سید محمد طباطبایی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۱

طباطبایی، سید محمد، از رهبران مشروطه (1258-1340ق)، فرزند سید صادق طباطبایی.

طباطبایی به میرزا سید محمد «سنگلجی» معروف بود. اصلاً همدانی و اجدادش از روحانیان بانفوذ دوره قاجار بودند^[۱]. در كربلا زاده شد و در همدان و تهران نزد پدرش و میرزا ابوالحسن فقه و اصول را نزد میرزا ابوالحسن جلوه آموخت. در سامراء با كسب درجه اجتهاد از یاران میرزای شیرازی شد.

در جهت محدودیت سیاسی روحانیان پس از نهضت تنباكو توسط ناصرالدین شاه به تهران آمد. به خاطر افكار اصلاح‌گرانه و دوستی با سید جمال‌الدین اسدآبادی به جمهوریت و قانون‌خواهی متهم شد^[۲]. رهبری دینی مهاجرت‌ها و مشروطه‌خواهی را بر عهده داشت^[۳]. به بنای مدرسه اسلامیه و حوزه اسلامیه پرداخت^[۴]. مخالف تحصن تجار در سفارت انگلیس بود^[۵]. تنها روحانی در بین سه مجتهد بود كه با ماده نظامنامه در تساوی حقوق عمومی موافقت كرد^[۶]. وكیل مجلس شورای ملی در دوره‌های اول و دوم و سوم بود^[۷]. پس از به توپ بسته شدن مجلس به مشهد تبعید شد. با حمله روس و انگلیس به ایران در جنگ جهانی اول به كرمانشاه هجرت كرد و با سقوط بغداد به همراه اعضاء دولت موقت به استانبول رفت. در اواخر 1336 به تهران بازگشت و در 1340ق درگذشت.

مآخذ

1- صفائی، ابراهیم. رهبران مشروطه. تهران: انتشارات جاویدان علمی، چ 1، 1343، ص 207-220.

2- كرمانی، ناظم‌الاسلام. تاریخ بیداری ایرانیان. تهران: آگاه، چ 4، 1362، بخش اول، ص 60-65.

3- كسروی، احمد. تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیركبیر، چ 9، 1351، ص 48-51.

4- دولت‌آبادی، یحیی. حیات یحیی. تهران: انتشارات كتابخانه ابن سینا، بی‌تا، ج 2، ص 34-37.

5- ملک زاده، مهدی. تاریخ انقلاب مشروطیت ایران. تهران: علمی، چ 2، 1363، ج 2، ص 246-295.

6- معاصر، حسن. تاریخ استقرار مشروطیت در ایران. تهران: انتشارات ابن سینا، 1352، ص 339.

7- علوی، سید ابوالحسن. رجال عصر مشروطیت. به كوشش حبیب یغمایی، تهران: اساطیر، چ 1، 1336، ص 71.

میرحواس احمدزاده

↑ صفائی، ابراهیم. رهبران مشروطه. تهران: انتشارات جاویدان علمی، چ 1، 1343، ص 207-220.
↑ كرمانی، ناظم‌الاسلام. تاریخ بیداری ایرانیان. تهران: آگاه، چ 4، 1362، بخش اول، ص 60-65.
↑ كسروی، احمد. تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیركبیر، چ 9، 1351، ص 48-51.
↑ دولت‌آبادی، یحیی. حیات یحیی. تهران: انتشارات كتابخانه ابن سینا، بی‌تا، ج 2، ص 34-37.
↑ ملک زاده، مهدی. تاریخ انقلاب مشروطیت ایران. تهران: علمی، چ 2، 1363، ج 2، ص 246-295.
↑ معاصر، حسن. تاریخ استقرار مشروطیت در ایران. تهران: انتشارات ابن سینا، 1352، ص 339.
↑ علوی، سید ابوالحسن. رجال عصر مشروطیت. به كوشش حبیب یغمایی، تهران: اساطیر، چ 1، 1336، ص 71.

[1] صفائی، ابراهیم. رهبران مشروطه. تهران: انتشارات جاویدان علمی، چ 1، 1343، ص 207-220.

[2] كرمانی، ناظم‌الاسلام. تاریخ بیداری ایرانیان. تهران: آگاه، چ 4، 1362، بخش اول، ص 60-65.

