عباس خلیلی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''خليلي، عباس''' (1313ق / 1352ش)، روزنامهنگار برجستة اوائل دورة پهلوي. او در يك خاندان روحاني ايراني تبار در نجف اشرف در خانوادهاي اهل فضل و دانش زاده شد. تحصيلات خود را در نجف به انجام رساند و با علوم اسلامي و ادبيات عربي به خوبي آشنا شد. در دوران...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | [[پرونده:3d3a35d0-f4b9-4e92-8b6b-c251ac9d2e3c.jpg|بندانگشتی|عباس خلیلی برگرفته از وبسایت اخرین خبر قابل بازیابی از<nowiki/>https://akharinkhabar.ir/book/2763160/%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D8%AE%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D9%BE%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%A7%D9%85-%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7-%D8%B3%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C]] | ||
'''[[عباس خلیلی|خلیلی، عباس]]''' (1313ق / 1352ش)، روزنامهنگار برجسته اوائل [[سلسله پهلوی|دوره پهلوی]]. | |||
او در | او در یک خاندان روحانی ایرانی تبار در [[نجف]] اشرف در خانوادهای اهل فضل و دانش زاده شد. تحصیلات خود را در [[نجف]] به انجام رساند و با علوم اسلامی و ادبیات [[عربی]] به خوبی آشنا شد. در دوران جوانی ترجمه و تحقیق و نوشتن را آغاز کرد و با مجلات معروف [[جهان نو|جهان]] [[عربی|عرب]] چون «الهلال» [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B5%D8%B1 مصر] و «المقتطف» همکاری قلمی داشت. | ||
در مجله المقتطف به تدریج بخشی از [[دیوان]] سعدی را که از [[فارسی]] به [[عربی]] برگردانده بود به [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] رساند. پس از آن بود که طه حسین ادیب نامدار مصری از او درخواست نمود [[شاهنامه ابوسعیدی|شاهنامه]] فردوسی را نیز به [[عربی]] ترجمه کند. [[عباس خلیلی]] به سبب مخالفت با انگلیسیها از [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82 عراق] رانده شد و به ایران آمد و با [[سید ضیاء الدین طباطبائی|سید ضیاءالدین طباطبایی]] در انتشار [[رعد|روزنامه رعد]]<sup>*</sup> همکاری میکرد. سرانجام خود امتیاز نشر [[اقدام|روزنامه اقدام]]<sup>*</sup> را گرفت. [[عباس خلیلی]] آثار قلمی بسیاری از داستان، مقاله و [[ترجمه]] دارد. مجموعه آثار او را محمد گلبن گردآوری کرده که به تدریج [[چاپ و چاپخانه|چاپ]] خواهد کرد. خلیلی در 78 سالگی در [[تهران مصور|تهران]] درگذشت. سیمین بهبهانی شاعره نامدار معاصر [[ایران]] فرزند اوست<ref> صدرهاشمی، محمد. '''''تاریخ جرائد و مجلات ایران.''''' اصفهان: 1327، ج 1/ 227.</ref><ref>گلبن، محمد. فهرست آثار خلیلی، مندرج در: '''''«زنی با دامنی شعر»''''' بزرگداشتنامه سیمین بهبهانی.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[سید ضیاء الدین طباطبائی|سید ضیاءالدین طباطبایی]] | |||
* [[سلسله پهلوی|دوره پهلوی]] | |||
* [[اقدام|روزنامه اقدام]] | |||
* [[رعد|روزنامه رعد]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمد گلبن | محمد گلبن | ||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۴۹
خلیلی، عباس (1313ق / 1352ش)، روزنامهنگار برجسته اوائل دوره پهلوی.
او در یک خاندان روحانی ایرانی تبار در نجف اشرف در خانوادهای اهل فضل و دانش زاده شد. تحصیلات خود را در نجف به انجام رساند و با علوم اسلامی و ادبیات عربی به خوبی آشنا شد. در دوران جوانی ترجمه و تحقیق و نوشتن را آغاز کرد و با مجلات معروف جهان عرب چون «الهلال» مصر و «المقتطف» همکاری قلمی داشت.
در مجله المقتطف به تدریج بخشی از دیوان سعدی را که از فارسی به عربی برگردانده بود به چاپ رساند. پس از آن بود که طه حسین ادیب نامدار مصری از او درخواست نمود شاهنامه فردوسی را نیز به عربی ترجمه کند. عباس خلیلی به سبب مخالفت با انگلیسیها از عراق رانده شد و به ایران آمد و با سید ضیاءالدین طباطبایی در انتشار روزنامه رعد* همکاری میکرد. سرانجام خود امتیاز نشر روزنامه اقدام* را گرفت. عباس خلیلی آثار قلمی بسیاری از داستان، مقاله و ترجمه دارد. مجموعه آثار او را محمد گلبن گردآوری کرده که به تدریج چاپ خواهد کرد. خلیلی در 78 سالگی در تهران درگذشت. سیمین بهبهانی شاعره نامدار معاصر ایران فرزند اوست[۱][۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمد گلبن