اصانلو: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''اصانلو'''، يا اوصالو، نام گروهي از اقوام ترك زبان كه در حوزههاي جغرافيايي ـ فرهنگي مختلف ايران پراكندهاند. نام اين گروه در تاريخ نخستين بار با نام گرگينبيك اوصالو، سركردة افشارهاي ملتزم اميرتيمور گوركان، كه در 802ق/ 1399م به حكومت اورميه گ...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''اصانلو'''، | '''[[اصانلو]]'''، یا اوصالو، نام گروهی از اقوام [[ترک]] زبان که در حوزههای جغرافیایی ـ فرهنگی مختلف [[ایران]] پراکندهاند. | ||
نام | نام این گروه در تاریخ نخستین بار با نام گرگینبیک اوصالو، سرکرده افشارهای ملتزم امیرتیمور گورکان، که در 802ق/ 1399م به حکومت [[ارومیه|اورمیه]] گمارده شد، آمده است<ref>افشارمحمودلو، عبدالرشید. '''''تاریخ افشار'''''. به کوشش محمود رامیار و پرویز شهریار افشار، تبریز: 1346.</ref><ref>Nikitin, B., "Len Afšārs a Urumiyeh'''''", Journal Asiatiqiue ,''''' Paris , 1822, 71.</ref>. بنابر دیگر اسناد تاریخی، مانند '''عالم ارای عباسی'''،<ref>اسکندر بیکمنشی. '''''عالمارای عباسی'''''. تهران: 1350، 2/1085.</ref> اصانلوها به احتمال زیاد از طایفههای ترک پیوسته به ایل افشار بودهاند، که از سده 7ق/ 13م در [[کشور ایران|ایران]] حضور داشتهاند. حضور انها را در حوزههای جغرافیایی ـ فرهنگی آذربایجان، [[اصفهان]]، [[استان فارس|فارس]]، [[استان قزوین|قزوین]]، [[زنجان]] و گرمسار و خوار [[استان تهران|تهران]] گزارش کردهاند<ref name=":0">بلوکباشی، علی. «اصانلو». '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. تهران: مرکز دایرهالمعارف، 1379، 9/99- 100.</ref>. | ||
اکثر اصانلوها با همزیستی و پیوندهای زناشویی با بومیان غیر [[ترک]] زبان محلی رفته رفته ویژگیهای قومی ـ ایلی و فرهنگی ـ زبانی خود را از دست داده و در گروههای قومی دیگر جذب شدهاند<ref name=":0" />. بنابر پژوهشهای میدانی گروه کوچکی از اصانلوهای بخش مرکزی شهرستان گرمسار هنوز ویژگی عشیرهای خود را حفظ کرده و کوچ میکنند<ref>هورکاد، برنار. «کوچ و اقتصاد شبانی در دامنههای جنوبی البرز»، '''''ایلات و عشایر.''''' تهران: اگاه، 1362، ص140- 141.</ref>. بنابر آمار سرشماری عشایری 1366ش جمعیت عشایر کوچنده اصانلوی این ناحیه 25 خانوار و 143 تن بوده است<ref> '''''سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده (1366ش).''''' جمعیت عشایری دهستانهای کل کشور، تهران: مرکز امار ایران، 1368، ص47.</ref>. در نموداری نیز از 10 تیره اصانلوهای [[استان تهران]] نام برده شده است<ref>'''''مجموعه اطلاعات و آمار ایلات و طوایف عشایری ایران'''''. تهران: مرکز عشایری ایران، 1361، ص41.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[ترک]] | |||
* [[استان تهران]] | |||
* [[استان قزوین]] | |||
* [[استان اصفهان]] | |||
* [[استان فارس]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
علی بلوکباشی | علی بلوکباشی | ||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
[[رده:مردم شناسی]] | |||
[[رده:خانواده]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۰
اصانلو، یا اوصالو، نام گروهی از اقوام ترک زبان که در حوزههای جغرافیایی ـ فرهنگی مختلف ایران پراکندهاند.
نام این گروه در تاریخ نخستین بار با نام گرگینبیک اوصالو، سرکرده افشارهای ملتزم امیرتیمور گورکان، که در 802ق/ 1399م به حکومت اورمیه گمارده شد، آمده است[۱][۲]. بنابر دیگر اسناد تاریخی، مانند عالم ارای عباسی،[۳] اصانلوها به احتمال زیاد از طایفههای ترک پیوسته به ایل افشار بودهاند، که از سده 7ق/ 13م در ایران حضور داشتهاند. حضور انها را در حوزههای جغرافیایی ـ فرهنگی آذربایجان، اصفهان، فارس، قزوین، زنجان و گرمسار و خوار تهران گزارش کردهاند[۴].
اکثر اصانلوها با همزیستی و پیوندهای زناشویی با بومیان غیر ترک زبان محلی رفته رفته ویژگیهای قومی ـ ایلی و فرهنگی ـ زبانی خود را از دست داده و در گروههای قومی دیگر جذب شدهاند[۴]. بنابر پژوهشهای میدانی گروه کوچکی از اصانلوهای بخش مرکزی شهرستان گرمسار هنوز ویژگی عشیرهای خود را حفظ کرده و کوچ میکنند[۵]. بنابر آمار سرشماری عشایری 1366ش جمعیت عشایر کوچنده اصانلوی این ناحیه 25 خانوار و 143 تن بوده است[۶]. در نموداری نیز از 10 تیره اصانلوهای استان تهران نام برده شده است[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ افشارمحمودلو، عبدالرشید. تاریخ افشار. به کوشش محمود رامیار و پرویز شهریار افشار، تبریز: 1346.
- ↑ Nikitin, B., "Len Afšārs a Urumiyeh", Journal Asiatiqiue , Paris , 1822, 71.
- ↑ اسکندر بیکمنشی. عالمارای عباسی. تهران: 1350، 2/1085.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ بلوکباشی، علی. «اصانلو». دایره المعارف بزرگ اسلامی. تهران: مرکز دایرهالمعارف، 1379، 9/99- 100.
- ↑ هورکاد، برنار. «کوچ و اقتصاد شبانی در دامنههای جنوبی البرز»، ایلات و عشایر. تهران: اگاه، 1362، ص140- 141.
- ↑ سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده (1366ش). جمعیت عشایری دهستانهای کل کشور، تهران: مرکز امار ایران، 1368، ص47.
- ↑ مجموعه اطلاعات و آمار ایلات و طوایف عشایری ایران. تهران: مرکز عشایری ایران، 1361، ص41.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بلوکباشی