پرش به محتوا

ابراهیم مرادی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
ابراهیم‌ صحاف‌باشی تهرانی (1271ق ـ1301ش/ 1855ـ1922م). آزادی‌خواه و نخستین بهره‌بردار سالن سینما در ایران.
ابراهیم‌ صحاف‌باشی تهرانی (1271ق ـ1301ش/ 1855ـ1922م). آزادی‌خواه و نخستین بهره‌بردار سالن سینما در ایران.


در خیابان‌ لاله‌زار خانه‌ و دکان‌ عتیقه‌فروشی داشت و به‌ کار تجارت‌ اشیای زینتی ژاپنی و چینی مشغول‌ بود<ref>«بخارا» (1380). شماره 19، ص 96، نقل خاطره‌ای از ياساما فوکوشيما.</ref>. در ذیحجه 1314 ق/ می 1896 م با اجازه ‌مظفرالدین‌شاه‌ عازم اروپا و امریکا شد. دیدن ماشین‌ دودی، دستگاه‌ چاپ، عملیات ‌آکروباتیک بازیگران‌ سیرک سبب حیرت او شد.‌ خودش‌ نوشته‌ است‌:<blockquote>«فقره‌ دیگر بقوه‌ برقیه‌ آلاتی اختراع‌ کرده‌ که‌ هر چیز را بهمان‌ حالت‌ حرکت‌ اصلی می‌نمایاند مثلاً آبشار امریکا را بعینه‌ نشان‌ می‌دهند... این‌ فقره‌ از اختراعات‌ امریکایی است‌<ref>«سفرنامه ابراهیم صحافباشی تهرانی» (1357). به اهتمام محمد مشیری. شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ص 39.</ref>.»</blockquote>او یک دستگاه‌ آپارات‌ و مقداری فیلم‌ یک حلقه‌ای خرید و به ایران آورد. گوشه‌ای از حیاط‌ پشت‌ دکانش را به‌ سالن‌ سینما تبدیل‌ و در ماه رمضان 1322ق/ نوامبر1904م اقدام‌ به‌ نمایش‌ فیلم‌ کرد، و بدینسان نام او به‌ عنوان‌ اولین‌ بهره‌بردار سینما در ایران‌ ثبت‌ شد. اعیان‌ و اشراف‌، حتی اتابک اعظم‌ و علاالدوله<ref>تهامی‌نژاد، محمد (1380). سینمای ایران. دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ص 17، به نقل از فرزند او: جهانگیر قهرمان‌شاهی.</ref> و ملجیک ثانی از سالن سینمای او استقبال کردند<ref>«روزنامه خاطرات عزیزالسلطان (ملیجک ثانی)» (1376). به کوشش محسن میرزایی، جلد اول، ص 263.</ref>.
در خیابان‌ لاله‌زار خانه‌ و دکان‌ عتیقه‌فروشی داشت و به‌ کار تجارت‌ اشیای زینتی ژاپنی و چینی مشغول‌ بود<ref>«بخارا» (1380). شماره 19، ص 96، نقل خاطره‌ای از ياساما فوکوشيما.</ref>. در ذیحجه 1314 ق/ می 1896 م با اجازه ‌[[مظفرالدین شاه|مظفرالدین‌شاه‌]] عازم اروپا و امریکا شد. دیدن ماشین‌ دودی، [[چاپ و چاپخانه|دستگاه‌ چاپ]]، عملیات ‌آکروباتیک بازیگران‌ سیرک سبب حیرت او شد.‌ خودش‌ نوشته‌ است‌:<blockquote>«فقره‌ دیگر بقوه‌ برقیه‌ آلاتی اختراع‌ کرده‌ که‌ هر چیز را بهمان‌ حالت‌ حرکت‌ اصلی می‌نمایاند مثلاً آبشار امریکا را بعینه‌ نشان‌ می‌دهند... این‌ فقره‌ از اختراعات‌ امریکایی است‌<ref>'''''«سفرنامه ابراهیم صحافباشی تهرانی»''''' (1357). به اهتمام محمد مشیری. شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ص 39.</ref>.»</blockquote>او یک دستگاه‌ آپارات‌ و مقداری فیلم‌ یک حلقه‌ای خرید و به ایران آورد. گوشه‌ای از حیاط‌ پشت‌ دکانش را به‌ سالن‌ سینما تبدیل‌ و در ماه رمضان 1322ق/ نوامبر1904م اقدام‌ به‌ نمایش‌ فیلم‌ کرد، و بدینسان نام او به‌ عنوان‌ اولین‌ بهره‌بردار سینما در ایران‌ ثبت‌ شد. اعیان‌ و اشراف‌، حتی اتابک اعظم‌ و علاالدوله<ref>تهامی‌نژاد، محمد (1380). '''''سینمای ایران'''''. دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ص 17، به نقل از فرزند او: جهانگیر قهرمان‌شاهی.</ref> و ملجیک ثانی از سالن سینمای او استقبال کردند<ref>'''''«روزنامه خاطرات عزیزالسلطان (ملیجک ثانی)»''''' (1376). به کوشش محسن میرزایی، جلد اول، ص 263.</ref>.


با آغاز مبارزاتی که‌ منجر به‌ انقلاب ‌مشروطه‌ شد، صحاف‌باشی به جرگه آزادیخواهان درآمد<ref>کرمانی، ناظم‌الاسلام (1362). تاریخ بیداری ایرانیان. جلد اول، ص 361.</ref>. مدتی بعد به دستور مستبدان ‌کارهای خود را متوقف‌ و ترک دیار کرد<ref>کرمانی، ناظم‌الاسلام (1362). تاریخ بیداری ایرانیان. جلد اول، ص 433.</ref>. او اعلانی برای حراج‌ اموالش‌ چاپ<ref>رونوشت اعلان در «راهنمای کتاب» (1356). شماره 8-10، ص 692.</ref> و در موعد مقرر خانه‌ خود را واگذار کرد، دستگاه‌ سینماتوگراف‌ و پرده‌های نمایش را به‌ آرتاشس‌ پاتماگریان فروخت‌ و تحت‌الحفظ‌ به‌ اصفهان‌ و سپس‌ حوالی جندق‌ و بیابانک تبعید شد. در سال‌ 1306 قمری/ 1889م همراه‌ همسر و سه‌ فرزندش‌ راهی کربلا شد و از آن جا به هندوستان‌ رفت<ref>«ترقی» (1337). شماره 844، ص 41، در گفت‌وگو با همسرش نصرت‌زمان.</ref>. در 1307 قمری/ 1890 م نشریه «نامه وطن» را انتشار داد، و سال‌ها بعد در مشهد درگذشت<ref>امید، جمال (1374). تاریخ سینمای ایران. انتشارات روزنه، ص 24.</ref>.
با آغاز مبارزاتی که‌ منجر به‌ [[انقلاب مشروطه|انقلاب ‌مشروطه‌]] شد، [[ابراهیم صحاف باشی تهرانی|صحاف‌باشی]] به جرگه آزادیخواهان درآمد<ref>کرمانی، ناظم‌الاسلام (1362). '''''تاریخ بیداری ایرانیان'''''. جلد اول، ص 361.</ref>. مدتی بعد به دستور مستبدان ‌کارهای خود را متوقف‌ و ترک دیار کرد<ref>کرمانی، ناظم‌الاسلام (1362). '''''تاریخ بیداری ایرانیان'''''. جلد اول، ص 433.</ref>. او اعلانی برای حراج‌ اموالش‌ [[چاپ و چاپخانه|چاپ]]<ref>'''''رونوشت اعلان در «راهنمای کتاب»''''' (1356). شماره 8-10، ص 692.</ref> و در موعد مقرر خانه‌ خود را واگذار کرد، دستگاه‌ سینماتوگراف‌ و پرده‌های نمایش را به‌ آرتاشس‌ پاتماگریان فروخت‌ و تحت‌الحفظ‌ به‌ [[اصفهان|اصفهان‌]] و سپس‌ حوالی جندق‌ و بیابانک تبعید شد. در سال‌ 1306 قمری/ 1889م همراه‌ همسر و سه‌ فرزندش‌ راهی کربلا شد و از آن جا به هندوستان‌ رفت<ref>'''''«ترقی»''''' (1337). شماره 844، ص 41، در گفت‌وگو با همسرش نصرت‌زمان.</ref>. در 1307 قمری/ 1890 م نشریه «نامه وطن» را انتشار داد، و سال‌ها بعد در [[مشهد]] درگذشت<ref>امید، جمال (1374). '''''تاریخ سینمای ایرا'''''ن. انتشارات روزنه، ص 24.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۹: خط ۹:
* [[آوانس اوگانیانس( اوهانیان)]]
* [[آوانس اوگانیانس( اوهانیان)]]
* [[ساموئل خاچیکیان]]
* [[ساموئل خاچیکیان]]
* [[ابراهیم صحاف باشی تهرانی]]


== مآخذ ==
== مآخذ ==
خط ۱۸: خط ۱۹:
== نویسنده مقاله ==
== نویسنده مقاله ==
عباس بهارلو
عباس بهارلو
[[رده:هنر]]
[[رده:سینما]]

نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۵

ابراهیم‌ صحاف‌باشی تهرانی (1271ق ـ1301ش/ 1855ـ1922م). آزادی‌خواه و نخستین بهره‌بردار سالن سینما در ایران.

