سید محمد طباطبایی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''طباطبايي، سيد محمد،''' از رهبران مشروطه (1258-1340ق)، فرزند سيد صادق طباطبايي. طباطبايي به ميرزا سيد محمد «سنگلجي» معروف بود. اصلاً همداني و اجدادش از روحانيان بانفوذ دورة قاجار بودند.<sup>1</sup> در كربلا زاده شد و در همدان و تهران نزد پدرش و ميرزا اب...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | [[پرونده:157809959.jpg|بندانگشتی|سید محمد طباطبائی، قابل بازیابی از [https://www.irna.ir/news/84176020/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B7%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87 https://www.irna.ir/news/84176020]]] | ||
'''طباطبایی، سید محمد،''' از رهبران [[نهضت مشروطه|مشروطه]] (1258-1340ق)، فرزند سید صادق طباطبایی. | |||
طباطبایی به میرزا سید محمد «سنگلجی» معروف بود. اصلاً همدانی و اجدادش از روحانیان بانفوذ [[قاجاریه|دوره قاجار]] بودند<ref>صفائی، ابراهیم. '''''رهبران مشروطه'''''. تهران: انتشارات جاویدان علمی، چ 1، 1343، ص 207-220. </ref>. در كربلا زاده شد و در [[همدان]] و [[استان تهران|تهران]] نزد پدرش و میرزا ابوالحسن فقه و اصول را نزد میرزا ابوالحسن جلوه آموخت. در سامراء با كسب درجه [[اجتهاد]] از یاران [[آیت الله میرزای شیرازی|میرزای شیرازی]] شد. | |||
در جهت | در جهت محدودیت سیاسی روحانیان پس از نهضت تنباكو توسط [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] به [[استان تهران|تهران]] آمد. به خاطر افكار اصلاحگرانه و دوستی با [[سید جمال الدین اسد آبادی|سید جمالالدین اسدآبادی]] به جمهوریت و قانونخواهی متهم شد<ref>كرمانی، ناظمالاسلام. '''''تاریخ بیداری ایرانیان'''''. تهران: آگاه، چ 4، 1362، بخش اول، ص 60-65.</ref>. رهبری دینی مهاجرتها و مشروطهخواهی را بر عهده داشت<ref>كسروی، احمد. '''''تاریخ مشروطه ایران'''''. تهران: امیركبیر، چ 9، 1351، ص 48-51. </ref>. به بنای مدرسه اسلامیه و حوزه اسلامیه پرداخت<ref>دولتآبادی، یحیی. '''''حیات یحیی'''''. تهران: انتشارات كتابخانه ابن سینا، بیتا، ج 2، ص 34-37. </ref>. مخالف تحصن تجار در سفارت انگلیس بود<ref>ملک زاده، مهدی. '''''تاریخ انقلاب مشروطیت ایران'''''. تهران: علمی، چ 2، 1363، ج 2، ص 246-295. </ref>. تنها روحانی در بین سه مجتهد بود كه با ماده نظامنامه در تساوی حقوق عمومی موافقت كرد<ref>معاصر، حسن. '''''تاریخ استقرار مشروطیت در ایران'''''. تهران: انتشارات ابن سینا، 1352، ص 339. </ref>. وكیل [[مجلس شورای ملی]] در دورههای اول و دوم و سوم بود<ref>علوی، سید ابوالحسن. '''''رجال عصر مشروطیت'''''. به كوشش حبیب یغمایی، تهران: اساطیر، چ 1، 1336، ص 71. </ref>. پس از به توپ بسته شدن مجلس به [[مشهد]] تبعید شد. با حمله روس و انگلیس به ایران در [[جنگ جهانی اول]] به [[کرمانشاه|كرمانشاه]] هجرت كرد و با سقوط بغداد به همراه اعضاء دولت موقت به استانبول رفت. در اواخر 1336 به [[استان تهران|تهران]] بازگشت و در 1340ق درگذشت. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[نهضت مشروطه]] | |||
* [[قاجاریه]] | |||
* [[اجتهاد]] | |||
* [[سید جمال الدین اسد آبادی]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
میرحواس احمدزاده | میرحواس احمدزاده | ||
[[رده:تاریخ]] | |||
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۵
طباطبایی، سید محمد، از رهبران مشروطه (1258-1340ق)، فرزند سید صادق طباطبایی.
طباطبایی به میرزا سید محمد «سنگلجی» معروف بود. اصلاً همدانی و اجدادش از روحانیان بانفوذ دوره قاجار بودند[۱]. در كربلا زاده شد و در همدان و تهران نزد پدرش و میرزا ابوالحسن فقه و اصول را نزد میرزا ابوالحسن جلوه آموخت. در سامراء با كسب درجه اجتهاد از یاران میرزای شیرازی شد.
در جهت محدودیت سیاسی روحانیان پس از نهضت تنباكو توسط ناصرالدین شاه به تهران آمد. به خاطر افكار اصلاحگرانه و دوستی با سید جمالالدین اسدآبادی به جمهوریت و قانونخواهی متهم شد[۲]. رهبری دینی مهاجرتها و مشروطهخواهی را بر عهده داشت[۳]. به بنای مدرسه اسلامیه و حوزه اسلامیه پرداخت[۴]. مخالف تحصن تجار در سفارت انگلیس بود[۵]. تنها روحانی در بین سه مجتهد بود كه با ماده نظامنامه در تساوی حقوق عمومی موافقت كرد[۶]. وكیل مجلس شورای ملی در دورههای اول و دوم و سوم بود[۷]. پس از به توپ بسته شدن مجلس به مشهد تبعید شد. با حمله روس و انگلیس به ایران در جنگ جهانی اول به كرمانشاه هجرت كرد و با سقوط بغداد به همراه اعضاء دولت موقت به استانبول رفت. در اواخر 1336 به تهران بازگشت و در 1340ق درگذشت.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ صفائی، ابراهیم. رهبران مشروطه. تهران: انتشارات جاویدان علمی، چ 1، 1343، ص 207-220.
- ↑ كرمانی، ناظمالاسلام. تاریخ بیداری ایرانیان. تهران: آگاه، چ 4، 1362، بخش اول، ص 60-65.
- ↑ كسروی، احمد. تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیركبیر، چ 9، 1351، ص 48-51.
- ↑ دولتآبادی، یحیی. حیات یحیی. تهران: انتشارات كتابخانه ابن سینا، بیتا، ج 2، ص 34-37.
- ↑ ملک زاده، مهدی. تاریخ انقلاب مشروطیت ایران. تهران: علمی، چ 2، 1363، ج 2، ص 246-295.
- ↑ معاصر، حسن. تاریخ استقرار مشروطیت در ایران. تهران: انتشارات ابن سینا، 1352، ص 339.
- ↑ علوی، سید ابوالحسن. رجال عصر مشروطیت. به كوشش حبیب یغمایی، تهران: اساطیر، چ 1، 1336، ص 71.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
میرحواس احمدزاده