پرش به محتوا

شاهسوند: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''شاهسوند/š'''ahsævænd/ از گونه‌هاي آذربايجاني، شاخة تركيك خانوادة زبان‌هاي آلتايي است.<sup>1</sup> «شاهسون» به معناي دوست شاه، عنواني است كه از زمان صفويه به گروه خاصي اطلاق مي‌شده است.<sup>2</sup> پس از انقلاب اسلامي «شاهسون» به «ايلسون» به معناي كساني...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''شاهسوند/š'''ahsævænd/ از گونه‌هاي آذربايجاني، شاخة تركيك خانوادة زبان‌هاي آلتايي است.<sup>1</sup>  
'''[[شاهسوند]]/š'''ahsævænd/ از گونه‌های [[آذربایجانی]]، شاخه ترکیک خانواده زبان‌های آلتایی است<ref name=":0">برگرفته از  https://www.Ethnologue.com</ref>.
[[پرونده:عشایر شاهسون.jpg|بندانگشتی|عشایر شاهسون،برگرفته از سایت صراط نیوز، قابل بازیابی از [https://www.seratnews.com/fa/news/469910/تصاویر-عشایر-شاهسون https://www.seratnews.com]]]
«شاهسون» به معنای دوست شاه، عنوانی است که از زمان [[صفویان|صفویه]] به گروه خاصی اطلاق می‌شده است<ref name=":1">Tapper, R. "Shahsewan". '''''Encyclopeadia of  Islam''''', Leiden: Brill. 1997, vol IX, p. 221.</ref>. پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] «شاهسون» به «ایلسون» به معنای کسانی که دوستدار مردم یا [[ایل]] هستند، تغییر نام یافت<ref name=":2">Tapper, R. "Shahsewan". '''''Encyclopeadia of  Islam''''', Leiden: Brill. 1997, vol IX, p. 223</ref> ولی مورد پذیرش مردم واقع نشد<ref name=":2" />. [[ایل شاهسون]] تقریباً از 40 طایفه که هر یک متشکل از حدود 50 تا چندصد خانواده است، تشکیل شده است<ref name=":1" />.


«شاهسون» به معناي دوست شاه، عنواني است كه از زمان صفويه به گروه خاصي اطلاق مي‌شده است.<sup>2</sup> پس از انقلاب اسلامي «شاهسون» به «ايلسون» به معناي كساني كه دوستدار مردم يا ايل هستند، تغيير نام يافت<sup>3</sup> ولي مورد پذيرش مردم واقع نشد.<sup>4</sup> ايل شاهسون تقريباً از 40 طايفه كه هر يك متشكل از حدود 50 تا چندصد خانواده است، تشكيل شده است.<sup>5</sup>
اگرچه نیاکان چندین قبیله ریشه [[کردی]] یا منشا دیگر دارند، هویت و فرهنگ [[ترکی]] در میان شاهسون‌ها غالب است<ref name=":1" />. شاهسون‌ها، قجرها و افشارها بخش عمده قبایل ترک چادرنشین را در [[کشور ایران|ایران]] تشکیل می‌دهند<ref>Lambton, A. K. S, "Īlāt", '''''Encyclopeadia of  Islam'''''. Leiden: Brill. 1971, vol III, p. 1106</ref>. مسکن اصلی شاهسون‌های امروزی استان [[آذربایجان شرقی]] است و بخش قابل توجهی از این ایلات در ارتفاعات اهر، مشکین‌شهر و کناره‌های رود ارس ییلاق و قشلاق می‌کنند<ref>کریم‌زاده، محمد. «شاهسون‌های فارس»، '''''هنر و مردم'''''. 1352، س12، ش137 و 136.</ref>.  


