پرش به محتوا

تلفن: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
دیداریویکی‌متن
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۴۴ ویرایش‌ها
صفحه‌ای تازه حاوی «'''تلفن،''' دستگاهي است كه با آن مي‌توان به كمك مدار و سيستم مخصوص، اصوات و مكالمات را به مسافت دور انتقال داد و يا دريافت كرد.<sup>1و2</sup> تلفن‌چي مسئول برقرار كردن ارتباطات تلفني و يا پاسخگويي به تماس‌هاي تلفني اداره يا سازماني است و تلفن‌خانه...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۴۴ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''تلفن،''' دستگاهي است كه با آن مي‌توان به كمك مدار و سيستم مخصوص، اصوات و مكالمات را به مسافت دور انتقال داد و يا دريافت كرد.<sup>1و2</sup>  
[[پرونده:تلفن-در-ایران.jpg|بندانگشتی|اولین تلفن، برگرفته از وبگاه ایده آل گستر، قابل بازیابی از https://blog.idehal.org/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87-%D8%AA%D9%84%D9%81%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/]]
'''[[تلفن]]،''' دستگاهی است که با آن می‌توان به کمک مدار و سیستم مخصوص، اصوات و مکالمات را به مسافت دور انتقال داد و یا دریافت کرد<ref>مشیری، مهشید. '''''فرهنگ زبان فارسی(الفبایی- قیاسی).''''' ج1، ذیل «تلفن».</ref><ref>معین، محمد. '''''فرهنگ فارسی'''''. ج1، ذیل «تلفون».</ref>.


تلفن‌چي مسئول برقرار كردن ارتباطات تلفني و يا پاسخگويي به تماس‌هاي تلفني اداره يا سازماني است و تلفن‌خانه مركز يا اداره‌اي است كه افراد براي برقرار كردن مكالمات تلفني به آن‌جا مراجعه مي‌كنند و يا بخشي از يك اداره يا سازمان كه مسئوليت برقراري تماس‌هاي تلفني را بر عهده دارد.<sup>3</sup>  
تلفن‌چی مسئول برقرار کردن [[ارتباطات]] تلفنی و یا پاسخگویی به تماس‌های تلفنی اداره یا سازمانی است و تلفن‌خانه مرکز یا اداره‌ای است که افراد برای برقرار کردن مکالمات تلفنی به آن‌جا مراجعه می‌کنند و یا بخشی از یک اداره یا سازمان که مسئولیت برقراری تماس‌های تلفنی را بر عهده دارد<ref>انوری، حسن. '''''فرهنگ بزرگ سخن.''''' ج3، ذیل «تلفن».</ref>.


در ايران اولين خط تلفن در حدود دوارده سال پس از اختراع تلفن يعني سال 1308ق./1890م.  
در [[ایران]] اولین خط تلفن در حدود دوارده سال پس از اختراع تلفن یعنی سال 1308ق./1890م. در [[استان تهران|تهران]] راه‌اندازی شد اما گسترش شبکه تلفن در [[ایران]] از 1320ش آغاز گردید<ref>'''''ارتباطات در انقلاب اسلامی: نگاهی به بیست سال تلاش و سازندگی در وزارت پست و تلگراف و  تلفن 1377-1357.''''' تهران: وزارت پست و تلفن و تلگراف، روابط عمومی، 1378، ص52-53.</ref>. در 1308ق / 1890م بین دو ایستگاه ماشین دودی و شهرری ارتباط تلفنی برقرار شد. صاحب امتیاز واگن اسبی تهران و راه‌آهن حضرت عبدالعظیم نخستین بار از تلفن برای ارتباط مراکز واگن‌ها و قطار راه‌آهن استفاده کردند<ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی.''''' ذیل «تلفن».</ref>. بعد از آن بین کامرانیه (شمیران) و عمارت سلطنتی وزارت جنگ ([[استان تهران|تهران]]) و سپس مقر ییلاقی شاه (احتمالاً سلطنت آباد) و عمارت سلطنتی تهران ارتباط دایر شد. در 1321ق /1903م دوستعلی خان معیرالممالک امتیاز دایر کردن تلفن در [[استان تهران|تهران]] را از [[مظفرالدین شاه|مظفرالدین شاه قاجار]] گرفت (نخستین امتیاز دو سال قبل برای شهر تبریز داده شده بود). تلفن [[استان تهران|تهران]] در آن زمان منحصر به دو رشته سیم بود که یکی به دربار و دیگری به منزل صدراعظم اتصال داشت.  


