آستان قدس رضوی
آستان قدس رضوی، از بزرگترین و باشکوهترین آثار تاریخی ـ مذهبی ایران در مشهد رضوی.
حضرت علی بن موسیالرضا(ع) (148یا151-203ق/765یا868-718م) هشتمین امام شیعیان، پس از شهادت به دستور مأمون خلیفه عباسی در کنار مقبره هارون الرشید در دهی به نام سناباد به خاک سپرده شد[۱]. نخستین بنای حرم امام رضا(ع) بر فراز گور هارون الرشید ساخته شد[۲].
مَقْدسی برای نخستین بار در کتاب خود از حرم امام رضا(ع) به «مشهد» تعبیر کرده است[۳]. در زمان دیالمه به تزئینات حرم افزوده شد[۴]. اما سبک تکین غزنوی حرم مطهر را ویران و زیارت آن را ممنوع ساخت، تا اینکه در زمان محمود غزنوی بنای حرم مرمت و توسعه داده شد[۵][۶]. این بنا در حمله غزها(548ق/1153م) دچار آسیب شد. سنجر سلجوقی (د552ق/1157م) حرم را مرمت کرده و گنبدی نیز بر آن ساخت. در روزگار خوارزمشاهیان نیز بر تزئینات حرم افزوده شد[۷]. با حمله مغولها خساراتی به حرم وارد شد که یک قرن بعد در دوره سلطان اولجایتو مرمت و گنبد حرم نیز تجدید بنا شد. در زمان تیموریان گوهرشاد آغا همسر شاهرخ تیموری دو رواق «دارالحفّاظ» و «دارالسّیاده» و مسجد جامع معروف «گوهرشاد» را (821ق/1418ق) زیر نظر معمار بزرگ، قوامالدین شیرازی ساخت[۸].
در زمان سلطان حسین بایقرا نیز نیمی از صحن عتیق و ایوان امیرعلی شیرنوایی ساخته شد[۹]. در دوره صفویان طلاکاری گنبد سلطان محمد خدابنده صفوی ترمیم و طلاکاری مناره روزگار غزنویان، در ایام شاه طهماسب اول(984ق/1576م) به انجام رسید[۱۰][۱۱]. شاه عباس اول، علاوه بر توسعه صحن عتیق، طلاکاری گنبد حرم را نیز مرمت کرد. وی تعدای قرآن خطی منسوب به ائمه اطهار(ع) تقدیم آستان قدس کرد و املاک زیادی را وقف حرم کرد[۱۲]. شاه عباس دوم (1077ق/1666م) صحن عتیق را کاشیکاری و شاه سلیمان(1105ق/1693م) گنبد مطهر را که بر اثر زلزله (1084ق/1673م) شکاف برداشته بود مرمت کرد و چندین مدرسه ساخت[۱۳]. ایوان و رواقِ اللهوردیخان و رواق حاتمخانی نیز از ساختههای امیران بزرگ دولت صفوی است[۱۴].
نادرشاه افشار مناره دوره غزنویان و ایوان امیرعلی شیر را طلاکاری کرد(1160ق/1747م) و منارهای در همان صحن برپا داشت و اشیائی زرین و گوهرنشان به آستان قدس تقدیم داشت. سقاخانه «صحنعتیق» هم از بناهای نادری است. در روزگار قاجاریه صحن جدید ساخته شد. ایوان شاه عباس صحن عتیق، توحیدخانه مبارکه مرمت و ایوان ناصری طلاکاری شد و در زمان تولیت عضدالملک (1276ق/1859م) روی نقاشیها و کاشیهای نفیس حرم آئینهکاری شد. گنبد حرم مطهر که در (1330ق/1912م) توسط متجاوزان روسیه تزاری گلولهباران شده بود[۱۵]، توسط حسین میرزا نیرّالدوله والی خراسان و با کمک اشخاص نیکوکار مرمت شد. در زمان پهلوی ضمن توسعه خیابانهای اطراف حرم تعدای از بناهای آستان قدس و خود ضریح مطهر مرمت گردید و ساختمانهای جدید اداری، کتابخانه و موزه ایجاد شد[۱۶]. ار کارهای انجام گرفته پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ایجاد بست طبرسی، دانشگاه علوم اسلامی، صحن جمهوری اسلامی و قدس، آغاز بنای جدید کتابخانه و موزه و رواق «دارالولایه» میباشد.
حرم: بنایی مستطیل شکل به طول90/10 و عرض40/10 متر ارتفاع80/18 متر.
بقعه و ضریح: قدیمترین ضریح مربوط به خوارزمشاهیان بوده و در دورههای بعد نیز تغییرات و تعمیراتی در ضریح صورت گرفته است. و اکنون ضریح جدید آن در حال آمادهسازی است.
گنبد: گنبد دو پوشش است: پوشش داخلی که مقرنس کاری است، پوشش بیرونی با20/31 متر ارتفاع که پوشیده از خشتهای مسی با لایهای از طلاست.