اگرچه نياكان چندين قبيله ريشة كردي يا منشا ديگر دارند، هويت و فرهنگ تركي در ميان شاهسون‌ها غالب است.<sup>6</sup> شاهسون‌ها، قجرها و افشارها بخش عمدة قبايل ترك چادرنشين را در ايران تشكيل مي‌دهند.<sup>7</sup> مسكن اصلي شاهسون‌هاي امروزي استان آذربايجان شرقي است و بخش قابل توجهي از اين ايلات در ارتفاعات اهر، مشكين‌شهر و كناره‌هاي رود ارس ييلاق و قشلاق مي‌كنند.<sup>8</sup>
برخی از تیره‌های ایل شاهسون به نام بغدادی و [[اینانلو|اینالو]] نیز در حوالی ساوه، [[قم]] و [[استان قزوین|قزوین]] استقرار یافته‌اند.


برخي از تيره‌هاي ايل شاهسون به نام بغدادي و اينالو نيز در حوالي ساوه، قم و قزوين استقرار يافته‌اند. ايل اينالوي خمسة فارس را اصلاً از عشاير شاهسون دانسته‌اند.<sup>9</sup> قبايل كوچكي از شاهوني، بيات و قره‌گزلو نيز به طور پراكنده در استان فارس زندگي مي‌كنند.<sup>10</sup> محمد خانلو، حسين بيگلو، حسن بيگلو، بيگلو، عربلو، جعفرلو، مرادلو، هموند، مغانلو و... از اهم طوايف شاهسون هستند.<sup>11</sup>  
[[اینانلو|ایل اینالوی]] خمسه [[استان فارس|فارس]] را اصلاً از عشایر شاهسون دانسته‌اند<ref>فیروزان، ت. «درباره ترکیب و سازمان ایلات و عشایر ایران»، '''''ایلات و عشایر'''''. تهران: آگاه، 1362، ص28.</ref>. قبایل کوچکی از شاهونی، بیات و قره‌گزلو نیز به طور پراکنده در استان فارس زندگی می‌کنند<ref>Oberling, P. "Ethnography", '''''Encyclopeadia Iranica''''', New york: Bibliotheca Persica Press. 1999, vol IX, p 360.</ref>. محمد خانلو، حسین بیگلو، حسن بیگلو، بیگلو، عربلو، جعفرلو، مرادلو، هموند، مغانلو و... از اهم طوایف شاهسون هستند<ref>بیگدلی، محمدرضا. '''''ایلسون (شاهسون)های ایران'''''. تهران: پاسارگاد، 1372، ص226.</ref>.


به نظر مي‌رسد جمعيت ايل شاهسون پس از چند گويش اصلي آذربايجاني در ايران از ساير گونه‌ها مانند بهارلو و ... بيشتر باشد.<sup>12</sup>  
به نظر می‌رسد جمعیت [[ایل شاهسون]] پس از چند گویش اصلی [[آذربایجانی]] در [[کشور ایران|ایران]] از سایر گونه‌ها مانند [[بهارلو]] و ... بیشتر باشد<ref name=":0" />.


ادبيات شفاهي و عاميانة عشاير شاهسون همان ادبيات آذربايجاني است. «باياتي» يا دو بيتي‌هاي رايج در اين محل مانند ساير دو بيتي‌هاي عاميانة آذربايجاني يا موقع فالگيري خوانده مي‌شود يا موقع مرگ عزيزان، و يا دوبيتي‌هايي است كه مضمون عاشقانه دارد.<sup>13</sup>  
ادبیات شفاهی و عامیانه [[ایل شاهسون|عشایر شاهسون]] همان ادبیات آذربایجانی است. «بایاتی» یا دو بیتی‌های رایج در این محل مانند سایر دو بیتی‌های عامیانه آذربایجانی یا موقع فالگیری خوانده می‌شود یا موقع مرگ عزیزان، و یا دوبیتی‌هایی است که مضمون عاشقانه دارد<ref>بیگدلی، محمدرضا. '''''ایلسون (شاهسون)های ایران'''''. تهران: پاسارگاد، 1372، ص302.</ref>.


تفاوت‌هاي زباني بين شاهسوني و آذربايجاني قابل ملاحظه به نظر نمي‌رسد. بنابراين دركِ متقابل به راحتي صورت مي‌گيرد. اغلب مطالعات دربارة ايل شاهسون در حوزه‌هاي مردم‌شناسي، جامعه‌شناسي و تاريخ است و آثار قابل توجهي كه صرفاً به گونة زباني شاهسوند پرداخته باشد، مشاهده نشده است. مطابق نظر اغلب منابع موجود، شاهسوني گونه‌اي از آذربايجاني است.<sup>14</sup>  
تفاوت‌های زبانی بین شاهسونی و [[آذربایجانی]] قابل ملاحظه به نظر نمی‌رسد. بنابراین درکِ متقابل به راحتی صورت می‌گیرد. اغلب مطالعات درباره [[ایل شاهسون]] در حوزه‌های مردم‌شناسی، جامعه‌شناسی و تاریخ است و آثار قابل توجهی که صرفاً به گونه زبانی شاهسوند پرداخته باشد، مشاهده نشده است. مطابق نظر اغلب منابع موجود، شاهسونی گونه‌ای از [[آذربایجانی]] است<ref name=":0" />.


نك. آذربايجاني، تركي.
== نیز نگاه کنید به ==


* [[ترکمنی]]


'''مآخذ:'''
* [[ترکی]]


1.    www.Ethnologue.com .
* [[آذربایجانی]]


2.    Tapper, R. "Shahsewan". '''''Encyclopeadia of  Islam''''', Leiden: Brill. 1997, vol IX, p. 221.
* [[قشقایی]]


3.    همان. ص223.
* [[کردی]]
* [[ایل شاهسون]]


4.    همان‌جا.
== '''مآخذ''' ==
<references />


5.    همان. ص221.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


6.    همان‌جا.
== پیوند به بیرون ==
 
ایل شاهسون، برگرفته از سایت سفرزون ، قابل بازیابی از[https://safarzon.com/mag/ایل-شاهسون/ https://safarzon.com]
7.    Lambton, A. K. S, "Īlāt", '''''Encyclopeadia of  Islam'''''. Leiden: Brill. 1971, vol III, p. 1106.
 
8.    كريم‌زاده، محمد. «شاهسون‌هاي فارس»، '''''هنر و مردم'''''. 1352، س12، ش137 و 136.
 
9.    فيروزان، ت. «دربارة تركيب و سازمان ايلات و عشاير ايران»، '''''ايلات و عشاير'''''. تهران: آگاه، 1362، ص28.
 
10.  Oberling, P. "Ethnography", '''''Encyclopeadia Iranica''''', New york: Bibliotheca Persica Press. 1999, vol IX, p 360.
 
11.  بيگدلي، محمدرضا. '''''ايلسون (شاهسون)هاي ايران'''''. تهران: پاسارگاد، 1372، ص226.
 
12.  www.Ethnologue.com .
 
13.  '''''ايلسون‌ (شاهسون)هاي ايران'''''. ص302.
 
14.  www.Ethnologue.com .


== نویسنده مقاله ==
فرزین فهیم نیا
فرزین فهیم نیا
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:زبان شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۵

شاهسوندahsævænd/ از گونه‌های آذربایجانی، شاخه ترکیک خانواده زبان‌های آلتایی است[۱].

عشایر شاهسون،برگرفته از سایت صراط نیوز، قابل بازیابی از https://www.seratnews.com

«شاهسون» به معنای دوست شاه، عنوانی است که از زمان صفویه به گروه خاصی اطلاق می‌شده است[۲]. پس از انقلاب اسلامی «شاهسون» به «ایلسون» به معنای کسانی که دوستدار مردم یا ایل هستند، تغییر نام یافت[۳] ولی مورد پذیرش مردم واقع نشد[۳]. ایل شاهسون تقریباً از 40 طایفه که هر یک متشکل از حدود 50 تا چندصد خانواده است، تشکیل شده است[۲].

اگرچه نیاکان چندین قبیله ریشه کردی یا منشا دیگر دارند، هویت و فرهنگ ترکی در میان شاهسون‌ها غالب است[۲]. شاهسون‌ها، قجرها و افشارها بخش عمده قبایل ترک چادرنشین را در ایران تشکیل می‌دهند[۴]. مسکن اصلی شاهسون‌های امروزی استان آذربایجان شرقی است و بخش قابل توجهی از این ایلات در ارتفاعات اهر، مشکین‌شهر و کناره‌های رود ارس ییلاق و قشلاق می‌کنند[۵].

برخی از تیره‌های ایل شاهسون به نام بغدادی و اینالو نیز در حوالی ساوه، قم و قزوین استقرار یافته‌اند.

ایل اینالوی خمسه فارس را اصلاً از عشایر شاهسون دانسته‌اند[۶]. قبایل کوچکی از شاهونی، بیات و قره‌گزلو نیز به طور پراکنده در استان فارس زندگی می‌کنند[۷]. محمد خانلو، حسین بیگلو، حسن بیگلو، بیگلو، عربلو، جعفرلو، مرادلو، هموند، مغانلو و... از اهم طوایف شاهسون هستند[۸].

به نظر می‌رسد جمعیت ایل شاهسون پس از چند گویش اصلی آذربایجانی در ایران از سایر گونه‌ها مانند بهارلو و ... بیشتر باشد[۱].

ادبیات شفاهی و عامیانه عشایر شاهسون همان ادبیات آذربایجانی است. «بایاتی» یا دو بیتی‌های رایج در این محل مانند سایر دو بیتی‌های عامیانه آذربایجانی یا موقع فالگیری خوانده می‌شود یا موقع مرگ عزیزان، و یا دوبیتی‌هایی است که مضمون عاشقانه دارد[۹].

تفاوت‌های زبانی بین شاهسونی و آذربایجانی قابل ملاحظه به نظر نمی‌رسد. بنابراین درکِ متقابل به راحتی صورت می‌گیرد. اغلب مطالعات درباره ایل شاهسون در حوزه‌های مردم‌شناسی، جامعه‌شناسی و تاریخ است و آثار قابل توجهی که صرفاً به گونه زبانی شاهسوند پرداخته باشد، مشاهده نشده است. مطابق نظر اغلب منابع موجود، شاهسونی گونه‌ای از آذربایجانی است[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ برگرفته از https://www.Ethnologue.com
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ Tapper, R. "Shahsewan". Encyclopeadia of  Islam, Leiden: Brill. 1997, vol IX, p. 221.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Tapper, R. "Shahsewan". Encyclopeadia of  Islam, Leiden: Brill. 1997, vol IX, p. 223
  4. Lambton, A. K. S, "Īlāt", Encyclopeadia of  Islam. Leiden: Brill. 1971, vol III, p. 1106
  5. کریم‌زاده، محمد. «شاهسون‌های فارس»، هنر و مردم. 1352، س12، ش137 و 136.
  6. فیروزان، ت. «درباره ترکیب و سازمان ایلات و عشایر ایران»، ایلات و عشایر. تهران: آگاه، 1362، ص28.
  7. Oberling, P. "Ethnography", Encyclopeadia Iranica, New york: Bibliotheca Persica Press. 1999, vol IX, p 360.
  8. بیگدلی، محمدرضا. ایلسون (شاهسون)های ایران. تهران: پاسارگاد، 1372، ص226.
  9. بیگدلی، محمدرضا. ایلسون (شاهسون)های ایران. تهران: پاسارگاد، 1372، ص302.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

ایل شاهسون، برگرفته از سایت سفرزون ، قابل بازیابی ازhttps://safarzon.com

نویسنده مقاله

فرزین فهیم نیا