[3] كسروی، احمد. تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیركبیر، چ 9، 1351، ص 48-51.

[4] دولت‌آبادی، یحیی. حیات یحیی. تهران: انتشارات كتابخانه ابن سینا، بی‌تا، ج 2، ص 34-37.

[5] ملک زاده، مهدی. تاریخ انقلاب مشروطیت ایران. تهران: علمی، چ 2، 1363، ج 2، ص 246-295.

[6] معاصر، حسن. تاریخ استقرار مشروطیت در ایران. تهران: انتشارات ابن سینا، 1352، ص 339.

[7] علوی، سید ابوالحسن. رجال عصر مشروطیت. به كوشش حبیب یغمایی، تهران: اساطیر، چ 1، 1336، ص 71.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''طباطبايي، سيد محمد،''' از رهبران مشروطه (1258-1340ق)، فرزند سيد صادق طباطبايي.
+'''طباطبایی، سید محمد،''' از رهبران [[نهضت مشروطه|مشروطه]] (1258-1340ق)، فرزند سید صادق طباطبایی.
-طباطبايي به ميرزا سيد محمد «سنگلجي» معروف بود. اصلاً همداني و اجدادش از روحانيان بانفوذ [[قاجاریه|دوره قاجار]] بودند.<sup>1</sup> در كربلا زاده شد و در همدان و تهران نزد پدرش و ميرزا ابوالحسن فقه و اصول را نزد ميرزا ابوالحسن جلوه آموخت. در سامراء با كسب درجه اجتهاد از ياران ميرزاي شيرازي شد.
+طباطبایی به میرزا سید محمد «سنگلجی» معروف بود. اصلاً همدانی و اجدادش از روحانیان بانفوذ [[قاجاریه|دوره قاجار]] بودند<ref>صفائی، ابراهیم. '''''رهبران مشروطه'''''. تهران: انتشارات جاویدان علمی، چ 1، 1343، ص 207-220. </ref>. در كربلا زاده شد و در [[همدان]] و [[استان تهران|تهران]] نزد پدرش و میرزا ابوالحسن فقه و اصول را نزد میرزا ابوالحسن جلوه آموخت. در سامراء با كسب درجه [[اجتهاد]] از یاران [[آیت الله میرزای شیرازی|میرزای شیرازی]] شد.
-در جهت محدوديت سياسي روحانيان پس از نهضت تنباكو توسط ناصرالدين شاه به تهران آمد. به خاطر افكار اصلاح‌گرانه و دوستي با سيد جمال‌الدين اسدآبادي به جمهوريت و قانون‌خواهي متهم شد.<sup>2</sup> رهبري ديني مهاجرت‌ها و مشروطه‌خواهي را بر عهده داشت.<sup>3</sup> به بناي مدرسه اسلاميه و حوزه اسلاميه پرداخت.<sup>4</sup> مخالف تحصن تجار در سفارت انگليس بود.<sup>5</sup> تنها روحاني در بين سه مجتهد بود كه با ماده نظامنامه در تساوي حقوق عمومي موافقت كرد.<sup>6</sup> وكيل مجلس شوراي ملي در دوره‌هاي اول و دوم و سوم بود.<sup>7</sup> پس از به توپ بسته شدن مجلس به مشهد تبعيد شد. با حمله روس و انگليس به ايران در جنگ جهاني اول به كرمانشاه هجرت كرد و با سقوط بغداد به همراه اعضاء دولت موقت به استانبول رفت. در اواخر 1336 به تهران بازگشت و در 1340ق درگذشت.
