آخوند خراسانی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آخوند خراسانی، ملا محمّدكاظم (مشهد 1255ق/ 1839م ـ نجف، 1329 ق / 1911 م)، فقیه اصولی، مرجع تقلید شیعیان جهان و رهبر سیاسی در عصر مشروطیت. پدرش ملا حسین واعظ هراتی در مشهد سكونت داشت. تحصیلات خود را در فقه و اصول در مشهد و در فلسفه در سبزوار نزد حاج ملاهادی سبزواری و در تهران نزد میرزا ابوالحسن جلوه و دیگران تكمیل كرد. | [[پرونده:2766.jpg|بندانگشتی|آخوند خراسانی، قابل بازیابی از https://historydocuments.ir/?page=post&id=2766]] | ||
آخوند خراسانی، ملا محمّدكاظم (مشهد 1255ق/ 1839م ـ نجف، 1329 ق / 1911 م)، فقیه اصولی، مرجع تقلید شیعیان جهان و رهبر سیاسی در [[نهضت مشروطه|عصر مشروطیت]]. پدرش ملا حسین واعظ هراتی در [[مشهد]] سكونت داشت. تحصیلات خود را در فقه و اصول در [[مشهد]] و در فلسفه در سبزوار نزد حاج ملاهادی سبزواری و در [[استان تهران|تهران]] نزد [[میرزا ابوالحسن جلوه]] و دیگران تكمیل كرد. | |||
در 1278 ق / 1861ـ1862 م. به نجف رفت و نخست از محضر شیخ مرتضی انصاری و سپس از محضر میرزا محمدحسن شیرازی بهره گرفت. بعد از نیل به درجه اجتهاد در نجف به تدریس پرداخت. قدرت تحقیق، حسن تقریر و رسایی و شیوایی بیان او در تدریس موجب شد كه بیش از هزار طالب علم در درس او حاضر شوند. پس از فوت میرزای شیرازی به مقام مرجعیت تامه رسید<ref>امین، محسن. '''''اعیان الشیعه'''''. بیروت: دارالتعارف، 1403 ق، ج 9، ص 5 ـ6</ref><ref>عبدالرحیم، محمّدعلی. '''المصلح المجاهد'''. نجف: 1390 ق</ref><ref>شهرستانی، | در 1278 ق / 1861ـ1862 م. به نجف رفت و نخست از محضر شیخ مرتضی انصاری و سپس از محضر میرزا محمدحسن شیرازی بهره گرفت. بعد از نیل به درجه اجتهاد در نجف به تدریس پرداخت. قدرت تحقیق، حسن تقریر و رسایی و شیوایی بیان او در تدریس موجب شد كه بیش از هزار طالب علم در درس او حاضر شوند. پس از فوت [[آیت الله میرزای شیرازی|میرزای شیرازی]] به مقام مرجعیت تامه رسید<ref>امین، محسن. '''''اعیان الشیعه'''''. بیروت: دارالتعارف، 1403 ق، ج 9، ص 5 ـ6</ref><ref>عبدالرحیم، محمّدعلی. '''المصلح المجاهد'''. نجف: 1390 ق</ref><ref>شهرستانی، هبه الدین. '''سیر العوالم فی احوال شیخنا الكاظم'''. بغداد، بیتا.</ref>. | ||
آخوند خراسانی در جنبش مشروطیت بزرگترین پشتیبان روحانی مشروطهطلبان در سطح جهانی و بینالمللی بود و با همراهی دو مجتهد بزرگ مقیم نجف، میرزا حسین میرزا خلیل تهرانی و شیخ عبدالله مازندرانی، مشروطكردن حكومت مطلقه استبدادی و محدود كردن اختیارات قدرت سلطنت را براساس مبانی دینی لازم شمرد<ref>بامداد، مهدی. '''''تاریخ رجال ایران'''''. تهران: زوار، 1347ـ1353، ج 4، ص 1.</ref>. آخوند خراسانی به ویژه در تقریظی كه بر كتاب تنبیهالامه و تنزیهالمله، تألیف میرزا محمّدحسین نائینی، نوشت، رسماً «اصول مشروطیت» را «مأخود... از شریعت فقه» قلمداد كرد<ref>نائینی، محمّدحسین. '''''تنبیهالامه'''''. چاپ سیّدمحمود طالقانی، تهران: 1334، ص 1.</ref>. در استبداد صغیر با اعلان جهاد بر محمّدعلیشاه منتهای سعی را برای حفظ مشروطیت مبذول داشت و خود قصد حركت به ایران را داشت كه ناگهان در 25 ذیحجه 1329 ق / 1911 م. از دنیا رفت<ref name=":0">كفایی، عبدالحسین. '''''مرگی در نور: زندگانی آخوند خراسانی'''''. تهران: زوار، 1359.</ref>. | آخوند خراسانی در [[انقلاب مشروطه|جنبش مشروطیت]] بزرگترین پشتیبان روحانی مشروطهطلبان در سطح جهانی و بینالمللی بود و با همراهی دو مجتهد بزرگ مقیم نجف، میرزا حسین میرزا خلیل تهرانی و شیخ عبدالله مازندرانی، مشروطكردن حكومت مطلقه استبدادی و محدود كردن اختیارات قدرت سلطنت را براساس مبانی دینی لازم شمرد<ref>بامداد، مهدی. '''''تاریخ رجال ایران'''''. تهران: زوار، 1347ـ1353، ج 4، ص 1.</ref>. آخوند خراسانی به ویژه در تقریظی كه بر كتاب تنبیهالامه و تنزیهالمله، تألیف میرزا محمّدحسین نائینی، نوشت، رسماً «اصول مشروطیت» را «مأخود... از شریعت فقه» قلمداد كرد<ref>نائینی، محمّدحسین. '''''تنبیهالامه'''''. چاپ سیّدمحمود طالقانی، تهران: 1334، ص 1.</ref>. در استبداد صغیر با اعلان جهاد بر [[محمد علی شاه|محمّدعلیشاه]] منتهای سعی را برای حفظ [[نهضت مشروطه|مشروطیت]] مبذول داشت و خود قصد حركت به ایران را داشت كه ناگهان در 25 ذیحجه 1329 ق / 1911 م. از دنیا رفت<ref name=":0">كفایی، عبدالحسین. '''''مرگی در نور: زندگانی آخوند خراسانی'''''. تهران: زوار، 1359.</ref>. | ||