در تهران راه‌اندازي شد اما گسترش شبكة تلفن در ايران از 1320ش آغاز گرديد.<sup>4</sup> در 1308ق / 1890م بين دو ايستگاه ماشين دودي و شهرري ارتباط تلفني برقرار شد. صاحب امتياز واگن اسبي تهران و راه‌آهن حضرت عبدالعظيم نخستين بار از تلفن براي ارتباط مراكز واگن‌ها و قطار راه‌آهن استفاده كردند.<sup>5</sup> بعد از آن بين كامرانيه (شميران) و عمارت سلطنتي وزارت جنگ (تهران) و سپس مقر ييلاقي شاه (احتمالاً سلطنت آباد) و عمارت سلطنتي تهران ارتباط داير شد. در 1321ق /1903م دوستعلي خان معيرالممالك امتياز داير كردن تلفن در تهران را از مظفرالدين شاه قاجار گرفت (نخستين امتياز دو سال قبل براي شهر تبريز داده شده بود). تلفن تهران در آن زمان منحصر به دو رشته سيم بود كه يكي به دربار و ديگري به منزل صدراعظم اتصال داشت (همانجا).
در اول آبان 1305ش. تلفن جدید بر روی 2300 رشته کابل آماده بهره‌برداری شد و در مرداد 1308ش به موجب تصویب نامه‌ای، رسیدگی به امور تلفن که در دست شرکت‌ها بود به [https://www.ict.gov.ir/ وزارت پست و تلگراف] واگذار و نام آن وزارت‌خانه به «[https://www.ict.gov.ir/ وزارت پست و تلگراف و تلفن]» تغییر یافت. دو سال بعد سهام شرکت‌های [[تلفن]] برای دولت خریداری و شرکت سهامی تلفن ایران تأسیس گردید<ref> '''''ارتباطات در انقلاب اسلامی: نگاهی به بیست سال تلاش و سازندگی در وزارت پست و تلگراف و تلفن1377-1357.''''' تهران: وزارت پست و تلفن و تلگراف، روابط عمومی، 1378، ص 52-53.</ref>. از 1315ش تا پایان جنگ جهانی دوم امور مخابراتی در ایران چندان پیشرفتی نداشت و حتی در زمان اشغال ایران به سبب خرابی‌هایی که قوای بیگانه به وجود آوردند بسیاری از مراکز تلفن و تلگراف از بین رفت<ref>اسلامی، نورالدین. '''''تاریخچه وزارت پست و تلگراف و تلفن.''''' تهران: وزارت پست و تلگراف و تلفن، 1369 (پلی‌کپی).</ref>.


در اول آبان 1305ش. تلفن جديد بر روي 2300 رشته كابل آمادة بهره‌برداري شد و در مرداد 1308ش به موجب تصويب نامه‌اي، رسيدگي به امور تلفن كه در دست شركت‌ها بود به وزارت پست و تلگراف واگذار و نام آن وزارت‌خانه به «وزارت پست و تلگراف و تلفن» تغيير يافت. دو سال بعد سهام شركت‌هاي تلفن براي دولت خريداري و شركت سهامي تلفن ايران تأسيس گرديد.<sup>6</sup> از 1315ش تا پايان جنگ جهاني دوم امور مخابراتي در ايران چندان پيشرفتي نداشت و حتي در زمان اشغال ايران به سبب خرابي‌هايي كه قواي بيگانه به وجود آوردند بسياري از مراكز تلفن و تلگراف از بين رفت.<sup>7</sup>
پس از شهریور 1320ش همزمان با خروج نیروهای متفقین از [[ایران]]، خطوط تلفن جدید (کاریر) که توسط آنان در [[ایران]] تأسیس شده بود خریداری گردید<ref>«تلفون یا تلفن». '''''دایره المعارف فارسی[مصاحب].''''' ج1، ص664-665.</ref> و از اوایل 1326ش جهت استفاده از تلفن بی‌سیم و ارتباط با سایر کشورها، [https://www.ict.gov.ir/ وزارت پست و تلگراف و تلفن] مذاکراتی با کشورهای انگلیس و سوئیس آغاز کرد و سرانجام در شهریور 1327ش ارتباط تلفنی بی‌سیم تهران- لندن و تهران- برن رسماً افتتاح و آغاز به کار نمود؛ و تا اواخر 1331ش ارتباط تلفنی ملی شد و تمامی امور آن به شرکتی به نام شرکت سهامی تلفن ایران محول گردید<ref>اسلامی، نورالدین. '''''تاریخچه وزارت پست و تلگراف و تلفن.''''' تهران: وزارت پست و تلگراف و تلفن، 1369(پلی‌کپی).</ref>.


پس از شهريور 1320ش همزمان با خروج نيروهاي متفقين از ايران، خطوط تلفن جديد (كارير) كه توسط آنان در ايران تأسيس شده بود خريداري گرديد<sup>8</sup> و از اوايل 1326ش جهت استفاده از تلفن بي‌سيم و ارتباط با ساير كشورها، وزارت پست و تلگراف و تلفن مذاكراتي با كشورهاي انگليس و سوئيس آغاز كرد و سرانجام در شهريور 1327ش ارتباط تلفني بي‌سيم تهران- لندن و تهران- برن رسماً افتتاح و آغاز به كار نمود؛ و تا اواخر 1331ش ارتباط تلفني ملي شد و تمامي امور آن به شركتي به نام شركت سهامي تلفن ايران محول گرديد.<sup>9</sup>
روند توسعه کیفی و کمی مخابرات از مرحله تلفن مغناطیسی تا مرحله خودکار همچنان و به تدریج ادامه یافت تا اینکه در شهریور 1343ش استفاده از شیوه ریز موج (مایکروویو)( Macro wave) در مخابرات [[ایران]] آغاز و ارتباط تلفنی برقرار شد<ref name=":0">'''''ارتباطات در انقلاب اسلامی: نگاهی به بیست سال تلاش و سازندگی در وزارت پست و تلگراف و  تلفن 1377-1357.''''' تهران: وزارت پست و تلگراف و تلفن، 1378، ص52-53.</ref>.


روند توسعة كيفي و كمي مخابرات از مرحلة تلفن مغناطيسي تا مرحلة خودكار همچنان و به تدريج ادامه يافت تا اينكه در شهريور 1343ش استفاده از شيوة ريز موج (مايكروويو) در مخابرات ايران آغاز و ارتباط تلفني برقرار شد.<sup>10</sup>  
خط فوق دارای سه ایستگاه در تهران و ده حسن و حلقه دره بود و ظرفیت نهایی آن 120 کانال تلفنی بود که از این کانال‌ها علاوه بر برقراری ارتباط تلفنی با داخل و خارج از کشور، جهت پخش برنامه‌های رادیو و تلویزیون از طریق تأسیسات مرکز فرستنده کمال‌‌آباد نیز استفاده می‌شد. کلیه دستگاه‌های این خط ساخت کمپانی استاندارد الکتریک لورنس آلمان بود<ref>اسلامی، نورالدین. '''''تاریخچه وزارت پست و تلگراف و تلفن.''''' تهران: وزارت پست و تلگراف و تلفن، 1369(پلی‌کپی).</ref>.