+در جهت محدودیت سیاسی روحانیان پس از نهضت تنباكو توسط [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] به تهران آمد. به خاطر افكار اصلاح‌گرانه و دوستی با [[سید جمال الدین اسد آبادی|سید جمال‌الدین اسدآبادی]] به جمهوریت و قانون‌خواهی متهم شد<ref>كرمانی، ناظم‌الاسلام. '''''تاریخ بیداری ایرانیان'''''. تهران: آگاه، چ 4، 1362، بخش اول، ص 60-65.</ref>. رهبری دینی مهاجرت‌ها و مشروطه‌خواهی را بر عهده داشت<ref>كسروی، احمد. '''''تاریخ مشروطه ایران'''''. تهران: امیركبیر، چ 9، 1351، ص 48-51. </ref>. به بنای مدرسه اسلامیه و حوزه اسلامیه پرداخت<ref>دولت‌آبادی، یحیی. '''''حیات یحیی'''''. تهران: انتشارات كتابخانه ابن سینا، بی‌تا، ج 2، ص 34-37. </ref>. مخالف تحصن تجار در سفارت انگلیس بود<ref>ملک زاده، مهدی. '''''تاریخ انقلاب مشروطیت ایران'''''. تهران: علمی، چ 2، 1363، ج 2، ص 246-295. </ref>. تنها روحانی در بین سه مجتهد بود كه با ماده نظامنامه در تساوی حقوق عمومی موافقت كرد<ref>معاصر، حسن. '''''تاریخ استقرار مشروطیت در ایران'''''. تهران: انتشارات ابن سینا، 1352، ص 339. </ref>. وكیل [[مجلس شورای ملی]] در دوره‌های اول و دوم و سوم بود<ref>علوی، سید ابوالحسن. '''''رجال عصر مشروطیت'''''. به كوشش حبیب یغمایی، تهران: اساطیر، چ 1، 1336، ص 71. </ref>. پس از به توپ بسته شدن مجلس به [[مشهد]] تبعید شد. با حمله روس و انگلیس به ایران در [[جنگ جهانی اول]] به [[کرمانشاه|كرمانشاه]] هجرت كرد و با سقوط بغداد به همراه اعضاء دولت موقت به استانبول رفت. در اواخر 1336 به [[استان تهران|تهران]] بازگشت و در 1340ق درگذشت.
+== مآخذ ==
+-   صفائی، ابراهیم. '''''رهبران مشروطه'''''. تهران: انتشارات جاویدان علمی، چ 1، 1343، ص 207-220.
-'''مآخذ:'''
+-   كرمانی، ناظم‌الاسلام. '''''تاریخ بیداری ایرانیان'''''. تهران: آگاه، چ 4، 1362، بخش اول، ص 60-65.
--   صفائي، ابراهيم. '''''رهبران مشروطه'''''. تهران: انتشارات جاويدان علمي، چ 1، 1343، ص 207-220.
+-   كسروی، احمد. '''''تاریخ مشروطه ایران'''''. تهران: امیركبیر، چ 9، 1351، ص 48-51.
--   كرماني، ناظم‌الاسلام. '''''تاريخ بيداري ايرانيان'''''. تهران: آگاه، چ 4، 1362، بخش اول، ص 60-65.
+-   دولت‌آبادی، یحیی. '''''حیات یحیی'''''. تهران: انتشارات كتابخانه ابن سینا، بی‌تا، ج 2، ص 34-37.
--   كسروي، احمد. '''''تاريخ مشروطه ايران'''''. تهران: اميركبير، چ 9، 1351، ص 48-51.
+-   ملک زاده، مهدی. '''''تاریخ انقلاب مشروطیت ایران'''''. تهران: علمی، چ 2، 1363، ج 2، ص 246-295.
--   دولت‌آبادي، يحيي. '''''حيات يحيي'''''. تهران: انتشارات كتابخانه ابن سينا، بي‌تا، ج 2، ص 34-37.
+-   معاصر، حسن. '''''تاریخ استقرار مشروطیت در ایران'''''. تهران: انتشارات ابن سینا، 1352، ص 339.
--   ملك‌زاده، مهدي. '''''تاريخ انقلاب مشروطيت ايران'''''. تهران: علمي، چ 2، 1363، ج 2، ص 246-295.
+-   علوی، سید ابوالحسن. '''''رجال عصر مشروطیت'''''. به كوشش حبیب یغمایی، تهران: اساطیر، چ 1، 1336، ص 71.
--   معاصر، حسن. '''''تاريخ استقرار مشروطيت در ايران'''''. تهران: انتشارات ابن سينا، 1352، ص 339.
--   علوي، سيد ابوالحسن. '''''رجال عصر مشروطيت'''''. به كوشش حبيب يغمايي، تهران: اساطير، چ 1، 1336، ص 71.
 میرحواس احمدزاده