میرزا حسین خان قزوینی سپهسالار: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''سپهسالار، ميرزا حسين خان قزويني'''(1241-1298ق / 1826-1881م)، ملقب به مشيرالدوله از رجال و وزيران برجستة دورة ناصري، فرزند نبي خان امير ديوان، داماد فتحعلي شاه<sup>*</sup>.<sup>1</sup> با حمايت اميركبير<sup>*</sup> براي تحصيل به اروپا رفت و پس از بازگشت مناصب مهم دولت...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''سپهسالار، | '''سپهسالار، میرزا حسین خان قزوینی'''(1241-1298ق / 1826-1881م)، ملقب به مشیرالدوله از رجال و وزیران برجسته [[قاجاریه|دوره ناصری]]، فرزند نبی خان امیر دیوان، داماد [[فتحعلی شاه قاجار|فتحعلی شاه]]<sup>*</sup><ref> اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. '''''صدرالتواریخ'''''. تصحیح و تحشیه محمد مشیری، تهران: وحید، 1349، ص 260.</ref>. | ||
با | با حمایت [[امیرکبیر، میرزا تقی خان|امیرکبیر]]<sup>*</sup> برای تحصیل به اروپا رفت و پس از بازگشت مناصب مهم دولتی بهدست آورد، از آن میان: کارپردازی بمبئی، کنسولگری تفلیس، وزیر مختاری [[ایران]] در استانبول و دریافت فرمان مشیری از عبدالحمید سلطان عثمانی،<ref>سرتیپ رشدیه. «سپهسالار و مسجد سپهسالار». مجله '''''ارمغان'''''، دوره 31، ش 7، فروردین 1341، ص 307.</ref> عضویت در شورای کبرای دولتی که از ابتکارات او بود، وزارت عدلیه، منصب سپهسالاری، صدارت عظمی (1288-1290ق / 1871-1873م)، وزارت امور خارجه، وزارت جنگ، امورات خراسان و حکومت [[استان قزوین|قزوین]]. | ||
او را | او را «سیاستمدار عصر ترقی» <ref>ادمیت، فریدون. '''''اندیشه ترقی و حکومت قانون عصر سپهسالار'''''. تهران: خوارزمی، 1351، ص 451.</ref>خواندهاند، که پس از [[میرزا آقاخان کرمانی|میرزا آقا خان نوری]]<sup>*</sup>، با «مهمل و متروک»<ref> سحاب، ابوالقاسم. '''''تاریخ مدرسه عالی سپهسالار'''''. تهران: بی نا، 1329، ص 14.</ref> ماندن امور لشکری و کشوری به صدارت برگزیده شد. سرانجام نیز بر اثر دسیسههای درباریان و تحریک خارجیان به امر [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]]<sup>*</sup> مسموم و در حرم [[علی بن موسی الرضا(ع)|امام رضا(ع)]] دفن شد. | ||
اصلاح ساختار | اصلاح ساختار اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی ایران، بنای مسجد و مدرسه عالی <ref>ذاکرزاده، امیرحسین. '''''سرگذشت تهران'''''. تهران، قلم، 1373، ص. 95- 108.</ref><ref>میرمحمدصادق، سعید، رجبی، مهدی. '''''«مسجد و مدرسه شهید مطهری»'''''. مجله مسجد، ش 20، خرداد 1374، ص. 47-57. </ref> در کنار عمارت بهارستان، تأسیس مدارس آتاماژوری و مجانی مشیری، کتابخانه، مکتبخانه، دارالشفاء و طراحی نوین پرچم سه رنگ بر اساس پیشینه تاریخی آن، فراهم کردن مقدمات و انجام نخستین سفر خارجی [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] (1290 ق) از «خیالات عالی»<ref>اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. '''''خلسه (خوابنامه)'''''. به کوشش محمد کتیرایی، تهران، توکا، 1357، ج 2، ص 98.</ref> و اقدامات مهم اوست. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[قاجاریه]] | |||
* [[فتحعلی شاه قاجار]] | |||
* [[ناصر الدین شاه قاجار]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
حسن باستانی راد | حسن باستانی راد | ||
[[رده:تاریخ]] | |||
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۵
سپهسالار، میرزا حسین خان قزوینی(1241-1298ق / 1826-1881م)، ملقب به مشیرالدوله از رجال و وزیران برجسته دوره ناصری، فرزند نبی خان امیر دیوان، داماد فتحعلی شاه*[۱].
با حمایت امیرکبیر* برای تحصیل به اروپا رفت و پس از بازگشت مناصب مهم دولتی بهدست آورد، از آن میان: کارپردازی بمبئی، کنسولگری تفلیس، وزیر مختاری ایران در استانبول و دریافت فرمان مشیری از عبدالحمید سلطان عثمانی،[۲] عضویت در شورای کبرای دولتی که از ابتکارات او بود، وزارت عدلیه، منصب سپهسالاری، صدارت عظمی (1288-1290ق / 1871-1873م)، وزارت امور خارجه، وزارت جنگ، امورات خراسان و حکومت قزوین.
او را «سیاستمدار عصر ترقی» [۳]خواندهاند، که پس از میرزا آقا خان نوری*، با «مهمل و متروک»[۴] ماندن امور لشکری و کشوری به صدارت برگزیده شد. سرانجام نیز بر اثر دسیسههای درباریان و تحریک خارجیان به امر ناصرالدین شاه* مسموم و در حرم امام رضا(ع) دفن شد.
اصلاح ساختار اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی ایران، بنای مسجد و مدرسه عالی [۵][۶] در کنار عمارت بهارستان، تأسیس مدارس آتاماژوری و مجانی مشیری، کتابخانه، مکتبخانه، دارالشفاء و طراحی نوین پرچم سه رنگ بر اساس پیشینه تاریخی آن، فراهم کردن مقدمات و انجام نخستین سفر خارجی ناصرالدین شاه (1290 ق) از «خیالات عالی»[۷] و اقدامات مهم اوست.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. صدرالتواریخ. تصحیح و تحشیه محمد مشیری، تهران: وحید، 1349، ص 260.
- ↑ سرتیپ رشدیه. «سپهسالار و مسجد سپهسالار». مجله ارمغان، دوره 31، ش 7، فروردین 1341، ص 307.
- ↑ ادمیت، فریدون. اندیشه ترقی و حکومت قانون عصر سپهسالار. تهران: خوارزمی، 1351، ص 451.
- ↑ سحاب، ابوالقاسم. تاریخ مدرسه عالی سپهسالار. تهران: بی نا، 1329، ص 14.
- ↑ ذاکرزاده، امیرحسین. سرگذشت تهران. تهران، قلم، 1373، ص. 95- 108.
- ↑ میرمحمدصادق، سعید، رجبی، مهدی. «مسجد و مدرسه شهید مطهری». مجله مسجد، ش 20، خرداد 1374، ص. 47-57.
- ↑ اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. خلسه (خوابنامه). به کوشش محمد کتیرایی، تهران، توکا، 1357، ج 2، ص 98.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
حسن باستانی راد