ملک الشعرای بهار: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''بهار، محمدتقي ملكالشعرا''' (1304ق، مشهد/1330ش، تهران)، فرزند محمدكاظم صبوري، شاعر، روزنامهنگار، استاد دانشگاه و از پيشروان تجدد ادبي. جاذبة انقلاب مشروطيت محمدتقي جوان را در صف مبارزانِ استبداد ستيز جاي داد. نخستين آثار ادبيِ او در ترويج آزا...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''بهار، | [[پرونده:157081941.jpg|بندانگشتی|ملک الشعرای بهار برگرفته از وبسایت ایرنا مدرسه قابل بازیابی از<nowiki/>https://edu.irna.ir/news/83757234/%D9%85%D9%84%DA%A9-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D9%82%D9%84%D9%85%DB%8C-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF]] | ||
'''[[ملک الشعرای بهار|بهار، محمدتقی ملکالشعرا]]''' (1304ق، مشهد/1330ش، [[استان تهران|تهران]])، فرزند محمدکاظم صبوری، شاعر، روزنامهنگار، استاد دانشگاه و از پیشروان تجدد ادبی. جاذبه [[انقلاب مشروطه|انقلاب مشروطیت]] محمدتقی جوان را در صف مبارزانِ استبداد ستیز جای داد. نخستین آثار ادبیِ او در ترویج [[آزادی]] در روزنامه «خراسان» [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] شد. | |||
در 1328ق، روزنامه «نوبهار» را در [[مشهد]] دایر کرد که پس از چندی به سبب مقالات تندش در انتقاد از حضور نظامیان روسی در خراسان به تعطیلی کشید. بهار بلافاصله «[[تازه بهار]]» را به جای آن تأسیس کرد که پس از یک سال توقیف و خودِ بهار به [[تهران مصور|تهران]] تبعید شد. | |||
''' | وقتی در 1332ق در مقام نماینده [[مجلس شورای ملی|مجلس]] از طرف درگز و کلات به [[تهران مصور|تهران]] آمد، نوبهار را دوباره در این شهر به راه انداخت و در کنارش در 1334ق انجمن ادبی دانشکده و «[[مجله دانشکده]]» را بنیان نهاد. «[[نوبهار]]» باز توقیف شد. با سقوط [[رضا شاه پهلوی|رضاشاه]]، بهار فعالیتهای سیاسی ـ اجتماعی و «[[نوبهار]]» را از سرگرفت ولی بیماری سل مزمن او را در 1330ش از پای درآورد <ref>'''''بهار و ادب فارسی'''''. به كوشش محمد گلبن، ج1 / مقدمه، تهران: 1351، ج1، مقدمه </ref><ref>بهار، ملكالشعرا، محمدتقی. '''''دیوان'''''. ج1 / مقدمه، توس: 1368 </ref><ref>نیكوهمت، 1، '''''زندگی و آثار بهار'''''. گروه انتشاراتی آباد، 1361، ص1-2. </ref> | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[انقلاب مشروطه|انقلاب مشروطیت]] | |||
* [[رضا شاه پهلوی|رضاشاه]] | |||
* [[نوبهار]] | |||
* [[مجله دانشکده]] | |||
* [[تازه بهار]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده == | |||
مجدالدین کیوانی | مجدالدین کیوانی | ||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۰
بهار، محمدتقی ملکالشعرا (1304ق، مشهد/1330ش، تهران)، فرزند محمدکاظم صبوری، شاعر، روزنامهنگار، استاد دانشگاه و از پیشروان تجدد ادبی. جاذبه انقلاب مشروطیت محمدتقی جوان را در صف مبارزانِ استبداد ستیز جای داد. نخستین آثار ادبیِ او در ترویج آزادی در روزنامه «خراسان» چاپ شد.
در 1328ق، روزنامه «نوبهار» را در مشهد دایر کرد که پس از چندی به سبب مقالات تندش در انتقاد از حضور نظامیان روسی در خراسان به تعطیلی کشید. بهار بلافاصله «تازه بهار» را به جای آن تأسیس کرد که پس از یک سال توقیف و خودِ بهار به تهران تبعید شد.
وقتی در 1332ق در مقام نماینده مجلس از طرف درگز و کلات به تهران آمد، نوبهار را دوباره در این شهر به راه انداخت و در کنارش در 1334ق انجمن ادبی دانشکده و «مجله دانشکده» را بنیان نهاد. «نوبهار» باز توقیف شد. با سقوط رضاشاه، بهار فعالیتهای سیاسی ـ اجتماعی و «نوبهار» را از سرگرفت ولی بیماری سل مزمن او را در 1330ش از پای درآورد [۱][۲][۳]
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده
مجدالدین کیوانی