پرش به محتوا

صادق هدایت: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
دیداریویکی‌متن
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
صفحه‌ای تازه حاوی «'''هدايت، صادق''' (1281 ـ 1330ش) داستان نويس، ‌مترجم، عامّه پژوه. صادق آخرين فرزند هدايت قلي هدايت اعتضادالملك در يك خانوادة مشهور و ثروتمند اشرافي در تهران زاده شد. نياي او رضاقلي خان هدايت (1215 ـ 1288 ق) از رجال صاحب نام دورة ناصري و مادرش زيورالملوك د...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''هدايت، صادق''' (1281 ـ 1330ش) داستان نويس، ‌مترجم، عامّه پژوه.
[[پرونده:123414324.jpg|بندانگشتی|صادق هدایت، قابل بازیابی از https://www.bartarinha.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-17/678459-%D9%85%D8%A7-%D9%87%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%86%D9%84-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82-%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%AA]]
'''هدایت، صادق''' (1281 ـ 1330ش) داستان نویس، ‌مترجم، عامّه پژوه.


صادق آخرين فرزند هدايت قلي هدايت اعتضادالملك در يك خانوادة مشهور و ثروتمند اشرافي در تهران زاده شد. نياي او رضاقلي خان هدايت (1215 ـ 1288 ق) از رجال صاحب نام دورة ناصري و مادرش زيورالملوك دختر مخبر السلطنه بود.<sup>1</sup> در شش سالگي به مدرسة علميه رفت. پس از آموزش دورة‌ ابتدايي وارد دارالفنون شد و تا سوم دبيرستان در آنجا درس خواند. سپس با پافشاري خود به مدرسة فرانسوي سن لويي در تهران رفت و با پشتكار بسيار زبان فرانسوي را فرا گرفت.<sup>2</sup> در آبان ماه 1305ش پس از كسب موفقيت در مسابقات علمي سن لويي، با كاروان دانش آموزان اعزامي رهسپار بلژيك شد و در رشتة راه و ساختمان آموزشگاه عالي در آن كشور نام نويسي كرد. اما بيش از يكسال در بلژيك نماند و در 1306ش با نخستين گروه دانشجويان اعزامي به اروپا براي تحصيل در رشتة معماري به پاريس رفت. ظاهراً چهار سال در آنجا ماند.<sup>3</sup> ديري نگذشت كه به سبب ذوق ادبي تحصيلات رياضي را رها كرد. در 1309ش به تهران بازگشت و همراه بزرگ علوي، ‌مجتبي مينوي و مسعود فرزاد گروه ادبي «ربعه» را تشكيل داد.<sup>4</sup> سپس به عنوان حسابدار از 1311 تا 1314ش به استخدام بانك ملي درآمد. پس از استعفا از بانك در وزارت امور خارجه مشغول كار شد. اما در آنجا نيز دوام نياورد و به استخدام شركت سهامي كل ساختمان درآمد.<sup>5</sup> در 1315ش رهسپار هند شد و در آن كشور با زبان‌هاي ايراني كهن آشنايي يافت و پهلوي ساساني را به خوبي آموخت و چند كتاب با ارزش آن زبان را به فارسي برگردانيد.<sup>6</sup> در 1316ش به ايران بازگشت و بار ديگر وارد خدمت بانك ملي شد. سپس در 1317ش به ادارة موسيقي ملي رفت و سه سال بعد (1320ش) در دانشكدة هنرهاي زيبا به خدمت پرداخت.<sup>7</sup> در 1324ش به دعوت دانشگاه تاشكند به ازبكستان رفت و دو ماه در آنجا ماند. در 1329ش بار ديگر رهسپار پاريس شد و سرانجام در بامداد يكي از روزهاي ماه فروردين در حمام اتاق خود در يك پانسيون محقّر شهر پاريس با باز گذاشتن شير گاز به حيات خود پايان داد.<sup>8</sup> نام صادق هدايت به عنوان پايه گذار اصلي ادبيات نوين ايران باقي خواهد ماند. آثار او در حقيقت به ادبيات ايران نيروي تازه‌اي بخشيد.<sup>9</sup> براي هدايت اين افتخار كه پيشواي مبتكر و آموزگار اصلي رئاليسم نوين ايران بوده است، براي هميشه محفوظ خواهد ماند.<sup>10</sup> او كسي بود كه رسوم كهنه را شكست و با شجاعت و دانايي آثار بديعي به وجود آورد.<sup>11</sup> هدايت نثري توانا و توانمند دارد. زبان داستان‌هايش مايه ور، ‌بليغ، دقيق، موشكافانه، گويا و سر زنده است.