در خیابان‌ لاله‌زار خانه‌ و دکان‌ عتیقه‌فروشی داشت و به‌ کار تجارت‌ اشیای زینتی ژاپنی و چینی مشغول‌ بود[۱]. در ذیحجه 1314 ق/ می 1896 م با اجازه ‌مظفرالدین‌شاه‌ عازم اروپا و امریکا شد. دیدن ماشین‌ دودی، دستگاه‌ چاپ، عملیات ‌آکروباتیک بازیگران‌ سیرک سبب حیرت او شد.‌ خودش‌ نوشته‌ است‌:

«فقره‌ دیگر بقوه‌ برقیه‌ آلاتی اختراع‌ کرده‌ که‌ هر چیز را بهمان‌ حالت‌ حرکت‌ اصلی می‌نمایاند مثلاً آبشار امریکا را بعینه‌ نشان‌ می‌دهند... این‌ فقره‌ از اختراعات‌ امریکایی است‌[۲]

او یک دستگاه‌ آپارات‌ و مقداری فیلم‌ یک حلقه‌ای خرید و به ایران آورد. گوشه‌ای از حیاط‌ پشت‌ دکانش را به‌ سالن‌ سینما تبدیل‌ و در ماه رمضان 1322ق/ نوامبر1904م اقدام‌ به‌ نمایش‌ فیلم‌ کرد، و بدینسان نام او به‌ عنوان‌ اولین‌ بهره‌بردار سینما در ایران‌ ثبت‌ شد. اعیان‌ و اشراف‌، حتی اتابک اعظم‌ و علاالدوله[۳] و ملجیک ثانی از سالن سینمای او استقبال کردند[۴].

با آغاز مبارزاتی که‌ منجر به‌ انقلاب ‌مشروطه‌ شد، صحاف‌باشی به جرگه آزادیخواهان درآمد[۵]. مدتی بعد به دستور مستبدان ‌کارهای خود را متوقف‌ و ترک دیار کرد[۶]. او اعلانی برای حراج‌ اموالش‌ چاپ[۷] و در موعد مقرر خانه‌ خود را واگذار کرد، دستگاه‌ سینماتوگراف‌ و پرده‌های نمایش را به‌ آرتاشس‌ پاتماگریان فروخت‌ و تحت‌الحفظ‌ به‌ اصفهان‌ و سپس‌ حوالی جندق‌ و بیابانک تبعید شد. در سال‌ 1306 قمری/ 1889م همراه‌ همسر و سه‌ فرزندش‌ راهی کربلا شد و از آن جا به هندوستان‌ رفت[۸]. در 1307 قمری/ 1890 م نشریه «نامه وطن» را انتشار داد، و سال‌ها بعد در مشهد درگذشت[۹].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. «بخارا» (1380). شماره 19، ص 96، نقل خاطره‌ای از ياساما فوکوشيما.
  2. «سفرنامه ابراهیم صحافباشی تهرانی» (1357). به اهتمام محمد مشیری. شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ص 39.
  3. تهامی‌نژاد، محمد (1380). سینمای ایران. دفتر پژوهش‌های فرهنگی، ص 17، به نقل از فرزند او: جهانگیر قهرمان‌شاهی.
  4. «روزنامه خاطرات عزیزالسلطان (ملیجک ثانی)» (1376). به کوشش محسن میرزایی، جلد اول، ص 263.
  5. کرمانی، ناظم‌الاسلام (1362). تاریخ بیداری ایرانیان. جلد اول، ص 361.
  6. کرمانی، ناظم‌الاسلام (1362). تاریخ بیداری ایرانیان. جلد اول، ص 433.
  7. رونوشت اعلان در «راهنمای کتاب» (1356). شماره 8-10، ص 692.
  8. «ترقی» (1337). شماره 844، ص 41، در گفت‌وگو با همسرش نصرت‌زمان.
  9. امید، جمال (1374). تاریخ سینمای ایران. انتشارات روزنه، ص 24.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

عباس بهارلو