ردا

رِدا، یا رَدا بالاپوشی بلند و جلوباز و شنل مانند که اغلب آن را بر دوش می انداختند، و یا دور خود می‌پیچیدند.

 پیامبراسلام ردایی بَحرانی(ساخت بحرین) با دو حاشیه خشن و ظاهراً سفید می پوشیدند.  رنگ این رداها  گاه هم چون ردای عثمان خلیفه سوم زرد رنگ بود. برخی از رداها نقش‌دار و گل‌دار بود، همچون ردای ابراهیم پسر مالک اشتر. مأمون خلیفه عباسی، ردایی ابریشمی می پوشید.شعرا و نوازندگان معمولاً ردای خود را از پوست گوسفند تهیه می‌کردند و گاه همچون زاهدان ردا  و دراعه می‌پوشیدند، كه اغلب ابریشمی سیاه بود و نوعی از آن را مُطْرَف می‌گفتند.

صوفیان  نوعی ردا می‌پوشیدند که جلویش کاملاً باز بود و آستین گونه‌هایی بلند و چسبان داشت و اغلب رنگ آبی آسمانی، سبز، و یا کبود داشت. ردای بلند طاهرذوالیمینیین نیز ظاهراً از همین نوع و آستین‌دار بود که در آن‌ها، درهم و دینار می‌گذاشت. زنان نیز ردا یا شنل معمولاً قرمز می پوشیدند. برخی از شاهان قاجار، از جمله احمد شاه و نیز رضا شاه پهلوی، به ویژه در ابتدای حکومت خود، از شنل استفاده می کرده‌اند. هر چند امروزه پوشیدن ردا یا شنل از مُد افتاده است، اما گاهی زنان بیشتر در مهمانی های رسمی نوعی شنل بر دوش می اندازند.

نیز نگاه کنید به

• تصوف
• دُراعه
• قاجاریه
• سلسله پهلوی

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمدرضا چیت ساز