<sup>12</sup> آثار هدايت آميزه‌اي از يك ديد فلسفي و عرفاني بدبين، ‌طنز انتقادي و اجتماعي تند، گرايش به پاكي‌هاي از دست رفتة باستان و جستجو در فرهنگ، ‌رسوم و آداب عوام است.<sup>13</sup> از هدايت نوشته‌هاي متنوعي شامل داستان كوتاه، رمان كوتاه، ‌داستان رئاليسم اجتماعي، ‌نمايشنامه، ‌فولكلور، ‌طنز و هجو، تحقيق و ترجمه (از دو زبان فرانسوي و پهلوي) و غيره به جاي مانده است: '''الف) داستان‌ها:''' مجموعة ''زنده به گور''، شامل هشت داستان (1308ش)، مجموعة ''سه قطره خون''، دربر دارندة 11 داستان (1311ش)، ‌مجموعة ''سايه روشن''، حاوي پنج داستان (1312ش)، ‌مجموعة ''سگ ولگرد''، شامل هشت داستان (1321ش)، ''بوف كور'' (1315ش) كه آن را شاهكار هدايت دانسته‌اند، ''علويه خانم'' (1312ش)، ''آب زندگي'' (1322ش)، ''حاجي آقا'' (1324ش)، ''‌سايه مغول'' (1310ش)، ''توپ مرواريد'' (1329ش).
صادق آخرین فرزند هدایت قلی هدایت اعتضادالملک در یک خانواده مشهور و ثروتمند اشرافی در [[استان تهران|تهران]] زاده شد. نیای او [[رضا قلی خان هدایت|رضاقلی خان هدایت]] (1215 ـ 1288 ق) از رجال صاحب نام دوره ناصری و مادرش زیورالملوک دختر مخبر السلطنه بود<ref>ذوالفقاری، ‌حسن. «صادق هدایت» '''''رشد، آموزش زبان و ادب فارسی (ویژه نامه ادبیات داستانی)'''''. س 17، ش 66 (1382)، ص 30.</ref>. در شش سالگی به مدرسه علمیه رفت. پس از آموزش دوره‌ ابتدایی وارد دارالفنون شد و تا سوم دبیرستان در آنجا درس خواند. سپس با پافشاری خود به مدرسه فرانسوی سن لویی در [[استان تهران|تهران]] رفت و با پشتکار بسیار زبان فرانسوی را فرا گرفت<ref>دستغیب، عبدالعلی. '''''نقد آثار صادق هدایت'''''. تهران: مرکز نشر سپهر، بی تا، ص 14.</ref>. در آبان ماه 1305ش پس از کسب موفقیت در مسابقات علمی سن لویی، با کاروان دانش آموزان اعزامی رهسپار بلژیک شد و در رشته راه و ساختمان آموزشگاه عالی در آن کشور نام نویسی کرد. اما بیش از یکسال در بلژیک نماند و در 1306ش با نخستین گروه دانشجویان اعزامی به اروپا برای تحصیل در رشته معماری به [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%B3 پاریس] رفت. ظاهراً چهار سال در آنجا ماند<ref>آرین‌پور، یحیی. '''''زندگی و آثار هدایت'''''. تهران: زوّار، 1380، صص 8 و 9.</ref>. دیری نگذشت که به سبب ذوق ادبی تحصیلات ریاضی را رها کرد. در 1309ش به [[استان تهران|تهران]] بازگشت و همراه [[بزرگ علوی]]، ‌مجتبی مینوی و مسعود فرزاد گروه ادبی «ربعه» را تشکیل داد<ref>حقوقی، محمد''. '''ادبیات امروز ایران (1)'''.'' تهران: نشر قطره، چ 4، 1379، ص 75.</ref>. سپس به عنوان حسابدار از 1311 تا 1314ش به استخدام بانک ملی درآمد. پس از استعفا از بانک در وزارت امور خارجه مشغول کار شد. اما در آنجا نیز دوام نیاورد و به استخدام شرکت سهامی کل ساختمان درآمد<ref>ذوالفقاری، ‌حسن. «صادق هدایت» '''''رشد، آموزش زبان و ادب فارسی (ویژه نامه ادبیات داستانی)'''''. س 17، ش 66 (1382)، ص 31.</ref>. در 1315ش رهسپار هند شد و در آن کشور با [[زبان های ایرانی|زبان‌های ایرانی]] کهن آشنایی یافت و پهلوی [[ساسانیان|ساسانی]] را به خوبی آموخت و چند کتاب با ارزش آن زبان را به [[فارسی]] برگردانید<ref>استعلامی‌، ‌محمد''. '''ادبیات دوره بیداری و معاصر'''''. تهران: دانشگاه سپاهیان انقلاب، 1355، ص 183.</ref>. در 1316ش به [[کشور ایران|ایران]] بازگشت و بار دیگر وارد خدمت بانک ملی شد. سپس در 1317ش به اداره موسیقی ملی رفت و سه سال بعد (1320ش) در دانشکده هنرهای زیبا به خدمت پرداخت<ref>دستغیب، عبدالعلی. '''''نقد آثار صادق هدایت'''''. تهران: مرکز نشر سپهر، بی تا، ص 16.</ref>.  