خط فوق داراي سه ايستگاه در تهران و ده حسن و حلقه دره بود و ظرفيت نهايي آن 120 كانال تلفني بود كه از اين كانال‌ها علاوه بر برقراري ارتباط تلفني با داخل و خارج از كشور، جهت پخش برنامه‌هاي راديو و تلويزيون از طريق تأسيسات مركز فرستندة كمال‌‌آباد نيز استفاده مي‌شد. كلية دستگاه‌هاي اين خط ساخت كمپاني استاندارد الكتريك لورنس آلمان بود.<sup>11</sup>
به دنبال آن، در 1345ش نخستین کارخانه مخابراتی ایران تأسیس شد. راه‌اندازی و بهره‌برداری از ایستگاه زمینی ماهواره‌ای شهید قندی همدان و استفاده از اولین کابل ارتباطی بین شهری PCM(PCM = Pulse – code - Modulation) '''بین''' [[استان تهران|تهران]] و کرج از اقدامات بعدی بود. پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]، کلیه امور تلفن زیر نظر شرکت مخابرات ایران انجام می‌گیرد. از 1357ش (سال پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]) تا 1363ش نیز تعداد 351 هزار شماره تلفن شهری در کشور دایر شد و 1363ش روستا به شبکه ارتباطی کشور پیوستند و 101 شهر ارتباط بین شهر یافتند و 4038 تلفن همگانی شهری و بین شهری در نقاط مختلف کشور نصب شد. در 1364ش کارخانه کابل‌های مخابراتی شهید قندی [[یزد]] تأسیس یافت و در 1368ش به بهره‌برداری رسید. در 1367ش اولین کابل هم محور بین شهری از [[استان تهران|تهران]] به [[اصفهان]] متصل شد. در 1368ش نخستین مرکز سوئیچینگ دیجیتال(Digital Switching) دانشگاه تهران به بهره‌برداری رسید و در همین سال اولین خط کابل نوری بین شهری [[استان تهران|تهران]] و کرج راه‌اندازی شد. به دنبال این تحولات در 1370ش، بهره‌برداری از سال اولین موج‌گیر ماهواره‌ای اینمارست( Inmarsat)آغاز گردید و در 1372ش بهره‌برداری از اولین موج‌گیرهای وی‌ست(VSAT) توسط شرکت مخابرات ایران صورت گرفت. در 1373ش شبکه تلفن [[استان تهران|تهران]] به 1945000 شماره توسعه یافت و شبکه تلفن همراه ایجاد شد. در 1374ش اساسنامه تأسیس شرکت سهامی مخابرات استان‌ها به تصویب [https://www.parliran.ir/ مجلس شورای اسلامی] رسید؛ و یک سال بعد شبکه تلفن همراه در 35 شهر گسترش یافت. در سال‌های اخیر نیز شرکت مخابرات ایران آخرین دستاوردهای فن‌آورانه مخابرات جهان همچون دستگاه‌های کلید زنی رقمی (سوئیچ دیجیتال)، کابل فیبرنوری، تلفن همراه، شبکه‌های اطلاع‌رسانی، خدمات ماهواره‌ای، خدمات ویژه تلفن را راه‌اندازی و به تولید بیش از80 درصد تجهیزات مورد نیاز شبکه ارتباطی کشور توفیق یافت<ref name=":0" />.


به دنبال آن، در 1345ش نخستين كارخانة مخابراتي ايران تأسيس شد. راه‌اندازي و بهره‌برداري از ايستگاه زميني ماهواره‌اي شهيد قندي همدان و استفاده از اولين كابل ارتباطي بين شهري PCM '''بين''' تهران و كرج از اقدامات بعدي بود. پس از انقلاب اسلامي، كلية امور تلفن زير نظر شركت مخابرات ايران انجام مي‌گيرد. از 1357ش (سال پيروزي انقلاب اسلامي) تا 1363ش نيز تعداد 351 هزار شماره تلفن شهري در كشور داير شد و 1363ش روستا به شبكة ارتباطي كشور پيوستند و 101 شهر ارتباط بين شهر يافتند و 4038 تلفن همگاني شهري و بين شهري در نقاط مختلف كشور نصب شد. در 1364ش كارخانة كابل‌هاي مخابراتي شهيد قندي يزد تأسيس يافت و در 1368ش به بهره‌برداري رسيد. در 1367ش اولين كابل هم محور بين شهري از تهران به اصفهان متصل شد. در 1368ش نخستين مركز سوئيچينگ ديجيتال دانشگاه تهران به بهره‌برداري رسيد و در همين سال اولين خط كابل نوري بين شهري تهران و كرج راه‌اندازي شد. به دنبال اين تحولات در 1370ش، بهره‌برداري از سال اولين موج‌گير ماهواره‌اي اينمارست [1]آغاز گرديد و در 1372ش بهره‌برداري از اولين موج‌گيرهاي وي‌ست[2] توسط شركت مخابرات ايران صورت گرفت. در 1373ش شبكة تلفن تهران به 1945000 شماره توسعه يافت و شبكة تلفن همراه ايجاد شد. در 1374ش اساسنامة تأسيس شركت سهامي مخابرات استان‌ها به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيد؛ و يك سال بعد شبكة تلفن همراه در 35 شهر گسترش يافت. در سال‌هاي اخير نيز شركت مخابرات ايران آخرين دستاوردهاي فن‌آورانة مخابرات جهان همچون دستگاه‌هاي كليد زني رقمي (سوئيچ ديجيتال)، كابل فيبرنوري، تلفن همراه، شبكه‌هاي اطلاع‌رساني، خدمات ماهواره‌اي، خدمات ويژة تلفن را راه‌اندازي و به توليد بيش از80 درصد تجهيزات مورد نياز شبكة ارتباطي كشور توفيق يافت.<sup>12</sup>
== نیز نگاه کنید به ==


