پرش به محتوا

داروغه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
 
خط ۱۴: خط ۱۴:


== مآخذ ==
== مآخذ ==
<references />


1.       Lambton, A. k., "The Evolution of the Office of Darugheh". '''''Revue Iranienne ďAnthropologie.''''' Tehran: Institute ďAnthropologie, 3éme anné Noos. 1-6 Arril septembre 1959, p.1.
== منبع اصلی ==
 
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
                                 2.       پطروشفسکی، ایلیا پاولویچ. '''''اسلام در ایران'''''. ترجمه کریم کشاورز، تهران: پیام، 1354ش، 210.
 
3.       Lambton, ibid.
 
                                 4.       '''''تذکره الملوک.''''' به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران: بی‌نا، 1332ش، 48.
 
                                 5.       مینورسکی، ولادمیر. '''''سازمان اداری حکومت صفوی'''''. ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران: زوار، 1334ش، 136؛ '''''عالم آرای صفوی.''''' به کوشش یدالله شکری، تهران: انتشارات اطلاعات، 1363ش، 247؛  '''''تذکره الملوک.''''' به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران: بی‌نا، 1332ش، ص. 58- 59؛
 
  Lambton, A. k., "The Evolution of the Office of Darugheh". '''''Revue Iranienne ďAnthropologie.''''' Tehran: Institute ďAnthropologie, 3éme anné Noos. 1-6 Arril septembre 1959, p. 4.
 
                                 6.       مصاحب، غلامحسین. '''''دایرهالمعارف فارسی'''''. تهران: امیرکبیر، 1345ش، 1/940.
 
7.       Lambton, 6.
 
                                 8.       دالمانی، رنه. '''''سفرنامه از خراسان تا بختیاری'''''. ترجمه فره‌وشی (مترجم همایون)، تهران: ابن‌سینا، 1335ش، 105.
 
                                 9.       نجمی، ناصر. '''''دارالخلافه تهران'''''. امیرکبیر، 1352ش، 155.
 
10.     Lambton, 6
 
نیزنک: لمتون، ا. ک. اس. «منصب داروغه ـ تاریخچه آن». ترجمه حسن کامشاد، '''''مجله مردم‌شناسی'''''. تهران: انتشارات اداره کل هنرهای زیبای کشور، 1338ش، 36- 46؛ کمپفر، انگلبرت. «داروغه پایتخت»، '''''سفرنامه کمپفر'''''. ترجمه کیکاووس جهانداری، تهران: انتشارات خوارزمی، 1360ش، 104- 163- 164؛ نجمی، ناصر. «چهارسوق: پایتخت داروغه شهر، '''''دارالخلافه تهران'''''. تهران: امیرکبیر، 1352، 97.
 


== نویسنده مقاله ==
علی بلوکباشی
علی بلوکباشی
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:مردم شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۲۲

داروغه، عنوان یکی از مناصب حکومتی در دوره‌های مختلف تاریخ اجتماعی ایران.

نخستین بار اصطلاح داروغه (واژه مغولی به معنای رئیس) در دوره مغول‌های ایلخانی (654- 750ق/ 1256- 1349م) پدید آمد و رفته رفته جایگزین اصطلاح شحنه (نگهبان و پاسبان شهر) شد و تا اوایل دوره مشروطیت (1324ق/ 1906م) پایدار باقی ماند[۱].‌ مقام صاحب این شغل در سده‌های 7 و 8ق/ 13 و 14م برابر با مقام صاحب شُرطه (حاکم پایتخت و مسئول نظم شهر) در دوران خلافت بود[۲].

در دوره صفوی داروغگی منصبی شبیه شهردار شهر[۱]، و جزو دیوان‌بیگی بود و محافظت از شهر و خارج شهر را برعهده داشت[۳]. داروغه در دوره‌های تاریخی مختلف به صاحب منصب‌های گوناگون نیز گفته می‌شده است، مانند حکام شهرها، حکام پایتخت، سرپرست منشیان ادارات، سرپرست فراشخانه (داروغه فراشخانه) و دفترخانه (داروغه دفترخانه)[۴][۵][۶][۷] و رئیس شبگردان و پاسبانان شهر یا نظمیه (شهربانی)[۸]. بازارهای شهرهای بزرگ نیز داروغه داشتند که بر امور بازار نظارت می‌کردند[۹]. در دوره قاجار داروغگان بازار مانند مُحتَسِب*،گران‌فروشان را تنبیه و جریمه می‌کردند[۱۰]. زندان شهر تهران هم زیر نظر داروغه بود[۱۱]. در عاشورای هر سال داروغه بازار شهر تهران در سبزه میدان می‌نشست و دسته‌های عزاداری محله‌ها از برابر او می‌گذشتند و برخی از مردم برای آزادی زندانیانشان نزد او شفاعت می‌کردند[۹][۱۲][۱۳][۱۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱   Lambton, A. k., "The Evolution of the Office of Darugheh". Revue Iranienne ďAnthropologie. Tehran: Institute ďAnthropologie, 3éme anné Noos. 1-6 Arril septembre 1959, p.1.
  2.  پطروشفسكی، ایلیا پاولویچ. اسلام در ایران. ترجمه كریم كشاورز، تهران: پیام، 1354ش، ص. 210.
  3.  تذکره الملوک. به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران: بی‌نا، 1332ش، ص. 48.
  4. مینورسکی، ولادمیر. سازمان اداری حکومت صفوی. ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران: زوار، 1334ش، ص.136
  5. عالم آرای صفوی. به کوشش یدالله شکری، تهران: انتشارات اطلاعات، 1363ش، ص. 247.
  6. تذکره الملوک. به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران: بی‌نا، 1332ش، ص. 58- 59.
  7. Lambton, A. k., "The Evolution of the Office of Darugheh". Revue Iranienne ďAnthropologie. Tehran: Institute ďAnthropologie, 3éme anné Noos. 1-6 Arril septembre 1959, p. 4.
  8. مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. تهران: امیرکبیر، 1345ش، جلد 1، ص. 490.
  9. ۹٫۰ ۹٫۱   Lambton, A. k., "The Evolution of the Office of Darugheh". Revue Iranienne ďAnthropologie. Tehran: Institute ďAnthropologie, 3éme anné Noos. 1-6 Arril septembre 1959, p.6.
  10. دالمانی، رنه. سفرنامه از خراسان تا بختیاری. ترجمه فره‌وشی (مترجم همایون)، تهران: ابن‌سینا، 1335ش، ص. 105.
  11. نجمی، ناصر. دارالخلافه تهران. امیرکبیر، 1352ش، ص.155.
  12. لمتون، ا. ک. اس. «منصب داروغه ـ تاریخچه آن». ترجمه حسن کامشاد، مجله مردم‌شناسی. تهران: انتشارات اداره کل هنرهای زیبای کشور، 1338ش، ص. 36- 46.
  13. کمپفر، انگلبرت. «داروغه پایتخت»، سفرنامه کمپفر. ترجمه کیکاووس جهانداری، تهران: انتشارات خوارزمی، 1360ش، ص. 104- 163- 164.
  14. نجمی، ناصر. «چهارسوق: پایتخت داروغه شهر، دارالخلافه تهران. تهران: امیرکبیر، 1352، ص.97.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بلوکباشی