قاآنی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''قاآنی''' (29 شعبان 1223-1270ق / 20 اکتبر 1808-1854م)، شاعر، نویسنده. | '''قاآنی''' (29 شعبان 1223-1270ق / 20 اکتبر 1808-1854م)، شاعر، نویسنده. | ||
میرزا حبیب شیرازی متخلص به حبیب و قاآنی از شاعران عهد خاقان و قسمتی از دوران ناصری بود. در [[شیراز]] به دنیا آمد<ref>زرینكوب، عبدالحسین. '''''سیری در شعر فارسی'''''. تهران: نوین، چ 1، 1363، ص 174.</ref>. پدرش میرزا محمدعلی متخلص به گلشن از طایفه زنگنه بود<ref>محجوب، محمدجعفر. مقدمه بر '''''دیوان حکیم قاآنی شیرازی'''''. تهران: امیرکبیر، 1336، ص پنج (مقدمه).</ref>. در هفت سالگی به مکتب رفت و در 11 سالگی پدرش را از دست داد. پس از آن در مدرسه بابله [[شیراز]] به تحصیل پرداخت. مدتی نیز در [[اصفهان]] ریاضی و معارف اسلامی آموخت<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. تهران: جیبی، 1351، ج 1، ص 93.</ref>. سپس نزد حسنعلی میرزا شجاع السلطنه والی خراسان رفت و تخلص قاآنی را برای خود از نام پسر او، اوکتای قاآن برگزید<ref>صفایی، ابراهیم. '''''نهضت ادبی ایران در عصر قاجار'''''. تهران: ابن سینا، چ 2، بی تا، ص 64 و 65.</ref>. در 1242ق / 1826م همراه حسنعلی میرزا رهسپار [[کرمان]] و [[یزد]] شد. پس از آن به ترتیب به دربار [[فتحعلی شاه قاجار|فتحعلی شاه]]، [[محمدشاه قاجار|محمدشاه]] و [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] پیوست و از آنان نوازش دید. سرانجام با بیماری مالیخولیا درگذشت<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. تهران: جیبی، 1351، ج 1، ص 94ـ 96.</ref>. قاآنی در قصیده از شاعران سبک خراسانی بود و در مسمط نیز از منوچهری پیروی میکرد<ref>احمدی، احمد و رزمجو، حسین. '''''سیر سخن'''''. مشهد: باستان، 1345، ج 1، ص 173.</ref>. زبانهای [[عربی]] و [[ترکی]] را نیز به خوبی میدانست و با فقه، اصول، حکمت، کلام، تفسیر، حدیث، تاریخ و موسیقی کاملاً آشنا بود<ref>محجوب، محمدجعفر. مقدمه بر '''''دیوان حکیم قاآنی شیرازی'''''. تهران: امیرکبیر، 1336، ص 7.</ref>. ''دیوان اشعار'' او شامل حدود 22000 بیت و سرشار از مدایح شاه، وزیر و بزرگان است<ref>یوسفی، غلامحسین. '''''چشمه روشن'''''. تهران: علمی، 1367، ج 1، ص 325.</ref>؛ ''پریشان''؛ که نثری آمیخته به نظم دارد و به شیوه ''گلستان سعدی'' و به نام [[محمدشاه قاجار]] در [[استان تهران|تهران]] تألیف شده<ref>حاکمی، اسماعیل. '''''گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزین'''''. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 162.</ref>؛ مقدمه بر ''دیوان فریدون میرزا قاجا''ر؛ ''رساله در علم شانه بینی''؛ ''رساله در [[هندسه]] جدید'' و چندین مقاله مختلف از آثار او هستند<ref>بهار(ملک الشعرا)، محمدتقی. '''''سبک شناسی'''''. تهران: کتابهای پرستو، 1349، ج 3، ص 333.</ref>. | میرزا حبیب شیرازی متخلص به حبیب و قاآنی از شاعران عهد خاقان و قسمتی از دوران ناصری بود. در [[شیراز]] به دنیا آمد<ref>زرینكوب، عبدالحسین. '''''سیری در شعر فارسی'''''. تهران: نوین، چ 1، 1363، ص 174.</ref>. پدرش میرزا محمدعلی متخلص به گلشن از طایفه زنگنه بود<ref>محجوب، محمدجعفر. مقدمه بر '''''دیوان حکیم قاآنی شیرازی'''''. تهران: امیرکبیر، 1336، ص پنج (مقدمه).</ref>. در هفت سالگی به مکتب رفت و در 11 سالگی پدرش را از دست داد. پس از آن در مدرسه بابله [[شیراز]] به تحصیل پرداخت. مدتی نیز در [[اصفهان]] ریاضی و معارف اسلامی آموخت<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. تهران: جیبی، 1351، ج 1، ص 93.</ref>. سپس نزد حسنعلی میرزا شجاع السلطنه والی خراسان رفت و تخلص قاآنی را برای خود از نام پسر او، اوکتای قاآن برگزید<ref>صفایی، ابراهیم. '''''نهضت ادبی ایران در عصر قاجار'''''. تهران: ابن سینا، چ 2، بی تا، ص 64 و 65.</ref>. در 1242ق / 1826م همراه حسنعلی میرزا رهسپار [[کرمان]] و [[یزد]] شد. پس از آن به ترتیب به دربار [[فتحعلی شاه قاجار|فتحعلی شاه]]، [[محمدشاه قاجار|محمدشاه]] و [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] پیوست و از آنان نوازش دید. سرانجام با بیماری مالیخولیا درگذشت<ref>آرین پور، یحیی. '''''از صبا تا نیما'''''. تهران: جیبی، 1351، ج 1، ص 94ـ 96.