چهار مقاله: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
چهارمقاله، یا ''مجمعالنوادر'' حاوی زندگینامه و حکایات و نوادر درباره 4 طبقه از مردم: دبیران، شاعران، منجمان وطبیبان. [[نظامی عروضی سمرقندی|نظامی عروضی]]<nowiki/> سمرقندی از شاعران و نویسندگان سده 6 ق این [[کتاب|کتاب]] را پیرامون 551 ـ 552ق / 1156-1157م نوشته است. کتاب شامل یک مقدمه و 4 مقاله است<ref>صفا، ذبیحالله. '''''گنجینه سخن'''''. تهران: دانشگاه تهران، 1353، ج3، ص 25.</ref><ref name=":0">مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. تهران: جیبی، 1381، ج 1، ص 811.</ref>. هر مقاله از مقالات این کتاب قریب 10 حکایت تاریخی در بیان احوال طبقات یاد شده دارد و افزون بر آن شامل مطالب تاریخی، اخلاقی و تربیتی و ادبی است<ref>احمدی، احمد و رزمجو، حسین. '''''سیر سخن''.''' مشهد: باستان، 1345، ج 1، ص 87.</ref>. | |||
'' | ''چهارمقاله'' به سبب قدمت تألیف، ایجاز لفظ و اشباع معنی، سادگی عبارت و عاری بودن از صنایعلفظی و به کار نبردن سجعهای متکلف و نیز سلامت انشاء از زمره ارجمندترین [[کتاب|کتاب]]<nowiki/>های نثر ادبی و از لحاظ محتوی مهمترین مأخذ درباره تاریخ علوم و ادبیات [[ایران]] بهشمار می رود<ref name=":1">حاکمی، اسماعیل. '''''گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزین'''''. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 36.</ref><ref name=":0" />. سبک آن آمیزهای از سبکهای سده 5 و 6 ق و به عبارت دیگر، ترکیبی از شیوه نثرمُرسل قدیم و [[نثر فارسی|نثر]] فنی جدید است<ref name=":1" />. [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] انتقادی آن نخست به اهتمام محمد قزوینی در 1909م در لیدن صورت گرفته و سپس از روی آن بارها در [[تهران مصور|تهران]] به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رسیده است. همچنین ''چهارمقاله'' به انگلیسی (1921م)، [[عربی]] (1949م) و [[اردوی همایون|اردو]] برگردانیده شده است<ref name=":0" /><ref>برون، ادوارد. '''''تاریخ ادبی ایران'''<nowiki/>'<nowiki/>'''.''''' ترجمه علی پاشا صالح، تهران: امیرکبیر، 1358، ج2، ص 586ـ 589.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
* [[نظامی عروضی سمرقندی|نظامی عروضی]] | * [[نظامی عروضی سمرقندی|نظامی عروضی]] | ||
* [[نثر فارسی]] | * [[نثر فارسی]] | ||
مآخذ<references /> | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
| خط ۱۴: | خط ۱۶: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[ | [[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | ||
[[ | [[رده:ادبیات]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۵
چهارمقاله، یا مجمعالنوادر حاوی زندگینامه و حکایات و نوادر درباره 4 طبقه از مردم: دبیران، شاعران، منجمان وطبیبان. نظامی عروضی سمرقندی از شاعران و نویسندگان سده 6 ق این کتاب را پیرامون 551 ـ 552ق / 1156-1157م نوشته است. کتاب شامل یک مقدمه و 4 مقاله است[۱][۲]. هر مقاله از مقالات این کتاب قریب 10 حکایت تاریخی در بیان احوال طبقات یاد شده دارد و افزون بر آن شامل مطالب تاریخی، اخلاقی و تربیتی و ادبی است[۳].
چهارمقاله به سبب قدمت تألیف، ایجاز لفظ و اشباع معنی، سادگی عبارت و عاری بودن از صنایعلفظی و به کار نبردن سجعهای متکلف و نیز سلامت انشاء از زمره ارجمندترین کتابهای نثر ادبی و از لحاظ محتوی مهمترین مأخذ درباره تاریخ علوم و ادبیات ایران بهشمار می رود[۴][۲]. سبک آن آمیزهای از سبکهای سده 5 و 6 ق و به عبارت دیگر، ترکیبی از شیوه نثرمُرسل قدیم و نثر فنی جدید است[۴]. چاپ انتقادی آن نخست به اهتمام محمد قزوینی در 1909م در لیدن صورت گرفته و سپس از روی آن بارها در تهران به چاپ رسیده است. همچنین چهارمقاله به انگلیسی (1921م)، عربی (1949م) و اردو برگردانیده شده است[۲][۵].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ صفا، ذبیحالله. گنجینه سخن. تهران: دانشگاه تهران، 1353، ج3، ص 25.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. تهران: جیبی، 1381، ج 1، ص 811.
- ↑ احمدی، احمد و رزمجو، حسین. سیر سخن. مشهد: باستان، 1345، ج 1، ص 87.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ حاکمی، اسماعیل. گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزین. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 36.
- ↑ برون، ادوارد. تاریخ ادبی ایران'. ترجمه علی پاشا صالح، تهران: امیرکبیر، 1358، ج2، ص 586ـ 589.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر