پرش به محتوا

خشایارشا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''خشايارشا،''' چهارمين پادشاه هخامنشي<sup>*</sup> (465-486پ.م). فرزند داريوش<sup>*</sup> اول و آتوسا دختر كوروش<sup>*</sup> كبير<sup>1</sup> او پس از سركوب شورش مصر (484پ.م)، شورش بابل را توأم با قتل و غارت فرو نشاند (483پ.م). سپس با سپاه 350 هزار نفري در نبرد ترموپيل با سپاهيان...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''خشايارشا،''' چهارمين پادشاه هخامنشي<sup>*</sup> (465-486پ.م).
[[پرونده:Xerxes-780x470.jpg|بندانگشتی|خشایارشا، قابل بازیابی از https://archaeologist.ir/1403/05/22/xerxes-the-great-the-powerful-persian-king-whose-death-destroyed-an-empire/]]
'''[[خشایارشا]]،''' چهارمین پادشاه [[هخامنشیان|هخامنشی]] (465-486پ.م).


فرزند داريوش<sup>*</sup> اول و آتوسا دختر كوروش<sup>*</sup> كبير<sup>1</sup> او پس از سركوب شورش مصر (484پ.م)، شورش بابل را توأم با قتل و غارت فرو نشاند (483پ.م). سپس با سپاه 350 هزار نفري در نبرد ترموپيل با سپاهيان يونان و اسپارت پيروز شد (479پ.م)،<sup>2</sup> آتن پايتخت يونان را تسخير كرد اما در نبردهاي سالامين و پلانه شكست خورد<sup>3</sup> و به ايران عقب نشست. يونانيان نيز بخش‌هاي غربي قلمرو هخامنشيان در كرانة درياي مديترانه را تصرف كردند. خشايارشا  در 465پ.م به دست يكي از درباريانش كشته شد و پسرش اردشير اول (حك424-465پ.م) جانشين او شد.<sup>4</sup> در اواخر سلطنت خشايارشا، درباريان و حرمسرايان بر قدرت خود افزودند و دورة انحطاط هخامنشيان آغاز شد.<sup>5</sup> بناهاي با شكوهي مانند دروازة همة ملت‌ها در تخت‌جمشيد<sup>*</sup> و كتيبه‌هاي بسياري از زمان او بر جاي مانده است. آرامگاه خشايارشا در نقش رستم<sup>*</sup> مي‌باشد.
فرزند [[داریوش|داریوش اول]] و آتوسا دختر [[کورش|کوروش]] کبیر <ref>کورت، امیلی. '''''هخامنشیان'''''. ترجمه مرتضی ثاقب‌فر، تهران: 1378، انتشارات ققنوس، ص66.</ref> او پس از سرکوب شورش [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B5%D8%B1 مصر] (484پ.م)، شورش بابل را توأم با قتل و غارت فرو نشاند (483پ.م). سپس با سپاه 350 هزار نفری در نبرد ترموپیل با سپاهیان یونان و اسپارت پیروز شد (479پ.م)، <ref>میرسعیدی، نادر. '''''ایران باستان'''''. تهران: 1382، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ص29.</ref> آتن پایتخت یونان را تسخیر کرد اما در نبردهای سالامین و پلانه شکست خورد <ref>بریان، پیر. '''''امپراطوری هخامنشی'''''. ترجمه ناهید فروغان، تهران: 1381، نشر قطره، نشر فرزان، ص847.</ref> و به [[ایران]] عقب نشست.  


یونانیان نیز بخش‌های غربی قلمرو [[هخامنشیان]] در کرانه دریای مدیترانه را تصرف کردند. خشایارشا در 465پ.م به دست یکی از درباریانش کشته شد و پسرش اردشیر اول (حک424-465پ.م) جانشین او شد<ref>گیرشمن، رومن. '''''ایران از آغاز تا اسلام'''''. ترجمه محمود بهفروزی، تهران: 1379، انتشارات جامی، ص187.</ref>. 


'''مآخذ:'''
در اواخر سلطنت خشایارشا، درباریان و حرمسرایان بر قدرت خود افزودند و دوره انحطاط [[هخامنشیان]] آغاز شد<ref>زرین‌کوب، عبدالحسین. '''''تاریخ مردم ایران'''''. تهران: 1364، انتشارات امیرکبیر، ص167.</ref>. بناهای با شکوهی مانند دروازه همه ملت‌ها در [[تخت جمشید|تخت‌جمشید]] و کتیبه‌های بسیاری از زمان او بر جای مانده است. آرامگاه خشایارشا در [[نقش رستم]] می‌باشد.


1.    كورت، اميلي. '''''هخامنشيان'''''. ترجمة مرتضي ثاقب‌فر، تهران: 1378، انتشارات ققنوس، ص66.
== نیز نگاه کنید به ==


2.    ميرسعيدي، نادر. '''''ايران باستان'''''. تهران: 1382، دفتر پژوهش‌هاي فرهنگي، ص29.
* [[هخامنشیان]]
* [[تخت جمشید]]
* [[نقش رستم]]


3.    بريان، پير. '''''امپراطوري هخامنشي'''''. ترجمة ناهيد فروغان، تهران: 1381، نشر قطره، نشر فرزان، ص847.
== مآخذ ==
 
<references />
4.    گيرشمن، رومن. '''''ايران از آغاز تا اسلام'''''. ترجمة محمود بهفروزي، تهران: 1379، انتشارات جامي، ص187.
 
5.    زرين‌كوب، عبدالحسين. '''''تاريخ مردم ايران'''''. تهران: 1364، انتشارات اميركبير، ص167.


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
مهرداد شباهنگ
مهرداد شباهنگ
[[رده:تاریخ]]
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۵

خشایارشا، قابل بازیابی از https://archaeologist.ir/1403/05/22/xerxes-the-great-the-powerful-persian-king-whose-death-destroyed-an-empire/

خشایارشا، چهارمین پادشاه هخامنشی (465-486پ.م).

فرزند داریوش اول و آتوسا دختر کوروش کبیر [۱] او پس از سرکوب شورش مصر (484پ.م)، شورش بابل را توأم با قتل و غارت فرو نشاند (483پ.م). سپس با سپاه 350 هزار نفری در نبرد ترموپیل با سپاهیان یونان و اسپارت پیروز شد (479پ.م)، [۲] آتن پایتخت یونان را تسخیر کرد اما در نبردهای سالامین و پلانه شکست خورد [۳] و به ایران عقب نشست.

یونانیان نیز بخش‌های غربی قلمرو هخامنشیان در کرانه دریای مدیترانه را تصرف کردند. خشایارشا در 465پ.م به دست یکی از درباریانش کشته شد و پسرش اردشیر اول (حک424-465پ.م) جانشین او شد[۴].

در اواخر سلطنت خشایارشا، درباریان و حرمسرایان بر قدرت خود افزودند و دوره انحطاط هخامنشیان آغاز شد[۵]. بناهای با شکوهی مانند دروازه همه ملت‌ها در تخت‌جمشید و کتیبه‌های بسیاری از زمان او بر جای مانده است. آرامگاه خشایارشا در نقش رستم می‌باشد.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. کورت، امیلی. هخامنشیان. ترجمه مرتضی ثاقب‌فر، تهران: 1378، انتشارات ققنوس، ص66.
  2. میرسعیدی، نادر. ایران باستان. تهران: 1382، دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ص29.
  3. بریان، پیر. امپراطوری هخامنشی. ترجمه ناهید فروغان، تهران: 1381، نشر قطره، نشر فرزان، ص847.
  4. گیرشمن، رومن. ایران از آغاز تا اسلام. ترجمه محمود بهفروزی، تهران: 1379، انتشارات جامی، ص187.
  5. زرین‌کوب، عبدالحسین. تاریخ مردم ایران. تهران: 1364، انتشارات امیرکبیر، ص167.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

مهرداد شباهنگ