آثار مكتوب آخوند خراسانی فراواناند، مهمترین تألیف وی كفایه در علم اصول فقه است كه معتبرترین متن درسی حوزههای علمیه در ایران و عراق بهشمار میرود. دیگر تألیفات او عبارتند از: تعلیقه بر رسائل و مكاسب شیخ مرتضی انصاری، الفوائد الفقهیه و الاصولیه، تكمله التبصره (شرح تبصرهالمتعلمین علامه حلّی) و حواشی بر اسفار و منظومه<ref name=":0" />. | آثار مكتوب آخوند خراسانی فراواناند، مهمترین تألیف وی كفایه در علم اصول فقه است كه معتبرترین متن درسی حوزههای علمیه در [[ایران]] و [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82 عراق] بهشمار میرود. دیگر تألیفات او عبارتند از: تعلیقه بر رسائل و مكاسب شیخ مرتضی انصاری، الفوائد الفقهیه و الاصولیه، تكمله التبصره (شرح تبصرهالمتعلمین علامه حلّی) و حواشی بر اسفار و منظومه<ref name=":0" />. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[نهضت مشروطه]] | |||
* [[میرزا ابوالحسن جلوه]] | |||
* [[آیت الله میرزای شیرازی]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
سیدحسن امین | |||
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۴
آخوند خراسانی، ملا محمّدكاظم (مشهد 1255ق/ 1839م ـ نجف، 1329 ق / 1911 م)، فقیه اصولی، مرجع تقلید شیعیان جهان و رهبر سیاسی در عصر مشروطیت. پدرش ملا حسین واعظ هراتی در مشهد سكونت داشت. تحصیلات خود را در فقه و اصول در مشهد و در فلسفه در سبزوار نزد حاج ملاهادی سبزواری و در تهران نزد میرزا ابوالحسن جلوه و دیگران تكمیل كرد.
در 1278 ق / 1861ـ1862 م. به نجف رفت و نخست از محضر شیخ مرتضی انصاری و سپس از محضر میرزا محمدحسن شیرازی بهره گرفت. بعد از نیل به درجه اجتهاد در نجف به تدریس پرداخت. قدرت تحقیق، حسن تقریر و رسایی و شیوایی بیان او در تدریس موجب شد كه بیش از هزار طالب علم در درس او حاضر شوند. پس از فوت میرزای شیرازی به مقام مرجعیت تامه رسید[۱][۲][۳].
آخوند خراسانی در جنبش مشروطیت بزرگترین پشتیبان روحانی مشروطهطلبان در سطح جهانی و بینالمللی بود و با همراهی دو مجتهد بزرگ مقیم نجف، میرزا حسین میرزا خلیل تهرانی و شیخ عبدالله مازندرانی، مشروطكردن حكومت مطلقه استبدادی و محدود كردن اختیارات قدرت سلطنت را براساس مبانی دینی لازم شمرد[۴]. آخوند خراسانی به ویژه در تقریظی كه بر كتاب تنبیهالامه و تنزیهالمله، تألیف میرزا محمّدحسین نائینی، نوشت، رسماً «اصول مشروطیت» را «مأخود... از شریعت فقه» قلمداد كرد[۵]. در استبداد صغیر با اعلان جهاد بر محمّدعلیشاه منتهای سعی را برای حفظ مشروطیت مبذول داشت و خود قصد حركت به ایران را داشت كه ناگهان در 25 ذیحجه 1329 ق / 1911 م. از دنیا رفت[۶].
آثار مكتوب آخوند خراسانی فراواناند، مهمترین تألیف وی كفایه در علم اصول فقه است كه معتبرترین متن درسی حوزههای علمیه در ایران و عراق بهشمار میرود. دیگر تألیفات او عبارتند از: تعلیقه بر رسائل و مكاسب شیخ مرتضی انصاری، الفوائد الفقهیه و الاصولیه، تكمله التبصره (شرح تبصرهالمتعلمین علامه حلّی) و حواشی بر اسفار و منظومه[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ امین، محسن. اعیان الشیعه. بیروت: دارالتعارف، 1403 ق، ج 9، ص 5 ـ6
- ↑ عبدالرحیم، محمّدعلی. المصلح المجاهد. نجف: 1390 ق
- ↑ شهرستانی، هبه الدین. سیر العوالم فی احوال شیخنا الكاظم. بغداد، بیتا.
- ↑ بامداد، مهدی. تاریخ رجال ایران. تهران: زوار، 1347ـ1353، ج 4، ص 1.
- ↑ نائینی، محمّدحسین. تنبیهالامه. چاپ سیّدمحمود طالقانی، تهران: 1334، ص 1.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ كفایی، عبدالحسین. مرگی در نور: زندگانی آخوند خراسانی. تهران: زوار، 1359.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سیدحسن امین