گلدستهها: حرم دارای دو گلدسته به ارتفاع50/40 متر است. یکی از آثار سوری بن معتز در زمان غزنویان و دیگری ساخته نادرشاه[۱۷].
صحنها: صحن عتیق (انقلاب)، صحن جدید (آزادی)، صحن امامخمینی (موزه سابق)، صحن جمهوری اسلامی، صحن قدس.
رواقها: دارالحفّاظ، دارُالسیّاده، دارُالسَّعاده، دارُالضَّیافَه، دارُالذَّکرْ، دارُالسُّرور، دارالعَّزه، دارالسَّلام، دارالشُّکر، دارالفَیض، دارالولایه، رواق توحیدخانه، رواق حاتمخانی، رواق اللهوردیخان، رواق مسجد بالاسرمبارک.
بستها: بستها آغاز حریم ابنیه آستان قدس به شمار میروند که در شرق، غرب و شمال واقع شدهاند[۱۸].
مؤسسات فرهنگی: شامل کتابخانه، موزه، دانشگاه علوم اسلامی، مؤسسه پژوهشهای اسلامی، بنیاد فرهنگی رضوی و مؤسسه چاپ و انتشارات میباشد[۱۹].
موقوفات: اموال منقول و غیرمنقول بسیاری در سراسر ایران به ویژه از دوره صفویه به این سو وقف آستان قدس شده است که اسناد آن موجود است[۲۰][۲۱].
تولیت و تشکیلات اداری: تا زمان تهماسب اول صفوی اداره آستان قدس به وسیله نقیبان بوده. طهماسب برای اولین بار امیر ابوالولی را متولی آستان کرد[۲۲]. محاسبات مالی آستان نیز به شیوه سیاقنویسی بوده تا اینکه در 1305، 1328، 1354ش آئیننامههای اداری و مالی جدیدی برای اداره آستان قدس وضع گردید[۲۳]. آستانه رضوی مشهد اکنون مهمترین کانون زیارتگاهی در ایران است که از این رو در صنعت گردشگری نیز تأثیر فراوان دارد و به این دلیل در مرکز شهر مشهد طرحهای بزرگ عمرانی به اجرا در آمده است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- بیهقی، ابوالفضل. تاریخ بیهقی. تصحیح علی اکبر فیاض، مشهد: 1356، دانشگاه فردوسی، ص531.
- اصطخری، ابواسحاق ابراهیم. مسالک و ممالک. به اهتمام ایرج افشار، تهران: 1372، انتشارات علمی و فرهنگی، چ چهارم، ص203.
- مقدسی، محمد بن احمد. احسن التقاسیم. ترجمه علینقی منزوی، تهران: 1361، شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ج2، ص515.
- ابنبابویه، ابی جعفر الصّدوق. عیون اخبار الرّضا. ج1، قم: کتابفروشی طوس، 1362، ج2، ص719.
- ابن اثیر، عزّالدیّن علی. تاریخ کامل. ترجمه خلیلی و حالت، تهران: شرکت چاپ و انتشارات کتب ایران، بیتا، ج 16، ص114-116؛ محمد هاشم بن محمدعلی. منتخب التواریخ. کتابفروشی اسلامیه، 1382ق، ص 609.
- امور فرهنگی آستان قدس، آستان قدس دیروز، امروز، مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی، 1356، ص29.
- خواندمیر، غیاثالّدین بن همام الدّین الحسین. حبیب السیر. به اهتمام محّمد دبیر سیاقی، ج4، چاپ دوم، بیجا، 1353، ص14.
- گروسه، رنه. امپراتوری صحرانوردان. ترجمه عبدالحسین میکده، تهران: 1368، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ سوم، ص770-771.
- اسکندر بیگ منشی. عالم آرای عباسی. تهران: 1350، انتشارات امیرکبیر، چاپ دوم، ج1، ص52؛ و افوشتهای نطنزی، محمود بن هدایتالله. نقاوه الآثار. به اهتمام احسان شرقی، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1350، ص 13، 372، 373.
- فلسفی، نصرالله. زندگی شاه عبّاس اوّل. تهران: 1371، انتشارات علمی، چاپ پنجم، ج1، ص 375، 860.
- منجّم، ملاّ جلالالدین. تاریخ عباسی. به کوشش سیفالله وحیدنیا، تهران: 1366، انتشارات وحید، چاپ اول، ص 117.
- ادیبهروی، محمّد. حدیقه الرّضویّه. مشهد: 1327، چاپ سربی، ص39.
- سایکس، سرپرسی. تاریخ ایران. ترجمه سید محمد تقیفخر داعیگیلانی. تهران: 1343، شرکت سهامی چاپ و انتشار، ج2، ص655.
- کارنامه دو ساله آستان قدس رضوی. تهیه و تنظیم روابط عمومی اداره امور فرهنگی، مشهد: بینا، بیتا؛ خوانساری، محمدباقر. روضات الجنات. بیروت: 1390ق، ج 6، ص 273.