</ref>. قاآنی در قصیده از شاعران سبک خراسانی بود و در مسمط نیز از منوچهری پیروی میکرد<ref>احمدی، احمد و رزمجو، حسین. '''''سیر سخن'''''. مشهد: باستان، 1345، ج 1، ص 173.</ref>. زبانهای [[عربی]] و [[ترکی]] را نیز به خوبی میدانست و با فقه، اصول، حکمت، کلام، تفسیر، حدیث، تاریخ و موسیقی کاملاً آشنا بود<ref>محجوب، محمدجعفر. مقدمه بر '''''دیوان حکیم قاآنی شیرازی'''''. تهران: امیرکبیر، 1336، ص 7.</ref>. ''دیوان اشعار'' او شامل حدود 22000 بیت و سرشار از مدایح شاه، وزیر و بزرگان است<ref>یوسفی، غلامحسین. '''''چشمه روشن'''''. تهران: علمی، 1367، ج 1، ص 325.</ref>؛ ''پریشان''؛ که نثری آمیخته به نظم دارد و به شیوه ''گلستان [[سعدی]]'' و به نام [[محمدشاه قاجار]] در [[استان تهران|تهران]] تألیف شده<ref>حاکمی، اسماعیل. '''''گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزین'''''. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 162.</ref>؛ مقدمه بر ''دیوان فریدون میرزا قاجا''ر؛ ''رساله در علم شانه بینی''؛ ''رساله در [[هندسه]] جدید'' و چندین مقاله مختلف از آثار او هستند<ref>بهار(ملک الشعرا)، محمدتقی. '''''سبک شناسی'''''. تهران: کتابهای پرستو، 1349، ج 3، ص 333.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[شیراز]] | |||
* [[فتحعلی شاه قاجار]] | |||
* [[محمدشاه قاجار]] | |||
* [[ناصرالدین شاه قاجار]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۴
قاآنی (29 شعبان 1223-1270ق / 20 اکتبر 1808-1854م)، شاعر، نویسنده.
میرزا حبیب شیرازی متخلص به حبیب و قاآنی از شاعران عهد خاقان و قسمتی از دوران ناصری بود. در شیراز به دنیا آمد[۱]. پدرش میرزا محمدعلی متخلص به گلشن از طایفه زنگنه بود[۲]. در هفت سالگی به مکتب رفت و در 11 سالگی پدرش را از دست داد. پس از آن در مدرسه بابله شیراز به تحصیل پرداخت. مدتی نیز در اصفهان ریاضی و معارف اسلامی آموخت[۳]. سپس نزد حسنعلی میرزا شجاع السلطنه والی خراسان رفت و تخلص قاآنی را برای خود از نام پسر او، اوکتای قاآن برگزید[۴]. در 1242ق / 1826م همراه حسنعلی میرزا رهسپار کرمان و یزد شد. پس از آن به ترتیب به دربار فتحعلی شاه، محمدشاه و ناصرالدین شاه پیوست و از آنان نوازش دید. سرانجام با بیماری مالیخولیا درگذشت[۵]. قاآنی در قصیده از شاعران سبک خراسانی بود و در مسمط نیز از منوچهری پیروی میکرد[۶]. زبانهای عربی و ترکی را نیز به خوبی میدانست و با فقه، اصول، حکمت، کلام، تفسیر، حدیث، تاریخ و موسیقی کاملاً آشنا بود[۷]. دیوان اشعار او شامل حدود 22000 بیت و سرشار از مدایح شاه، وزیر و بزرگان است[۸]؛ پریشان؛ که نثری آمیخته به نظم دارد و به شیوه گلستان سعدی و به نام محمدشاه قاجار در تهران تألیف شده[۹]؛ مقدمه بر دیوان فریدون میرزا قاجار؛ رساله در علم شانه بینی؛ رساله در هندسه جدید و چندین مقاله مختلف از آثار او هستند[۱۰].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ زرینكوب، عبدالحسین. سیری در شعر فارسی. تهران: نوین، چ 1، 1363، ص 174.
- ↑ محجوب، محمدجعفر. مقدمه بر دیوان حکیم قاآنی شیرازی. تهران: امیرکبیر، 1336، ص پنج (مقدمه).
- ↑ آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما. تهران: جیبی، 1351، ج 1، ص 93.
- ↑ صفایی، ابراهیم. نهضت ادبی ایران در عصر قاجار. تهران: ابن سینا، چ 2، بی تا، ص 64 و 65.
- ↑ آرین پور، یحیی. از صبا تا نیما. تهران: جیبی، 1351، ج 1، ص 94ـ 96.
- ↑ احمدی، احمد و رزمجو، حسین. سیر سخن. مشهد: باستان، 1345، ج 1، ص 173.
- ↑ محجوب، محمدجعفر. مقدمه بر دیوان حکیم قاآنی شیرازی. تهران: امیرکبیر، 1336، ص 7.
- ↑ یوسفی، غلامحسین. چشمه روشن. تهران: علمی، 1367، ج 1، ص 325.
- ↑ حاکمی، اسماعیل. گزیدهای از نثرهای مصنوع و مزین. تهران: دانشگاه تهران، 1364، ص 162.
- ↑ بهار(ملک الشعرا)، محمدتقی. سبک شناسی. تهران: کتابهای پرستو، 1349، ج 3، ص 333.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر