حُله: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''حُله'''، بالاپوشی سراسری و [[ردا]] مانند که آن را بر دوش اندازند و همه بدن را بپوشاند. | '''حُله'''، بالاپوشی سراسری و [[ردا]] مانند که آن را بر دوش اندازند و همه بدن را بپوشاند. | ||
پیامبر حلهای زرد رنگ داشتند که گاه آن را خیس کرده و از سر میآویختند<ref> نویری، شهابالدین احمد بن عبدالوهاب. '''''نهایه الارب فی فنون الادب'''''. قاهره: مطبعه دارالکتب، 1373ق/ 1955م، ج18، ص284. </ref>. برخی ازحلهها مانند حله نازک حضرت علی(ع) حاشیههایی، ظاهراً خاکستری به همراه ریشههایی آویخته داشت<ref>ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج2، ص 219- 220.</ref>.<sup> </sup> حلههای یمانی (یمنی) گلدار معروفیتی داشت<ref> اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین. '''''کتاب الاغانی، اعداد، مکتب تحقیق'''''. بیروت: داراحیاء التراث العربی، 1414- 1415ق/ 1994م، الطبعه الاولی، ج1، ص212، ج9، ص80، ایرانیان به جریر شاعر صد حله هدیه دادند، ج8 ،ص271.</ref>. در [[اصفهان]] همراه جامههای ابریشمی گوناگون و زربفت، حلههای عَتابی نیز | پیامبر حلهای زرد رنگ داشتند که گاه آن را خیس کرده و از سر میآویختند<ref> نویری، شهابالدین احمد بن عبدالوهاب. '''''نهایه الارب فی فنون الادب'''''. قاهره: مطبعه دارالکتب، 1373ق/ 1955م، ج18، ص284. </ref>. برخی ازحلهها مانند حله نازک [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)|حضرت علی(ع)]] حاشیههایی، ظاهراً خاکستری به همراه ریشههایی آویخته داشت<ref>ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج2، ص 219- 220.</ref>.<sup> </sup> حلههای یمانی (یمنی) گلدار معروفیتی داشت<ref> اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین. '''''کتاب الاغانی، اعداد، مکتب تحقیق'''''. بیروت: داراحیاء التراث العربی، 1414- 1415ق/ 1994م، الطبعه الاولی، ج1، ص212، ج9، ص80، ایرانیان به جریر شاعر صد حله هدیه دادند، ج8 ،ص271.</ref>. در [[اصفهان]] همراه جامههای ابریشمی گوناگون و زربفت، حلههای عَتابی نیز میبافتند، که ظاهراً طرح آنها راه راه بوده است<ref>ابن حوقل، '''''صوره الارض'''''. الطبعه الثانیه، لیدن: بریل، 1938- 1939م، ص309.</ref>.<sup> </sup> ناصرخسرو در شعری نشان میدهد که حلهها گاه زرد رنگ و زربفت بودهاند[1]<ref>ناصرخسرو. دی'''''وان'''''. به تصحیح مجتبی مینوی، مهدی محقق، دانشگاه تهران، 1368، ص390.</ref>. قیمت یک حله در صدر [[اسلام]] حدود چهل درهم بوده است، شاید به همین خاطر مالیات [[مسیحی، دین|مسیحیان]] نجران را سالی یک یا دو هزار حله قرار داده بودند<ref>ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. '''''الکامل فی التاریخ'''''. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج2، ص293- 295.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
* [[اصفهان]] | * [[اصفهان]] | ||
* [[ردا]] | * [[ردا]] | ||
* [[علی بن ابی طالب امیرالمومنین(ع)]] | |||
== پاورقی == | == پاورقی == | ||
| خط ۱۹: | خط ۲۰: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
محمدرضا چیت ساز | محمدرضا چیت ساز | ||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
[[رده:پوشاک]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۰
حُله، بالاپوشی سراسری و ردا مانند که آن را بر دوش اندازند و همه بدن را بپوشاند.
پیامبر حلهای زرد رنگ داشتند که گاه آن را خیس کرده و از سر میآویختند[۱]. برخی ازحلهها مانند حله نازک حضرت علی(ع) حاشیههایی، ظاهراً خاکستری به همراه ریشههایی آویخته داشت[۲]. حلههای یمانی (یمنی) گلدار معروفیتی داشت[۳]. در اصفهان همراه جامههای ابریشمی گوناگون و زربفت، حلههای عَتابی نیز میبافتند، که ظاهراً طرح آنها راه راه بوده است[۴]. ناصرخسرو در شعری نشان میدهد که حلهها گاه زرد رنگ و زربفت بودهاند[1][۵]. قیمت یک حله در صدر اسلام حدود چهل درهم بوده است، شاید به همین خاطر مالیات مسیحیان نجران را سالی یک یا دو هزار حله قرار داده بودند[۶].
نیز نگاه کنید به
پاورقی
[1]. البته ظاهراً صحیح آن حله است و نه حلقه که دهخدا در ذیل حله به آن اشاره کرده است.
مآخذ
- ↑ نویری، شهابالدین احمد بن عبدالوهاب. نهایه الارب فی فنون الادب. قاهره: مطبعه دارالکتب، 1373ق/ 1955م، ج18، ص284.
- ↑ ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. الکامل فی التاریخ. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج2، ص 219- 220.
- ↑ اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین. کتاب الاغانی، اعداد، مکتب تحقیق. بیروت: داراحیاء التراث العربی، 1414- 1415ق/ 1994م، الطبعه الاولی، ج1، ص212، ج9، ص80، ایرانیان به جریر شاعر صد حله هدیه دادند، ج8 ،ص271.
- ↑ ابن حوقل، صوره الارض. الطبعه الثانیه، لیدن: بریل، 1938- 1939م، ص309.
- ↑ ناصرخسرو. دیوان. به تصحیح مجتبی مینوی، مهدی محقق، دانشگاه تهران، 1368، ص390.
- ↑ ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن. الکامل فی التاریخ. بیروت: دارصادر، داربیروت، 1385ق/ 1965م، ج2، ص293- 295.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا چیت ساز