پرش به محتوا

آینده( مجله): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''آينده [مجله]،''' نشرية پژوهش‌هاي ادبي و تاريخي و مطالعات ايران‌شناسي. بنيادگذار اين مجله، دكتر محمود افشار يزدي [درگذشت 1362ش] اين مجله را در 1304ش نخست با گرايش‌ سياسي، اجتماعي و ادبي بنياد نهاد. اما انتشار آن از آن موقع بيش از دو سال دوام نياورد...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''آينده [مجله]،''' نشرية پژوهش‌هاي ادبي و تاريخي و مطالعات ايران‌شناسي. بنيادگذار اين مجله، دكتر محمود افشار يزدي [درگذشت 1362ش] اين مجله را در 1304ش نخست با گرايش‌ سياسي، اجتماعي و ادبي بنياد نهاد. اما انتشار آن از آن موقع بيش از دو سال دوام نياورد و در محاق تعطيل افتاد. مجله در اين موقع بيشتر متمايل به درج مقالات سياسي معتدل بود و مقالات كساني چون محمدعلي فروغي، دكتر محمد مصدق، تقي‌زاده، ابوالحسن فروغي، اللهيار صالح را درج مي‌كرد. گاهي برخي اديبان نامور چون سعيد نفيسي، قزويني و دشتي و عباس اقبال هم آثاري براي چاپ به آن مجله مي‌دادند. مجله در آن هنگام گرايش آزادي‌خواهي داشت و به تدريج كه رضاشاه قدرت مي‌يافت تحمل امثال اين‌گونه مجلات را نداشت و آينده هم به ناگزير تعطيل شد. با رفتن رضاشاه در شهريور بيست، نسيم آزادي مطبوعات در ايران وزيدن گرفت و مقدار زيادي نشريه شروع به انتشار كردند. دكتر افشار هم در 1323ش يك دورة ديگر مجلة آينده را منتشر نمود ولي كار را ادامه نداد. وي توفيق پيدا كرد بار ديگر در 1338 يك سال ديگر مجله را انتشار دهد اما از آن پس به كلي آن‌ را رها كرد. به اين ترتيب 4 دورة مجله با توقف‌هاي طولاني را شخصاً منتشر نمود.  
[[پرونده:1633943912-photo-2021-09-18-11-00-06-3hyt.jpg|بندانگشتی|آینده( مجله) برگرفته از وبسایت پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.ihcs.ac.ir/100yearspersianliterature/fa/page/3188/%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87]]
'''[[آینده( مجله)|آینده [مجله]]]،''' نشریه پژوهش‌های ادبی و تاریخی و مطالعات [[ایران|ایران‌]]<nowiki/>شناسی. بنیادگذار این مجله، دکتر محمود [[افشار]] یزدی [درگذشت 1362ش] این مجله را در 1304ش نخست با گرایش‌ سیاسی، اجتماعی و ادبی بنیاد نهاد. اما انتشار آن از آن موقع بیش از دو سال دوام نیاورد و در محاق تعطیل افتاد. مجله در این موقع بیشتر متمایل به درج مقالات سیاسی معتدل بود و مقالات کسانی چون محمدعلی [[فروغی]]، دکتر [[محمد مصدق]]، تقی‌زاده، ابوالحسن [[فروغی]]، اللهیار صالح را درج می‌کرد. گاهی برخی ادیبان نامور چون سعید نفیسی، قزوینی و [[علی دشتی|دشتی]] و عباس اقبال هم آثاری برای [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] به آن مجله می‌دادند. مجله در آن هنگام گرایش [[آزادی|آزادی‌]]<nowiki/>خواهی داشت و به تدریج که [[رضا شاه پهلوی|رضاشاه]] قدرت می‌یافت تحمل امثال این‌گونه مجلات را نداشت و آینده هم به ناگزیر تعطیل شد.  


امتياز آينده در اوائل دورة پس از انقلاب به فرزند مؤسس ايرج افشار واگذار شد و از فروردين 1358ش انتشار منظم آن آغاز گرديد. اهداف مجله در دورة دوّم اندكي تغيير پيدا كرد. نشريه به كلي تمايلات سياسي اجتماعي را كنار نهاد و سراسر صفحات آن ‌را وقف مطالعات ايران‌شناسي و پژوهش‌هاي تاريخي و ادبي و نقد كتاب كرد. به گونه‌اي مجله در دورة جديد انتشار شباهت تامي به مجلة راهنماي كتاب و تا حدي يغما پيدا كرد. به خصوص مطالب و اطلاعات مربوط به كتاب‌شناسي صفحات بسياري را به خود اختصاص مي‌داد. آينده در دورة جديد با مديريت ايرج افشار استاد دانشگاه و كتاب‌شناس برجسته كه شهرت جهاني دارد جمعاً 15 سال يعني تا پايان 1372ش منتشر گرديد و در اين وقت مدير مجله به دلايل گوناگوني انتشار آن را به كلي متوقف نمود.  
با رفتن [[رضا شاه پهلوی|رضاشاه]] در شهریور بیست، [[نسیم شمال|نسیم]] آزادی مطبوعات در ایران وزیدن گرفت و مقدار زیادی نشریه شروع به انتشار کردند. دکتر افشار هم در 1323ش یک دوره دیگر مجله آینده را منتشر نمود ولی کار را ادامه نداد. وی توفیق پیدا کرد بار دیگر در 1338 یک سال دیگر مجله را انتشار دهد اما از آن پس به کلی آن‌ را رها کرد. به این ترتیب 4 دوره مجله با توقف‌های طولانی را شخصاً منتشر نمود.  


دورة پانزده سالة آينده را بايد يكي از نشريات درخشان تاريخ مطبوعات ايران به شمار آورد. در اين زمان بنا به ملاحظات وقت بيشتر نشريات علائق سياسي داشتند و به مطالب جدّي، ادبي و تحقيقي كمتر توجه مي‌شد. و تقريباً تنها مجلة آينده بود كه موضوع اصلي مباحث مندرجة خود را به اين‌گونه تحقيقات اختصاصي داده بود. مباحث اصلي هر شمارة مجله تقريباً در عناوين زير جاي مي‌گرفت: تحقيقات ايراني، ايران‌شناسان، آثار معاصران، خواندني، ديدارها، انتقاد كتاب، كتاب‌هاي چاپ قديم، اسناد و مدارك و وفيات معاصران. يكي از بخش‌هاي خوب اين مجله، قسمت اخير آن يعني درج اموال و دانشمندان متوفي معاصر ايراني و ايران‌شناسان غربي است كه تقريباً در باب بيشتر آن‌ها فقط در اين نشريه سخن رفته است و از جمله منابع دست اوّل براي تحقيق در بيوگرافي دانشمندان معاصر ايران است.  
امتیاز آینده در اوائل دوره پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]] به فرزند مؤسس [[افشار|ایرج افشار]] واگذار شد و از فروردین 1358ش انتشار منظم آن آغاز گردید. اهداف مجله در دوره دوّم اندکی تغییر پیدا کرد. نشریه به کلی تمایلات سیاسی اجتماعی را کنار نهاد و سراسر صفحات آن ‌را وقف مطالعات [[ایران|ایران‌]]<nowiki/>شناسی و پژوهش‌های تاریخی و ادبی و نقد [[کتاب]] کرد. به گونه‌ای مجله در دوره جدید انتشار شباهت تامی به مجله [[راهنمای کتاب( مجله)|راهنمای کتاب]] و تا حدی [[یغمای جندقی|یغما]] پیدا کرد. به خصوص مطالب و اطلاعات مربوط به [[کتاب|کتاب‌]]<nowiki/>شناسی صفحات بسیاری را به خود اختصاص می‌داد. آینده در دوره جدید با مدیریت [[افشار|ایرج افشار]] استاد دانشگاه و کتاب‌شناس برجسته که شهرت جهانی دارد جمعاً 15 سال یعنی تا پایان 1372ش منتشر گردید و در این وقت مدیر مجله به دلایل گوناگونی انتشار آن را به کلی متوقف نمود.


دوره پانزده ساله آینده را باید یکی از نشریات درخشان تاریخ مطبوعات [[ایران]] به شمار آورد. در این زمان بنا به ملاحظات وقت بیشتر نشریات علائق سیاسی داشتند و به مطالب جدّی، ادبی و تحقیقی کمتر توجه می‌شد. و تقریباً تنها مجله آینده بود که موضوع اصلی مباحث مندرجه خود را به این‌گونه تحقیقات اختصاصی داده بود. 


مآخذ:  
مباحث اصلی هر شماره مجله تقریباً در عناوین زیر جای می‌گرفت: تحقیقات ایرانی، ایران‌شناسان، آثار معاصران، خواندنی، دیدارها، انتقاد [[کتاب]]، کتاب‌های [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] قدیم، اسناد و مدارک و وفیات معاصران. یکی از بخش‌های خوب این مجله، قسمت اخیر آن یعنی درج اموال و دانشمندان متوفی معاصر ایرانی و ایران‌شناسان غربی است که تقریباً در باب بیشتر آن‌ها فقط در این نشریه سخن رفته است و از جمله منابع دست اوّل برای تحقیق در بیوگرافی دانشمندان معاصر [[ایران]] است<ref>'''''مجله آینده'''''. دوره‌های مختلف؛ افشار، ایرج. '''''نادره كاران'''''. انتشارات قطره، 1383، مقدمه.</ref>.


'''''مجلة آينده'''''. دوره‌هاي مختلف؛ افشار، ايرج. '''''نادره كاران'''''. انتشارات قطره، 1383، مقدمه.
== نیز نگاه کنید به ==


* [[ایران|ایران‌]]
* [[افشار|ایرج افشار]]
* [[چاپ و چاپخانه|چاپ]]
* [[کتاب]]
* [[رضا شاه پهلوی|رضاشاه]]
* [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب]]
* [[محمد مصدق]]
* [[فروغی]]
== مأخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده ==
سید علی آل داود
سید علی آل داود
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]]
[[رده:مطبوعات]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۱

آینده( مجله) برگرفته از وبسایت پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی قابل بازیابی ازhttps://www.ihcs.ac.ir/100yearspersianliterature/fa/page/3188/%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87

آینده [مجله]، نشریه پژوهش‌های ادبی و تاریخی و مطالعات ایران‌شناسی. بنیادگذار این مجله، دکتر محمود افشار یزدی [درگذشت 1362ش] این مجله را در 1304ش نخست با گرایش‌ سیاسی، اجتماعی و ادبی بنیاد نهاد. اما انتشار آن از آن موقع بیش از دو سال دوام نیاورد و در محاق تعطیل افتاد. مجله در این موقع بیشتر متمایل به درج مقالات سیاسی معتدل بود و مقالات کسانی چون محمدعلی فروغی، دکتر محمد مصدق، تقی‌زاده، ابوالحسن فروغی، اللهیار صالح را درج می‌کرد. گاهی برخی ادیبان نامور چون سعید نفیسی، قزوینی و دشتی و عباس اقبال هم آثاری برای چاپ به آن مجله می‌دادند. مجله در آن هنگام گرایش آزادی‌خواهی داشت و به تدریج که رضاشاه قدرت می‌یافت تحمل امثال این‌گونه مجلات را نداشت و آینده هم به ناگزیر تعطیل شد.

با رفتن رضاشاه در شهریور بیست، نسیم آزادی مطبوعات در ایران وزیدن گرفت و مقدار زیادی نشریه شروع به انتشار کردند. دکتر افشار هم در 1323ش یک دوره دیگر مجله آینده را منتشر نمود ولی کار را ادامه نداد. وی توفیق پیدا کرد بار دیگر در 1338 یک سال دیگر مجله را انتشار دهد اما از آن پس به کلی آن‌ را رها کرد. به این ترتیب 4 دوره مجله با توقف‌های طولانی را شخصاً منتشر نمود.

امتیاز آینده در اوائل دوره پس از انقلاب به فرزند مؤسس ایرج افشار واگذار شد و از فروردین 1358ش انتشار منظم آن آغاز گردید. اهداف مجله در دوره دوّم اندکی تغییر پیدا کرد. نشریه به کلی تمایلات سیاسی اجتماعی را کنار نهاد و سراسر صفحات آن ‌را وقف مطالعات ایران‌شناسی و پژوهش‌های تاریخی و ادبی و نقد کتاب کرد. به گونه‌ای مجله در دوره جدید انتشار شباهت تامی به مجله راهنمای کتاب و تا حدی یغما پیدا کرد. به خصوص مطالب و اطلاعات مربوط به کتاب‌شناسی صفحات بسیاری را به خود اختصاص می‌داد. آینده در دوره جدید با مدیریت ایرج افشار استاد دانشگاه و کتاب‌شناس برجسته که شهرت جهانی دارد جمعاً 15 سال یعنی تا پایان 1372ش منتشر گردید و در این وقت مدیر مجله به دلایل گوناگونی انتشار آن را به کلی متوقف نمود.

دوره پانزده ساله آینده را باید یکی از نشریات درخشان تاریخ مطبوعات ایران به شمار آورد. در این زمان بنا به ملاحظات وقت بیشتر نشریات علائق سیاسی داشتند و به مطالب جدّی، ادبی و تحقیقی کمتر توجه می‌شد. و تقریباً تنها مجله آینده بود که موضوع اصلی مباحث مندرجه خود را به این‌گونه تحقیقات اختصاصی داده بود.

مباحث اصلی هر شماره مجله تقریباً در عناوین زیر جای می‌گرفت: تحقیقات ایرانی، ایران‌شناسان، آثار معاصران، خواندنی، دیدارها، انتقاد کتاب، کتاب‌های چاپ قدیم، اسناد و مدارک و وفیات معاصران. یکی از بخش‌های خوب این مجله، قسمت اخیر آن یعنی درج اموال و دانشمندان متوفی معاصر ایرانی و ایران‌شناسان غربی است که تقریباً در باب بیشتر آن‌ها فقط در این نشریه سخن رفته است و از جمله منابع دست اوّل برای تحقیق در بیوگرافی دانشمندان معاصر ایران است[۱].

نیز نگاه کنید به

مأخذ

  1. مجله آینده. دوره‌های مختلف؛ افشار، ایرج. نادره كاران. انتشارات قطره، 1383، مقدمه.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده

سید علی آل داود