- اعتضادپور، علی. «ابنیه آستان قدس» نامه آستان قدس. دوره 6، 1344، ص 225.
- قصابیان، محمد. تاریخ مشهد. مشهد: 1377، الضار، ص 246.
- عطاردی، عزیزالله. تاریخ آستان قدس. ؟: ج 1، 1371، عطارد، ص369 .
- مؤتمن، علی. راهنما یا تاریخ آستان قدس رضوی. تهران: 1348، آستان قدس؛ اسناد موقوفات آستان قدس رضوی در هرات، به کوشش علی کریمیان، تهران: 1378، سازمان اسناد ملی.
- کاویانی، احتشام. شمسالشموس. بیجا، 1354، ص36-39.
- سجادی، صادق. «آستان قدس رضوی»، دایره المعارف بزرگ اسلامی. تهران: 1367، مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، ج1، ص349. حشمتاله عزیزی
- ↑ بیهقی، ابوالفضل. تاریخ بیهقی. تصحیح علی اكبر فیاض، مشهد: 1356، دانشگاه فردوسی، ص531.
- ↑ اصطخری، ابواسحاق ابراهیم. مسالک و ممالک. به اهتمام ایرج افشار، تهران: 1372، انتشارات علمی و فرهنگی، چ چهارم، ص203.
- ↑ مقدسی، محمد بن احمد. احسن التقاسیم. ترجمه علینقی منزوی، تهران: 1361، شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ج2، ص515.
- ↑ ابنبابویه، ابی جعفر الصّدوق. عیون اخبار الرّضا. ج1، قم: کتابفروشی طوس، 1362، ج2، ص719.
- ↑ ابن اثیر، عزّالدیّن علی. تاریخ کامل. ترجمه خلیلی و حالت، تهران: شرکت چاپ و انتشارات کتب ایران، بیتا، ج 16، ص114-116.
- ↑ محمد هاشم بن محمدعلی. منتخب التواریخ. کتابفروشی اسلامیه، 1382ق، ص 609.
- ↑ امور فرهنگی آستان قدس، آستان قدس دیروز، امروز، مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی، 1356، ص29.
- ↑ خواندمیر، غیاثالّدین بن همام الدّین الحسین. حبیب السیر. به اهتمام محّمد دبیر سیاقی، ج4، چاپ دوم، بیجا، 1353، ص14.
- ↑ گروسه، رنه. امپراتوری صحرانوردان. ترجمه عبدالحسین میکده، تهران: 1368، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ سوم، ص770-771.
- ↑ اسکندر بیگ منشی. عالم آرای عباسی. تهران: 1350، انتشارات امیرکبیر، چاپ دوم، ج1، ص52.
- ↑ افوشتهای نطنزی، محمود بن هدایتالله. نقاوه الآثار. به اهتمام احسان شرقی، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1350، ص 13، 372، 373.
- ↑ فلسفی، نصرالله. زندگی شاه عبّاس اوّل. تهران: 1371، انتشارات علمی، چاپ پنجم، ج1، ص 375، 860.
- ↑ منجّم، ملاّ جلالالدین. تاریخ عباسی. به کوشش سیفالله وحیدنیا، تهران: 1366، انتشارات وحید، چاپ اول، ص 117.
- ↑ ادیبهروی، محمّد. حدیقه الرّضویّه. مشهد: 1327، چاپ سربی، ص39.
- ↑ سایکس، سرپرسی. تاریخ ایران. ترجمه سید محمد تقیفخر داعیگیلانی. تهران: 1343، شرکت سهامی چاپ و انتشار، ج2، ص655.
- ↑ کارنامه دو ساله آستان قدس رضوی. تهیه و تنظیم روابط عمومی اداره امور فرهنگی، مشهد: بینا، بیتا؛ خوانساری، محمدباقر. روضات الجنات. بیروت: 1390ق، ج 6، ص 273.
- ↑ اعتضادپور، علی. «ابنیه آستان قدس» نامه آستان قدس. دوره 6، 1344، ص 225.
- ↑ قصابیان، محمد. تاریخ مشهد. مشهد: 1377، الضار، ص 246.
- ↑ عطاردی، عزیزالله. تاریخ آستان قدس. ؟: ج 1، 1371، عطارد، ص369 .
- ↑ مؤتمن، علی. راهنما یا تاریخ آستان قدس رضوی. تهران: 1348، آستان قدس.
- ↑ اسناد موقوفات آستان قدس رضوی در هرات، به کوشش علی کریمیان، تهران: 1378، سازمان اسناد ملی.
- ↑ کاویانی، احتشام. شمسالشموس. بیجا، 1354، ص36-39.
- ↑ سجادی، صادق. «آستان قدس رضوی»، دایره المعارف بزرگ اسلامی. تهران: 1367، مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، ج1، ص349.