسانه‌هاي ايراني به چاپ رساند. كتاب‌هاي خطي و نادر را معرفي كرد. او معمولاً مقالات خود را بي‌امضا به چاپ مي‌رساند. [گلين، همانجا]. سرمقاله‌هاي يادگار را اقبال شخصاً مي‌نوشت و ضمن آن مسائل روز را از ديد فرهنگي مطرح مي‌ساخت. اين سرمقاله‌ها نشان دهندة عمق انديشه و وسعت دانش اقبال است. مقالات او از اركان مجلة يادگار است كه به آن وزن خاصي بخشيده است. [رياحي 40].
+از جمله [[یادگار]] جمعاً 5 دوره به شرح زیر منتشر گردید: سال اول از شهریور 1323 تا خرداد 1324ش. سال 2 از شهریور 24 تا خرداد 25. سال 3 از شهریور 25 تا خرداد 26. سال 4 از شهریور 26 تا خرداد 1327ش. سال 5 از شهریور 27 تا خرداد 1328ش. هر سال دَه شماره مجله منتشر می‌شد و به جای شماره 11 و 12 کتابی به مشترکین تقدیم می‌شد که از انتشارات دفتر مجله بود. [[عباس اقبال آشتیانی|اقبال]] در اولین شماره سال اول مرام و روش مجله را تشریح کرد. مرام او ایران دوستی و شناساندن [[ایران]] در گذشته و حال به جهانیان بود<ref name=":0">گلین، محمد. '''''خدمات مطبوعاتی عباس اقبال آشتیانی.'''''  مندرج در مجموعه بالا، ص67-96</ref>. در این مرام‌نامه اضافه شده که برای شناساندن [[کشور ایران|ایران]]، باید مقالات و نوشته‌هایی درباره مسائل جغرافیایی، تاریخی، افسانه‌های ایرانی به چاپ رساند. کتاب‌های خطی و نادر را معرفی کرد. او معمولاً مقالات خود را بی‌امضا به چاپ می‌رساند<ref name=":0" />. سرمقاله‌های یادگار را [[عباس اقبال آشتیانی|اقبال]] شخصاً می‌نوشت و ضمن آن مسائل روز را از دید فرهنگی مطرح می‌ساخت. این سرمقاله‌ها نشان دهنده عمق اندیشه و وسعت دانش اقبال است. مقالات او از ارکان مجله یادگار است که به آن وزن خاصی بخشیده است<ref name=":1">ریاحی، دکتر محمدامین. '''''استاد بزرگ ما اقبال آشتیانی'''''. مندرج در: زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی عباس اقبال آشتیانی، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، 1384</ref>.
-مجلة يادگار با همة عشقي كه اقبال به آن داشت بيش از پنج سال دوام نياورد. اقبال را به بهانه‌اي از نشر آن منصرف ساختند. او از آن پس با آن‌كه بسيار مأيوس و افسرده بود گاه با مجلة اطلاعات ماهانه همكاري مي‌كرد و درج مقالات او در آن نشريه باعث اعتبار و آبروي آن شده بود. وي سرانجام در 21 بهمن 1334ش در رم درگذشت.[رياحي، همانجا]. دورة مجلة يادگار به سبب خواستاران زياد چند دهه پيش تجديد چاپ شد. اما اكنون نيز ناياب است.
+مجله یادگار با همه عشقی که اقبال به آن داشت بیش از پنج سال دوام نیاورد. اقبال را به بهانه‌ای از نشر آن منصرف ساختند. او از آن پس با آن‌که بسیار مأیوس و افسرده بود گاه با مجله [[اطلاعات]] ماهانه همکاری می‌کرد و درج مقالات او در آن نشریه باعث اعتبار و آبروی آن شده بود. وی سرانجام در 21 بهمن 1334ش در رم درگذشت<ref name=":1" />. دوره مجله یادگار به سبب خواستاران زیاد چند دهه پیش تجدید چاپ شد. اما اکنون نیز نایاب است.
+== نیز نگاه کنید به ==
-'''مآخذ:'''
+* [[استان تهران|تهران]]
+* [[عباس اقبال آشتیانی]]
+* [[فرهنگ ایران زمین|فرهنگ ایران]]
-رياحي، دكتر محمدامين. '''''استاد بزرگ ما اقبال آشتياني'''''. مندرج در: زندگي‌نامه و خدمات علمي و فرهنگي عباس اقبال آشتياني، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، 1384؛ گلين، محمد. '''''خدمات مطبوعاتي عباس اقبال آشتياني.'''''  مندرج در مجموعة بالا، ص67-96؛ محيط طباطبايي، محمد'''''. مطبوعات و اقبال آشتياني'''''. مندرج در: مجموعة گفتارهايي دربارة چند تن از رجال ادب و تاريخ ايران، به اهتمام قاسم صافي، تهران: دانشگاه تهران، 1357، ص140- 150.
+* [[اطلاعات]]
+== مآخذ ==
+<references />
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 سیدعلی آل‌داود
+[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
+[[رده:مطبوعات]]