* [[تلویزیون]]
* [[تلگراف]]


'''مآخذ:'''
== مآخذ ==
<references />


1.    مشيري، مهشيد. '''''فرهنگ زبان فارسي(الفبايي- قياسي).''''' ج1، ذيل «تلفن».
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


2.    معين، محمد. '''''فرهنگ فارسي'''''. ج1، ذيل «تلفون».
== نویسنده مقاله ==
 
کوهیار دوالو
3.    انوري، حسن. '''''فرهنگ بزرگ سخن.''''' ج3، ذيل «تلفن».
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
 
[[رده:ارتباطات]]
4.    '''''ارتباطات در انقلاب اسلامي: نگاهي به بيست سال تلاش و سازندگي در وزارت پست و تلگراف و  تلفن 1377-1357.''''' تهران: وزارت پست و تلفن و تلگراف، روابط عمومي، 1378، ص52-53.
 
5.    ؟
 
6.    '''''ارتباطات در انقلاب اسلامي: نگاهي به بيست سال تلاش و سازندگي در وزارت پست و تلگراف و تلفن1377-1357.''''' تهران: وزارت پست و تلفن و تلگراف، روابط عمومي، 1378، ص 52-53.
 
7.    اسلامي، نورالدين. '''''تاريخچه وزارت پست و تلگراف و تلفن.''''' تهران: وزارت پست و تلگراف و تلفن، 1369 (پلي‌كپي).
 
8.    «تلفون يا تلفن». '''''دايرة المعارف فارسي[مصاحب].''''' ج1، ص664-665.
 
9.    اسلامي، نورالدين. '''''تاريخچه وزارت پست و تلگراف و تلفن.''''' تهران: وزارت پست و تلگراف و تلفن، 1369(پلي‌كپي).
 
10. ؟
 
11.  اسلامي، نورالدين. '''''تاريخچه وزارت پست و تلگراف و تلفن.''''' تهران: وزارت پست و تلگراف و تلفن، 1369(پلي‌كپي).
 
 
کوهیار دوالو
 
----[1]. Inmarsat
 
[2]. VSAT

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۳۷

اولین تلفن، برگرفته از وبگاه ایده آل گستر، قابل بازیابی از https://blog.idehal.org/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87-%D8%AA%D9%84%D9%81%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/

تلفن، دستگاهی است که با آن می‌توان به کمک مدار و سیستم مخصوص، اصوات و مکالمات را به مسافت دور انتقال داد و یا دریافت کرد[۱][۲].

تلفن‌چی مسئول برقرار کردن ارتباطات تلفنی و یا پاسخگویی به تماس‌های تلفنی اداره یا سازمانی است و تلفن‌خانه مرکز یا اداره‌ای است که افراد برای برقرار کردن مکالمات تلفنی به آن‌جا مراجعه می‌کنند و یا بخشی از یک اداره یا سازمان که مسئولیت برقراری تماس‌های تلفنی را بر عهده دارد[۳].

