پرش به محتوا

قله ها

از ویکی ایران
نسخهٔ تاریخ ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۰ توسط Samei (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

قله‌ها، حدود 5/54 درصد از مساحت کشور ایران را کوهستان‌ها فرا گرفته‌اند. این کوهستان‌ها که از چهارقوس شمالی، غربی ـ جنوبی، شرقی و مرکزی تشکیل شده‌اند دارای دَه‌ها قله مرتفع هستند که ارتفاع بیشتر آن‌ها بیش از 3500 متر است[۱]. برخی از قله‌ها نظیر دماوند، علم‌کوه، سبلان و... به طور دائم و یا بیشتر ماه‌های سال پوشیده از برف و برخی از دیگر به صورت‌های دیگر تأمین کننده منابع آبی نواحی اطراف خود هستند و در مجموع بیشتر آن‌ها برای کوه‌نوردی و گردشگری دارای جاذبه‌های بسیار هستند.

تعداد 17 قله با ارتفاع 4000 متر در چهار رشته از کوهستان‌های ایران دارای مشخصه‌های زیر هستند:[۲]

  1. دماوند 5628 متر در 27 کیلومتری شمال شهر دماوند (استان مازندران
  2. علم‌کوه 4650 متر در 24 کیلومتری جنوب باختری کلاردشت (استان مازندران
  3. سبلان (سلطان ساوالان) 4811 متر در 39 کیلومتری باختر اردبیل (استان اردبیل
  4. تخت سلیمان 4643 متر در 24 کیلومتری جنوب باختری کلاردشت (استان مازندران
  5. هزار 4465 متر در 19 کیلومتری جنوب باختری راین کرمان (استان کرمان
  6. دنا 4409 متر در 38 کیلومتری شمال باختری یاسوج (استان کهگیلویه و بویراحمد
  7. پالان‌گردن (خلنو) 4375 متر در 22 کیلومتری خاورگچسر (استان تهران
  8. لاله‌زار (کوه شاه) 4351 متر در 28 کیلومتری شمال خاوری بافت (استان کرمان
  9. پلوار 4233 متردر 43 کیلومتری جنوب خاوری کرمان (استان کرمان
  10. زردکوه 4221 متر در 73 کیلومتری باختر شهرکرد (استان چهارمحال و بختیاری
  11. گرمابسر 4220 متر در 17 کیلومتری جنوب باختری کلاردشت (استان مازندران
  12. جوپار 4135 متر در 42 کیلومتری جنوب خاوری کرمان (استان کرمان
  13. کهار بزرگ 4108 متر در 24 کیلومتری باختر گچسر (استان تهران
  14. قره‌داغ (البرز) 4076 متر در 15 کیلومتری شمال خاوری دماوند (استان تهران
  15. شیرکوه 4055 متر در 42 کیلومتری جنوب باختری یزد (استان یزد
  16. اشترانکوه 4050 کتر در 19 کیلومتری جنوب باختری ازنا (استان لرستان
  17. شاهانکوه 4040 متر در 20 کیلومتری جنوب باختری فریدون شهر (استان اصفهان
  18. میشینه مرگ 4022 متر در 31 کیلومتری شمال باختری فیروزکوه (استان مازندران).

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. نجفی‌کانی، علی‌اکبر. مقدمه‌ای بر جغرافیای طبیعی ایران. چ1، تهران: 1381، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، ص8.
  2. جعفری، عباس. شناسنامه جغرافیای طبیعی ایران. چ1، تهران: 1360، گیتاشناسی، ص35-31.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

کبری حکیمیان