'''ب) نمايشنامه‌ها:''' ''پروين دختر ساسان'' (1309ش)، ''مازيار'' (1312ش)، ''افسانة آفرينش'' (1309ش).
در 1324ش به دعوت دانشگاه تاشکند به ازبکستان رفت و دو ماه در آنجا ماند. در 1329ش بار دیگر رهسپار [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%B3 پاریس] شد و سرانجام در بامداد یکی از روزهای ماه فروردین در حمام اتاق خود در یک پانسیون محقّر شهر [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%B3 پاریس] با باز گذاشتن شیر گاز به حیات خود پایان داد<ref>آرین‌پور، یحیی. '''''زندگی و آثار هدایت'''''. تهران: زوّار، 1380، ص 23، 27 و 28.</ref>. نام صادق هدایت به عنوان پایه گذار اصلی ادبیات نوین ایران باقی خواهد ماند. آثار او در حقیقت به ادبیات ایران نیروی تازه‌ای بخشید<ref>رادو، ‌پاستور والری. «یک نویسنده نومید صادق هدایت»، '''''درباره صادق هدایت زندگی و آثار او'''''. ترجمه حسن قائمیان. تهران: کتاب‌های پرستو، ‌چ 3، 1343، ص 121.</ref>. برای هدایت این افتخار که پیشوای مبتکر و آموزگار اصلی رئالیسم نوین ایران بوده است، برای همیشه محفوظ خواهد ماند<ref>لازار، ژیلبر. «صادق هدایت پیشرو رآلیسم ایران»، '''''درباره صادق هدایت زندگی و آثار او'''''. ترجمه حسن قائمیان، تهران: کتاب‌های پرستو، چ 3، 1343، ص 168.</ref>. او کسی بود که رسوم کهنه را شکست و با شجاعت و دانایی آثار بدیعی به وجود آورد<ref>لسکو، روژه. «ایران فقط سرزمین نفت نیست»، '''''درباره صادق هدایت زندگی و آثار او'''''. ترجمه حسن قائمیان، ‌تهران: کتاب‌های پرستو، چ 3، 1343، ص 194.</ref>. هدایت نثری توانا و توانمند دارد. زبان داستان‌هایش مایه ور، ‌بلیغ، دقیق، موشکافانه، گویا و سر زنده است<ref>ذوالفقاری، ‌حسن. «صادق هدایت» '''''رشد، آموزش زبان و ادب فارسی (ویژه نامه ادبیات داستانی)'''''. س 17، ش 66 (1382)، ص35.</ref>. آثار هدایت آمیزه‌ای از یک دید فلسفی و عرفانی بدبین، ‌طنز انتقادی و اجتماعی تند، گرایش به پاکی‌های از دست رفته باستان و جستجو در فرهنگ، ‌رسوم و آداب عوام است<ref>سپانلو‌، محمدعلی''. '''نویسندگان پیشرو ایران'''''. تهران: کتاب زمان، 1362، ص 98. </ref><ref>اتحاد، هوشنگ. '''''‌پژوهشگران معاصر ایران 6 (ویژه هدایت)'''''. تهران: فرهنگ معاصر، ‌1382.</ref>. از هدایت نوشته‌های متنوعی شامل داستان کوتاه، رمان کوتاه، ‌داستان رئالیسم اجتماعی، ‌نمایشنامه، ‌فولکلور، ‌طنز و هجو، تحقیق و ترجمه (از دو زبان فرانسوی و پهلوی) و غیره به جای مانده است:


'''ج) سفرنامه''': ''اصفهان نصف جهان'' (1311ش).
* '''الف) داستان‌ها:''' مجموعه ''زنده به گور''، شامل هشت داستان (1308ش)، مجموعه ''سه قطره خون''، دربر دارنده 11 داستان (1311ش)، ‌مجموعه ''سایه روشن''، حاوی پنج داستان (1312ش)، ‌مجموعه ''سگ ولگرد''، شامل هشت داستان (1321ش)، ''بوف کور'' (1315ش) که آن را شاهکار هدایت دانسته‌اند، ''علویه خانم'' (1312ش)، ''آب زندگی'' (1322ش)، ''حاجی آقا'' (1324ش)، ''‌سایه مغول'' (1310ش)، ''توپ مروارید'' (1329ش)؛
* '''ب) نمایشنامه‌ها:''' ''پروین دختر ساسان'' (1309ش)، ''مازیار'' (1312ش)، ''افسانه آفرینش'' (1309ش)؛
* '''ج) سفرنامه''': ''اصفهان نصف جهان'' (1311ش)؛
* '''د) فرهنگ عامیانه''''': اوسانه'' (1310ش)، ''نیرنگستان'' (1312ش)، ''نوشته‌های پراکنده'' (چ 2، 1344)؛
* '''هـ)ترجمه‌ها:''' شامل 1ـ ترجمه‌ آثار خارجی، مانند: ''شرط بندی'' اثر چخوف، ''گراکوس شکارچی'' اثر کافکا، ''دیوار'' اثر سارتر و.... 2ـ ترجمه از متون پهلوی، چون: ''رساله گجسته ابالیش'' (1318ش)، ''کارنامه اردشیر پاپکان'' (1318ش)، ''گزارش گمان شکن'' (1322ش)، ''زند وهومن یسن'' (1318ش) و ''شهرستان‌های ایران'' (1324ش)؛
* '''و) آثار تحقیقی''': ''ترانه‌های خیّام''، ''فواید گیاهخواری''. بخش بزرگی از آثار هدایت از جمله ''بوف کور'' و ''فواید گیاهخواری'' او به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه شده است. درباره احوال و آثار هدایت کتاب‌های بسیاری نوشته‌اند. محمد گلبن نیز ''کتابشناسی هدایت'' (تهران، توس، 1354) را فراهم آورده است.


'''د) فرهنگ عاميانه''''': اوسانه'' (1310ش)، ''نيرنگستان'' (1312ش)، ''نوشته‌هاي پراكنده'' (چ 2، 1344).
== نیز نگاه کنید به ==


'''هـ)ترجمه‌ها:''' شامل 1ـ ترجمة‌ آثار خارجي، مانند: ''شرط بندي'' اثر چخوف، ''گراكوس شكارچي'' اثر كافكا، ''ديوار'' اثر سارتر و.... 2ـ ترجمه از متون پهلوي، چون: ''رسالة گجسته اباليش'' (1318ش)، ''كارنامة اردشير پاپكان'' (1318ش)، ''گزارش گمان شكن'' (1322ش)، ''زند وهومن يسن'' (1318ش) و ''شهرستان‌هاي ايران'' (1324ش).
* [[زبان های ایرانی]]
* [[رضا قلی خان هدایت]]


'''و) آثار تحقيقي''': ''ترانه‌هاي خيّام''، ''فوايد گياهخواري''.
== مآخذ ==
<references />


بخش بزرگي از آثار هدايت از جمله ''بوف كور'' و ''فوايد گياهخواري'' او به زبان‌هاي مختلف دنيا ترجمه شده است. دربارة احوال و آثار هدايت كتاب‌هاي بسياري نوشته‌اند. محمد گلبن نيز ''كتابشناسي هدايت'' (تهران، توس، 1354) را فراهم آورده است.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
'''مآخذ:'''
 
# ذوالفقاري، ‌حسن. «صادق هدايت» '''''رشد، آموزش زبان و ادب فارسي (ويژه نامة ادبيات داستاني)'''''. س 17، ش 66 (1382)، ص 30.
# دستغيب، عبدالعلي. '''''نقد آثار صادق هدايت'''''. تهران: مركز نشر سپهر، بي تا، ص 14.
# آرين‌پور، يحيي. '''''زندگي و آثار هدايت'''''. تهران: زوّار، 1380، صص 8 و 9.
# حقوقي، محمد''. '''ادبيات امروز ايران (1)'''.'' تهران: نشر قطره، چ 4، 1379، ص 75.
# ذوالفقاري، ‌حسن. '''''همان'''''. ص 31.
# استعلامي‌، ‌محمد''. '''ادبيات دورة بيداري و معاصر'''''. تهران: دانشگاه سپاهيان انقلاب، 1355، ص 183.
# دست غيب، عبدالعلي. '''''همان'''،'' ص 16.
# آرين پور، يحيي. '''''همان'''''. ص 23، 27 و 28.
# رادو، ‌پاستور والري. «يك نويسندة نوميد صادق هدايت»، '''''دربارة صادق هدايت زندگي و آثار او'''''. ترجمة حسن قائميان. تهران: كتاب‌هاي پرستو، ‌چ 3، 1343، ص 121.
# لازار، ژيلبر. «صادق هدايت پيشرو رآليسم ايران»، '''''دربارة صادق هدايت زندگي و آثار او'''''. ترجمة حسن قائميان، تهران: كتاب‌هاي پرستو، چ 3، 1343، ص 168.
# لسكو، روژه. «ايران فقط سرزمين نفت نيست»، '''''دربارة صادق هدايت زندگي و آثار او'''''. ترجمة حسن قائميان، ‌تهران: كتاب‌هاي پرستو، چ 3، 1343، ص 194.
# ذوالفقاري، ‌حسن. '''''همان'''''. ص35.
# سپانلو‌، محمدعلي''. '''نويسندگان پيشرو ايران'''''. تهران: كتاب زمان، 1362، ص 98. و نيز نگ: اتحاد، هوشنگ. '''''‌پژوهشگران معاصر ايران 6 (ويژة هدايت)'''''. تهران: فرهنگ معاصر، ‌1382.


== نویسنده مقاله ==
ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
[[رده:ادبیات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۹

صادق هدایت، قابل بازیابی از https://www.bartarinha.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-17/678459-%D9%85%D8%A7-%D9%87%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%86%D9%84-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82-%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%AA

هدایت، صادق (1281 ـ 1330ش) داستان نویس، ‌مترجم، عامّه پژوه.

صادق آخرین فرزند هدایت قلی هدایت اعتضادالملک در یک خانواده مشهور و ثروتمند اشرافی در تهران زاده شد. نیای او رضاقلی خان هدایت (1215 ـ 1288 ق) از رجال صاحب نام دوره ناصری و مادرش زیورالملوک دختر مخبر السلطنه بود[۱]. در شش سالگی به مدرسه علمیه رفت. پس از آموزش دوره‌ ابتدایی وارد دارالفنون شد و تا سوم دبیرستان در آنجا درس خواند. سپس با پافشاری خود به مدرسه فرانسوی سن لویی در تهران رفت و با پشتکار بسیار زبان فرانسوی را فرا گرفت[۲]. در آبان ماه 1305ش پس از کسب موفقیت در مسابقات علمی سن لویی، با کاروان دانش آموزان اعزامی رهسپار بلژیک شد و در رشته راه و ساختمان آموزشگاه عالی در آن کشور نام نویسی کرد. اما بیش از یکسال در بلژیک نماند و در 1306ش با نخستین گروه دانشجویان اعزامی به اروپا برای تحصیل در رشته معماری به پاریس رفت. ظاهراً چهار سال در آنجا ماند[۳]. دیری نگذشت که به سبب ذوق ادبی تحصیلات ریاضی را رها کرد. در 1309ش به تهران بازگشت و همراه بزرگ علوی، ‌مجتبی مینوی و مسعود فرزاد گروه ادبی «ربعه» را تشکیل داد[۴]. سپس به عنوان حسابدار از 1311 تا 1314ش به استخدام بانک ملی درآمد. پس از استعفا از بانک در وزارت امور خارجه مشغول کار شد. اما در آنجا نیز دوام نیاورد و به استخدام شرکت سهامی کل ساختمان درآمد[۵]. در 1315ش رهسپار هند شد و در آن کشور با زبان‌های ایرانی کهن آشنایی یافت و پهلوی ساسانی را به خوبی آموخت و چند کتاب با ارزش آن زبان را به فارسی برگردانید[۶]. در 1316ش به ایران بازگشت و بار دیگر وارد خدمت بانک ملی شد. سپس در 1317ش به اداره موسیقی ملی رفت و سه سال بعد (1320ش) در دانشکده هنرهای زیبا به خدمت پرداخت[۷].

در 1324ش به دعوت دانشگاه تاشکند به ازبکستان رفت و دو ماه در آنجا ماند. در 1329ش بار دیگر رهسپار پاریس شد و سرانجام در بامداد یکی از روزهای ماه فروردین در حمام اتاق خود در یک پانسیون محقّر شهر پاریس با باز گذاشتن شیر گاز به حیات خود پایان داد[۸]. نام صادق هدایت به عنوان پایه گذار اصلی ادبیات نوین ایران باقی خواهد ماند. آثار او در حقیقت به ادبیات ایران نیروی تازه‌ای بخشید[۹]. برای هدایت این افتخار که پیشوای مبتکر و آموزگار اصلی رئالیسم نوین ایران بوده است، برای همیشه محفوظ خواهد ماند[۱۰]. او کسی بود که رسوم کهنه را شکست و با شجاعت و دانایی آثار بدیعی به وجود آورد[۱۱]. هدایت نثری توانا و توانمند دارد. زبان داستان‌هایش مایه ور، ‌بلیغ، دقیق، موشکافانه، گویا و سر زنده است[۱۲]. آثار هدایت آمیزه‌ای از یک دید فلسفی و عرفانی بدبین، ‌طنز انتقادی و اجتماعی تند، گرایش به پاکی‌های از دست رفته باستان و جستجو در فرهنگ، ‌رسوم و آداب عوام است[۱۳][۱۴]. از هدایت نوشته‌های متنوعی شامل داستان کوتاه، رمان کوتاه، ‌داستان رئالیسم اجتماعی، ‌نمایشنامه، ‌فولکلور، ‌طنز و هجو، تحقیق و ترجمه (از دو زبان فرانسوی و پهلوی) و غیره به جای مانده است:

  • الف) داستان‌ها: مجموعه زنده به گور، شامل هشت داستان (1308ش)، مجموعه سه قطره خون، دربر دارنده 11 داستان (1311ش)، ‌مجموعه سایه روشن، حاوی پنج داستان (1312ش)، ‌مجموعه سگ ولگرد، شامل هشت داستان (1321ش)، بوف کور (1315ش) که آن را شاهکار هدایت دانسته‌اند، علویه خانم (1312ش)، آب زندگی (1322ش)، حاجی آقا (1324ش)، ‌سایه مغول (1310ش)، توپ مروارید (1329ش)؛
  • ب) نمایشنامه‌ها: پروین دختر ساسان (1309ش)، مازیار (1312ش)، افسانه آفرینش (1309ش)؛
  • ج) سفرنامه: اصفهان نصف جهان (1311ش)؛
  • د) فرهنگ عامیانه: اوسانه (1310ش)، نیرنگستان (1312ش)، نوشته‌های پراکنده (چ 2، 1344)؛
  • هـ)ترجمه‌ها: شامل 1ـ ترجمه‌ آثار خارجی، مانند: شرط بندی اثر چخوف، گراکوس شکارچی اثر کافکا، دیوار اثر سارتر و.... 2ـ ترجمه از متون پهلوی، چون: رساله گجسته ابالیش (1318ش)، کارنامه اردشیر پاپکان (1318ش)، گزارش گمان شکن (1322ش)، زند وهومن یسن (1318ش) و شهرستان‌های ایران (1324ش)؛
  • و) آثار تحقیقی: ترانه‌های خیّام، فواید گیاهخواری. بخش بزرگی از آثار هدایت از جمله بوف کور و فواید گیاهخواری او به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه شده است. درباره احوال و آثار هدایت کتاب‌های بسیاری نوشته‌اند. محمد گلبن نیز کتابشناسی هدایت (تهران، توس، 1354) را فراهم آورده است.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ↑ ذوالفقاری، ‌حسن. «صادق هدایت» رشد، آموزش زبان و ادب فارسی (ویژه نامه ادبیات داستانی). س 17، ش 66 (1382)، ص 30.
  2. ↑ دستغیب، عبدالعلی. نقد آثار صادق هدایت. تهران: مرکز نشر سپهر، بی تا، ص 14.
  3. ↑ آرین‌پور، یحیی. زندگی و آثار هدایت. تهران: زوّار، 1380، صص 8 و 9.
  4. ↑ حقوقی، محمد. ادبیات امروز ایران (1). تهران: نشر قطره، چ 4، 1379، ص 75.
  5. ↑ ذوالفقاری، ‌حسن. «صادق هدایت» رشد، آموزش زبان و ادب فارسی (ویژه نامه ادبیات داستانی). س 17، ش 66 (1382)، ص 31.
  6. ↑ استعلامی‌، ‌محمد. ادبیات دوره بیداری و معاصر. تهران: دانشگاه سپاهیان انقلاب، 1355، ص 183.
  7. ↑ دستغیب، عبدالعلی. نقد آثار صادق هدایت. تهران: مرکز نشر سپهر، بی تا، ص 16.
  8. ↑ آرین‌پور، یحیی. زندگی و آثار هدایت. تهران: زوّار، 1380، ص 23، 27 و 28.
  9. ↑ رادو، ‌پاستور والری. «یک نویسنده نومید صادق هدایت»، درباره صادق هدایت زندگی و آثار او. ترجمه حسن قائمیان. تهران: کتاب‌های پرستو، ‌چ 3، 1343، ص 121.
  10. ↑ لازار، ژیلبر. «صادق هدایت پیشرو رآلیسم ایران»، درباره صادق هدایت زندگی و آثار او. ترجمه حسن قائمیان، تهران: کتاب‌های پرستو، چ 3، 1343، ص 168.
  11. ↑ لسکو، روژه. «ایران فقط سرزمین نفت نیست»، درباره صادق هدایت زندگی و آثار او. ترجمه حسن قائمیان، ‌تهران: کتاب‌های پرستو، چ 3، 1343، ص 194.
  12. ↑ ذوالفقاری، ‌حسن. «صادق هدایت» رشد، آموزش زبان و ادب فارسی (ویژه نامه ادبیات داستانی). س 17، ش 66 (1382)، ص35.
  13. ↑ سپانلو‌، محمدعلی. نویسندگان پیشرو ایران. تهران: کتاب زمان، 1362، ص 98.
  14. ↑ اتحاد، هوشنگ. ‌پژوهشگران معاصر ایران 6 (ویژه هدایت). تهران: فرهنگ معاصر، ‌1382.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=صادق_هدایت&oldid=9544»