در ایران اولین خط تلفن در حدود دوارده سال پس از اختراع تلفن یعنی سال 1308ق./1890م. در تهران راه‌اندازی شد اما گسترش شبکه تلفن در ایران از 1320ش آغاز گردید[۴]. در 1308ق / 1890م بین دو ایستگاه ماشین دودی و شهرری ارتباط تلفنی برقرار شد. صاحب امتیاز واگن اسبی تهران و راه‌آهن حضرت عبدالعظیم نخستین بار از تلفن برای ارتباط مراکز واگن‌ها و قطار راه‌آهن استفاده کردند[۵]. بعد از آن بین کامرانیه (شمیران) و عمارت سلطنتی وزارت جنگ (تهران) و سپس مقر ییلاقی شاه (احتمالاً سلطنت آباد) و عمارت سلطنتی تهران ارتباط دایر شد. در 1321ق /1903م دوستعلی خان معیرالممالک امتیاز دایر کردن تلفن در تهران را از مظفرالدین شاه قاجار گرفت (نخستین امتیاز دو سال قبل برای شهر تبریز داده شده بود). تلفن تهران در آن زمان منحصر به دو رشته سیم بود که یکی به دربار و دیگری به منزل صدراعظم اتصال داشت.

در اول آبان 1305ش. تلفن جدید بر روی 2300 رشته کابل آماده بهره‌برداری شد و در مرداد 1308ش به موجب تصویب نامه‌ای، رسیدگی به امور تلفن که در دست شرکت‌ها بود به وزارت پست و تلگراف واگذار و نام آن وزارت‌خانه به «وزارت پست و تلگراف و تلفن» تغییر یافت. دو سال بعد سهام شرکت‌های تلفن برای دولت خریداری و شرکت سهامی تلفن ایران تأسیس گردید[۶]. از 1315ش تا پایان جنگ جهانی دوم امور مخابراتی در ایران چندان پیشرفتی نداشت و حتی در زمان اشغال ایران به سبب خرابی‌هایی که قوای بیگانه به وجود آوردند بسیاری از مراکز تلفن و تلگراف از بین رفت[۷].

پس از شهریور 1320ش همزمان با خروج نیروهای متفقین از ایران، خطوط تلفن جدید (کاریر) که توسط آنان در ایران تأسیس شده بود خریداری گردید[۸] و از اوایل 1326ش جهت استفاده از تلفن بی‌سیم و ارتباط با سایر کشورها، وزارت پست و تلگراف و تلفن مذاکراتی با کشورهای انگلیس و سوئیس آغاز کرد و سرانجام در شهریور 1327ش ارتباط تلفنی بی‌سیم تهران- لندن و تهران- برن رسماً افتتاح و آغاز به کار نمود؛ و تا اواخر 1331ش ارتباط تلفنی ملی شد و تمامی امور آن به شرکتی به نام شرکت سهامی تلفن ایران محول گردید[۹].

روند توسعه کیفی و کمی مخابرات از مرحله تلفن مغناطیسی تا مرحله خودکار همچنان و به تدریج ادامه یافت تا اینکه در شهریور 1343ش استفاده از شیوه ریز موج (مایکروویو)( Macro wave) در مخابرات ایران آغاز و ارتباط تلفنی برقرار شد[۱۰].

خط فوق دارای سه ایستگاه در تهران و ده حسن و حلقه دره بود و ظرفیت نهایی آن 120 کانال تلفنی بود که از این کانال‌ها علاوه بر برقراری ارتباط تلفنی با داخل و خارج از کشور، جهت پخش برنامه‌های رادیو و تلویزیون از طریق تأسیسات مرکز فرستنده کمال‌‌آباد نیز استفاده می‌شد. کلیه دستگاه‌های این خط ساخت کمپانی استاندارد الکتریک لورنس آلمان بود[۱۱].

به دنبال آن، در 1345ش نخستین کارخانه مخابراتی ایران تأسیس شد. راه‌اندازی و بهره‌برداری از ایستگاه زمینی ماهواره‌ای شهید قندی همدان و استفاده از اولین کابل ارتباطی بین شهری PCM(PCM = Pulse – code - Modulation) بین تهران و کرج از اقدامات بعدی بود. پس از انقلاب اسلامی، کلیه امور تلفن زیر نظر شرکت مخابرات ایران انجام می‌گیرد. از 1357ش (سال پیروزی انقلاب اسلامی) تا 1363ش نیز تعداد 351 هزار شماره تلفن شهری در کشور دایر شد و 1363ش روستا به شبکه ارتباطی کشور پیوستند و 101 شهر ارتباط بین شهر یافتند و 4038 تلفن همگانی شهری و بین شهری در نقاط مختلف کشور نصب شد. در 1364ش کارخانه کابل‌های مخابراتی شهید قندی یزد تأسیس یافت و در 1368ش به بهره‌برداری رسید. در 1367ش اولین کابل هم محور بین شهری از تهران به اصفهان متصل شد. در 1368ش نخستین مرکز سوئیچینگ دیجیتال(Digital Switching) دانشگاه تهران به بهره‌برداری رسید و در همین سال اولین خط کابل نوری بین شهری تهران و کرج راه‌اندازی شد. به دنبال این تحولات در 1370ش، بهره‌برداری از سال اولین موج‌گیر ماهواره‌ای اینمارست( Inmarsat)آغاز گردید و در 1372ش بهره‌برداری از اولین موج‌گیرهای وی‌ست(VSAT) توسط شرکت مخابرات ایران صورت گرفت. در 1373ش شبکه تلفن تهران به 1945000 شماره توسعه یافت و شبکه تلفن همراه ایجاد شد. در 1374ش اساسنامه تأسیس شرکت سهامی مخابرات استان‌ها به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید؛ و یک سال بعد شبکه تلفن همراه در 35 شهر گسترش یافت. در سال‌های اخیر نیز شرکت مخابرات ایران آخرین دستاوردهای فن‌آورانه مخابرات جهان همچون دستگاه‌های کلید زنی رقمی (سوئیچ دیجیتال)، کابل فیبرنوری، تلفن همراه، شبکه‌های اطلاع‌رسانی، خدمات ماهواره‌ای، خدمات ویژه تلفن را راه‌اندازی و به تولید بیش از80 درصد تجهیزات مورد نیاز شبکه ارتباطی کشور توفیق یافت[۱۰].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ↑ مشیری، مهشید. فرهنگ زبان فارسی(الفبایی- قیاسی). ج1، ذیل «تلفن».
  2. ↑ معین، محمد. فرهنگ فارسی. ج1، ذیل «تلفون».
  3. ↑ انوری، حسن. فرهنگ بزرگ سخن. ج3، ذیل «تلفن».
  4. ↑ ارتباطات در انقلاب اسلامی: نگاهی به بیست سال تلاش و سازندگی در وزارت پست و تلگراف و  تلفن 1377-1357. تهران: وزارت پست و تلفن و تلگراف، روابط عمومی، 1378، ص52-53.
  5. ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ذیل «تلفن».
  6. ↑  ارتباطات در انقلاب اسلامی: نگاهی به بیست سال تلاش و سازندگی در وزارت پست و تلگراف و تلفن1377-1357. تهران: وزارت پست و تلفن و تلگراف، روابط عمومی، 1378، ص 52-53.
  7. ↑ اسلامی، نورالدین. تاریخچه وزارت پست و تلگراف و تلفن. تهران: وزارت پست و تلگراف و تلفن، 1369 (پلی‌کپی).
  8. ↑ «تلفون یا تلفن». دایره المعارف فارسی[مصاحب]. ج1، ص664-665.
  9. ↑ اسلامی، نورالدین. تاریخچه وزارت پست و تلگراف و تلفن. تهران: وزارت پست و تلگراف و تلفن، 1369(پلی‌کپی).
  10. ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ارتباطات در انقلاب اسلامی: نگاهی به بیست سال تلاش و سازندگی در وزارت پست و تلگراف و  تلفن 1377-1357. تهران: وزارت پست و تلگراف و تلفن، 1378، ص52-53.
  11. ↑ اسلامی، نورالدین. تاریخچه وزارت پست و تلگراف و تلفن. تهران: وزارت پست و تلگراف و تلفن، 1369(پلی‌کپی).

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

کوهیار دوالو

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=تلفن&oldid=4849»